De tijd van papa en mama (224)

Films, radio, podcasts, muziek, boeken, ikjes, nieuws en complimenten

Vanwege groot en doorslaand succes geprolongeerd: het intro opgeknipt naar cultuurvorm! De rubrieken zijn lekker allemaal door te lezen of door te scrollen al naar gelang voorkeur of geaardheid. Geniet ervan. Heb ik ook gedaan, toen ik het schreef.

Film

Deze onderrubriek van dit intro, naar films kijken, wordt voornamelijk vanaf jullie en mijn bank gevoed. Naar de bioscoop gaan, dat lijken de lezers alhier nauwelijks meer te doen. Of ze schrijven er niet over.

Dan blijft Netflix over, YouTube en de televisie. Niet dat iedereen Netflix heeft. Pawi bijvoorbeeld al niet dus. Ik bedoel maar, toch een vrouw van de wereld, dacht ik. Zij vindt dat alleen “de bijdragen die je direct kunt zien” een meerwaarde voor dit blog hebben.

En ik vind dan weer dat je films die niemand heeft gezien evengoed kunt bespreken als boeken die niemand heeft gelezen. We zoeken nog naar het juiste format, zoals bekend, ook qua boeken. Lummel heeft bijvoorbeeld prachtig werk ingeleverd, dat een aparte plaats verdient, en zeker ergens in de komende weken of misschien wel maanden alhier op deze site te zien zal zijn. Dan weten jullie wat ik bedoel. Maar nu hebben we het ineens over boeken in plaats van over films. Dat krijg je met een nieuw format. Boeken komt verderop.

Film dus. We hebben het in deze rubriek over FILM.

Klare Taal gaf ook al toe dat ze geen Netflix heeft. “Ik hoor graag als ik wat mis”. Kijk, da’s een opening. [tekst gaat door onder de foto]

190211casadepapel
Casa de Papel, te zien op Netflix

De invloed van dit blog is groot. Wij begonnen een week of twee geleden over Netflix te praten en hopla, Ilona heeft het, sinds vorige week. “Prachtig, kunnen we eindelijk eens echt goede films zien” schrijft ze. La Casa de Papel direct uitgeprobeerd (…) Meteen twee afleveringen bekeken en de volgende avond maar weer. Uitkijken dat je niet te snel verwend wordt, dus een paar dagen pauze om het te laten bezinken.”

Alsof je een grote zak familiechips in ene leeg eet.

En daar stipt ze best een puntje aan. Bij Netflix heb je al gauw de neiging om alle episoden van een serie te bekijken, of in ieder geval een stuk of twee, drie achter elkaar. Maar dan zijn ze wel meteen op! Alsof je een grote zak familiechips in ene leeg eet. Daar word je wel misselijk van. Vroeger, in de tijd van papa en mama, moest je een week op de nieuwe aflevering wachten en dat was toch ergens fijner. Dan moesten ze eerst met een overzicht van wat er vorige week gebeurd was je herinnering opfrissen. Niks mis mee. Kan ik me bijvoorbeeld van “Soap” herinneren. Die hadden een hilarisch voorspel, dat eindigde met “Confused? You won’t be after this episode of … Soap!

Ook Joke had er geen moeite mee om toe te geven dat ze geen Netflix heeft. Maar ze heeft wel “Ziggo met HBO films en series. En daar kijk ik dan vervolgens niet naar.” Ze kan zich nauwelijks meer concentreren op een hele film. Ik hoor dat vaker. En zie in de bioscoop, oh gruwel, zelfs mensen stiekum op hun mobieltje surfen, appjes sturen. Van afgelopen week is Joke vooral een aflevering van The Black List bijgebleven. Omdat ze dat niet toelichtte, anders dan een “geen idee waarom” kan ik daar natuurlijk niet veel mee in deze rubriek.

190211rhapsodyZelf ging ik een mooie discussie aan over Leonard Cohen, Bowie, en de Bohemian Rhapsody film, waarin de hoofdrolspeler een akelige karikatuur van Freddy Mercury neerzet, maar er reageerde niemand op dus ik houd er over op. Jaja, ook al is dit mijn eigen blog en zou ik er nog pagina’s aan kunnen wijden, ik doe dat niet, uit respekt voor de lezer. Jullie dus! Fijn mannetje dat ik me d’r eentje van jullie ben.

Volgende rubriek.

Radio en podcast

Pawi introduceerde een nieuwe bezigheid: podcasts luisteren. Zo’n podcast is wat we vroeger “hoorspel” noemde, legde ze verkeerd uit. Verkeerd, want een hoorspel was een toneelstukje op de radio, zoals we allen nog wel weten. Een podcast kan fictie of non-fictie zijn, alles, gewoon een radioprogramma maar dan altijd en overal af te spelen. Netflix zonder beeld als het ware. Klare Taal drukte het zo uit: “podcast” is gewoon een mooi woord voor radiopraatje.” Zij gaat trouwens het liefst naar een concert en film af en toe. Maar da’s een andere rubriek.

Pawi beval beleefd ter onzer attentie aan de podcast van Simon Heijmans bij NTR, en dat kan best wel eens een goede zijn. De brand in het landhuis. “Een waargebeurd verhaal over de excentrieke Ewald Marggraaff, die dood werd aangetroffen in zijn afgebrande landhuis en vele miljoenen achterliet, alsmede talloze schilderijen van bv Renoir en Rubens, plus een emmer goudstukken. Al die bezittingen waren onvindbaar. Simon zocht het uit en maakte er een podcast van in zes delen.”

190211HarryBanninkZelf beviel ik DGHBP aan, oftewel De Grote Harry Bannink Podcast, van Gijs Groenteman. Geweldige serie interviews met mensen die Harry Bannink gekend hebben. Gijs gaat met een cassetterecordertje naar die mensen toe en neemt alles op, vanaf het moment dat hij aanbelt tot het weggaan. Als de telefoon gaat, of er iemand binnenkomt met de koffie, of het bandje moet worden omgedraaid, dan wordt het er niet uitgeknipt. Zo knullig dat ik hoop dat het bewust zo gedaan is. Elke episode wordt ruim gelardeerd met mooie stukkies muziek van de grootmeester. Ik luister er meestal in de trein of in het vliegtuig naar.

Een goede tip van Pawi: je hoeft voor zo’n podcast helemaal niet in de trein of het vliegtuig te zitten. “Gewoon tijdens het aardappelschillen kan het ook …” Klare Taal meldde dat ze graag naar de VPRO luisterde tijdens het strijken of andere saaie werkjes. Ik bedoel maar. De volgende link zou “embedded” moeten zijn, maar het zal mij benieuwen.

Nee dus. Dan maar een video.

 

En hier staan alle afleveringen, kun je ze zelf downloaden.

Maar het is niet iedereens heug of meug, zo’n podcast. “Waar halen jullie het geduld vandaan?” tierde Bertie. “Geen Netflix en geen podcast hier ondanks aandringen van zoons. Op een enkele uitzondering na zie ik geen films of lange programma’s. Liever de hele avond in een dikke pil dan een half uurtje film.”

“Over bloemen en zo. Gruwelijk vervelend”

En daar is dus helegaar niks mis mee. “Hoorspelen” waren heel vroeger al niet aan haar besteed, zo meldde ze later. “Behalve Sprong in het Heelal, dan mocht ik net zo lang opblijven als de broer die twee jaar ouder was.” En op de lagere school kreeg Bertie in de klas lichtbeelden te zien met bijbehorende radioprogramma’s. “Over bloemen en zo. Gruwelijk vervelend, het duurde en het duurde maar terwijl we ook in de boeken hadden kunnen kijken.” Bertie gaat deze rubriek dus zeker overslaan in de toekomst.

Muziek

Niets zinnigs ingeleverd of besproken in deze verslagperiode. Het is niet anders. Live with it en/of tip mij een mooi Youtubemuziekje in de reacties van deze week. Mag klassiek, modern, Elvis (met mate) of hoempapapa. En zo niet, dan is deze rubriek volgende week weer leeg. Willen we dat? Nou dan.

Boek

190121grandhotelOok Klare Taal kwam met Grand Hotel Europa van I.L. Pfeijffer op de proppen, een boek dat hier al maanden wordt besproken, en nog maanden besproken zal worden. Zij vond het een prachtig epos: amusant, spannend, spannend, vermakelijk en … het biedt met een kunsthistorische blik een nieuwe visie op Europa. “Magistraal”. Graag wijs ik er op dat deze rubriek niet openstaat voor uitgevers, boekenwinkeliers, hun personeel of naaste familie.

Bertie heeft hem inmiddels gereserveerd en zodra ze hem heeft begint ze er aan. Dat lijkt me een prima plan. Ik denk dat ik het zelf ook een keer ga lezen, zo nieuwsgierig als ik intussen geworden ben. De halve meter ongelezen boeken op mijn nachtkastje verhindert wel snelle actie. Eerst John Irving bijvoorbeeld.

De invloed van zo’n blog moet je niet onderschatten, want ook Pawi gaf aan dat ze “benieuwd is” of Lummel haar kan overtuigen om dat Grand Hotel te kopen. “De munten rinkelen in mijn jaszak …”

190128pieterwaterdrinkerOok Ad overweegt, dankzij de invloed van dit blog, de aanschaf van Grand Hotel Europa, en heeft Waterdrinker (Tsjaikovskistraat 40) dat we vorige keer bespraken al gelezen. “Mooi boek, waarin zijn persoonlijke belevenissen worden vermengd met de historie van dat land’.

Het Grand Hotel kost 19 euro. Daarvoor kun je volgens Lummel ook een fles champagne kopen van Eve des Rèves in Château Thierry. Of een eenpersoonsmaaltijd in het restaurant op de hoek. “Ik zou het boek kopen”, was zijn wijze raad. “Je krijgt een heel goed geschreven roman met een aantal heel goede verhaallijnen die elkaar ondersteunen, verklaren en verdiepen. En een geweldige laatste pagina.”

Een dikke man die aan zijn tieten laat zuigen

Ook La Superba kwam weer langs. Ook dat wordt vervolgd. Maar ik verklap op gezag van Lummel alvast dat er in La Superba een aantal thema’s terugkomen: reizen, Italië, en seks. “La Superba is wreder, harder en anders gestructureerd.” Ad Hok voegde aan de thema’s nog “immigratie’ toe en vond het verhaal wat rommelig geschreven. Lummel vond dat nou juist weer als een ‘impressionistisch schilderij” (timmerarkiaans). En volgens Pawi gaat het boek, dat zij nog eens heeft doorgebladerd, over “een dikke man die aan zijn tieten laat zuigen, veel drinkt, echt veel, en tussendoor alle straatnamen opnoemt waar hij doorheen zwalkt. Genua verdient beter.”

190204superbaIk vind het wel grappig, dat we het al maanden over dezelfde drie boeken hebben. Ik heb ze geen van drieën gelezen, maar heb er nu wel zin an! La Superba eerst denk ik dan.

Ikje

Het hield weer niet over, de kwaliteit van de ikjes op de achterpagina van de NRC. Er was er eentje over een dochtertje van tweeënhalf, in twistgesprek met haar moeder, Charlotte van Meer, die op de rand van haar bedje zat. Ze vond na verloop van tijd dat papa het maar moest overnemen, dan kon mama de keuken opruimen. Tja, krijg je zoiets er nog uit? Moeilijk denk ik. Maar het was, zoals ook Klare Taal aangaf, best een geestig ikje en het kind was een bijdehandje.

Ene Reinildis van Ditzhuyzen deed alsof ze voor het eerst in het buitenland kwam en moest zogenaamd erg lachen om de uitspraak, door een Franstalige meneer, van Albert Cuyp. Hoe dat klonk? Als Kwiep dus. Nounou. Maar goed, sommige van onze lezers moesten er ook erg om lachen. Zelf vond ik het oubollig en opperde dat ze het ding misschien twintig jaar geleden had ingestuurd als ingezonden brief, en dat het nu pas gepubliceerd werd.

Een vermakelijk ikje waarin het Drentse dorp Nijeveen als boerengehucht wordt neergezet door een Randstedeling, Puck Rouffaer, ging over een draaideur. Samen met een Nijevener loopt Puck door een draaideur in Groningen. De Nijevener roept “met kinderlijk enthousiasme’, schitterende ogen en blosjes op de wangen uit: “We hebben nergens in heel Nijeveen draaideuren. Dus ik ben altijd heel blij, als ik er een tegen kom”.

Het deed mij denken aan die van Herman Finkers over het stoplicht in Almelo.

“Die stop je in je kut als je ongesteld bent.”

Een van de meest gruwelijke ikjes van de laatste jaren, eentje waarbij je je plaatsvervangend de ogen uit de kop schaamt, kwam van ene Agaath Le Feber-Kruyswijk. Haar zoontje van 4 (vier!) kwam naar haar toe met een doosje tampons in zijn handen en vroeg wat het waren. Je gelooft niet wat ze, “zo luchtig mogelijk”, antwoordde. Stop maar met raden. Dit raad je namelijk niet. Agaath Le Feber-Kruyswijk zei tegen haar zoon van vier (4!) het volgende, ik citeer het letterlijk: “O, dat zijn tampons, die stop je in je kut als je ongesteld bent.”

Baf. De reacties hier op de site waren vooral berustend. “Ik word oud”, zei Bertie. Klare Taal noemde het een smakeloos misbaksel. En Pawi zei met ingehouden woede “Het ikje slaat als een tampon in een ongestelde trut”. En daar laten we het bij, meer is het miezerige ikje van Agaath Le Feber-Kruyswijk niet waard. Lummel kwam nog even door met een “10 minuten later kwam hij terug met een doosje condooms …”

Nieuws en complimenten

Joke was vorige week heel tevreden met de tussenkopjes, “lekker overzichtelijk” vond ze ze. Ze zijn nu nog overzichtelijker geworden, een stuk korter, of was jullie dat al opgevallen?

Het viel haar ook op dat er hier zoveel mensen reageren. “En dat jij daar dan ook direct weer op reageert. Fantastisch vind ik dat. Ik probeer dat op mijn simpele blog ook te doen, maar ik kom er, hoewel ik al uitgebreid gepensioneerd ben, nooit helemaal aan toe.”

Kun je nagaan, ik ben nog niet eens gepensioneerd. De smartphone, waar mee ik van elke denkbare plaats reageer, uitgezonderd de WC (ik ben Timmerark namelijk niet), da’s de sleutel tot dit waanzinnige succes, merkte ik bescheiden op.

180507wijnlokaalVerder was er qua nieuws een halfslachtige aankondiging van een fanavond van mijn hand. Inderdaad was er heel even sprake van een gezellig samenzijn in Tilburg, in Wijnlokaal Leven van onze vriend en troubadour Warhoofd op 23 februari, maar het gaat vermoedelijk niet lukken vanwege teveel hooi op de vork.

Het zit, zoals van alles in het leven, in het vat. Houd de site en vooral onze evenementenkalender in de gaten. En Ad Hok en Lummel, die van ver moeten komen, vraag ik vriendelijk om ons vanaf nu regelmatig op de hoogte te houden van hun aanstaande reisschema’s. Of het Tilburg, Mokum of Rome wordt, dat zien we dan nog wel. Of bij voldoende belangstelling organiseer ik een busreis naar Frankrijk.

Wil jij intussen net als Ad en Lummel en de andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik zat weer eens in de kroeg. Ik zou bijna stamkroeg zeggen, maar dat zou overdreven zijn. Je drinkt er een biertje, eet er een kleinigheidje. Je kijkt mensen of op je smartphone en je bent eigenlijk tamelijk gelukkig. Ik wel tenminste, gek mannetje dat ik me d’r eentje van jullie ben. 

Foto: “Blij in Basel” © 2019 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

114 gedachten over “De tijd van papa en mama (224)”

  1. 6 EUR! Hier past slechts een mismoedige zucht uit Zwitserland, waar je dat voor een liter water betaalt. Proost en eet smakelijk! Wat het konijn van die saus vindt heb je vast niet gevraagd.

    Like

  2. Kijk, wat ik heb gedaan met mijn eurootjes voor een boek: ik kocht Sideron en Cupido. Van Esther Schreuder. Twee moriaantjes die een mooie toekomst tegemoet konden zien bij de Oranjes, en er achteraf ook helemaal niet bekaaid afkwamen.

    Was nog goedkoper dan die over Venetia, van ILPf.

    Dàt boek ga ik dus niet kopen, niet lezen. Ik heb de krochten van de geest van ILPf al leren kennen. Dat hij van de drank af is voor een vriendin, lijkt me onwaarschijnlijk. Zoiets doe je voor jezelf (Timmerark, waar of niet?). Tommy Wierenga schreef er dit weekend over in de krant. ILPf is van de drank af omdat hij nog maar net begint met zijn schrijverschap en niet voortijdig dood wil.

    Ik blijf natuurlijk benieuwd naar wat er van het schrijverschap overblijft zonder die drank. Waterdrinker kan er ook wat van, in zijn verhalen, maar die heeft zijn naam mee.

    Liked by 2 people

  3. Een van de discussies over het boek Grand Hotel europa is de rol van de ‘ik’ in een roman. Pawi heeft haar oordeel al klaar. Ze hoeft niet verder te lezen. (Er wordt geen druppel gedronken in GHE).

    Like

  4. En de wereld heeft veel moois te danken aan zuipschuiten.
    « Veel heb ik geleden, van de drank en van de wijven. En toen ik veel geleden had, toen kon ik heel mooi schrijven »

    Liked by 4 people

  5. Mooi artikel van Tommy Wieringa in de krant: De drinkers van weleer.
    Ook hij maakt nu deel uit van het illustere gezelschap van Saint Amour een soort literaire performance dat de 25ste editie beleeft en waarin ook Ilja LP mee doet, evenals Tom Lanoye en Philippe Claudel.

    Ik heb heb Saint Amour ooit gezien in de Schouwburg in Eindhoven, met in de hoofdrol Hugo Claus, Remco Campert en Gerrit Komrij.
    In Utrecht staat Saint Amour op het programma 26 februari .

    Like

  6. Ik heb mijn oordeel niet klaar lummel. Lees nog maar eens goed. Die gestoofde konijn met dat sausje heeft je kritisch vermogen misschien aangetast. De schrijver ILPfff moet zich nog maar eens bewijzen zonder drank, was de essentie.

    Like

  7. Encyclopedie

    Met in het vooruitzicht een verhuizing heb ik de boekenkast weer eens goed bekeken. Daar stond de De Grote Oosthoek-encyclopedie uit 1976 mij al veertig jaar aan te kijken. Met het huidige internet wordt er niet meer in gelezen. Zelfs de leraar van onze kleinzoon Tijn uit groep 8 zei dat hij er niets meer mee kan. Dan maar naar de kringloop. Tijdens het sjouwen zei mijn man: „Daar gaat een wandelende encyclopedie.”

    Marja Knotters

    Like

  8. Vanaf het welbekende dashboard. Dash! Hm, nooit over nagedacht.
    Heb de site nog niet bezocht maar heb een afspraak gemaakt met het AMC, waar ze enige tijd mij met wisselend succes een ruggengraat transplantatie hebben aangepraat, nu sta ik op de wachtlijst voor een lange tenen amputatie. De teenstompkes worden gebruikt om de mascotte van de Graafschap, de Super Boeren, een Arend, te voeren en zo:
    alles dat eindigt wel, daar moet je je pet voor afnemen.
    Groet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.