Met de kennis van dan (230)

Over ikjes, boeken, reizen, blognieuwtjes, muziek en politiek

Anne Wackie Eysten, die had er een vriendin
Anne Wackie Eysten, die schreef toen zin na zin
Anne Wackie Eysten, die is nu in haar sas want
Anne Wackie Eysten kwam met haar ikje in de krant.

Ja, soms heb ik dat, dan zie ik een naam en dan gaat er spontaan een versje in mijn hoofd spelen. Deze is zo’n beetje op de wijs van “Op een grote paddenstoel”. Of “Itsy Bitsy Spider”.

Een grapje voor verjaardagen, voor als de dikke schoonzuster binnenkomt.

Voornoemde AWE had een vriendin en die had een zoon. En een man. Die vriendin was op een whale watching excursie geweest, helemaal in Vancouver. Want bij Terschelling zie je er niet veel. Thuisgekomen besluit ze “korte metten te maken met haar overgewicht”. Ze gaat naar een bijeenkomst van de Weight Watchers. Terwijl ze daar is, neemt haar zoon de telefoon op. Haar man hoort hem zeggen “Nee, mama is er niet. Ze is naar de Whale Watchers, of zoiets.” En dat werd in de NRC geplaatst in de rubriek “ikje”.

Of zoals Pawi het treffend samenvatte: “Gehoord van de vriendin die het hoorde van haar man die hun zoon iets hoorde zeggen aan de telefoon. Ikje???” Een grapje voor verjaardagen, noemde Bertie het, “voor als de dikke schoonzuster binnenkomt”.

Maar even serieus: “Whale watchers” zou inderdaad een veel betere naam zijn voor dit clubje. De deelnemers letten meer op de anderen dan op hun eigen gewicht. En vreten thuis weer lekker door. Geen plankton. Zij niet.

img_0416
Nog meer triestigheid. Een walvissafari. Dat kost wat, hoor. Je vaart vier uur uit de kust, en vier uur terug. En dan zie je dus walvissen. Midden op de Atlantische Oceaan. Machtig. En dan moet dit plaatje dat gevoel overbrengen. © 2011 A. Dapie

Jullie raden het al, het wekelijkse ikjesafkraken is weer begonnen. Sterker, we zitten er middenin.

Whale watchen, daar heeft mijn voorganger, Apiedapie, eerder al eens over geschreven, dat moet je niet overschatten. Zelf heb ik ook vele uren doorgebracht op misselijkmakende stinkende dieselschepen, hopende dat we snel weer aan de wal zouden zijn. En altijd, in welk land ik het ook deed (Canada, USA, Spanje, Australië, Noorwegen, Portugal, Zuid-Afrika, Peru, om er maar eens een paar te noemen), en of het nou vroege morgen of laat op de middag was, de kapitein zei altijd op de terugvaart iets in de trant van “Nou, we hebben vandaag niet veel geluk gehad, maar ja, de natuur blijft onvoorspelbaar”. Nada gezien doorgaans. Of heel erg ver op de horizon.

Het vierjarig nichtje van Marijke Ottolini-van der Hulst hoopt dat “we allemaal tegelijk dood gaan!” Ze worden steeds jonger, die NRC-kinderen. “Wel piepjong voor zulke gedachten” merkte Pawi terecht op. Maar volgens Lummel hebben alle kinderen weleens dit soort gedachten gezegd. Dus daar kom je niet uit.

En toen hadden we de leukste ikjes alweer gehad. Het is niet anders. Maar we hebben meer rubrieken.

Boeken

190311otmar

Mopperkont herlas op zijn tropische eiland Roatán “Bonita Express” van Buwalda en is nu aan zijn recente boek ‘Otmars zonen’ begonnen. “Dat boek houdt mij ook weer gekluisterd aan mijn palmboom.”

Oh, dat was het al weer, meer is er niet over boeken gezegd vorige week. Natuurlijk houdt Lummel zijn kruit droog vanwege de nakende Grand Hotel Europa special. En gelijk dat hij heeft. Man, die Pfeiffer is sinds kort zelfs op de radio te horen. Net voor het nieuws op NPO1 prijst hij zijn eigen boek aan, met een grafstem en zo te horen opgenomen in zijn kelder. Gelukkig kan hij beter schrijven.

Reizen

Mopperkont legde de vakantielectuur ook weleens neer en onderhield dan het contact met ons op een voorbeeldige wijze. Hij deed zoals gezegd de groeten uit Roatán en wel in het bijzonder vanuit de Sandy Bay. In Sandy Bay wonen naast de Mopperkontjes veel oorspronkelijke eilanders. Die spreken Eiland-engels, vertelde hij. Alsof niet alle Engels Eiland-engels is. Maar goed.

Vanaf zonsopgang klonk ijselijk gegil

Zijn buren houden twee varkens en die zijn vorige week op elkaar losgelaten. Vanaf zonsopgang klonk ijselijk gegil, iedere keer als het mannetje een poging deed bij het vrouwtje achterop te springen. Maar uiteindelijk lagen ze tevreden naast elkaar uit te blazen. En daar doe je het voor, toch? Als varken, bedoel ik.

Zoiets zul je in Parrot tree niet snel meemaken, wist Mopperkont. Dat is is een luxe beach resort waar de varkens niet komen of zich koest houden. De Mopperkontjes houden er zich in ieder geval verre van.

En voor De Schuine Rechter vertelde hij nog wat over Coxen Hole: dit is de grootste stad van Roatán, “and the capital of the Bay Islands department of Honduras, with a population of 5,070 as of census 2001. It is also the location of the island’s Juan Manuel Gálvez International Airport.” Jullie horen het al, hier spreekt Wikipedia en dan is het waar. [Tekst gaat gelukkig nog lekker verder onder de foto]

190325roatanMKDSR

Cultuurliefhebber en huisdeejay Mopperkont vertelde ook over de Garifunas. Dat zijn afstammelingen van Afrikaanse slaven die je nog in een enkel geïsoleerd dorp op Roatán en de noordkust van Honduras vindt. Ze hebben het daar best naar hun zin!

Timmerark liet weer vele fascinerende inkijkjes zien in zijn dagelijkse reilen en zeilen. Zo blijkt hij een van zijn vele gratis WordPressblogs, dat vorige week op slot bleek te staan, “een tijdje als tekstverwerker” gebruikt te hebben, voordat hij Office kocht. Je moet er maar op komen. En nu was hij naar eigen zeggen “die betaalmuur vergeten te slechten”. Nog altijd hoor, klik hier maar NIET op. Nou, wat zei ik? Toch doen dus. Mag. Kan.

En we zijn helegaar niet eens meer in de rubriek “Reizen” maar in

Blognieuwtjes

Goed nieuws is dat Timmerark naar eigen zeggen van plan is om Blank Vuil af te schrijven. “ … en blijkbaar werkt het dan zo dat de kaartenbak van mijn geheugen willekeurige laden open laat gaan. Truc is zoveel mogelijk neer te pennen en er later een meetlat tegen aangooien.” En dat hebben we gemerkt op dit blog. Maar wie weet staat er nog meer klad op zijn eigen blog, we zullen het misschien wel nooit weten. Mijn klad staat in mijn dashboard, onder “concepten”.

Als je maar doorschrijft, moet je niet gek opkijken als je lezers doorlezen en doorscrollen.

Net zo min zullen we het antwoord krijgen op de vraag waarom 1978, 1988, 2008 en ook wel 2018 jaren zijn die bij Timmerark “knagen”. De eerste drie zijn echt killers, voegde hij er nog uitnodigend aan toe. Maar de vraag werd niet gesteld. Het is niet anders. Als je maar doorschrijft, moet je niet gek opkijken als je lezers doorlezen en doorscrollen.

Maar afgezien van de taal en de stijl: of de community op elkaar reageert? Mot dat dan? Men leest. Men klikt. Men plaatst hier en daar een bon mot of aanvulling of een vraag aan iemand die sympathiek overkomt. Meer moet een mens die op een forum met onbekende mensen schrijft niet verwachten. Als je een relatie wilt opbouwen, of goede vriendschappen dan moet je nog altijd op Facebook zijn of ouderwets in de kroeg. Of als je nog sexueel actief bent op Tinder. En dat is goed zo.

Muziek

Lummel plaatste een fijn moppie muziek van The Cats. Uit 1971 alweer, waar blijft de wind?

Politiek

Daar doen we eigenlijk niet aan, maar we hadden het er toch over. De onschuldige jolige Caroliene-noodkreet van Mark Rutte, al dan niet ingestudeerd, en de beangstigende verkiezingsoverwinning van Baudet en Hiddema. Aan laatstgenoemde wil ik geen enkel woord vuil maken. En wat Baudet betreft: moge die uil van Minerva hem snel uit de rokende puinhopen van ons land ophalen en naar een ver, vreemd land vliegen. De man praat zwaar maar is vederlicht. Moet dus kunnen voor een beetje uil.

190325Uil_Minerva_Wiki

François de Dijon [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)%5D
Maar laten we dit draadje over een jaar of vijf nogeens bekijken en bespreken, met de kennis van dan. Als we dan nog in vrijheid leven althans.

Wil jij net als Lummel en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik liep weer eens boodschappen te doen op zaterdagmiddag. Gewoon in een supermarkt. Maar ik ben altijd, altijd, met mijn blog bezig. Mijn weekendwinkel- en uitstapgenoten weten het al. Als ik een foto van iets normaals of geks neem, dan is het commentaar vaak “zeker voor je blog?”. En vaak is het dan voor het blog. Deze wijn viel me op, omdat we jaren geleden zogenaamde trollen hadden op blogs als deze. En een grote Trolley op de NRC-website. Die zorgde voor veel misbaar en het was al snel dankzij dit sneu heerschap uit met de pret. Had hij toen maar een lekker trollenwijntje gedronken, zo ’s avond laat, achter zijn computertje. Dan had hij al die gemene dingen vast niet gedaan. Dacht ik op zaterdagmiddag tijdens het boodschappen doen. De wijn niet gekocht trouwens. Kom kom, in de supermarkt? Doen jullie dat, wijn in de supermarkt kopen?

Foto: “Lekker trollenwijntje” © 2019 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Behandelt ikjes en organiseert zoemuurtjes.Want ja. Je moet toch wat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.