Biologische kinderlokkers (232)

Ikjes, boeken, huisdieren, lepeltjes en de rommelmarkt

De dochter van Elena van der Hoorn heeft een nieuwe wekker. Ze staat op met langzaam opkomend licht en een merel. Op een goede dag gaat het ding een keer al om half vijf af. Mama Van der Hoorn brult razend onderaan de trap of ze het uit wil zetten. Slaperig klinkt het antwoord dat je al in de tweede zin zag aankomen: „Mam ga naar je bed, deze vogel zingt buiten in de tuin.” Jullie merken het al, het is weer de hoogste tijd om ikjes te bespreken, die lezersmopjes uit de NRC, en nog wat meer van die dingen, het nieuws en wat er zo al gebeurd is de laatste drie, vier weken. Ga er maar eens lekker voor zitten.

Dat ding hoort op het nachtkastje.

Mij deed dat ikje denken aan het loflied op de merel van mijn voorganger, of was het een lijster, maar da’s familie. En Lummel stond toen hij nog een lummeltje was elke ochtend om vijf uur op om zijn krantenwijkje te doen. Zonder wekker. Ja, waarom zou je ook? Dat ding hoort op het nachtkastje. “Mijn moeder stuurde echter geen ikje op naar de krant. Dank je ma!” voegde hij er aan toe.

Martha Frets dacht leuk en origineel te zijn met een extra belegen grapje over een oud vrouwtje dat op de rommelmarkt waar Martha haar keramiek van de hand doet denkt dat de rotzooi van email is. Waarom? Omdat er e-mail op het visitekaartje staat. Kietel eens onder mijn arm, zei mijn vader zaliger dan.

Verder rende er een jogger in de sloot, achter de volkstuinen bij station Sloterdijk, nou, dan weet je het wel, daar heerst de Amsterdamse humor. Het bleek een sloot te zijn met “gravelrood kroos”. Met dank aan Dick Jansen. Ook Timmerark lag ooit eens in een sloot, ja, waarin lag die man niet, en het bizarre was dat hij vanuit die sloot zag dat zijn fiets op de standaard was blijven staan.

sloot
De sloot waar DSR inkukelde

Wie er ook ooit in de sloot lag? De Schrijvende Rechter natuurlijk, kennen we hem nog, ook daar was er volop sprake van kroos. Dat had je toen nog. Nu drijven er slierten olie op en plastic en zwemt eronder niks van leven meer. Nog geen salamander.

José van Os zette haar zus voor schut. Die voedt haar kinderen namelijk op met “veel aandacht voor gezonde voeding en een bewuste levensstijl”. Toen haar zoon een jaar of zes was, stelde ze hem de volgende vraag: „Als een onbekende meneer je zou vragen of je een snoepje wilt. Wat zeg je dan?” Het mannetje peinsde even en antwoordde: „Zit er suiker in?”

“Ha!” riep Lummel. “Biologische kinderlokkers, die hadden we nog niet.”

Kan gebeuren. Kun je meemaken.

Een akelig ikje werd door ene Theo Boer opgedist. Toepasselijke achternaam, ja. Tijdens de preek ziet een dominee een oudere dame krachtig met haar hoofd schudden. Hij spreekt haar “strijdlustig” toe. De dame blijkt echter de ziekte van Parkinson te hebben. Kan gebeuren. Kun je meemaken. Maar schrijf dit niet op en stuur het niet naar de krant, Boer.

Bertie had een suggestie: voor dit soort ikjes zou er een rubriek “wegwerp-ikjes” moeten komen. En Timmerark vond dat Parkinson- en dementie-ikjes niet geplaatst noch besproken zouden moeten worden. Heeft ie gelijk in, maar ja, als we de ogen moeten sluiten voor slechte ikjes, dan zijn we hier gauw uitgeluld, niet dan?

… een mannelijke ortho die zijn leuter uit zijn broek haalde …

Deze dan bijvoorbeeld: Hanneke de Bruin “walgt” van de assistente van de ortho, omdat die tijdens het controleren en corrigeren van de beugel van haar dochter haar borsten op het voorhoofd van dochterlief legt. Hanneke, luister eens: dat mens doet haar werk. Geconcentreerd. Misschien moet ze even op het ongemak gewezen worden, maar zeker niet via de krant. Bovendien is “walgen” wel heel erg sterk uitgedrukt, vind je niet? Als het nou een mannelijke ortho was die zijn leuter uit zijn broek haalde …

Pawi vond het een “prima ikje, dat veel blootlegt van schrijnend leed in de orthodontistenstoel”. Veel nonnen doen dat ook, wist ze, hun borsten tegen iemand aanduwen. “Getver. Ze doen het nog steeds. Die nonnen die er nog zijn.” Niemand durfde te vragen hoe of ze dat weet.

Met dank aan Lummel doet ons het ikje inderdaad denken aan Tantje Julia van Boudewijn de Groot. “Ik speel piano als u wilt, maar haal uw borsten van mijn schouder”.

Een mooi staaltje van Britse humor hoorden we via Karen Gerbrands. Al fietsend met haar Britse vriend langs de bollenvelden van haar jeugd vraagt ze hem wat hij ervan vond. “A bit artificial” zegt hij ondeugend. Order! Ad Hok merkte op dat Britten inderdaad meer van ongebreidelde natuur houden en plaatste er dit plaatje bij.

190506tuin
Engelse tuin van het internet

Anneliek van Dijk had een bootje en wilde dat verkopen. Ik vond er niks aan, maar de rest van de community alhier vond het goed. “Een leuk ikje. Eindelijk na een lange droogte” zwijmelde Lummel. “Een van de betere” kwijlde Pawi. Timmerark vond dat ook. Oftewel, zoals jullie zien, ik ben hier weer volstrekt objektief en neutraal, zoals dat hoort. Laten we maar gaan …

Boeken bespreken

De venijnige vete tussen Pawi en Lummel ging in de verslagperiode nog even door, maar lijkt inmiddels bijgelegd. Misschien ook wel omdat het boek inmiddels al lang en breed uit is en alles wat je erover zou kunnen zeggen is gezegd. Op naar de volgende! Het ideaal blijft dat alle lezers van de recensie het boek al hebben gelezen, maar dat zal wel niet gaan lukken. Het is niet anders.

“Stel je voor dat ik een paddestoelenrisotto wil maken maar niets over de ingrediënten mag zeggen, alleen iets over vuur onder de pan, roeren en vocht toevoegen …” was nog best wel een aardige nabrander van Pawi. Lummel liet het waaien.

190311otmar
Boek van Buwalda

De volgende boekbespreking van Lummel zou weleens over Buwalda kunnen gaan, zo dreigt hij al weken. “Er is een goed basisidee voor een roman, maar hij doet er te veel schepjes bovenop zodat het net nix wordt. Ik moet nog 200 pagina’s en twee boeken (…) Buwalda schrijft zo gestructureerd dat ik denk al te weten waar deel drie mee eindigt.” Vorige week had hij het hele eerste boek uit en meldde dat hij deel twee en drie ook gaat lezen, vooral in het openbaar vervoer.

Een erg mooi voorproefje van zijn komende recensie is deze:

Een oud driehoekje vormt snel een nieuw driehoekje

“Het mooie van het Buwalda boek is dat het geconstrueerd is op basis van trio’s: 2 personen in relatie met een afwezige derde. En dat wisselt steeds, er worden steeds meer mensen ingebracht. Mooi geschreven. Een beetje zoals Ajax voetbalt. Een oud driehoekje vormt snel een nieuw driehoekje.”

Timmerark wist te melden dat Freek de Jonge Buwalda goed vond. En dat in Bonita Avenue elk personage een naam uit een van de 31 films van Elvis heeft. Kijk, daar hebben we wat aan, dat is intrigerend. Net zoals …

Huisdieren houden

Timmerark stuurde een fotootje van zijn hond, die ziet er best lief uit, en dat vonden alle lezers alhier. “Heeft een lekker toetje”, zei Ad Hok. “Vertederend” noemde Pawi het beestje. Een “leuk beestje”, deed Bertie een duit in het zakje, ze had hem zelfs als eerste gelikt geliked.

190415HOND
Robin, hond van Timmerark

Het schatje heet Robin en is een pup van 20 weken oud (inmiddels bijna 24 want zolang is het laatste intro alweer geleden, ja wrijf het er maar in). Pup Robin ging in de verslagperiode geregeld met zijn baasje fietsen in een fietskarretje. De pup in het karretje, nemen we dan maar aan. Of andersom, weten wij veel? Zelf weegt Timmerark 110 kilo, oef, en de pup samen met de kar een kilootje of dertig (30). Zelfs heel erg kleine heuveltjes worden daarmee de Alp d’Huez, oftewel “zen en de kunst van het fietskarretjesonderhoud’.

Als tussendoortje plaatste het baasje een mooie video, “am I losing touch”, ene George Ezra die het deuntje “Pretty Shining People’ heel aardig ten gehore brengt voor een verder lege zaal.

’s Ochtends voor dag en dauw ging Timmer er met Robin op uit. Bij thuiskomst nog een uurtje met de hond op de bank. Robin is duidelijk een “godsgeschenk”. “Het leven lacht ons toe. Zal vast binnenkort iemand doodgaan of ander leed. TV kapot. Fiets gestolen. Mijn beide armen naar de haaien.”

… dol op bloemkoolblaadjes

Ilona had/heeft/had/heeft/had/heeft/had .. en heeft weer een schildpad die Houdini heet, dat u het weet. Die ontsnappen als je niet oppast. Erover geschreven hebben we al vaker. Houdini was volgens Pawi dol op bloemkoolblaadjes, jawel, we hebben hier een ijzersterk geheugen voor goede verhalen. Jan de Sneuneus heeft dat hele verhaal rücksichtlos van zijn afgebroken site verwijderd en nooit meer iets van zich laten horen. Wij hebben alleen nog maar een highlight kunnen redden, dat alhier wel voor eeuwig, hoewel dat relatief is, behouden zal blijven:

Schildpad van Ilona
Houdini, schildpad van Ilona

“… Er liggen maar drie struiken waarvan twee verlept en eentje nog aardig fris. Er ligt dit keer niks los. Jammer, want los loof gooi ik meestal in de boodschappenkar om het daarna buiten in m’n tas te doen. Er ligt zo vaak afval in karretjes van voorgangers, dus…

Zonder te kijken knak ik met duim en wijsvinger een schutblad van de frisse struik af en leg het in mijn winkelwagentje. Terwijl ik dat doe, denk ik: mag dit? Schuldig voel ik me eigenlijk niet, want wat is dit blaadje nou helemaal waard?

U bent er gloeiend bij

Ik kijk in het rond. En zie: in het hoekje van het plafond bespeur ik een klein cameraoogje. Ik voel me onmiddellijk betrapt. Wat zou er gebeuren als ik buiten kom en het schutblad in m’n tas stop? Op de videobeelden is vast wel te zien hoe vreemd ik in de rondte kijk en dan ook nog recht in de camera. ‘Nee nee, mevrouwtje,’ hoor je dan, ‘we hebben u zien stelen. U heeft geplukt. Het staat er allemaal op. U bent er gloeiend bij.’ Wat zou ik moeten zeggen als verweer? …. “

En mijn voorganger, Apiedapie, breide er alweer bijna acht (8) jaar geleden een heel mooi bijna sensueel versje op:

De schillenpad

Alles alles doe ik voor die pad
Eten drinken rond en zat
Mijn schilliepillie
Mijn stoffiepoffie
Doe maar rillierillie
Doe maar sloffiesloffie
Eet maar lieverd eet je blad
Kom dan bij me in het bobbelbad
Gaan we samen op het slechte pad
Langzaam

Lepeltjes scoren

100e reactielepeltje
Timmerark en Ad Hok krijgen er ieder een (1)

Timmerark scoorde een 100e-reactielepeltje met een lang verhaal over de Notre Dame die toen nog niet was afgebrand. En Trump kwam er natuurlijk ook in voor. Maar het lepeltje is onderweg. En voor die kerk tastten burgers en rijke zakenlui diep in de portemonnee, ondanks dat zowel het Vaticaan als de Franse overheid niet bepaald armlastig zijn en er daar in die kathedraal door de jaren heen ook al vele collectezakken binnengehaald zijn, waar niet alleen pepermuntjes in zijn gegaan.

Ad Hok ging er met het 200e-reactielepeltje vandoor. Het internet is als de Bijbel, merkte hij op, iedereen kan er een passage in vinden die het best in zijn straatje past. En zo is het, en daar komt dat lepeltje! Kan volgend jaar misschien naar de …

UPDATE: vanmorgen in alle vroegte schreef Timmerark een hele rits reacties, waaronder ook de 300e. Het ging over rood vlees en een leugentje om bestwil, beetje een puzzeltje. Maar goed voor een lepeltje in beginsel. Ware het niet dat de zending al bij het postkantoor is afgegeven. Het is niet anders, 1 lepeltje is ook fijn.

Rommelmarkt en diversen

Timmerark was langs deze weg op zoek naar iemand die ervaring met een “keespen” heeft. Een gat in de markt volgens mij. Maar er was niemand die er ene sjoege van had, of die dat in het openbaar durfde te delen.

“Wees worden”

Verder ligt hij ineens in scheiding, huh? Ja, die waren er in de verslagperiode wel meer. En hij is zich aan het voorbereiden op het sterven van zijn moeder. Het is maar dat we het weten. “Wees worden” wordt de titel van zijn nieuwe bestseller. Mooie titel.

Timmerark vroeg ook of er hier iemand is die ervaring heeft met (commercieel) DNA-onderzoek van honden. Lummel raadde hem het lezen van Buwalda aan, dat gaat over DNA en vaders, niet over honden, maar het is iets. Zelf moest ik melden dat ik tot op heden weinig ervaring met DNA-testen van honden heb, maar hem op de hoogte zou houden als ik er iets van af zou gaan weten.

Pawi vroeg aan Joke wat de naam is van de biografie die zij schreef over haar man. We zullen het nooit weten, vrees ik, tenzij Joke dit leest, zo (bijna) helemaal onderaan.

Wil jij net als Pawi en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Het was nog best wel Pasen toen ik dit fraaie plaatje schoot. Op een terrasje aan het water, nou, daar bestel je een espresso machiato. Toch? En toen kreeg ik me er daar toch een partij chocoladehaasjes bij, dat wil je niet weten. Helegaar onverwacht. En dat zijn de leukste haasjes, hè, de onverwachte. Glaasje water, zoals het hoort. Het was helemaal af daar op dat terras aan het water. Dus ik maakte er een foto van. Want geluk wil je delen. Ik wel tenminste, gek mannetje dat ik me d’r eentje van jullie ben.

Foto: “Haasjes bij de koffie” © 2019 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

185 gedachten over “Biologische kinderlokkers (232)”

  1. Ja, daar heb je wel even voor gezeten. En dat met het mooie weer. Mooi intro.
    Intussen weet ik van alles over het boek van Joke. Zonder google ben je tegenwoordig nergens meer. Of zonder internet, want op haar eigen site staat allerlei wetenswaardigs, waaronder ook de verwijzing naar de biografie.

    Liked by 4 people

  2. Naar de bollen

    Het is een vrolijk clubje Antwerpenaren dat ik als gids mag rondleiden in De Keukenhof. Zoals altijd leg ik uit dat de lente niet de beste periode is om bloembollen te kopen. De echt goede exemplaren zitten dan nog in de grond. In het park staan kiosken waar men een bestelformulier kan invullen, waarna de bollen tegen het najaar worden thuisbezorgd. Er komt commentaar uit de groep: „Wat een gedoe dit. Ik bestel ze thuis gewoon wel via bol.com.”

    Gerard Schelvis

    Liked by 1 persoon

  3. Lekker lang intro voor de maandagochtend…
    Naar aanleiding van “Ilona had/heeft/had/heeft/had/heeft/had .. en heeft weer een schildpad die Houdini heet, Daar kan en had weer achteraan worden geplakt.

    Ik heb het helemaal met het ondankbare, ontrouwe viervoetertje gehad!
    Vorige zomer hadden we de hele tuin schildpadproef gemaakt om hem de vrijheid te geven in een heerlijke voor hem eetbare tuin. Tot twee keer toe was hij em gesmeerd. Hij staat inmiddels bekend in de hele buurt. “Houdini zeker weer”, als hij wordt gevonden in tuinen enkele nummers verderop.
    Alle mazen hebben we gedicht met kippengaas omdat hij zich zijwaarts overal doorheen kon wringen.
    Dit jaar was hij nog maar net uit zijn winterslaap en is hij tot twee keer toe de straat overgestoken en heeft hij het hazenpad in het bos gevonden.
    Drie weken geleden kwamen er vier kleine meisjes, helemaal door het dolle heen, met ja: Houdini.
    “Mijn vader wil ook altijd graag een schildpad”, zei een van hen.
    Om een lang verhaal korte te maken…
    Zo zal hij wel zijn leven lang van adres naar adres verhuizen. Het gaat hem goed.

    Liked by 3 people

  4. Prettig lang intro, daar zat ik even op. Niet dat ik langzaam lees, er kwam een nog langer telefoontje tussendoor (nee, dit wordt géén ikje) van iemand die me niet wilde storen maar me een abonnement wilde aansmeren waarop ik zei dat ik al genoeg te lezen had.
    Ik had het idee haar deze intro voor te lezen. Dat heb ik niet gedaan, ze geloofde me zo ook wel.

    Liked by 2 people

  5. Misschien wil de schildpad ergens een wip doen? Papegaaien mutileren zichzelf wanneer ze alleen door het leven moeten, zijn schildpadden solitair? Ik heb twee poezen hun enige levensdoel ontnomen namelijk de kans op nageslacht.
    Jawel. De hond hoeft van mij niet gecastreerd te worden en ik heb een dierenarts gevonden die dit met mij eens is, maar misschien…

    Goed intro weer. Zal vaker op mijn tong bijten. Bespaart Bas werk.
    Bol.com! Krijgt de inzender hier soms een cadeaubon voor? Had ik aan moeten denken.

    Heb weer ruzie met mijn apotheek (eres).

    Liked by 1 persoon

  6. Ilona heb je al onderzocht of de schildpad een groeispurt heeft?
    Een undercover geel hesje is?

    Mevrouw op radio1 van de gele hesjes dreigt met een aanslag op Rutte morgen, al dan niet met Calgon op te lossen.

    Liked by 1 persoon

  7. Timmerarktwo, ik heb nooit geweten wat hij in zijn schild voert.
    In elk geval niet eens zijn citespapieren, waarmee je aantoont dat hij niet gestroopt is, waardoor ik nog strafbaar was ook.
    Verder kan ik je nog vertellen, dat men mij eerst vertelde dat hij een Griekse landschildpad is.
    Informatie van andere schildpadkenners leverde op dat hij een Russische vierteen is, gezien zijn gele strepen. Dus de kans zit erin dat het een geel hesjesbeest is.
    In elk geval: geen Rus meer in míjn achtertuin.

    Liked by 1 persoon

  8. Ik schuw je waar Ilona. Na jullie duistere contacten met China, nu collusion meteen Russische hacker. Oom Donald gaat dat niet leuk vinden. Zal je straks een vliegdekschip op het Ijselmeer zien. Watik je brom.

    Liked by 2 people

  9. Megan is aan het bevallen, nee, Megan is al bevallen. Het is drie kilo en ze is erg dankbaar.
    Ik heb wel eens twee schildpadden zien en voornamelijk horen neuken. Wat een geluid! En wat een grimas van het mannetje. Die Attenborough is me een viespeukerige voyeur. Het vrouwtje kregen we niet te zien. Kan even geen leuke witz over schild en pad en seks bedenken. Wat een vrijheid, waar is pawi trouwens? Bootjes kijken?
    De ontroerende schat, zij zou mijn Premier keuze zijn. Ongezien.

    Like

  10. Och Timmerark, ik wil niet veel zeggen, maar als een schildpad jou bezig zou zien of horen dan zou het beestje vermoedelijk zijn kop intrekken en nooit meer uit zijn schild tevoorschijn komen. Denk ik dan. En laten we Megan gewoon lekker laten bevallen en dingen die niet belangrijk voor ons leven lekker gebeuren laten. Over voyeurisme gesproken. Let it be.

    Like

  11. Ik voel een fittie aankomen en dat is mooi want ik heb al een minuut of vijf niet gerookt.
    Heb jij jezelf wel eens bezig gezien? Ik wel, mijzelf dan he, en niet alleen en dat zag er best goed uit en dat vonden een drieduizend kijkers ook. Wel discreet he? Ha, het woordje reet zit erin. Dat zul je zeker leuk vinden. Viraal bestond nog niet, anaal wel maar daar ga ik niet op in.
    Ik vind het mega belangrijk dat Megan bevalt. Zij is de rots waarop ik kots.
    Afijn ik lever geen kopij meer, althans niet onder mijn merknaam. Donald en ik doen niets voor niets.

    Like

  12. Er was ereens een schildpad die wilde erop
    Maar voordat hij zo ver was
    Was de lust van het vrouwtje op
    Eigen schuld dikke bult, sprak Stoffel sip
    Voor een goeie wip
    Pak ik voortaan wel een kip.
    Nu nog een rijmwoord bedenken op vluggertje.

    Liked by 1 persoon

  13. Verdacht dat Apiedapie opeens laat groeten
    Zit ie vast en kan ie nu niemand ontmoeten?
    Hij was wel eens dwars en floot tegen de stroom in
    Maar hij sprong als eerst op de granaat zonder pin

    Nu nog zoeken een rijmwoord voor schildpaddensoep
    In kunst en kook maakt niet uit wat ik eruit floep

    Like

  14. En zolang de pot de aap niet naar de bassist vraagt. Nee, zolang de hond niet in de pot piest van de bassist zal geen kennel de kleur van de diaree.
    Mee O, wat mu! Ik zie niets meer.

    Like

  15. Echt. In het land van appegaaien is kniesoor koning en een lamsbout tegelijk. Fijn dat er altijd een Shakespeer quote is om me te verheugen op.
    Moet nu naar de pot. Is het alweer voetbaltijd?

    Like

  16. Ruggertje ruggertje in de soep
    Wie heeft er hier de bruinste, de lekkere poep
    Het is fris voor de tijd van het jaar
    Ze kropen in elkaars gat t gelukkig paar

    Like

  17. O, bij de weg, en vanaf de pot, haast en weinig tijd:
    ik kende ooit een Gerard Schelvis, (bollen ikje) hij keek wat scheel dus je kunt je wel bedenken wat ervan zijn naam kwam. Niet bij mij, ik heb na mijn twaalfde nooit iemand gepest. En daarvoor was het ‘verliefdheid onbegrepen’.

    Onbegrepen en onbeantwoorde liefde is misschien wel de reden van vele oorlogen, gepassioneerde moorden (of course my Horse!) slechte boeken en vieze adem.
    Ik ben zelf ook nooit gepest, men probeerde het wel maar ik had en machtige vrienden en omhoogstaand haar, een soort uit het dierenrijk overgenomen truc waardoor ik veel groter leek dan ik was. Optiek en mimiek zijn handige…ach laat maar Ark, schiet op!

    Like

  18. Prestatie

    Onze dochter is aan haar nieuwe baan begonnen. Met tegenzin neemt ze een vrije dag om haar diploma in ontvangst te nemen. Wat haar betreft sturen ze het diploma met de post. Als ouders waarschuwen we voor de grote druk van de prestatiemaatschappij. Ze mag zich van ons in het nieuw steken. In de winkel volgen we verbaasd de felle discussie over wie van de twee verkoopsters van de broekenafdeling mag ‘stickeren’. Navraag leert dat een gecodeerde sticker commissie oplevert. Gelukkig slagen we ook op de bloezenafdeling. De verkoopster daar plakt eerst haar sticker op het label van de bloes en daarna geroutineerd haar sticker over de sticker van de collega van de broekenafdeling.

    J.S. Verschuren

    Like

  19. J.S. onthoudt en vertelt alleen de negatieve momenten. Niets over de goede adviezen van de verkoopsters. Daarna zeker goed behandeld bij de kassa want daarover vertelt J.S. nix

    Like

  20. Er is een nieuw ikje verschenen. Met tegenzin begin ik te lezen. Haal zin twee en zin drie nou eens weg en er gebeurt qua plot niks, maar het verhaaltje gaat beter lopen, J S.

    Liked by 1 persoon

  21. “Als ouders waarschuwen we voor de grote druk van de prestatiemaatschappij. Ze mag zich van ons in het nieuw steken.”
    Bezweken voor de druk, J.S.?
    Een nieuw kleedje voor een nieuwe baan, het is elke dochter gegund. Maar liever zonder dat waarschuwen. Er volgt vast nog een herkansing. Bijna niemand blijft nog bij haar eerste baan. Die tijd van zorgeloze ambtenarij is voorbij.

    Liked by 2 people

  22. Morgen de wekker zetten, mensen, een nieuw stukkie van Lummel. Over Waterdrinker en de gele hesjes. Stof tot nadenken. Aanradertje. Gaan jullie zien. Morgen. Maar nu eerst slapen.

    Liked by 1 persoon

  23. Toch nog een ikje, wat later dan gebruikelijk:

    Ontwaken

    In een Amsterdams ziekenhuis werken sinds jaar en dag ook Belgische artsen. Natuurlijk lijken het Hollands en het Vlaams op elkaar, maar toch zijn er ook verschillen tussen die twee. En dat kan best wel eens verwarrend zijn. Zo hoor ik een Belgische anesthesist met typische Vlaamse tongval een patiënte toespreken, die net ontwaakt uit de narcose: „Mevrouw, het is met u gedaan.”

    Gerard Burgers

    Like

  24. Verstaanbaar

    Met drie collega’s mocht ik klas 3 begeleiden in Parijs. De perfecte gelegenheid om de lesboeken te laten voor wat ze zijn en ter plaatse kennis te maken met de Franse cultuur. Dit jaar overnachtten we bij gastgezinnen in Versailles, iets wat ik als docent Frans natuurlijk zeer aanmoedig. De leerlingen vonden het wel spannend: zou het ze lukken om zich verstaanbaar te maken? Gelukkig wisten ze zich prima te redden. Aan het eind van de week mocht ik zelfs complimenten ontvangen van de contactpersoon ter plaatse. Leuke leerlingen, ze hebben zich voorbeeldig gedragen en wat spreken ze goed Engels!

    Sofieke Moll

    Liked by 2 people

  25. Dat heb ik moeten opzoeken. Treffende beschrijving!

    Ga er weer een tijdje tussenuit. Ikjesplaatserbaantje komt vrij.

    Liked by 1 persoon

  26. OLVG oost, mooiste ziekenhuis qua entree en rookhok, namelijk buiten, daar waren de verpleegsters Belgisch, niet allemaal uiteraard.
    Artsen weet ik niet. Heb wel een erg leuke encounter met vrouwelijke arts gehad, op de eerste hulp, waar een brede broeder mij vroeg of ik ooit (?) een geslachtsveranderende operatie heb gehad waarop ik antwoorde:
    “Neen”. …
    kan vervolgd worden, hangt van mijn obsessie met mijn obstipatie af.
    Altijd wanneer ik stop met roken. Een duivels pact tussen nicotine en niet poepen kunnen. Nederlandse betekenis.

    Like

  27. Die broeder zag, beste Bas, op zijn scherm een mevrouw met de zelfde achternaam, dezelfde voorletters en, tatatataa, dezelfde geboortedatum.
    Dinsdag ‘kwam ik haar weer tegen’ virtueel bij een andere poli en een ander ziekenhuis. Ik vroeg naar haar voornaam wat de administratie medewerkster niet wilde geven, soit, kan ik mee leven etc. Maar die broeder had het wel Willem delen denk ik, het was een bijzonder moment. Ik weet al van deze dame sinds eind jaren tachtig toen het nog sofienummer genoemde Burger Service (?) Nummer niet overal al in swung was.
    Wacht, even wc rol vervangen.

    Ja. Dat dus.

    Doortrekken.

    Like

  28. Lopen

    Een mededocent loopt altijd van het ene naar het andere college dat hij moet geven, in zalen verspreid over de hele campus. Na een jaar besluit een collega hem te confronteren en vraagt hem waarom hij nou nog steeds geen fiets heeft hier. Nee, stelt hij resoluut, lopen is voor hem een doel op zich. Maar dan is hij toch de tijd van zijn baas aan het verdoen? Hij antwoordt: „Als de baas daar problemen mee heeft, loop ik daar niet voor weg.”

    Jesper Verhoef

    Like

  29. Wil je het mijne ook? Bas betaald mij in natura, toiletrollen. Rollen, geen trollen.

    Like

  30. Dank Lummel, ontroerend hoe de tijdelijke afwezigheid van Pawi zo vlotjes door de Community wordt opgevangen. Het overtollige streepje heb ik zojuist gecorrigeerd, ik breng deze extra werkzaamheden in mindering op je volgende betaling, zoals je begrijpt. Ook bij Pawi al eens gebeurd, maar ik doe het graag.

    Mopperkont heeft tot op heden geheel en al zonder bezoldiging gewerkt, hetgeen wellicht het onbestendige karakter van zijn muziekplaatsingen mede verklaart. Laten we het eens aanzien, zo stel ik voor. Mocht het tot een duurzame samenwerking komen dan gaan we wel even in gesprek. Komen we wel uit, denk ik.

    Laat je niet gek maken door Timmerark. Betalingen in natura zijn altijd op de persoon in kwestie afgestemd. Toiletrollen verstrek ik alleen aan diegene die daar volgens mij sterke behoefte aan heeft. Keukenrollen zou in jouw geval meer op zijn plaats zijn. Maar vooralsnog zien we het even aan.

    Het ikje dan: een oerflauw woordgrapje. Niet leuk. Niet scherp. Had achterwege kunnen blijven. Zero points.

    Liked by 1 persoon

  31. Eens. Ikje van lik me vestje. Waarom het vestje gelikt weet ik niet.
    Ok. Pawi gaat ervan tussen en niemand die heur van hier een fijn verblijf ergens anders toewenst. Ik ook niet, dat gaat zo maar weg, midden in een schoolweek, dat geeft maar schele ogen. Of zoiets. Het maakt mij ook melodramatisch. Hoe vaak nog? Hoe lang zijn we hier? Waarom? En nu ik echt een serieuze docu over ufo’s gezien* heb, met artikelen in de NewYorkTimes en drie door US airforce gefilmde filmpjes, ja geen geradbraakte beeldhouwers, van objecten die werkelijk opeens ervan doorgingen zoals een
    … vul iets in, iets met schoonmoeders als je Goor of Geer bent en iets met moslims of verkrachters als je Geer of Geert bent…en snel! Snel!
    .
    .
    *stukje gezien, stuk opgenomen misschien zal ik het nog eens zien, ik zie heel veel niet
    Keukenpapier! Laat je niet inpakken lummel, overvraag!

    Like

  32. Blauwe Maandagen, leuke titel voor een boekje.

    En de thuisblijvers? Die niet op het platteland tussen chocoladebergen en dure horlogerieen wonen. Worden zij nog in iemands gebeden eh… eh…kom hoe doen die lui dat? Genoemd?
    Verhoord?
    Hoe vermoord je een organisatie die vluchtedrenkelingen redt terwijl je zelf(s) van het linkse gewricht bent? Nou, je benoemt het schip als onveilig om te redden. Nadat je het eerst op andere belastingen probeerde aan de ketting te laten liggen.
    Morgen gaat de politie mensen in bosjes verhoren. Dat hoeft pawi, als ze rap is, niet mee te maken.
    Door de bank genomen heeft de ABN, de AjaxBankNederland verloren maar dat geeft niet, ik was toch al altijd meer van de Giro en die begint morgen gelukkig.
    Die tarieven betalen de yanks zelf, maar dat snapt tRump niet.
    Tot maandag. Waar zelfs Amazon bezorgd binnenkort.
    Blue Moon.
    You saw me standing alone, without a dream of my own…

    Like

  33. Ok, het is lummel weekeinde. Niet alleen levert hij de ikjes, waarvoor hummel! Ook heb ik mij vrijwillig verplicht tot een recensie van een gerecht, MAW ik ga het uitstellen van dit gerecht maken proberen uit te stellen. Doen dus.
    En dan een nieuwe draad over een nieuw boek slash schrijver. Waterdrager, dat kan geen pseudoniem zijn, toch? Waterdragers die heb je in een koers, een Tour een etappe en ook in andere teamsporten. En dus nu, of al langer, ook in de marathon der letteren een roman.
    Al krijg ik bij de naam meer dinges voor de geest.
    Flashback. Kom, dinges, je weet wel, non-fictie, dank je side kick.

    Liked by 1 persoon

  34. De wederopstanding

    Mijn kleindochter is vierenhalf en gaat naar een christelijke school. Daar heeft zij voor het eerst het paasverhaal gehoord. Het verhaal van de opstanding van Jezus wist ze thuis vervolgens erg goed na te vertellen. Een aantal weken later ging ik met haar naar de begraafplaats. Terwijl ik bij de ingang bezig was haar fiets op slot te zetten zag zij een bezoeker van de begraafplaats af komen. Ze keek de persoon in kwestie na en merkte op: „Hé, er leeft er eentje weer.”

    Henk Struik

    Liked by 1 persoon

  35. Henk Struik, van een pseudoniem voor Henk Spaan. Maar struik past wel weer goed bij begraafplaats. Het ie wel een begraafplaats maar steeds voor maar even, het is veel langer een verblijfplaats. Afijn, de woorden dekken vaak niet de lading.
    “(Krijg die klote haakjes niet laag)…, er leeft er eentje weer.” Zal wel zo gebeurd zijn en getrouw geschreven want,
    “…, er leeft er weer eentje.” Loopt beter, vinden jullie niet?

    Liked by 1 persoon

  36. Mededeling van het management: vanwege reizen zal er de komende twee (ja, jullie lezen het goed:2) weken geen nieuw intro verschijnen. Het is niet anders. Houd moed, hoopt loert altijd. En daarna gaan we gewoon vrolijk door.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.