Billen met een stok erop (239)

Ikjes, meidenvoetbal, muziek van vroeger en een dienstmededeling

Hoe wij Nederlanders op vakantie worden begroet is aan het veranderen. Vroeger was dat volgens Ad Hok met een jolig “Kroeif” of “Goellit“! Nu worden we op terrasjes weggekeken met een vernietigend “Dieselbleum“, althans in Griekenland volgens Cor Smit. Die maakte het mee en stuurde het naar de NRC-ikjesrubriek. Vandaar dat wij het er over hebben.

Ook of je nou een broertje of zusje krijgt weet je niet meer. Of zoals Ilona uitlegde: je weet bij de geboorte maar nooit hoe een persoon zich in de toekomst ontpopt. “Ik heb een broertje of zusje gekregen!” floepte een achtjarig jochie er dus maar uit. Zijn opa, Theo Koot, tekende dit voorval op en belde het onmiddellijk naar de krant door.

“Getver, alwéér een meid!”

Joke haalde een mooie eigen meegemaakte herinnering aan, en wel eentje uit 31 juli 1962. Toen werd in hullie gezin, met drie meiden van 10, 8 en 2, een kindje geboren. ’s Avonds laat kwam haar vader de oudsten wakker maken om het geslacht te vertellen. Jokes zusje van 8 deed één oog open, uitte de historische woorden: “Getver, alwéér een meid!’, draaide zich om en sliep door. Op haar eigen blog deelt ze nog veel meer mooiigheden. En ze is redactielid van een ouderenblog waar ook van alles voorbij komt. Kanjertje dus die Joke. De Erica Terpstra van het internet.

Nog verder terug, op 11 januari 1948 werd er bij de Ilonas thuis, waar al drie meiden huisden (van 6, 4 en 2) een jongen geboren. Ilonas zus van 4 vertelde aan iedereen die het horen wilde, dat er een meisje was geboren “met billen met een stok erop.”

Weet je wat horroropa Hayo zei?

Hayo van der Werf was zijn kleinzoontje van vier aan het treiteren en stuurde het verhaal naar de krant. “Zijn dat eieren opa?” had het ventje gevraagd, daarbij correct naar een mandje eieren wijzend. En weet je wat horroropa Hayo zei? “Nee, dat zijn tomaten”. Het ventje stelde razendsnel de juiste diagnose: zo gek als een deur. “Waarom lijken deze tomaten op eieren, opa?” vroeg hij dus op onschuldige toon en trok zich zonder misbaar terug. Met gekken moet je meepraten, er nooit tegenin gaan. Gevaarlijk. Jammer, en dat vond ook Lummel, dat zo’n ventje in de krant te kakken kan en mag worden gezet.

Na heel lang aarzelen plaatste Lummel vorige week maandag het allerslechtste ikje ooit. Hij deed het met tegenzin en alleen maar vanwege zijn contractuele verplichtingen. De impact was enorm. Verstijfd van horror lukte het mij bijvoorbeeld niet om een vers intro te schrijven. En verschillende reageerders hadden ook last van allerlei dingen.

190715hometrainer

Het desbetreffende ikje, ingezonden door ene Karel van Oosterom, had als titel “Home trainer” en kwam er op neer dat een Amerikaanse vriend van Karel zogenaamd dacht dat een home trainer een echt persoon was waarop Karel elke ochtend een half uur zat. Haha, kietel eens onder mijn arm, zoals mijn vader zaliger altijd zei. En gelijk dat hij had. Maar dan lachte je wel om iets leuks. Dit schandalige ikje heeft de reageerders alhier echt een slechte dag bezorgd en misschien wel hoofdpijn en nachtmerries.

Bertie: “Ha. Ha. Ha.🙄 In de brugklas zouden we dubbel gelegen hebben.”

Ad Hok: “De eerste zin is totaal overbodig. De rest ook.”

Twee kauwen vreten het spul op

Het ikje over brood halen, van Jan Beuving, was er me ook eentje hoor. Jan legt de halfjes altijd los op zijn bagagedrager en gaat dan in een andere winkel zijn andere boodschappen doen. Gewoon om dieven uit te dagen. Op een gegeven moment gaat het fout, twee kauwen vreten het spul op. De moraal van Beuving: „Ziet naar de vogelen des hemels: zij zaaien niet en maaien niet, en toch voedt uw hemelse Vader die.”

Lichtelijk religieus verwarde man op een fiets, als je het mij vraagt. Maar het leverde een flashback op naar het prachtige haatversje over de kauw dat mijn voorganger Apiedapie alweer bijna 10 jaar geleden schreef, en dat destijds op het Volkskrantblog uitgebreid werd bejubeld.

Goed, dan klik je toch niet? Komt ie:

Ik hou trouwens ook

niet van kauwen
van mij mag je ze houwen
zitten constant hun geslacht

in hun kauwenvrouw te douwen
ondertussen wel gewoon snavels

vol vreten te verstouwen
als ze zich in hun zaad verslikken

zal ik daar niet om rouwen.

uit de bundel “Hard voor de Natuur”, ©2010 Apiedapie, voorpublicatie.

Meidenvoetbal

We waren met z’n allen keitrots op onze Oranjemeiden die toch maar mooi tweede van de wereld werden. De klassieker die we vroeger op school zongen moet worden herschreven, aldus Lummel. De oude tekst gaat immers als volgt:

Meisjes zijn niks meisjes zijn niks

ze weten niet eens wat voetballen is

Ze hebben een keeper, een luie sodemieter:

de bal komt eraan en de keeper laat hem gaan

En dan zongen de meisjes terug:

Jongens zijn niks, jongens zijn niks

ze weten niet eens wat afwassen is

Tja, dan dachten ze dat ze ons hadden, gelukkig zijn er wat dingetjes veranderd.

Maar Lummel en vele andere reageerders bleken dit soort liedjes in hun onschuldige jeugdjaren in de bus naar de Kennemerduinen te zingen. Of ergens anders naartoe. En ze gingen altijd met z’n allen naakt spartelen in spartelmeren.

190715Kennemerduinen

Daar waar de bijen zoemen

Zelf liep ik in mijn vroegste jeugd in de natuur, aangekleed, en dan hoorde ik bijen zoemen, en soms in de verte bussen voorbij dieselen. Ik hoorde ook weleens flarden “een potje met vet” over de bomen opstijgen, en als ik goed luisterde dan hoorde ik ook weleens kinderen spatteren. Boeien. Wat u zegt.

lake

Dit is het in de verste verte niet

Joke zond een link in dat een gezellig plaatje toonde van een meertje bij Jeugdduin2, het kindervakantiedagkamp van de Stichting Licht en Lucht. Er stonden echter minderjarige jongens en meisjes in (half-) ontklede toestand op en de overijverige blogbeheerder haalde hem meteen weg met een verwijzing naar de “heren en dames van de Toezicht”. Tikkie overdreven, maar toen was het al gebeurd.

Stom gedoe blijft het, zo zijn we het met Joke eens, dat je op het internet niet eens geen foto’s meer mag plaatsen van spelende kinderen in een duinvennetje. “Waar zijn wij toch helemaal mee bezig in deze tijd, vraag ik u af!” En een unaniem knikken en instemmen was haar deel. Het is niet anders, zelfs lagere scholen mogen al geen klassenfoto’s meer op het prikbord hangen, laat staan het Facebook. En daar waren die toch voor opgericht!

Muziek van vroeger

kennisvanlater.png
Kennis van Later

Kennis van Later is nieuw op de site, althans onder deze naam. Zijn schrijfstijl en onderwerpkeuze doet aan die van een kennis van vroeger denken. Mark, Timmerark of Tramlijnacht, maar dat kan toeval zijn. Zijn avatar, zo te zien voor de gelegenheid gemaakt en helegaar door hem zelve, is heel bijzonder. Dat viel ook Bertie op: “Jas, capuchon, bril. Een soort 007 in het wild.” En dit zou zijn site in aanbouw kunnen zijn, maar misschien ook niet natuurlijk.

Hoe het ook zij, de man heeft een prima muzieksmaak. Hij plaatste achtereenvolgens werkjes van de Beatles (Hey Jude), Ram Jam (Black Betty), Elvis Presley (Trying To Get To You), en Blues van Big Mama Thornton, en die waren best te pruimen. Deze vonden wij de mooiste:

De stront raakt nu de ventilator

KvL was weer stevig aan het lezen in allerlei kranten en op allerlei websites. “Als ik Bill Clinton, Prins Edward, Donald Trump, Kevin Spacey en nog wat xxx zeg, wat denk je denken jullie dan? Seks, al dan niet via verkrachting of met minderjarigen, welnu, de stront raakt nu de ventilator, zeg ik je.” En toen was hij weer even weg.

Dienstmededeling(en)

Ja, het moest er toch een keer van komen. Lummel moet vanaf 22 juli een maand stoppen met ikjes plaatsen. Hij moet van zijn vrouw met vakantie. De verslagenheid was groot, maar ik was de enige die voorzichtig en diplomatiek onder woorden durfde te brengen wat iedereen dacht: “Oei, wat een nare vrouw. Praat nog eens met haar. Dit kan ze gewoon niet maken.”

Gezellige boel daar

Moet je niet denken dat mevrouw Lummel zich verwaardigde eventjes op de site te komen, eventjes een uitleg, een teken van sympathie en verantwoordelijkheid naar de lezers toe. Gezellige boel daar. Lekkere communicatie. Je zult er maar mee op vakantie moeten.

Enfin, net toen we dachten dat we de hele boel op slot konden gaan gooien, nu Pawi immers ook nog altijd niet terug was, toen kwam ze terug. Wie? Pawi!

Pawi was dus weer terug van weggeweest en daar waren we keiblij mee. Ze kwam weer bij ons terug na een prachtige reis door Nederland, België, Frankrijk, Spanje, en Portugal. “Het huis in Frankrijk met de eeuwenoude bomen waaronder een ceder, en een vijftiende eeuwse poort, is overgeleverd aan een projectontwikkelaar. Arme ceder. En oud nieuws misschien: vlak bij Sevilla liggen uitgestrekte rijstvelden, kilometers en kilometers lang en breed. De zwarte ooievaar, de zwarte ibis, die hebben dat allang ontdekt.”

Lummel werd innigst bedankt en kon zijn enveloppe met vakantiegeld op de bekende plaats afhalen.

100e reactielepeltje

Voor Adje deze keer

Ad Hok ging er met het 100-reactielepeltje vandoor. Of, zoals Kennis van Later onder de aandacht bracht, het 100e-gedachtenlepeltje. We reageren hier immers niet, we delen gedachten. Adje had het keiverdiend, hij plaatste een roerende ode aan Amsterdam: “Ja, ja, je maakt wat mee in de grote stad.”

screenshot_20190712-165326_wordpress8072775783871458766.jpg

En zo is het. Daar krijg je een lepeltje voor. Toch blijft het uniek, zo’n lepeltje. Uit de statistieken blijkt bijvoorbeeld dat de posts van dit jaar tot nu toe gemiddeld precies 99,9 gedachten opleveren, dus eigenlijk net geen lepeltje dus.

Wil jij net als Ad Hok en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik zat weer eens naar de televisie te kijken. Meidenvoetbal nog wel. Ja, je moet meiden zeggen. Niet dames, niet vrouwen. Meiden. En ze deden het goed en werden bijna wereldkampioen. Onderweg van een warm land naar een land waar bijna geen Nederlanders wonen strandde ik op een vliegveld, daar waar ze niet van voetbal en allerlei andere leuke dingen houden, maar waar ze wel grootbeeldschermen en pullen bier van 0,7 liter hebben. Daar zag ik de warming-up wel, maar het beginsignaal net niet, want toen vertrok het vliegtuig. Ik moest zelfs rennen, de gate was al dicht. In het vliegtuig geen wifi, geen live TV, noppes. Toen ik landde was de wedstrijd over en verloren. Nou, wat spannend. Not. Vlieg niet tijdens finales, dat is mijn raad van de week. Volgend jaar Olympisch Kampioen. Onze meiden.

Foto: “Meiden op de tv (2)” © 2019 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

103 gedachten over “Billen met een stok erop (239)”

  1. Dank voor de link, Ad. Die Bill kende ik somehow toch ergens van dus. Qua tekst perfect, humoristisch en de goede man heeft ook nogeens gelijk. Qua hoe hij het brengt: hm, autocue, nog erger dan Mathijs van Nieuwkerk. Dat was het mooie van Stewart. Hij haalde het uit zijn tenen, alsof hij het ter plekke verzon. Snif. Wat was die man goed.

    Hier duikt Jon weer even op vanonder het bureau van Colbert met een message voor Trump:

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.