Rondsnuiven onder druipende bomen (242)

Over ikjes, films en Netflix bingen, lepeltjes, begrafenisauto’s en het echte leven

Soms zie je een leuk ikje en dan blijkt het een ouwe mop te zijn, of een nieuwe maar dan elders van het internet geplukt. Je weet het gewoon niet meer, vandaag de dag. Gebeurde vroeger vast ook, maar toen hadden we nog geen Google.

De vijfjarige kleindochter van Edward Kuijper bijvoorbeeld, die noemt een weegschaal een “kilometer”. De site stond op zijn kop van de lols en de likes en de complimenten aan het kind, totdat onze altijd megascherpe Ad Hok de link naar een online moppentrommeltje gaf waar het ding vijf maanden geleden ook op voorkwam. “Papgrappen, voor vaders originele grappen” heet de site. Bijna achtduizend (8000) grappige vaders plaatsen daar elke dag hun lolligheidjes. In plaats van eens met moeder de vrouw te praten, of met de kinderen te spelen, laat staan met de hond uit te gaan.

Lekker buiten rondsnuiven onder druipende bomen en takken

Er was midden in de zomer een ikje over sneeuw en stromende regen, dat dit zo lekker is om naar te kijken dan wel er middenin of onder te staan. Al dan niet naakt. Bertie had daar eigenlijk wel zin in, maar deed het niet. En Pawi deed het virtueel. Karen Veenland deelde de diepe gedachte dat regenen “het nieuwe sneeuwen is”. Klare Taal vond het heerlijk, weer eens die hoosbuien. “… Maar ik heb echt geen neigingen om me buiten bloot te geven hoewel ik dat zo zou kunnen zonder gezien te worden. Wel lekker even buiten rond snuiven onder de druipende bomen en takken.”

Meeuw
Meeuw, ©20zoveel, A. Dapie

Volgens Ab van der Horst was er in Katwijk een mantelmeeuw die haring met ui steelt van nietsvermoedende ikjesschrijvers die hem net lekker achterover in hun huig wilden mikken. De haring dan. Oud verhaal, bovendien was het geen mantel- maar een zilvermeeuw.

Pawi: “Wat een mooischrijverij!” en dat bedoelde ze niet als een compliment. Ook Lummel was kritisch, vanaf zijn vakantieadres nog wel. Een haring dient volgens hem “in stukkies gesneden te worden en dan met een houten prikkertje eventueel met een vlaggetje netjes opgegeten te worden. Of heel in een kadetje.Ilona plukte het volgende videootje van het internet, misschien zelfs wel per ongeluk van dit blog. Maar het kan niet genoeg gedeeld worden. Teringmeeuwen.

Dit schreef ik er destijds over: “Hun gemene kraalogen en wrede haksnavels worden ingezet om ons, mensenmensen, en vooral kinderkinderen, van onze patat en haring te beroven. Het zal met de klimaatverandering van doen hebben. De natuur is in de war. De zon is ook al feller en het blijft soms langer licht dan normaal. Het wachten is op de eerste buizerd die boven de BBQ in je stadstuintje cirkelt. De ratten die via de toiletpot je huis binnenstromen. De spinnen die je ’s nachts inkapselen.”

wespenracket
Photo: (c) 2015, A. Dapie, Wespenmepper in winkel

De natuur is in de war, de wespen bijten gemener, de teken rennen honderden meters achter je aan, rupsen zijn niet meer te vertrouwen, je kunt er tegenwoordig aan dood gaan, we gaan d’r aan. Allemaal. Luister toch naar Greta, die had je in 2016 nog niet maar nu is ze all over the place, en zij vertelt wat er mis is en wat er aan gedaan moet worden.

Gelukkig kunnen we bij LFC (Lummel Food Consulting, nog geen website) leren hoe je voedsel van dieren af kunt pakken. Niet van koeien en geiten, want die eten gras, maar van dieren die hetzelfde lusten als wij. Zelf zou ik dolgraag de cursus foie gras roven doen, maar die dieren die heb je niet. Die dat lusten. Dat zijn alleen wij mensen, stommerds die we zijn, maar van mensen wil ik het niet afpakken. Mensen die dat eten zijn immers bruten en knijpen je keel dicht.

Films en Netflix bingen

Frank Huysmans die had een zoontje en samen bingden ze een hele Netflix sci-fi-horrorserie (Stranger Things) waarin de meest rare onwaarschijnlijke dingen gebeuren. Er komt ook een fotograaf in voor die in zijn donkere kamer een fotovel in een bak met ontwikkelvloeistof legt. Langzaam verschijnt het beeld. Waarop zijn zoon uitroept: „Dat kán helemaal niet!”

Jaja, ook kleine Basje had een doka op zolder. Ik ruik de ontwikkel- en fixeervloeistof nu ik dit opschrijf en zie de oranje gloeilampjes, het toverapparaat met de felle lamp, de waslijn waaraan de foto’s hingen te drogen en … de deur die ineens openging. Mijn moeder. Ik kon opnieuw beginnen. Mooie onschuldige tijd zonder Netflix.

Pawi moest bij het ikje denken aan de film “Blow up” (Michelangelo Antonioni, 1966) waarin honderdelf minuten lang een man in zijn doka ontdekt dat hij een moord heeft gefotografeerd in het park. Zij was de enige. Wat wil je, wij waren toen nog niet eens geboren, of ternauwernood, of keken naar Pipo Koeien.

Ad Hok vond “bingen” als vertaling voor binge watching niet bijster creatief. Dan vond hij comakijken beter.

Lepeltjes en begrafenisauto’s tellen

100e reactielepeltje
Voor Ilonas nieuwe keuken

Ilona scoorde zowaar de 100e reactie, en wel met een zoete herinnering aan haar buurtsuper. Ze verkopen daar namelijk diepvriesharing en die is niet eens zo slecht als hij zou moeten zijn. Het lepeltje is onderweg, Iloon! En ik ben er echt door ontroerd dat ze liet weten in de plannen voor haar nieuwe keuken rekening te houden met dit en komende lepeltjes qua formaat bestekla. Dat je er dus nog maar heel veel moge winnen! En tegen de andere lezers zeg ik: denk ook eens aan een nieuwe keuken, het wordt tijd.

Een LDB ergens in de buurt van Brussel

Een vermeldenswaardig ikje was tot slot dat van Sietske Ebus, die met haar man op de snelweg reed. Goh. Maar het gaat verder. Ze halen een begrafenisauto in. Haar man lacht zich gek en zegt dat op het nummerbord “TZT” staat. Lekker eerbiedig, maar goed. Er had ook RIP kunnen staan, of JL. En Ilona zag laatst zelfs “LDB”. Ergens in de buurt van Brussel vermoedelijk. Zelf zie ik hier in Zwitserland van alles langskomen in het drielettergenre, van KUT tot GOD en alles daartussenin. Op de lijkwagen van Lummel mag van hem later LOL staan. Pawi had zoals zo vaak weer het meest nuchtere, maar oh zo vernietigende commentaar: “Volgende keer mag de man van Sietske weer witte of rode auto’s tellen.”

De rest van de ikjes is het vermelden niet waard. De een was noch flauwer dan de andere. Joke sloeg de spijker op de kop: “Ik weet het niet, en jullie ook niet begrijp ik, maar worden die ikjes nou steeds fluttiger? Ligt dat nou aan ons, blasé geworden intellectuele ik-lezers, aan de schrijver/sters die denken dat je een stukje uit een moppenboekje een beetje kunt aanpassen en verkopen als geschreven door jezelf, of aan de redacteur die het geen fluit kan schelen welk stukje er op die achterpagina komt te staan, want er is toch niemand die het leest, behalve dat zooitje van Bas van Vuren? Man man!”

Het echte leven

KennisVanLater1Nee, dan het echte leven, niet de verhaaltjes erover. Zoals Kennis van Later, opnieuw met een nieuwe avatar getooid, die uitlegt dat hij er “totaal geen moeite” mee heeft als mensen zijn schrijven slecht vinden. Die mensen kennen we volgens mij niet, maar enfin, gaat u vooral door. Hij heeft er ook “totaal geen moeite mee” als mensen zijn bijdragen te lang vinden. Nee, dat hadden we al gemerkt.

En nog meer het echte leven: de fanclubavond van ‘Bas van Vuren, aangenaam’ van a.s. woensdag in Wijnlokaal Leven kan niet doorgaan. Reden: het lokaal is alleen op zaterdag en zondag open. Spontaan in het weekend binnenvallen en geluk hebben dat men Warhoofd en/of ondergetekende treft is altijd een goed idee. De wijn is prima. En je krijgt er een glaasje spa bij. Einde mededeling.

Niet dat Lummel het kon laten om op te merken, maar goed, hij is inmiddels een halve Fransman, dus we nemen het hem niet kwalijk: “Water bij de wijn. Krijg je ook een hosti?”

En Ad Hok diepte een oeroud krantenstukje op over een geschil over omgehakte bomen die niet omgehakt waren maar toch herplant moesten worden. Jullie raden het al. Mario de Kort stond in het stralende middelpunt en kwam als overwinnaar tevoorschijn in zijn strijd met de gemeente Goirle. Hij voelde zich naar eigen zeggen “als een kapcrimineel te kijk gezet. Ik vind dit zeer ernstig.” En dat is hem aan te zien.

mario_bomen

Ik sluit af met een eervolle vermelding voor de Rusteloze Passant (echt gebeurd: ooit las ik zijn naam in de kippigheid anders, namelijk als de ruftende passant). De goede man doet al jaren zijn stinkende best om in het intro vermeld te worden. Het lukt doorgaans niet. Anders dan hij denkt is dat niet omdat ik hem niet mag of hem een engerd vind. Reacties die de moeite waard zijn worden gewoon geplaatst, zonder aanziens des persoons. Maar de reacties slaan meestal zo helemaal nergens op, dat ik het gewoon in het verhaal nergens kwijt kan. Anders zou ik er geen moeite mee hebben.

Anders42-Rusteloze-Passant
Rusteloze Passant

Maar vooruit, als beloning voor het uithoudingsvermogen hier dan zijn volledige reactie van vorige week vrijdag: “Wil jij ook? 123 In Het Intro Genoemd Worden?
Nou nee, WJO 123IHIGW?” Dat was hem al. Hopen dat er vanaf nu toch een stijgende lijn in gaat zitten. Anders gaat het weer een hele tijd duren, ben ik bang.

Wil jij net als de Rusteloze Passant en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik was weer eens aan de wandel in de natuur. Toen kwam ik dit tegen. Een brug over een dal, waarover een kanaal stroomde. Over die brug dus. Maar ook door dat dal. Een aquaduct, zoals de Romeinen zeiden. Boven water, beneden water, in de onmetelijke diepte. En toen kwamen er nog bootjes aan ook. Keigrappig, joh! 

Foto: “Water hier, water daar” © 2019 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

159 gedachten over “Rondsnuiven onder druipende bomen (242)”

  1. Ja, het was me het weekje wel. Veel gelachen.

    Die film Blow Up is wel uit 1966 maar ik mocht toen nog lang niet naar de bioscoop. Zo’n tien jaar later wel, toen draaide hij nog (of weer).

    Like

  2. Boek

    Mijn dochter van negen zit een tijdje peinzend naar mijn boek te staren. Na een paar minuten zegt ze: „Jij leest echt veel boeken van Roman.”

    Ellen Soorsma

    Liked by 2 people

  3. Fraai intro weer vandaag, dank je blogbaas.
    Zet me aan het denken over Blow up, die film heb ik gezien in Utrecht, weet niet meer in welk jaar, ik studeerde / werkte daar tot 1973. Soort van oma vertelt dus.
    Het ikje van vandaag is weliswaar een kinder-ikje maar in elk geval herkenbaar en mérite un sourire.

    Liked by 1 persoon

  4. Ik weet het! Ellen leest alles van de Bouquet reeks. Dat zijn de boekjes met dokters en liefdes, waarbij onder de titel ROMAN staat. De gewone romans, zoals die van ILPf bijvoorbeeld, die hebben zoiets niet nodig.

    Zelf ben ik ook al lang dol op Non Fiction, geweldige schijver m/v! Laatst nog over een wandeltocht over de Pacific Crest Trail. Adembenemend. Onnavolgbaar.

    Liked by 1 persoon

  5. Gatsakke, nu kan ik hier ineens weer geen like plaatsen. Ze blijven me maar Wordpesten en ik heb geen idee wat ik eraan kan doen. Het gaat volkomen willekeurig buiten alle logica om. De ene keer kan ik geen reactie plaatsen, maar wel liken en de andere keer, zoals nu, is het andersom. En soms kan ik gewoon helemaal niets. Terwijl ik wel gewoon ingelogd ben op mijn eigen account bij WP. Waarom, vraag ik u af.

    Enfin, genoeg geklaagd. Dit was weer een heel mooi intro Bas. Je kunt er wat van, maar dat wist je natuurlijk al.

    En voor wat het waard is. Ik denk dat pawi gelijk heeft; op een literaire (of moet ik zeggen ‘normale’?) roman staat nooit dat het om een roman gaat. Als je een boek koopt of leent van ILPf, of pak em beet, AG, GR, AFTh, PB, MdM, EG en meer van die schrijvende lieden, vraag je je over het algemeen niet af of het misschien een strip betreft, of een gedichtenbundel, of een tekst uit een supermarktfolder. Vroeger noemde men boeken van series als de Bouquetreeks trouwens gewoon boekjes. Maar ja, ook dat schijnt te veranderen, want ‘een boek is ook maar een mening’.

    Liked by 2 people

  6. Geefnie Joke, je hebt het geprobeerd. Ik heb bij jou precies hetzelfde en moet bekennen dat ik – anders dan jij bij mij – dan vaak maar zonder commentaar wegsurf.

    Qua intro, och, het kan niet vaak gezegd worden hoor.

    Qua ikje: Pawi zou best weleens gelijk kunnen hebben lol icoontje maar wat geeft het ook. Ook die flodderboekjes mogen gelezen worden. Beter dan de hele dag maar swipen en geestdodende spelletjes spelen met blokjes die naar beneden vallen en sterretjes verdienen waar je niks aanhebt.

    Liked by 1 persoon

  7. Zachtjes

    Na een zondagse wandeling met Jacky, labradoodle, over de hei besloot ik bij restaurant De Tafelberg in Laren wat te gaan drinken. Terras vol, maar een stoel zonder tafel nog vrij. Ik zijg neer, Jacky ook, waarna een bebrild jongetje van een jaar of vier naast de hond gaat zitten. Blonde krullen, mondje vol scherpe tandjes, veel, heel veel spuug en vieze handjes. Hij bekijkt de hond even en zegt: „Zo, die heeft grote flaporen zeg!” Waarna hij er eentje optilt en aandachtig de binnenkant bestudeert. „In Terschelling ben ik heel zacht door een hond gebeten”, zegt hij. „Kijk, zo zacht”. Voorzichtig pakt hij mijn onderarm, neemt een stukje daarvan in zijn rijk bespeekselde mond en begint zachtjes te bijten. „Zou je dat wel doen?”, vraag ik, uitsluitend uit eigenbelang. „O, je hoeft niet bang te zijn hoor, ik bijt maar heel zachtjes.”

    Ferdinand Kiemeneij

    Liked by 1 persoon

  8. Gezocht: ouders van vierjarig jongetje met blonde krullen, bril en kwijlende mond met scherpe tanden. Zondag voor het laatst gezien in restaurant De Tafelberg in Laren.
    Doel: opvoedkundig advies.

    Liked by 2 people

  9. Zomerschool

    Tijdens de les van de zomerschool, voor kinderen met een taalachterstand, wordt een gedicht voorgelezen met daarin het woord leeuwerik.

    Op de vraag van de docent „Wie weet wat een leeuwerik is?” Er komt geen reactie. Totdat de jongen Burhan van elf jaar zegt: „Ik denk dat ik het weet, is het een slimme leeuw?”

    Roeland Schrama

    Like

  10. Een Turks restaurantje in hartje A’dam, vlakbij mijn huis. Toen mijn dochter werd geboren, kreeg ik een houten eetlepeltje, van Burhan, de eigenaar van het eethuisje. “Heel belangrijk, ze moet goed eten.”
    De schat.

    Liked by 1 persoon

  11. Test inderdaad geslaagd. Ik zag mijn inzendingen niet op mijn twee devices (iphone en ipad) vanaf de Iphone is het bijna niet mogelijk om te reageren. WordPress is niet even overzichtelijk op verschillende devices.

    Like

  12. WordPress heeft vele problemen, maar alle alternatieven zijn nog veel erger.

    Overigens: het moderatiefilter staat tijdelijk wat strakker, vanwege DOS-aanvallen, dus reacties komen wat vertraagd door. Waarvoor excuus. Wij werken met man en macht om de zaak te herstellen. De trollen hebben bij tijd en wijle nog altijd belangstelling voor deze site en blijven het proberen. Maar ik zal handhaven. Wen er maar aan, trollenleger.

    Like

  13. Pil

    Als ik de volle dorpsapotheek binnen loop, val ik ongewild in een gesprek tussen de apothekersassistente en een somber kijkende blondine van een jaar of achttien. „Dus mijn pil is momenteel niet leverbaar”? De assistente antwoordt dat er een gelijkwaardig alternatief beschikbaar is. Het meisje fleurt zichtbaar op: „Oh gelukkig maar”, zucht ze. „Want volgende week begint de ontgroening in Amsterdam!”

    Carel Ris

    Like

  14. De KMT / ontgroening duurt van 2 dagen tot 3 weken, dit verschilt per studentenvereniging. Vaak vindt later nog een ontgroening plaats bij het dispuut waar je voor gevraagd wordt. Tijdens de KMT / ontgroening wordt er tegen je geschreeuwd, je wordt vies, je moet grenzen verleggen, je eet héle vieze dingen (denk aan gekleurde rijst), je doucht niet, je zingt liedjes, je slaapt nauwelijks en je leert de geschiedenis en termen van de studentenvereniging kennen. De ontgroeningscommissie probeert je voor gek te zetten en lacht je uit. Je maakt gekke dingen mee zoals: “met je hoofd omlaag zitten en zoemen”. Zie daar de humor van in.

    Bron: Amsterdamstudentenstad.nl

    Pil: niet nodig

    Liked by 1 persoon

  15. LOL pawi, goede voorlichting behoeft geen krans, hulde aan Amsterdamstudentenstad.nl.
    De tijden van “Tres faciunt collegium” zijn gelukkig voorbij met de roetkappen enzo.

    Las gisteren zelfs dat er in Nijmegen , vroeger bekend als Havanna aan de Waal, speciale introductieweken zijn zonder alcohol voor de Moslim introductieweken zodat zij geheel rein en onbevangen hun eerste stappen in deze boze wereld van de wetenschap kunnen zetten.

    Liked by 1 persoon

  16. Brexit

    Al bijna negen jaar wonen we met plezier in Engeland. Onze kinderen zijn er alle drie geboren en voelen zich, zoals onze oudste zoon (8) laatst uitlegde, voor twee delen Nederlands en één deel Engels. Sinds het Brexit-referendum is er voor ons desalniettemin gevoelsmatig een hoop veranderd en vaak bespreken mijn man en ik thuis met ongeloof en onmacht de nieuwste politieke ontwikkelingen. Onze middelste dochter (6) weet gelukkig wat haar te doen staat. „Als ik groot ben, ga ik in Nederland wonen”, kondigt ze aan. Verbaasd kijken we op; politieke inzichten hadden we nog niet van haar verwacht. „Daar zijn de frietjes echt veel lekkerder.”

    Jenneke Bleeker-van Weel

    Like

  17. Patates frites zeggen ze nog verder in het zuiden. Kool en geit gespaard.

    Nog een late 😆 voor lummel zijn vervolgverhaal in de apotheek. Liken kan ik alleen maar zo.
    Dat geldt ook voor Klare taal 😆 , Havana aan de Waal kende ik nog niet, die blijft erin!

    Over het ikje is al zoveel gezegd, dat ik de inzendster alleen nog maar kan complimenteren met het gebruik van de puntkomma. Dat zie je nogal weinig deze dagen. Petje af.

    Liked by 1 persoon

  18. Kleur

    Voor de ingang van mijn werk loop ik achter twee mannen aan die elkaar na de vakantie weer zien. „Dag directeur”, begroet de een de ander. „Mooi kleurtje heb je”, antwoordt de ander. „Ja, ik ben er ook heel blij mee. Kostte wat maar is wel heel duurzaam.” Onbekend met het fenomeen dat mannen elkaar blijkbaar ook complimenteren met hun vakantietint en verheugd dat ik een glimp op heb mogen vangen van de innerlijke wereld van de moderne man, trek ik de deur van het gebouw open. Ik verwacht dat het gesprek verder zal gaan over Thailand of Trinidad. „Ja, mooi hè, dat donkerblauw”, klinkt achter mij. Blijkt het toch over die Tesla te gaan die voor mij de parkeerplaats opdraaide.

    Titia Fluks

    Like

  19. Eerst loopt Titia druk filosoferend achter de mannen en dan hoort ze hen ineens achter zich praten. Wat is er gebeurd? Steeg ze op? Haalde ze hen in zonder te kijken voor het betere ikjeseffect? “Het is wel heel duurzaam” … dat maakt toch voor een beetje snugger stuk personeelslid meteen duidelijk dat het niet over vakantiebruin gaat? Man man.

    Like

  20. Die mannen hebben haar natuurlijk heel galant vóór laten gaan, maar haar vervolgens wel zelf de deur open laten trekken (ze wisten kennelijk niet helemaal meer hoe het ook al weer heurde) 😅

    Liked by 1 persoon

  21. Misschien hebben ze daar allemaal wel een Tesla. Dan komt het kleurtje er wel op aan.

    Dat duurzame had ze beter achterwege kunnen laten.
    Terug-van-vakantie, Thailand, Trinidad, Tesla, Titia tells.

    Liked by 1 persoon

  22. In Fort Boyard kom je alleen als je meedeed met een spelletje, zegt Wiki. Anders moet je eromheen varen of zwemmen. Deed je mee Bas?

    Like

  23. Nieuw

    Ik sta in de supermarkt. Achter de kassa zit een nieuw meisje. „Hé, jou heb ik nog niet eerder hier gezien. Ben je nieuw?”, vraag ik. Ze bloost, kennelijk was mijn vraag te direct. Ja, ze is nieuw hier. Sinds vandaag. Ik ga verder: „Nou, werk ze. En hoe heet je?” Ze zucht: „Ik heb nog geen naamkaartje.”

    Lisette van de Loo

    Liked by 2 people

  24. Het kind is net begonnen en is keizenuwachtig daar zo allenig achter die grote kassa met al die vreemde mensen ervoor die je van alles kunnen vragen. En ja hoor, komt er net op je eerste dag al een van de ergste die je je kunt voorstellen. Soort van ontgroening, ik hoop dat Lisette verder wel aanspraak elders heeft.

    Liked by 2 people

  25. Ik zit achter de kassa en zie een nieuwe klant. „Hé, jou heb ik nog niet eerder hier gezien. Ben je nieuw?”, vraag ik. Ze bloost, kennelijk was mijn vraag te direct. Ja, ze is nieuw hier. Sinds vandaag. Ik ga verder: „Nou, betaal ze. En hoe heet je?” Ze antwoordt: „Kijk morgen maar in de krant.”

    Like

  26. Of het ook zo erge soort dat aan die jonge mensen vraagt: wat is de kooktijd van een topinamboer? Ah de jeugd weet ook niets meer tegen woordig. (Hij/zij zelf ook niet, waarom gevraagd?

    Liked by 1 persoon

  27. Blozende meisjes, ze zijn er nog. En gelukkig ook inzenders m/v die daarover schrijven.
    Lisette had het beste voor met dit meisje, denk ik zomaar. Vertederd door die laatste verzuchting.

    Like

  28. Tekentang

    Een vriendin van me heeft een partner met de ziekte van Lyme, dus ze is redelijk panisch over teken. Het helpt dan niet als haar Italiaaanse waterhond na een lange wandeling onder de teken lijkt te zitten. Na vruchteloze – en voor de hond pijnlijke – pogingen om een paar van de beestjes met de tekentang te verwijderen, volgt een bliksembezoek aan de trimmer die in de buurt woont. Als de hond op de trimmertafel ligt en mijn vriendin één voor één de goed zichtbare teken op borst en buik aanwijst, schudt de trimmer zijn hoofd. „Mevrouw”, zucht hij, terwijl hij één van de teken tussen zijn vingers neemt, „dit zijn geen teken, maar tepels”.

    Joop Hazenberg

    Like

  29. Mits kinderikjes goed geschreven zijn mogen ze van mij in de krant, de vertedering moet dan niet de enige reden voor plaatsing zijn. De NRC zou geen Libelle of Ouders van Nu moeten zijn.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.