Bedankt voor alles. En niks (257)

Over ikjes, Jules Deelder en een zalig uiteinde

RIP Jules Deelder

Ik pers er nog een introotje uit op de valreep van het oude jaar en met het nakende nieuwe jaar in het vooruitzicht. Leuk toch? Ik heb de neiging om te gaan terugblikken, maar doe het niet. Van zelf terugscrollen is nog nooit iemand ziek geworden, zei mijn vader altijd, zonder dat scrollen dan. Het jaar heeft zijn ups gehad en zijn downs, en iedereen weet voor zichzelf best wel welke dat waren. Als het voor jou vooral ups zijn geweest, word dan niet overmoedig. Als het vooral downs waren, bedenk dan dat niets altijd zo blijft. Alles is in beweging. Dat heet: leven.

Alles blijft
alles gaat voorbij
alles blijft voorbijgaan


Een waar woord dat volgens Pawi ergens op een grote olietank bij Rozenburg staat. Auteur: Jules Deelder. Onverwacht ging de goede man van ons heen. Op 31 december wordt hij begraven, een passend zalig uiteinde.

Beste Jules
Bedankt voor alles
En niks

Justus Anton (Jules) Deelder 24 november 1944 – 19 december 2019 “Beste Jules, bedankt voor alles. En niks. Bas.” Foto © 2019 B. van Vuren

Dit stukje proza, of is het poëzie, schreef ikzelf eigenhandig in het condoleanceboek in de hal van het gemeentehuis aan de Coolsingel. Jules Deelder dus. Ineens fladderde hij van ons weg. De nachtburgemeester van Rotterdam. We zijn elkaar maar heel af en toe tegengekomen. Vooral decennia terug toen ik me op de fiets door de Maasstad voortbewoog en zoals het een goed student betaamde bij menig café klant aan huis was.

… een soort van mini- jazzshowtje

Daarna vrolijkte Jules menig poëziefestival op, ontregelde hij de talkshow van Eva Jinek, en de allerlaatste keer dat ik hem zag was een jaar of twee geleden, in Den Haag nog wel, of all places, waar hij een soort van mini- jazzshowtje in elkaar had getimmerd voor De Parade.

RIP Jules Deelder
© 2019 B. van Vuren Jules Deelder monument bij cafe Ari, Rotterdam

Jullie merken het wel, erg veel heb ik aan Jules niet te danken. Maar ook niet niks.

Het was mooi om met hem in mijn gedachten weer eens door Rotterdam te slenteren. Bij zijn stamcafé Ari stond een bescheiden door fans geïmproviseerd standbeeldje met bloemen en gedichten. Minder dan bij het spontane monumentje voor Lady Diana in Parijs, dat ik in 1997 bezocht. Maar die had om haar nek weer geen Spartasjaaltje.

Overal in de stad kom je zijn dichtregels tegen, op puien, op tegels, in etalages, in harten.

Kortom: dat hij in vrede in het zwart gekleed met zijn zonnebril op door de hemel moge lopen.

Ikjes waren er ook tijdens de Advents-, Kerst- en Oudejaarsdagen, want anekdotes van NRC-lezers blijven gebeuren. En die bespreek ik hier, voor de laatste keer in 2019. Best wel een bijzonder momentje. Maar goed, het is zo weer 2020 en dan zijn er weer zat andere bijzondere momentjes.

Zo gingen er ook heel wat lepeltjes naar gelukkige winnaars. Zoals die ene voor Lummel voor zijn 100e reactie. En een nieuw model naar Bertie als eerste liker van het vorige intro. Ilona en (opnieuw) Lummel kregen ook elk zo’n likerslepeltje, omdat ze respectievelijk tweede en derde liker waren en da’s ook heel knap. Heb je veel zelfbeheersing voor nodig. Zelf stond ik er een tijdje voor op mijn kop in de keuken, jezelf in spiegelbeeld fotograferen valt niet mee. Ilona meldde dat ze “geroerd” was en da’s mooi. Dat wil je met zo’n lepeltje. Anders gaf je wel een vorkje.

Lummel plaatste om onverklaarbare redenen ineens een muziekje van Mozart, wel mooi, daar niet van. En ja, als Mopperkont het niet doet, dan moet je toch wat. En misschien was het wel dankbaarheid. Of algemene blijheid met het leven.



Jacobine d’Engelbronner zag in de trein van Den Bosch naar Amsterdam een toeterzat ouder echtpaar. Of de trein via Utrecht zou gaan wilde de man weten. Dat ze daar wel van uitging, pareerde de vrouw. Waarop de man met dubbele tong uitriep: „En anders gaan we gewoon samen naar het einde van de wereld.”
De meningen van ons recensentenpanel waren verdeeld. De een vond het ikje het einde van het ikjestijdperk inluiden, de ander vond het stijlvol, relativerend (Klare Taal) en zelfs romantisch (Pawi).

Elke zin was slecht, fout, stuntelig, stijf …

Ene Guido Gigase slaagde er op de valreep van 2019 in om het allerslechtst geschreven ikje van het jaar geplaatst te zien. Elke zin was slecht, fout, stuntelig, stijf, en het geheel had geen verhaal, laat staan een clou. Gefeliciteerd Guido, jammer dat de NRC geen lepeltjes uitreikt. Het ging over het opzetten van een kerstboom door een bejaarde man en puberzonen die hem voor kerst-boomer uitschelden. Haha. Not.

Maar ook het ikje van Suzan Tuinier mocht er not zijn. “Dit ikje is aan alle kanten mislukt”, was nog een mild commentaar. Het ging over een fout grapje van een bijna gepensioneerde fysiotherapeut van een sportclub.

Schrijnende ikjes waren er ook, zoals die van Marij Wolf over hoe ze bij aankomst op een feest wordt aangegaapt door haar vierjarig nichtje Ella, als ze zich in haar rolstoel onhandig uit de achterkant van haar aangepaste auto laat zakken. Wanneer het feest afgelopen is vraagt het wicht met een verdrietig gezicht: „Moet jij nu ook weer in de kofferbak naar huis?”

Zo kan het ook. Foto Amanda Mills, USCDCP via pixnio.com

Het is dan ook, aldus Pawi, geen gezicht, die aangepaste auto’s. “Invalide met rolstoel en al achterin, hij/zij zit hoger dan de bestuurder maar ziet minder van de omgeving. Een beetje paus-gevoel zou dat kunnen geven, maar dan! Achter in- en uitladen. Dat moet toch charmanter kunnen!”

Zeker, charmanter had ook Pawi’s betoog over scheidingen gekund, dat naar aanleiding van een ikje van de pas gescheiden Peter Brans een paar dagen later gehouden werd. “Voor het leven getekend” vond ze diens negenjarige dochter en zonder de omstandigheden te kennen riep ze hem toe “Ga toch terug, man.” Tja. Er waren ook lezers die genuanceerder over het fenomeen echtscheiding dachten. Zullen we maar zeggen en het erbij laten.

Onze lezers brachten voor het merendeel de feestdagen in huiselijke kring door, alleen Ad Hok moest zonodig weer helemaal naar New York, man man. Hij liet het breed hangen en ging de Christmas Spectacular zien van de Rockettes, alsof er geen YouTube of Videoland bestaan en het niet elk jaar hetzelfde is.


Hoe Oudejaarsavond gaat aflopen, dat zien we morgen. Voor iedereen die hier leest en/of reageert: de allerbeste wensen voor het Nieuwe Jaar. Schone lei hier en overal. Ook de buren alle goeds.

Wil jij net als Ad Hok en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik was aan het rondslenteren in Rotterdam. En maar knippen. Klikken. Fotootje hier. Fotootje daar. Hopla, daar was ik op de Kop van Zuid, hopla in de watertaxi, hopla op Erasmus, hopla in de Markthal, hopla rondje Kralingse Plas. Maar dit hier is een hondje (fragment) aan de Oude Binnenweg, vlakbij het café waar ook de fanclubdag is gehouden. Geschenk van een studentenvereniging. Met drol in het brons ervoor, maar die kon niet op de foto.  En vijf minuten hiervandaan café Ali, stamkroeg van Jules Deelder zaliger. Wie weet komt daar ook nogeens een hondje. 
Foto: “Hond met drolletje” © 2019 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

150 gedachten over “Bedankt voor alles. En niks (257)”

  1. Slot

    Mijn schoenmaker komt uit het land van Herman Finkers. Ik sta bij hem in de winkel en als ik aan de beurt ben, vraag ik of ik mijn fietssleutel kan laten bijmaken. Hij bekijkt de sleutel, zoekt er een duplicaat bij en zegt: „Jawel, dat is mogelijk.” Hij gaat meteen aan de slag en als hij klaar is, vraag ik hem of hij ook de sleutel van mijn vrouw kan bijmaken. Hij kijkt even op en vraagt: „Niet van de fiets?”

    Ron Jue

    Like

  2. Goh, wat een aparte schoenmaker. Die maakt fietsensleutels en grapjes.

    Let even op hoe Ron zijn boodschapje beschrijft. Waar de man woont. Dat hij bij hem in de winkel staat, ja waar anders? Dat hij pas als hij aan de beurt is zijn bestelling doet … alles om maar niet een goedlopende verhaaltje te vertellen. En de eindredactie laat de schoenmaker die fietsenmaker had moeten zijn gaan. Man man. Wat een treurig ikjesjaar tot nu toe.

    Like

  3. Let ook op hoe de handeling op het einde wordt uitgesponnen. Hij gaat meteen aan de slag. Als hij klaar is. Hij kijkt even op … De helft kan weg. En dan blijft er het magere woordgrapje over dat het is.

    Like

  4. Pursies. De man wil twee sleutels laten maken. Maar hij weet blijkbaar niet zeker of de schoenmaker ook vrouwenfietssleutels wil maken. Dus stelt hij eerst zijn eigen bestelling veilig Je weet maar nooit.

    Liked by 1 persoon

  5. Ik vond hem wel grappig. In de zin dat toen ik hem las, ik spontaan in de lach schoot en dat gebeurt niet vaak (tja niet veel gewend misschien?)
    Dat van die schoenmaker die eigenlijk fietsenmaker moet zijn, klopt niet hoor Bas. Schoenmakers maken ook sleutels. Vroeger had je daar nog aparte slotenmakers voor, die ook sleutels konden produceren, maar die bestaan (bijna) niet meer. Dus voor een nieuwe sleutel op wat voor gebied ook, ga je tegenwoordig naar de schoenmaker. Behalve als je een speciale sleutel wilt, dan moet je vaak rechtstreeks naar de fabriek.
    Fietsenmakers maken geen sleutels, die doen alleen in fietsen en in fietssloten waar de sleutels nog bij zitten.
    En dit, kinderen, was de les van vandaag, sprak de juf 👵 😄.

    Liked by 1 persoon

  6. Prachtig, weer veel bijgeleerd. Ben er inderdaad de hele dag al over gemaild. Over die schoenmakers. Wat ik zelf zou doen als ik sleutelmaker was? Schoenen maken!! Enfin binnenkort hebben we alleen nog pasjes en irisscans. Weer een traditie verloren, sleutel kwijt, rinkelende sleutelbos, alles gaat eraan.

    Like

  7. Vers

    Januari, er ligt ijs op de vijver. Het is nog niet eens zo veel jaren geleden. „Kom Cato”, zeg ik tegen mijn toen drie jaar oude dochter. „We gaan thuis even kijken of we nog oud brood hebben, de eendjes hebben honger.” Bij het voeren staart mijn dochter peinzend voor zich uit. „Mama, waarom lusten de eendjes eigenlijk alleen oud brood?”

    Birgit Oostveen

    Like

  8. Het is nog niet eens zoveel jaren geleden … Geweldig, dat Birgit na jaren schrijven, herschrijven, schaven, schrappen, dit pareltje heeft ingezonden. De Nederlandse literatuur is verrijkt, daar lusten de honden geen brood van.

    Liked by 1 persoon

  9. Verzekerd

    Deze week lag de polis weer in de bus. Als 21-jarige kreeg mijn vrouw een uitvaartverzekering mee waarvoor al jaren trouw was gestort. Nu toch maar eens de kleine lettertjes lezen. Immers, recent hadden we, toen één ouder kwam te overlijden, gemerkt wat er zoal na ’n halve eeuw premie wordt vergoed. Bijvoorbeeld 20 plakjes cake (180 nodig tegen de hoofdprijs) en een cohort dragers (bij crematie onnodig). Maar wat ons vooral verbaasde was dat wat buiten de verzekering viel. De kist.

    Jan-Jacob Vos

    Liked by 1 persoon

  10. Lol! Ja, onze ouders zijn opgelicht door al die gladpratende verzekeringsagenten die jaarlijks met hun mappen aan huis kwamen en nog koffie kregen ook. Zelf heb ik net van de week 3 polissen afgekocht. Had mijn vader afgesloten toen ik twee jaar oud was, de schat. Maar de een zou 90 euro uitkeren, de andere 800. Hopla, hier dat geld, wel in dankbaarheid aan pa.

    Liked by 1 persoon

  11. Ik kreeg een mailtje dat DSR tegenwoordig kinderikjes bij de buren plaatst en wat ik daarvan vind? LOL. Ik vind daar niks van. Hij mag. Hij kan. Het ego moet wel heel erg gekweld zijn als je die moeite neemt voor een blog dat door 2,5 lezers bezocht wordt.

    Nee hoor, schone lei, we hebben de buren zelfs een Gelukkig Nieuwjaar geweest, dus zo zijn we wel. Zo’n vete moet ook weer niet te lang duren, er rijden ook geen Family Dinner limousines van Basel via Brussel naar Almere-Zuid, dus somehow moeten we dit zelf oplossen. Of niet en dan is het ook goed. Een uitgestoken hand kan niet alleen genegeerd maar ook afgehakt worden. Au!

    Like

  12. Ook wel weer typisch Nederlands, kleine lettertjes te laat lezen, en dan mopperen.
    Geen kist, wel dragers! Heerlijk amusement.
    Die plakjes cake zijn trouwens uit de mode. Het is nu champagne en oesters of kaviaar.

    Liked by 1 persoon

  13. Ik kreeg een mailtje dat APD het weer op DSR had voorzien en wat ik daarvan vind, maar afgezien van z’n gebruikelijke geschimpeneer waar ie kennelijk niet buiten kan, valt er niks te zien.

    Wel wordt er gesproken van uitgestoken handen, maar dat is zeker een vingeroefening alvorens de daad bij het woord te voegen. We zullen zien. Of niet.

    Dus beste mailer, eea heeft te weinig om het lijf om er iets van te vinden.

    Like

  14. En van wie kreeg jij dat mailtje wel, jij fantast! Maar goed, hier word je niet gemodereerd. Mijn opmerking bij de buren, van een uurtje of twee gelee, werd niet doorgelaten. Angstig mannetje dat die rozenwater er eentje van ons is. Maar hij heeft zich wel uit de voegen gebogen om de heer DSR maar op zijn blog te krijgen, zelfs onbeperkt reageerders schrappen hoorde daar bij. Man. Wat een armoe. Hoe je je zogenaamde principes kunt verloochenen. Welkom lieve DSR! Nog iets echt interessants meegemaakt? Zal wel niet.

    Like

  15. Ik neem aan dat ’t dezelfde was die jou heeft gemaild, dat soort kwaaitongen maakt overuren als ze denken de boel op te kunnen juinen. Enfin, je bent meteen polshoogte wezen nemen – milde glimlachicoon-

    En ja, fijne, interessante feestdagen gehad, en een onderhoudende start van 2020. Jij ook? -milde glimlachicoon-

    Like

  16. Zekers. Ik heb daar uitgebreid verslag van gedaan nota bene in het artikel waaronder je reageert!😂😂 Dit is geen Whatsapp! Maar goed, ook bij Roosje zul je wel alleen je eigen stukjes lezen, het was hier nooit anders. Nog sterretjes afgestoken met de kleine man?

    Like

  17. APD maakt er wel een spektakel van met z’n hatelijkheden en geveinsde belangstelling. De kijkcijfers zijn zeker wat ingezakt en nu publiceert die dekselse DSR ook bij de buren. Daar kan APD dan ook terecht voor antwoorden omtrent sterretjes etc. -milde glimlachicoon-

    Like

  18. Iew, sterretjes, het favoriete onderwerp van DSR duikt alweer meteen op.

    We hebben hier een gesprek, of proberen het althans te voeren. Het gaat dan niet aan me voor antwoorden naar een ander blog te verwijzen. Of doe je daar het tegenovergestelde? Nee. Bedoel ik toch! Zo zijn we niet getrouwd vadermans.

    Like

  19. Wat APD daar rond het middernachtelijk uur allemaal uitkraamt, daar kan DSR geen chocola van maken, maar vriendelijk bedoeld lijkt het in ieder geval niet. APD zal het er wel mee eens zijn dat het niet zijn sterkste reactie is.

    Enfin, als het op zo’n manier moet, dan zet DSR bij deze een punt achter het (gepoogde) gesprek en neemt afscheid met de hoed in de hand. -milde glimlachicoon-

    Liked by 1 persoon

  20. Nou nou, DSR geeft het weer snel op. Wil alleen maar als diva binnengehaald worden, alphadiertje dat het me d’r eentje van ons is. Nee bij de buren geen onvertogen woord, daar houdt DSR van. Zelfs dit onnozele gesprekje wordt als de Gebeurtenis van de Eeuw opgevoerd, evenals Het Afscheid. Man man. Hoe ijdel kan een mens zijn. 😂😂😂

    Like

  21. Overigens, whatever de insinuatie van DSR ook moge zijn: met die sterretjes doel ik uiteraard op de sterretjes (vroeger duimpjes) die DSR zo graag misbruikt om zijn verachting voor het geschrevene te ventileren, in het geniep. Nog altijd krijgt elk nieuw intro standaard binnen een uur na verschijnen een (schrijve 1) sterretje. Afzender: inderdaad, een zeker iemand. Einde bericht en een fijne zondag verder.

    Like

  22. Test. Na meer dan drie uur nog altijd in de moderatie?

    Flauw hoor, shame on you, blog boss -mild-vermoeide glimlachicoon-

    Like

  23. Lachen met jou. Er staat niets in de moderatie. Je cookies nakijken, mijn waarde. Je wordt hier niet, ik zeg het nog maar weer eens, niet gemodereerd. Jammer, want eigenlijk zou je dat willen want dan kun je zielig doen. Op het blog bij de buren daarentegen wordt naar hartelust en willekeur geschrapt en geweigerd. Da’s net de Sovjet-Unie. Choose your friends 😂😂😉

    Like

  24. Kennelijk een nieuw dingetje van DSR, doen alsof hij gemodereerd wordt. Vorige keer ook herinner ik me. Waarom? Geen idee. Misschien leuk om te kijken of ik boos word? Leuk om me in een kwaad daglicht te zetten, zonder dat iemand voor de volle 100% kan controleren of het klopt? Kinderachtig is het wel. Want hij weet dat hij zit te lullen. Enfin, hier is het screenshot van mijn dashboard, er staan nul te modereren reacties in, nul verwijderde. Een paar SPAM, maar da’s niet DSR. Althans, viagraverkopers, en zo diep zal hij niet gezonken zijn.

    Like

  25. Tja, en dit schijnt dan alles te zijn. Hier moet de hele wereld kennelijk van versteld staan: https://heerrozenwater.com/2020/01/08/het-kroost-kletst-dsr-de-oren-van-zijn-hoofd/

    Een Groot Schrijver is teruggekomen.

    Not.

    Terzijde, ik heb aldaar wat reacties achtergelaten, niets onwelvoegelijks, maar die worden niet eens beoordeeld, ze gaan volautomatisch naar de prullenbak, niet eens een melding van “je reactie is in moderatie”, ’t is meteen: WEG. Maar goed, daar voelt DSR zich thuis. En hier beklaagt hij zich over moderatie en kinderachtigheid. Man man. Hij doet het erom, zeggen we dan en laten het weer voor wat het was.

    Like

  26. Nog een blikje in mijn dashboard: de meest recentste commentaren van DSR (ik heb vanwege zijn privacy de IP nummers onherkenbaar gemaakt). Zoals jullie zien: helegaar niks aan het handje. De man is in kwaadsappigheid op het randje van zielig. Ook voor de vorige discussie die hij zogenaamd vanwege modereren afkapte, een paar weken geleden, kan ik zo het tegenbewijs leveren. Niet waterdicht, want je kunt alles bewerken op het internet, maar ik neem aan dat wie mij kent weet dat ik zo gek niet ben. Enfin, zoals gezegd, we laten het kereltje zijn egospelletjes maar weer spelen, op het blog van de buren is ook zijn trollenleger (dat hij zelve bemant) alweer opgedoken.

    Like

  27. Man man man, je maakt er weer wat werk van Bas, het niet meer werken doet je geen goed, wat ik je bruin.
    Misschien vrijwilligerswerk? Sneeuwscheppen en naar de pistes brengen of blijkt nu weer dat ik de geologie van EVA! weet je, een hobby? Zoiets als Bellingcat! Je zwammende alter voeren met bewerkte statistieken, NEE; dat doe jij niet, dat weten wij wel, maar hij niet, zodat je de trollen kan outen al heb je als man van boven de 10 met een smartphone van minder dan 300 wel een vergrootglas nodig waar zelfs jouw snaak zijn olijke bolletje boven met zwaaiveld uitsteekt.
    Waar jullie je allemaal mee bezig houden. En nu je Luvienna en de stengel met doorntjes hebt kaltgestelt weet niemand of we je nog moeten geloven dat ApieDapie, de rechter met het handje en wie allemaal niet een en dezelfde zijn.
    Kom man, bewijs het tefendeel. Je kunt het.

    Like

  28. Ah, bedankt voor de reclame! Alle beetjes helpen, ook de super-superkleine beetjes -milde glimlachicoon-.

    Overigens is eea nergens aangekondigd als de Terugkeer van een Groot Schrijver – wie dat verwacht, raakt uiteraard teleurgesteld.

    Nee, het is slecht DSR die in is gegaan op het verzoek van HR om, als dat zo uitkomt, eens een schetsje uit de huiselijke kring te plaatsen. Daarbij hebben we de gelegenheid te baat genomen om vrij van muizenissen het nieuwe decennium in te stappen.

    Een schone lei dus: iets waarmee door de blogbaas hier in theorie hoog oploopt, maar wat aan de andere kant van schutting zonder omhaal van woorden in de praktijk wordt gebracht. mild-verzoenende glimlachicoon-

    Like

  29. Ik hoor nog geen excuus voor het valselijk beschuldigen van moderatie. Of is deze zogenaamd ook weer niet doorgekomen? Maar even goede vrienden hoor. Echt kwaad word ik niet gauw. En teleurgesteld … bij jou? Ook niet 😂😂😂

    Like

  30. En mooi te zien dat DSR’s reacties weer zonder vertraging c.q. moderatie worden geplaatst!

    Soms moet je even aan de bel trekken om je evennaaste weer op het rechte pad te krijgen, zelfs als ie de blogbaas is, maar beter ten halve gekeerd, dan ten hele gedwaald! -zand-erover-glimlachicoontje-

    Dat APD probeert z’n gezicht te redden met screenshotjes waar geen mens iets ten goede of ten kwade uit kan concluderen, staat ‘m vrij – maar hij en DSR weten hoe de vork in de steel zit, en dat is genoeg. -milde glimlachicoon-.

    Enfin, nogmaals bedankt voor de aanmoedigende bijval. Fijn dat je zo af en toe nog eens een kijkje bij de buren neemt! Nog een goeienavond saam. -mild afscheidsglimlachje-icoon-

    Like

  31. En jawel, de meest schrandere lezertjes hebben het al gezien aan de trackback naar dit oude intro … morgenochtend vroeg verschijnt er een verse. De allereerste van het nieuwe jaar. Van 2020 dus. Ik huiver van geluk. Het gaat over een koektrommeltje, een kraantje en een rechtertje. Veel plezier dermee. Gute Nacht, Freunde.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.