Halsbandjes met glinstersteentjes (276)

Over ikjes en ijsjes kopen

Wat schiet je er mee op, zo’n beugel, als je de komende tijd toch een mondkapje moet dragen? Dat was de verzuchting van een 14-jarig meisje, opgetekend door Mark Lenssen, gepubliceerd in de NRC en dus voor het nageslacht bewaard tot in den eeuwigheid. Dus meisje Lenssen, als je dit in de toekomst leest: graag gedaan, en het viel dus toch achteraf nog best wel mee toch, die Coronapandemie in 2020? Pfoe hé. Heb je al je tanden nog?

Wat ik geleerd heb vorige week? Dat ik in dit intro niet mijn mening moet geven over iets cultureels, iets van muziek, schilderkunst, cabaret, dingen die uitstijgen boven de smaak van bloemkool of spruitjes. Want dan beledig ik mensen die een andere mening over die dingen hebben. Apart, maar dat leerde ik vorige week. Sommige dingen moet je niet willen begrijpen, maar gewoon accepteren. Ik kan kennelijk met mijn mening anderen “aanvallen”. Mag. Kan. Dan niet. Ik vind alles en iedereen goed. Zelfs die heren van dat studentencabaret.

Onze ouwe intrigant De Schrijvende Rechter – naar eigen zeggen het “zonnetje in dit internetkrochje” – leefde zich heerlijk uit, wentelde zich vergenoegd in de discussies en stookte de vuurtjes op. “Over sommige smaak valt (…) uitstekend te twisten”, zei hij, “Graag zelfs. Wat is nu leuker dan gezellig ouwehoeren over liedjes, films, cabaret etc? Het geeft stof voor discours en verbindt dus zelfs waar de meningen niet over samenvallen. Probeer dat maar eens in dezelfde mate over bloemkool met een papje. Kookblogs gaan niet voor niets 95% over bereiding en nauwelijks over smaak.”

Een jijbakkie zo af en toe dat mag er best zijn

Onze chefkok, Lummel (door DSR met zijn dikke vingertjes met DDL aangeduid) hapte wijselijk niet. Smaak en bereiding hebben immers wel degelijk veel met elkaar te maken, zo kopte ik hem dan maar zelf in, “althans als je je niet zoals DDR tot afhaalpizza’s beperkt”. Want een jijbakkie zo af en toe, dat mag best. Bertie waagde zich heel even op het strijdtoneel en riep dapper dat ze van “zelfgeschilde patat” houdt. Verder van bloemkool en van Floortje. Dan zeggen ze nog dat het hier soms om niks gaat. Ik vind dit allemaal best belangrijk, want we leren elkander kennen. Dat is niet niks, in het nieuwe normaal van de 1,5 meter samenleving.

“Dan doe je dat nu toch op maandag?”

Een geinig ikje werd aangeleverd door Nicole Tuitert. Haar ikje was zo mogelijk nog hilarischer dan haar achternaam. Na een “verwenontbijt op bed” op moederdag beloven haar dochters dat ze die dag alles voor haar gaan doen. Op het verraste antwoord van Nicole dat ze op zondag altijd het hele huis stofzuigt, zegt haar dochter: “Dan doe je dat nu toch op maandag?”. We vonden hem leuk. De zichzelf DSR en soms Boer’nsmurf noemende reageerder wees erop dat stofzuigen op zondag goddeloos is. “Net als grasmaaien, autowassen en ramen lappen”. Ook Ad Hok was kritisch. Zondag is immers “kerkdag of naar voetballen”, niet “stofzuigen”.

Bij mij kwam inene een jeugdtrauma naar boven. Wij mochten op zondag niet eens een ijsje kopen van de ijscoman die vrolijk klingelend door de straat reed en verwachtingsvol voor ons huisje stilhield. Waarom we geen ijsje mochten kopen? Werken op zondag was niet goed. Maar ijsjes kopen is toch geen werken? Nee, maar dan liet je die man werken. Ik zal deze diep onlogische gedachtegang nooit vergeten. Het was ook onbarmhartig naar de ijscoman toe, bedenk ik me nu. Hij was een hardwerkende Italiaan.

“Waarschijnlijk Roomsch” wist DSR. De nering hoorde je te gunnen aan protestantse geloofsgenoten. Bij de DSR’tjes in het dorp was er op zondag wel een patatzinnige vrijboer open. “Daar wilde Vader heen. Moeder was er op tegen, maar de man was natuurlijk het hoofd van het gezin”.

Stofzuigers en TV’s werden verstopt achter luiken en deuren

Ook bij Pawi kwam er van alles boven. In haar vroegere dorp werden ze ooit verwelkomd door een gelovig ensemble. “Op zondag geen ramen wassen, geen was uithangen, tenzij onzichtbaar vanaf buiten. Dus achter het huis mocht het wel. Stofzuigers en TV’s werden verstopt achter luiken en deuren. Brrr.”

Caroline Storimans werkt als oogarts in een ziekenhuis. Ze onderzoekt het netvlies van een oudere, grijze vrouw. Het valt haar op dat er weinig pigment aanwezig is, zoals je vaak ziet bij roodharige of heel blonde mensen. Bij het verdere onderzoek valt op dat de vrouw het lastig vindt om naar boven, beneden, links en rechts te kijken, iets dat moet als je het hele netvlies wilt onderzoeken. Op haar vraag aan de vrouw of ze vroeger blond is geweest antwoordt die: “Sorry dokter, ik heb altijd moeite gehad met links en rechts.” Pfoe, best wel een lang verhaal, maar de pointe deed ons allen glimlachen.

Die van Carla van As was korter en eenvoudiger. Aan de bar, ergens in een bordeel, ziet ze twee vrouwen zitten, met ieder “een poedel op de kruk”. De poedels dragen halsbandjes met glinstersteentjes. Nou, dan is zo’n verhaal voor mij al helemaal geslaagd. Maar het ging verder. Er gaat een “oude, bibberige man met een glas cognac” naast haar zitten. Jiskefet is er niks bij en ook Hans Teeuwen had hier wel raad mee geweten. Laat staan S. Carmiggelt. Maar dan zegt een van de vrouwen: “Heb je daar nou de hele middag op zitten wachten?” Humor om te lachen, meneer Sonneberg, het zal wel weer ergens in Amsterdam spelen, daar zijn ze zo gevat. Ilona leverde er gelukkig de beelden bij:

Dat er ook nog lieve mensen zijn, bewees het ikje van Frederik Heemskerk. Hij is 80 jaar oud en loopt met een stok. Tijdens een van zijn dagelijkse ommetjes wordt hij bezorgd aangesproken door een “wildvreemd meisje” van een jaar of tien. „Past u maar goed op, meneer.” Meneer Heemskerk legt uit dat hij zich aan alle nieuwe regels houdt. Helemaal gerustgesteld is met meisje niet: „Als u doodgaat, bent u er niet meer maar al die anderen hebben dan verdriet.”

Wil jij net al Pawi, Ilona en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Die schapen weer. Not! Ze waren weg! Zul je net zien. De Corona lockdown wordt een beetje versoepeld en meteen gaan mensen weer aan het feesten en barbecuen. Maar het kan toeval zijn. Enfin, weer zo’n schaap header dus. Maar nu zonder schapen. Over een paar weken zien we misschien wel weer andere dingen.  
Foto: “Geen schaap op het gras” © 2020 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Holland Douze Points.

146 gedachten over “Halsbandjes met glinstersteentjes (276)”

  1. ik word gek van wordpress.

    Het liep vandaag storm op husse (2 bezoekers op een oude post). Ik heb beleefd geantwoord. En ik zie tot mijn verbazing dat ik daar aangelogd sta als Hakim. En toen ik hier Hakim wilde heten mislukte dat. Inmiddels heet ik hiero weer lummel, maar daar nog steeds Hakim.

    Ik word gek, zou Ome Joop zeggen.

    Liked by 1 persoon

  2. Als ik halsband lees, komt er vanzelf parkiet achter. Worden er steeds meer hier. Eten alles op wat in de knop zit en krijsen nogal. Wel mooi om te zien, die krengen

    Liked by 2 people

  3. Baguette zodra hij afgekoeld is, brie, boter, tomaat,augurk, salami, beensterkaas, in diverse volgorden. Voor de variatie.

    Like

  4. Lekkerrrrrrrrr. Hier staat vers brood en verse aardbeien op het menu. Gisteren geplukt, die aardbeien dan. Het brood is door iemand anders gebakken.

    Like

  5. Excuses voor eventuele overlast van de zogenaamde pingbacks aan de rechterkant van jullie scherm, zo jullie dat al hebben, maar er is weer een stukje groot onderhoud aan de gang vandaag. Doen ze vaak op zondag als het toch wat rustiger is. Aanleiding: nog altijd wordt de oude site apiedapie com (met punt ertussen) misbruikt voor snel gewin door sneuneuzen. Hier en daar zijn alhier op de site nog links naar die site aan te treffen en die moeten er allemaal uit. Komt goed. Let er maar niet op en lees en schrijf en eet lekker door.

    Like

  6. Hier geen last ter rechterzijde en ook niet aan de linkerkant.
    En nee, vandaag geen patat of friet. Ik at brood, een van mijn favorieten na de aardappel.☻

    Liked by 1 persoon

  7. Ik ben wel een psychodinges, maar in iemands kop kijken kan ik niet hoor (dat vertellen we de mensen, zodat ze ontzag voor ons hebben – oeps). Maar ik ben, net als Bertie, ook wel benieuwd naar wat je in die pizza ziet.

    Liked by 1 persoon

  8. Mij is het een raadsel waarom diegene die de eerste hap nam, dat draadje kaas niet even meeslurpte.

    Like

  9. Daar is nog geen hapje vanaf pawi. ik kreeg het deeg niet goed uitgerold omdat het niet elastisch genoeg was. Ik had nog wat langer moeten kneden en slaan.
    Ik denk dat het aan je kleine schermpje op de camping ligt dat je denkt darter al een happy uit was.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.