Ouwe gescheurde spijkerbroek (308)

Over ikjes, een lekkere jeans om te scrollen en een lepeltje

Eigenlijk was het toeval dat Ronald Berkvens een nieuw overhemd aantrok op de dag van het kennismakingsgesprek met zijn nieuwe burgemeester. Want waarom zou je er ook aan denken wat je aandoet voor zo’n maf gesprekje met zo’n onbelangrijke figuur? Nee hoor, Ronald had er net zo goed in zijn onesie, of een ouwe gescheurde spijkerbroek heen kunnen gaan. Enfin, hij stond dus bij de burgemeester in zijn nieuwe kloffie, blijkt er toch ineens nog een speld in zijn kraag te zitten! Een stuk misschien ook wel, maar hoe laat het was vertelt het meeslepende verhaal niet. De pointe? De burgemeester zelve haalde de speld er “behendig en doortastend” uit. “Ik ben ook verantwoordelijk voor veiligheid.” zei hij er nog olijk bij en gaf Ronald een vette knipoog en een kneepje in de wang.

Photo by jasmin chew on Pexels.com – niet gescheurd en veel aangenamer om naar te kijken

Het hele voorval stond uitgebreid beschreven in de naar kopij hongerende NRC van vorige week. Alles is goed, zelfs verhaaltjes van lezers. Ze plaatsen alles en noemen het een vernieuwend concept: ikjes. Al bijna een decennium. Hier doen we er wekelijks verslag van. Wat we ervan vonden en zo.

“Ik verheug me op het ikje van morgen”

Het commentaar van Pawi op dit kleinood? “Ik verheug me op het ikje van morgen”. Maar Bertie snapte hem en de tijdgeest beter dan wij: “Rondlopen in nieuwe kleren met spelden of prijskaartjes is oudbakken of ik moet de enige zijn die dat regelmatig overkomt.” Best wel grappig ikje, vond ook Klare Taal en zo was het. Lummel kaartte wel een grove misstand aan. Bij de buren bleek van de burgemeester namelijk een vrouw gemaakt. Die verdraaide blogbaas bij de buren had van alle “hij”-en een “zij” gemaakt. Waarom dat zullen we nooit weten. Alleen Lummel had hem door. Voor deze site in ieder geval een “no go”, wij verminken geen ikjes, wij bespreken ze slechts. En villen ze ongeschonden.

De blogbaas van de buren is, zo wist Pawi naar eigen zeggen nog van vroeger, “mensenschuw’. Dat kan zijn, we weten het niet, en het is onvoorstelbaar lekker belangrijk allemaal. Iedereen is welkom, hier althans, mensenschuw of honderduitpratertjes (m/v). Als ze maar aangenaam zijn en het over dingen hebben die we hier interessant vinden. Niet daar.

Kijk, da’s nou echt een ikje

Inhoudelijk, qua slordig met kleding – zijnde de pointe van het ikje van Ronald – ging Pawi er vervolgens hilarisch dik overheen met een echt gebeurd verhaal. “Ik bracht laatst een jasje naar de stomerij, was wel eens nodig na een dik jaar gebruik. De man van De Gouden Schaar keek ongelovig en lachte: ‘Komt u daar altijd de winkels mee in en uit zonder dat het alarm afgaat?’” Kijk, da’s nou echt een ikje. Zo willen we ze zien, mooi opgeschreven ook. Maar dan moet Pawi hem wel even inzenden.

Een ikje dat wel in de krant kwam zagen we een dag later. Het was niet van onze Pawi maar van Marie-José Grotenhuis afkomstig. En die kennen we niet eens. Het was dan ook niet best, een schamel overdenkikje. Ze filosofeerde dat ze na de vaccinaties de lockdown nog weleens zou kunnen gaan missen. Het was namelijk zo’n geweldig excuus als je geen zin had in dat etentje: „Het is beter dat ik niet kom vanavond. Ik ben verkouden.”

Er was er ook eentje van Roos Carlier over “thuis-school” en de “thuiswerkjuf van groep 4”. Een van haar leerlingen begon pas om 22.30 uur aan de rekenles. Ja. Nou nou. Goh.

Ik zelf demonstreerde in een heel ander verband nog eventjes mijn weergaloze kennis van de Spaanse taal door binnen vijf minuten uit het blote hoofd de vraag van DSR wat visstick in het Spaans is bijna goed te beantwoorden (dankzij vijf jaren duolingo lessen). “Pescapales”, dacht ik. Het was volgens google translate “palo de pescado” en da’s dichtbij genoeg om het ook echt te krijgen van de winkelmeneer als je een pakje nodig hebt en het niet kan vinden. Met gebaren van een zwemmende vis en bluppende geluiden erbij desnoods, maar ik zal in den vreemde de winkel gegarandeerd met mijn vissticks verlaten.

Koud afdouchen om de afweer te versterken

De discussie alhier waaierde vorige week behoorlijk uit. Op een gegeven moment ging het over prikken en zo – helaas kwam er geen medisch-wetenschappelijk advies van Pawi dienaangaande – en hadden we het over wat de reageerders verder nog doen om geen corona te krijgen. Ad liet zich prikken, maar die woont in Amerika en daar gebeuren op dit moment heel veel dingen die beter onvermeld kunnen blijven. Koud afdouchen om de afweer te versterken, was een tip die zowel voor de coronabangerds als de Capitoolbestormers goed zou zijn. Vitamine D pilletjes kwamen ook langs. En DSR vermeldde trots dat hij elke dag een appeltje eet en “weerstandonderdrukkende blogs vermijdt”.

Voor DSR

Keiterecht dat hij daar het felbegeerde lepeltje voor de 100e reactie mee in de wacht sleepte. Het zijn rare tijden, dus het is niet 100% zeker dat ik hem kan opsturen. Ik bedoel maar, ik kom mijn postkantoor hier in Zwitserland bijna niet in. Met zo’n mondkapje voel je je een struikrover, zeker in de buurt van een hoop geld en een balie.

En alsof de wereld niet in brand stond zond de NPO een “saucijzenbroodjestest” uit terwijl het Capitool dus bijna in vlammen opging en plaatste de NRC een ikje over een “straatbieb”: een Billy-boekenkast gevuld met boeken. Eddy Koning had gezien dat die liefdadigheidskast onlangs weg was en de boeken in stapeltjes op straat stonden. Concept verkeerd begrepen, was zijn conclusie. Leuk, maar er was dus meer aan de hand in de wereld, koekenbakker!

Het ikje deed Ad Hok denken aan het verhaal van de man die bang was dat zijn fiets gestolen zou worden. Hij koopt een duur kettingslot, waarmee hij de fiets vastlegt. Volgende dag: fiets nog steeds daar, maar het slot is foetsie.

Laten we die categorie dan maar “wasje” dopen

De keiberoemde wetenschapper en Nobelprijswinnaar Martinus Veltman overleed vorige week. Traditiegetrouw vulde de NRC meteen de ikjeskolommen met anekdotes over de man, de een nog onbeschaamder dan de ander. Ik zal ze hier dan ook niet aanhalen, laat staan behandelen Zo langzamerhand moet ik wel zeggen dat ik over het overlijden van bekende Nederlanders sneller door de ikjes dan door andere uitingen in de media wordt geïnformeerd. Zonder uitzondering krijgen overleden BN’ers een ikje mee, posthuum. Laten we die categorie dan maar “wasje” dopen. Ze stellen meestal niets voor, is gewoon zo.

Op de valreep, eigenlijk na het zakken van het intro plaatste Pawi ineens nog een ikje van Mieke Kerkhof, waar dat vandaan kwam, op zondagavond om elf uur ’s avonds weet ik niet. En WordPress (die op San Francisco tijd zit) feliciteerde me ineens met de tiende verjaardag van dit blog. Hoera.

Wil jij net als Pawi, Bertie en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je plezier hebben met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor de jaarlijkse bijeenkomst van de auteurs en reageerders van deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan verstopt op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas@basvanvuren.org

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. 

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de header image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik stond in een toko, zo’n Chinese winkel met van alles en nog wat uit Azië. Poedertjes, chipjes, diepgevroren vleesjes, blikjes kokos- en tamarindesap. En de hele winkel geurt naar de gedroogde vis. Maar ze hebben ook non-food items. Potten, pannen, deksels en borden, bekers en eetstokjes. En oh oh oh wat hebben ze toch verstand van dieren. Dit zouden dus geluksvarkens moeten zijn. Dat haal je de koekoek! Het zijn katten. Man man man. Met je varkens. Razend en tierend liep ik de winkel uit. Volgende week zie ik misschien iets vrolijkers. Katten met een krulstaart, het zou zo maar eens kunnen.     
Foto: “Miauw miauw wij zijn varkens” © 2020 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Holland Douze Points.

116 gedachten over “Ouwe gescheurde spijkerbroek (308)”

  1. Gefeliciteerd Huntelaar, ik had er geen idee van dat we al tegen de 100 reacties aanzaten, maar toen ik je naam zag opduiken, moest het bijna wel. Proficiat man. Scherp.

    Like

  2. Gefeliciteerd Lummel!

    “DSR is toch een vaste reageerder op een ander forum? Vraag het hem daar, zou Thaddeus Plomp zeggen.”

    OK, DSR, denk je dat we op het HR-blog gestoord zijn?

    Like

  3. The Hunter is mijn bijnaam. Leek me wel zo toepasselijk hier, maar als het een probleem is, houd ik het gewoon op Huntelaar. Ik denk dat het sowieso wel even zal duren voordat ik hier weer op kom draven.
    Lummel? Voor welke club speelt die?

    Geliked door 1 persoon

  4. @HR
    Waarom ga je niet op je eigen forum rondvragen hoe men elkaars geestesgestelheid beoordeeld? Dat is toch geen kwestie waar zich men hier mee bezighoudt.

    Of draaf je rond voor iedere boodschap van je schaarse reageerders? Is de nood zo aan de man?

    Enfin, ook dit had HR DSR gewoon kunnen mailen.

    Geliked door 1 persoon

  5. Geweldig nieuws, lummel.
    Daar steek ik maar bleekjes bij af met het winnen van de tweede plaats bij een wedstrijd rugzwemmen. Er waren twee deelnemers.

    Over het ikje van vandaag, jeweetwel, over de oude man en zijn mondkapje, is alles al gezegd door Bas en DSR. Ik wil daar toch nog aan toevoegen dat het slecht geschreven is, niet grappig, zonder pointe of clou, en geen bijzondere waarneming weergeeft.

    Maar aan de andere kant ook wel gemakkelijk zonder al die internetwetenswaardigheden van blogbazen, die elkaar de loef willen afsteken met hun kennis. Knap? Ja. Interessant voor de bezoeker? Staat te bezien. VPN, ik zoek het niet eens meer op…

    Ik wacht op Rutte IV.

    Geliked door 2 people

  6. Date

    Gehoord: serieus gesprek op de fiets tussen twee mannelijke studenten.
    „Ben jij ook voor die avondklok?”
    „Ja joh, ideaal. Spreek je met je date rond 19.30 af. Zekerheid dat je tot 4 uur kan blijven!”

    Wendy van Dorp

    Like

  7. Een avondklok kan heerlijk zijn. Toen ik in Addis Ababa woonde, was er een curfew van middernacht tot 05:00 uur. Meestal een goed excuus om rond half twaalf op te stappen, en zo nu en dan een mooie gelegenheid om ergens de nacht door te brengen.

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.