“Als er iets veilig is, qua vakantie, dan is het wel een fietstocht door het onschuldige Nederland”, zei onze reageerder Kees. ” Geen kans op een fatale vliegtuigramp met massaal sterven, geen enge tropische ziektes, natuurrampen kun je wel uitsluiten en overal keurig aangeharkte fietspaden waar geen auto te bekennen is. En het is nog gezond ook.” Tja, je zal maar net van je fiets gelazerd zijn, je ellebogen nog niet zo lang geleden uit het gips, of met een hagelbui op je kop thuisgekomen zijn, laat staan dat je onder die opensplijtende boom voor het onweer had moeten gaan staan schuilen. Maar goed, ellende is er overal, daar ontkom je niet aan. En dan kun je er het best op die fiets eropuit. Er, op en uit.
Fietsen door de provincies, waar “het lot ons brengt”, zoals onze Indra, of fietsen naar het zuiden, zoals onze Mopperkont. Laatstgenoemde heeft zijn toerdagboek – dat hij via schimmige Wifi-punten bij benzinestations de ether inslingert – al weer magistraal geopend. Op weg naar de Vendome zat hij al na een ritje van een uur of vijf op een terras op de markt in het schone Diest, waar hij opmerkt dat hier “alleen de honden in de vuilnisbakken snuffelen”. De volgende dag zat hij al onder Charleville-Mezieres. Het is prima fietsweer, zo meldde hij, “een graadje of vijfendertig, woestijnwindje tegen en geen wolkje aan de lucht.” Hij viel dan ook uitgeput een restaurant binnen en nuttigde een Baeckeoffe. Zonder die restaurants zou ons Mopperkontje niet fietsen, denken wij weleens. Lees verder “Lekker even op de fiets eropuit (80)”
Bas van Vuren, aangenaam 