De krokussen komen er al uit

Over ikjes en ingekomen stukken en schatjes

Een rondje voor de hele zaak van de vitale 84-jarige kasteleine. Een verkouden rechter die een test gaat doen. Wijn zonder alcohol. Een zoon van vijf die zijn onderbroek niet aan wil doen. Met de auto en flesjes chemische ellende naar het milieustation. En een mailtje van Kröller-Müller. Dat kon je vorige week allemaal tegenkomen in ikjesland. Als je daar geweest was. Maar was je er niet, kon je er een keertje niet bij zijn? Dan niet getreurd. In dit artikel vertel ik je er alles over. En over nog veel meer. Want man man man, wat gebeurt er toch veel in de wereld. Blij dat we dat elke week op maandagmorgen even samengevat tot ons kunnen nemen.

Eerst nog even een laatste rondje voor de hele zaak!

bejaarde vrouw op operatietafel

Anne van Altena is gynaecoloog en is bezig om een operatie op een 84-jarige kasteleine te voltooien. “We gaan sluiten” zegt ze plastisch tegen de anesthesist. Ze horen een enthousiast stemmetje vanonder het laken zeggen: „Ho, ho, dokter, eerst nog even een laatste rondje voor de hele zaak!” De humor is nooit ver weg, zelfs in de operatiekamer niet. Klare Taal noemde het ikje een “Kerkhof-variatie”, want ja, de beroepsgroep van medici en alles dat daar dicht tegen aanhangt heeft een bovengemiddelde literaire ambitie, of verveelt zich kapot na gedane zaken. “Is er dan geen besloten plekje op het darkweb waar medici gruwelverhalen kunnen uitwisselen, blunders, bloopers, rare foto’s en dit soort verhalen?” verzuchtte De Schrijvende Rechter (DSR).

Lees verder De krokussen komen er al uit

Gewoon hele goede prikjes (343)

Over ikjes en prikjes

Hars in plaats van hasj. Maatje in plaats van edelachtbare. Een biertje in plaats van een kop koffie. Twee goede prikjes in plaats van een noodzakelijke derde vaccinatie. Jean-Paul Belmondo in plaats van een willekeurige toerist in witte zwembroek. Suffe gemeentewerkers in plaats van zelfredzame helden. De ikjeschrijvers van de NRC zetten de lezer graag op het verkeerde been. En dat levert soms prachtige pointes op. Heel soms. Zelden eigenlijk. Tot bijna nooit. Ook vorige week weer niet. Ik bespreek ze in dit artikel.

Reinier van Leuken, met zo’n naam verwacht je wat, schreef over zijn 9-jarige zoon aan wie “een verlopen type zenuwachtig om hasj vraagt”. What the fuck, denkt u? Ja, wij ook. Het blijkt een cellist die met een cellokoffer op zijn rug op weg naar het conservatorium is en hars wil hebben. Hars. Voor zijn strijkstok. Reinier was dus wat hardhorend. Misschien teveel naar zijn repeterende zoontje geluisterd. Want dat liep daar met een viool te zeulen, ook op weg naar dat conservatorium.

Lees verder Gewoon hele goede prikjes (343)

Van Damokles hebben we niks (342)

Over ikjes en venusschelpjes

Perziken. Motorolie. Een bejaarde dame. Een wegpiraat. De plaatselijke boekhandel. De glasbak. Daar ging het over in de ikjes van de NRC vorige week. Dus dat was mooi. Wat de deskundigen ervan vonden? Dat lees je hier.

Edith van Leeuwen kocht rijpe perziken en legde ze in haar kar. De scholier aan de kassa zei dat ze daar haar jaloerse ex de hersenen mee zou kunnen inslaan. De lachband stond al vroeg aan, daar in die supermarkt. Bertie vond die jaloerse ex wel mooi, de rest minder. De Schrijvende Rechter (DSR) vond het ikje weer eens “spekkige mooischrijverij”.

Schutting met harig poesje van de buurvrouw van Suske erachter

Suske, jawel die van Suskeblogt, vond trouwens dat de Stones zich beter de Niersteentjes zouden kunnen noemen, of de Rolstoelstenen. “RIP Sjarel” was de aanleiding. Niet het ikje. Want dat kan hier ook. Dat je ineens wat opmerkt in het reactieveld en het de volgende week nog bij de highlights op maandag ziet staan ook.

Lees verder Van Damokles hebben we niks (342)

Wanneer mogen we eindelijk naar binnen? (341)

Over ikjes en aardappels

Een simpel hotel in Amsterdam. Een ziekenhuis ergens niet in België. Een schoolplein in regio Noord. De vloer ergens in de wereld. De Molukkenstraat in Amsterdam. De trein. Daar vonden ze plaats, de ikjes uit de NRC van vorige week. Man man, het was weer smullen. Lees er alles over in dit wekelijkse blog dat de vorige week afsluit en de komende week aftrapt. Qua ikjes dan.

„Het probleem is, dat hij moeilijk een trap naar boven kan lopen en zij moeilijk naar beneden.”

Ernst van de Wetering

Een overleden BN’er krijgt geheid een ikje in de NRC. Lezers willen graag laten weten dat ze de overledene weleens hebben gezien en doen daar schaamteloos verslag van. De overledene kan toch niets terugzeggen. Zo ook Nella Bellaar Spruyt, nee, die leeft nog, dat is geen BN’er hoewel je met zo’n naam best in de Tweede Kamer had kunnen zitten. Nella is de NRC-lezeres. Ze had jaren geleden de inmiddels overleden kunsthistoricus Ernst van de Wetering aan de telefoon. Want dat telt ook, je hoeft ze niet perse in het echt ontmoet te hebben. Ernst had haar gevraagd of ze een simpel hotel in Amsterdam wist voor een ouder Engels echtpaar. Nella werkte destijds dus voor de VVV, denk ik dan zomaar. Ze zei iets en toen zuchtte Ernst “diep” (komt veel voor in de ikjes, dat ze diep zuchten). Toen sprak hij het onsterfelijke zinnetje: „Het probleem is, dat hij moeilijk een trap naar boven kan lopen en zij moeilijk naar beneden.” Hoppa, Nella blij. Wij niet. En van Ernst weten we het niet, afhankelijk van je levensovertuiging zit hij nu ergens hoog in de lucht een psalmpje te kwelen op een wolk of doet hij het met een fors aantal maagden.

Lees verder Wanneer mogen we eindelijk naar binnen? (341)

Ben je op vakantie en maak je niks mee? (340)

Over ikjes op vakantie, over campings, boeken en de zee

Bent u thuis?” vraagt de bezorger. “Papa komt zo ook naar het zwembad”, zegt het jongetje. “Je bent nu bevrijd van Bevrijd door Liefde”, stelt de tienerzoon droogjes vast. “Tot nu toe nog niet”, zegt het nieuwe meisje van de bediening. “Uw sterfdag”, antwoordt de kleindochter monter. “Welnee, een sukkel met een auto”, antwoordt de nog thuiswonende en werkende zoon.

Zes pointes van evenzovele ikjes van vorige week. Als je onmiddellijk de hele context kunt oplepelen dan ben je een kei. Of misschien is er wel iemand onder de lezers die de ikjes uit het hoofd kent? Maar het kan ook zijn dat je geen idee hebt waar het in dit artikel om gaat. Welnu, het gaat om de ikjes uit de NRC van vorige week en het commentaar dat ze hebben losgemaakt en daar dan weer de hoogtepunten van. Let maar op. Komen ze.

Lees verder Ben je op vakantie en maak je niks mee? (340)

Een plashok in elk openbaar gebouw (339)

Over ikjes en mannelijke en vrouwelijke kaasschaven

En? Is het niet prachtig, zo’n oefening in zwembroek met een gastenboek en een kaasschaaf? Als je niet weet wat hierop je antwoord is, of als je geen idee hebt wat dit voor bizarre eerste zin is, dan hoef je je niet te schamen. Het betekent alleen dat je geen weet hebt van de NRC-ikjes, of dat je je alle zes titels van de ikjes van vorige week niet kunt herinneren. Dat is niet erg, want ik bespreek ze hier allemaal en doe er de oordelen en bespiegelingen van het NRC-ikjesbespreekjespanel bij. Illustere reageerders, zoals De Schrijvende Rechter, (de lallende) Lummel en Heer Rozenwater bespraken de ikjes vroeger op de NRC pagina’s, maar hebben nu hier de volledig aan hen toegewijde stek gevonden. Prachtig gewoonweg, een stukje Nederlandse cultuur is hiermee behouden. En iedereen mag meedoen. Ja, jij ook.

Lees verder Een plashok in elk openbaar gebouw (339)

Naakt kersen eten (338)

Over ikjes, sauna’s en kappers

Twee keer met een milkshake op de drie categorieën beter grasland naakt kersen eten. Da’s behoorlijk cryptisch en zo is het ook bedoeld. Laat het even op je inwerken. Wat kan de schrijver met deze raadselachtige eerste zin bedoeld hebben? Yep, er staan zes titels van even zovele NRC-ikjes van vorige week in verstopt. Haal ze er uit en lees hieronder waar ze over gingen en wat we er van vonden.

Peter Stein trakteerde zijn collega’s tijdens zijn laatste nachtdienst voor de vakantie op milkshakes. “Om te vieren dat ik even van jullie af ben“, zei hij. Een collega reageert dat Peter er over vier weken wel eentje van zijn vrouw zal krijgen. De humor ligt in Nederland voor het opscheppen. Of, zoals De Schrijvende Rechter (DSR) het uitdrukte: “Er gebeurt dus officieel niets meer in Nederland.”

Lees verder Naakt kersen eten (338)

Lang leve de schipper van Jonen (337)

Over ikjes en afgescheurde kalenderblaadjes

De grijpstok is zo dichtbij, dacht ze toen ze met haar moederhart vrouwvriendelijk op de pont op haar afspraak stond te wachten. Opgave: haal uit deze cryptische zin zes titels van NRC-ikjes van vorige week en ga door naar de volgende ronde.

Gefeliciteerd! Je bent door naar de volgende ronde. Ook vandaag bespreek ik ze weer, die kleinoodjes, die pareltjes, die prachtige kleine verhaaltjes die de lezers van de NRC telkens maar weer blijven insturen. Tot tranen geroerd zijn we, elke dag weer. Wie we zijn? Het deskundige ikjesbeoordeelpanel, al ruim een jaar of tien bij elkaar en nog altijd niet op elkaar uitgekeken. We trekken nog altijd nieuwe mensen en fans en lezers naar deze site. Nu weer via Bram en via Roos Vonk, beiden dankzij Twitter. En ja, ik heet ook een enkele medewerker van Arjen Lubach even welkom, of misschien Arjen zelf wel, die talent aan het spotten is voor zijn nieuwe show. Hoe of dat allemaal kan? Kwaliteit. Niet raar doen. Stug volhouden. Bij jezelf blijven en het aangenaam houden.

Lees verder Lang leve de schipper van Jonen (337)

Misschien wel de leukste van de week (336)

Over ikjes en bikini’s in de uitverkoop

Vliegenmeppers liggen bij de dieren. Een winkelmandje is verplicht bij de drogist. Als je een rolstoel hebt besteld dan kun je die niet even zelf komen ophalen. Corona is een uitkomst voor grote zalen, wat zou je er anders moeten doen? Een dode kat en een overleden echtgenoot kan qua lijden vergelijkbaar zijn. Een leeg sappak moet je ver in het bos gooien, dan zien de mensen het niet.

Een geoliede ikjesbespreekmachine, dat is het hier

Het zijn weer een zestal wijze lessen van vorige week. Ze waren te vinden in de ikjes van de NRC. Hier op dit blog bespreken we de beste, wat we leuk vonden en wat niet. In de reacties hieronder komt er dagelijks weer een nieuw ikje van deze week bij. Een geoliede ikjesbespreekmachine, dat is het hier. En nog veel meer. Geniet ervan. Doe mee. Iedereen is welkom. Soort van.

Lees verder Misschien wel de leukste van de week (336)

Lekker de bloemetjes buiten zetten (335)

Over ikjes en worstenbroodjes

Yvonne Kerkhof. Frits Boer. Robert Dorsman. Nico Dros. Donald van der Peet. Tijmen Polman. Dat waren de kanjers van vorige week. De kampioenen. De toppers. De ikjesschrijvers. Heerlijke verhaaltjes schreven ze, direct uit het leven gegrepen en zonder onnodige opsmuk, want ja, het moet in maximaal 120 woorden.

Voor de 335e keer en sinds januari 2014 bespreek ik de ikjeshoogtepunten, het commentaar van de community en wat er zoal nog meer gebeurde in onze bubbel. Want een bubbel is het. Hier zul je geen complotten aantreffen over vaccinaties en overstromingen. Hier geen gejammer over het EK of de Tour de France of Zomergasten. Nee, hier gaat het om ikjes. En worstenbroodjes. That’s all. Geniet ervan.

Lees verder Lekker de bloemetjes buiten zetten (335)