Ha luitjes

Over ikjes, wifi in het vliegtuig en de Floriade

De week begon goed. “Ha luitjes van de Bas van Vuren ikjes!” schreef Joke Zelf al om half zeven in de ochtend, anderhalf uur voordat het vorige intro op de site verscheen. Want dat kan in internetland, rare dingen met tijdstempels en zo. Joke was weer terug op WordPress, “uit haar zelfgemaakte vesting gekropen” en daar waren we blij mee. De ikjes waren al die tijd stug doorgegaan en het vaste ikjespanel ook, qua commentaren dan en een beetje sneren naar elkaar.

Het begon vorige week al meteen goed met een ikje van Rinus le Mahieu. Hij beklaagde zich over de gebouwbeheerder van zijn werk die de temperatuur te laag had ingesteld. De airco moest dus heel hard werken om de zaak koel te houden. Twee graden lager maar liefst. Ze moesten een jas aan! Zoiets en dan verteld alsof het een grote mop was, met ook nog een diepere betekenis. Die gekke ikjesschrijvers dat het er toch eentjes van ons zijn! Je zou ze! Pawi, een van de senioren van ons ikjespanel, vond een jas aan bij twee graden kouder een tikkeltje overdreven. Intussen zat ik nog altijd in Paramaribo en omstreken en vloog er bij het schrijven van mijn reactie weer eens een kolibrie voorbij. Ze dronken nectar zonder iets erin, want dat kan ook. Vraag het ze maar eens als je er eentje ziet.

Lees verder “Ha luitjes”

Onder die perenboom (379)

Over ikjes en koelkastmagneetjes

Een mooie droom over zonnige stranden, een blauwe zee met mooie jongens die lekkere cocktails komen brengen. Nieuwe tuintegels. Een serveerster die op je telefoonscherm tikt. Een conductrice met een onwel geworden passagier op haar rug. Vrolijk gekleurde ijskastmagneten op een rek. Een oudere heer op een rondje met een hondje. Twee kaatsenballen in een net. Een letter van banket. En vierentwintig rozen, vierentwintig rozen, vierentwintig rozen voor jou. Het was weer feest in ikjesland. Het vaste ikjespanel heeft de lezersanekdotes uit de NRC ook vorige week besproken. De executive summary staat hieronder. De nieuwe ikjes van deze week duiken elke dag op in het reactieveld. Ongekend dat dit allemaal zomaar kan en gratis op het internet beschikbaar is. Waar blijft die betaalmuur?

Lees verder “Onder die perenboom (379)”

Leuk en leerzaam (378)

Over ikjes, vieze patat en een lantaarnpaal die zoemt

Emotioneel. Een beetje geil. Nostalgisch. Blij. Deugend. Beschaamd. Er gieren heel wat gevoelens door Nederland. Dit waren de emoties van zes willekeurige NRC-lezers, zoals ze die vorige week aan de rest van het Nederlandse volk lieten weten. Hoe ze dat deden? Ze stuurden evenzovele magistrale ikjes in. Wat of dat zijn? Man man, vrouw vrouw transgender transgender, ben je hier voor het eerst? Dat zijn lezersanekdotes van maximaal 120 woorden of een ietsepietsie meer en ze worden geselecteerd door de allerbeste NRC-redacteuren. Je klimt als aankomend journalistje op van verslaggever via de stads- en sportredactie naar hoofdredacteur. Dit, ikjesredacteur, is dan nog net een stapje hoger. En daarna mag je met pensioen. Maar de meesten blijven het ook daarna nog vrijwillig doen. Tot slot worden ze geridderd en in de bloemetjes gezet door de burgemeester van Rotterdam of een gemeente naar keuze.

Lees verder “Leuk en leerzaam (378)”

Geen foto, geen bier (377)

Over ikjes en krokettensnaaiende gebakspunten

Make-up en je haar in een staart, dan zie je er weer uitgeslapen uit. Accepteren en doorgaan, dan voel je je emotionele leegte niet meer. Eerst een koffie, dan een ECG. Wilde salades en gekke brownies eten, dan hoor je er weer bij. Eerst een foto eisen, dan pas bier geven. Een beroemde bassist herkennen, dan wordt er niet achter je rug om je geknipoogd. Zomaar wat wijze levenslessen die een selecte groep van NRC-lezers vorige week weer achteloos deelde. Hoe? Via het insturen van ikjes. Ikjes die alhier weer door het ikjespanel besproken worden. En de nieuwe ikjes verschijnen elke dag in de reacties onderaan dit blog. Iedereen, maar dan ook echt iedereen, kan hieraan meedoen. Leuk toch?

Lees verder “Geen foto, geen bier (377)”

Rubbertje versleten? (376)

Over ikjes en satisfyers voor senioren

Roken. Huisje kopen. Wijdbeens onderuit zakken. Energie sparen. Airfryer zoeken. De NRC-lezers hadden het er vorige week maar druk mee. Man, man, wat maakten ze veel mee. Gelukkig konden ze het van zich af schrijven via de ikjes. En die ikjes die worden hier van commentaar voorzien door het vaste ikjespanel.

De televisie van F. van Schaik stopte er mee. “Plaats de goede smartcard” las het oudje op het scherm, met een leesbril van een metertje of twee in doorsnee. F. van Schaik gaat bellen en treft een “vriendelijke jongere dame” aan de telefoon. Die vraagt of hij rookt en raadt hem aan de kaart schoon te vegen. Daarna deed de televisie het weer. Man, wat een belevenis! Gelukkig stond het in de krant. De ikjespanelisten konden er weinig mee, dus we laten deze maar gaan. Blijven insturen Van Schaik, doet de radio het nog? Je tosti-apparaat? Airfryer?

Lees verder “Rubbertje versleten? (376)”

Gaten in de lucht (375)

Over ikjes en eitjes met Pasen

Teidsbesef. Freid. Theiskapper. Mattheis Passion. Huisartsprakteik. Plaatjes van Albert Hein. Welkom bei de Paaseditie van het wekeleikse ikjesintro. Daar gingen ze over, die ikjes, van vorige week. Over teidsbesef, Freid, de theiskapper, de Mattheis Passion, een huisartsprakteik en plaatjes van Albert Hein. Oh, dat had ik al gezegd.

Inno Broekman leverde een ikje in over “Teidsbesef”. Een vrouw van 93 jaar oud in een verzorgingstehuis antwoordt op de vraag wat ze zoal met haar teid doet: “Ik kijk gaten in de lucht”. Verkeerd gespeld, het zou eigenlijk “keik” moeten zein, maar dat zie ik met de Paasdagen door de vingers. Prachtig citaat wel. “Ik kijk gaten in de lucht”. Je weet wat ze bedoelt, maar als je erover na gaat denken heb je geen idee. Volgens De Schreivende Rechter (DSR) was dit een “beroerd begin van de Ik-jesweek”. Ik vond het wel meevallen. Ilona vond de inzender een “vervelende bemoeial”. Op zo’n “onnozele vraag” kan je zo’n antwoord kreigen, vond ze. Pawi vond dat je op 93-jarige leefteid inderdaad niet meer de hele dag iets hoeft te doen. “Gewoon er zein. Gaten in de lucht keiken. Bezoeker wegdenken.”

Lees verder “Gaten in de lucht (375)”

U bent een speklap (374)

Over ikjes, speklapjes en een keer taseren om het af te leren

Een echtgenoot die overlijdt in Thailand. Een auto die in een smal straatje over een voet rijdt. Harde radiomuziek in de wachtkamer van een huisarts. Een man in de trein die zijn oordoppen indoet. Een liedje over een speklap in een andere wachtkamer. En een verzameling apps voor vrouwen in de App Store. Er gebeurde weer van alles vorige week in ikjesland.

Ikjesland, zoals we nou toch zo langzamerhand allemaal eens moeten weten, wordt gevuld met anekdotes van lezers en niet-lezers van de NRC. Ze staan elke dag, behalve op zondag, in de krant en worden hier op deze site besproken door het vaste ikjespanel en soms door een verdwaalde aanloper. Maar die is meestal weer gauw terug naar zijn of haar eigen land, de lat ligt immers hoog. Wat wil je met coryfeeën als De Schrijvende Rechter, De Lallende Lummel, Spuit11, Ilona en Apiedapie, om Pawi en Bertie en Klare Taal niet te vergeten. In het spambakje doen ook Heer Rozenwater, Trolley, Keesie de Gymnasiast, Jammerende Jurk, Dom Blondje, Ingries, Marianne Smit en nog wat anderen, soms onder andere namen en met verschillende IP-adressen, nog vrijwel wekelijks amechtige pogingen om ook op de site door te dringen. Sommige nooit, maar dat weet je dan weer nooit op het internet. En tevergeefs dus, we hebben onze normen en waarden en site etiquette. Enfin, aan de slag, waar gingen de ikjes vorige week over en wat vonden we ervan?

Lees verder “U bent een speklap (374)”

Vier paaltjes (373)

Over ikjes en kruideniertjes

Mamma, dat is voor mannen.” Dat ging over het lezen van de krant. Een man die ervan overtuigd is dat zijn vrouw niet zonder trapje het keukenraam kan wassen. Twee christelijke meisjes zonder mondkapjes in de trein. Een SGP’er die tegen vrouwen in de politiek is, want Jezus is het hoofd van de christenen en de man is het hoofd van de vrouw. Een echtgenoot die de vier paaltjes van zijn vrouw uit de wilde tuin heeft gerukt. Een veeleisende man die liever niet heeft dat zijn vrouw weggaat van huis. Jullie merken het al, het schiet nog niet echt op met de emancipatie in Nederland, maar gelukkig schrijven de NRC-lezers (m/v) het van zich af. Hoe dan? Door middel van de ikjes, lezersanekdotes, die zij insturen.

Lees verder “Vier paaltjes (373)”

Duiten, uw duiten (372)

Over ikjes en hondjes

De kop van een bruine poedel in een museumwinkel. Een hond doodgereden door een natuurliefhebber. Een dog tag om de hals van een 88-jarige moeder die ligt te revalideren. Een hond die een ikje van Dini Bangma ingezogen werd. Een kleerhond die van een natuurcamping op Terschelling wegliep. Een vrouw die met 50 kilo hondenvoer in haar karretje de AH uitrijdt en prompt een Amnesty International collectant van de sokken rijdt. Jullie zien het wel. Het was hondenikjesweek op de achterpagina van de NRC vorige week. Hieronder lezen jullie de hoogtepunten en wat er verder zoal gebeurde. Het is zoals gebruikelijk de afsluiting van de vorige en het startschot voor de huidige ikjesweek. Veel leesplezier, ook aan de nieuwe volgers (over de tachtig nieuwelingen erbij in een week tijd, da’s mooi, da’s heel mooi, nu vasthouden).

Lees verder “Duiten, uw duiten (372)”

DSR is geweldig. Al jaren. Punt. (371)

Over DSR en alleen maar DSR

De clou waarvan je bij de titel al wist da tie zou komen -zucht-. Jaren geleden eens onder het gehoor bij een Hervormde dominee die preekte over het thema ‘Neem even de tijd!’, een kreet waarmee hij zijn betoog afsloot als een paukenslag. Bij het koffiedrinken na afloop was dominee echter niet te bekennen. Wegstuivend in zijn Fiat Pandaatje had hij tegen de ouderling geroepen dat ie geen tijd had….”

Eea speelt zich af in het ‘VU medisch centrum’, da’s in Amsterdam. We mogen dan ook niet verbaast zijn dat de humor weer op straat ligt, en dat door de achterkleindochter van ‘meneer Sonneberrug’.

We hadden in het dorp een man met dezelfde achternaam als de inzender. En als ie zeurde, zeiden de mensen ‘Peer ik of peer jij?’. Dat is bij deze ook mijn vraag. De gedachten van Rob de Nijs over krijgsgeweld kunnen we beluisteren in het lied ‘Jan Klaassen’.

In reformeerde kringen wordt gedweept met het werkje ‘Van de boze koster’ van W.G. van der Hulst Vooral de suikerballetjes die iedereen kreeg toen alles weer goed was gekomen, zijn me bijgebleven. “Beter bibberen in een KOUDE kerk op aarde maar de WAARHEID bedient krijgen…… dan d’r warmpjes bijzitten een ROOMSE tabernakel, om TEN DODE onderwezen te worden, die EEUWIGE ondergang tegemoet!”, ik zou het ze kunnen horen zeggen.

Het is de inzender van harte gegund dat de beller op haar kruipt in plaats van het hondebeest.

Faffie lijkt me een mooie term om vrouwelijke wappies aan te duiden.”

Lees verder “DSR is geweldig. Al jaren. Punt. (371)”
%d bloggers liken dit: