Mopperkont fietst door Maleisië

1. Een onrustige nieuwjaarsnacht in Melaka

Kaart van Maleisie
Malaysia met een piepklein stukje Thailand, Wikimedia Commons

Januari 2011 – De winters in Nederland mogen dan minder koud geworden zijn, het blijven lange maanden, waarin de zon zich weinig laat zien en je alleen moed put uit de zekerheid dat het ooit weer lente zal worden. De voorafgaande vier jaren ontvluchtte ik de Hollandse winters steeds door in Thailand te gaan fietszwerven. Ongeorganiseerde reizen, waarvan alleen de vliegreis vaststond en de rest ter plekke moest worden ingevuld. Ik was twee jaar eerder een paar dagen in Kotha Baru, de meest noord-oostelijke plaats in Maleisië om een stempel in mijn paspoort te laten zetten en daarna weer een maand in Thailand te mogen verblijven. Ik vond het leven daar even aangenaam als in Thailand. Toen ontstond het idee om twee maanden in Maleisië te gaan fietsen.

Op 28 december 2010 vloog ik met Malaysian Airways naar KL, zoals iedereen hier de hoofdstad Kuala Lumpur noemt. De fiets mag je gratis meenemen bij MA en het gewicht wordt dus niet opgeteld bij de overige bagage. Met die overige bagage valt het overigens wel mee. Een tent en een slaapzak kun je wel vergeten, want overnachten in een eenvoudig guesthouse of hotel kost hier zelden meer dan 5 à 10 euro.

Mijn fietstassen verschenen In KL wel op de bagageband, maar de fiets liet op zich wachten.

bagageKL
Colm Walsh Follow, Airport porters at KL https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Mijn fietstassen verschenen In KL wel op de bagageband, maar de fiets liet op zich wachten. Ik vroeg raad aan een beambte in een sarong en zij begon meteen te praten in haar walkie talkie. Zij vertelde me opgewekt, dat de fietsdoos spoorloos was en dat het nog wel even zou duren voordat hij weer gevonden was. Na dertig zenuwslopende minuten kwam zij terug met de doos en vertelde me trots dat ze hem gevonden had bij de luchtvracht bestemd voor het eiland Langkawi. Het gloednieuwe vliegveld van KL vertoont kennelijk nog wat kinderziektes.

Na twee dagen fietsen bij heerlijke temperaturen kwam ik aan in Malakka of Melaka, zoals het tegenwoordig heet, het voormalige Nederlandse gebiedsdeel aan de westkust van Maleisië. Even een stukje geschiedenis: wij hebben daar 150 jaar het vaandel gezwaaid (om precies te zijn van 1641 tot 1795). Voor ons zaten er de Portugezen, die wij er gewoon uitgeschopt hebben en na ons de Engelsen, die op lafhartige wijze gebruikt hebben gemaakt van het feit dat Nederland in 1795 door de Fransen was bezet. De Engelsen hebben toen aangeboden wel even op de winkel te zullen passen, maar ze zijn er nooit meer weggegaan en hebben vanuit het noordelijker gelegen Georgetown en Singapore geheel Maleisië in bezit genomen. In ruil voor Malakka mochten wij Indonesië exploiteren en we zijn daar in 1949 uitgeknikkerd, zoals bekend. De Engelsen hebben pas in 1957 in alle vriendschap afscheid genomen van de Maleisiërs, die sinds die tijd onafhankelijk zijn.

Malacca_Dutch_Christ_Church
Malacca Dutch Christ Church, CC BY-SA 3.0

Het meest opvallende gebouw in Melaka is nog steeds het door de Nederlanders gebouwde enorme stadhuis, dat ook nog steeds zo wordt genoemd en tegenwoordig een aardig museum herbergt. Ik heb verder uren rondgezworven door chinatown, waar je een wonderlijke mix aantreft van bouwstijlen. Het is volkomen terecht dat Melaka in 2008 op de werelderfgoedlijst is geplaatst.

De Maleisiërs kunnen hun geld kennelijk beter gebruiken dan door vuurwerk te kopen. Geef ze eens ongelijk.

Ik kwam hier aan op 30 december en besloot een dagje te gaan sight-seeën en oudejaarsnacht te gaan vieren. Het was die avond nog erg warm buiten en de rondvaartboten op de rivier zaten boordevol dagjesmensen.

Moe van het geslenter heb ik middernacht niet meer afgewacht en ben naar bed gegaan in mijn Eastern Guesthouse, gevestigd in een voormalig Chinees herenhuis. Een wel 35 meter diep huis met veel houtsnijwerk en een (thans overdekte) opening in het midden van het huis, waardoor de regen vroeger een kleine binnentuin kon besproeien. Op de plaats van de binnentuin is nu een betegeld bassin waar de gasten zich kunnen onderdompelen.

Eastern Guesthouse, Melaka, moet u ook eens heengaan, echt.
Eastern Guesthouse, Melaka, moet u ook eens heengaan, echt.

Voor middernacht werd er geen vuurwerk afgestoken, in tegenstelling tot in Nederland en ik lag dan ook al te pitten, toen de nachtportier zo vriendelijk was om mij te attenderen op de jaarwisseling door vanuit de voordeuropening een paar rotjes op straat te gooien, recht onder mijn slaapkamerraam. Het was het enige vuurwerk in de straat waar toch meerdere Chinese restaurants zaten. De Maleisiërs kunnen hun geld kennelijk beter gebruiken dan door vuurwerk te kopen. Geef ze eens ongelijk.

Ik had de slaap weer snel te pakken, maar werd gewekt door aanhoudend gebel en gebonk op de voordeur. Voor de deur stonden een paar aangeschoten Yanks. Ze werden niet binnengelaten. De nachtportier was bewusteloos of had het pand even verlaten. Na enige tijd hoorde ik ergens achter in het huis een enorme klap, alsof er een hard voorwerp door een deur of raam werd gegooid. Ik hoorde even later stemmen op de gang en de rust keerde weer.

Hij zei dat ze op de eerste dag van het nieuwe jaar het probleem toch in alle vrede zouden moeten kunnen oplossen.

Enige tijd later werd er ineens krachtig op hun slaapkamerdeur gebonst en een krachtige mannenstem nodigde de heren in een scherp en mooi Engels uit om de schade te komen bezichtigen en tot een goede regeling te komen. Hij dreigde anders met politiebezoek. Ik begreep uit zijn woorden, dat ze hadden geprobeerd om via het golfplatendak van de achterplaats naar het balkon van de eerste verdieping te klimmen en dat iemand door dat dak was gezakt. Ik luisterde met bewondering naar zijn beschaafde en rustige optreden. Hij zei dat ze op de eerste dag van het nieuwe jaar het probleem toch in alle vrede zouden moeten kunnen oplossen. Tot mijn stomme verbazing voegde hij eraan toe dat hij ook zijn zwakheden had, waarbij hij waarschijnlijk op zijn karakter doelde en niet op de zwaar verroeste golfplaten boven de achterplaats. De politie is niet verschenen en ik veronderstel dat de heren eieren voor hun geld hebben gekozen.

De volgende ochtend zat ik toch nog tamelijk fit op de fiets voor mijn voorgenomen tocht naar de oostkust.

2. Een biertje bij de nasi, vergeet het maar in Maleisië

Malaysia Woman
Young Malaysian woman wearing a hijab – wikipedia.org

Maleisië is een heerlijk land, bijna altijd mooi weer, prachtige natuur, een democratische bestuursvorm, geen schrijnende armoede, weinig criminaliteit, maar het is overduidelijk wel een moslimland. Nu heb je daar als toerist niet al te veel last van, de meisjes met hun tuttige hoofddoekjes lonken en flirten net zo fanatiek als hun leeftijdgenoten in niet-moslimlanden, een paar keer per dag klinkt vanuit de minaretten wat gejammer, maar dat duurt meestal maar een paar minuten en als de imam toevallig een mooie stem heeft, sta ik zelfs met plezier te luisteren. Maar als je tegen het eind van de middag of ’s avonds aan tafel zin krijgt in een koud biertje dan kom je vaak van een koude kermis thuis.

… en dan ben je veroordeeld tot vruchtensap of water.

Bier is alleen verkrijgbaar in de grotere hotels en daar kom ik niet. Verder in Chinese restaurants of winkels en daar kom ik dus regelmatig. Ik ben zeker geen alcoholist, maar ik zal bij een bordje nasi niet snel een glaasje jus bestellen. De Chinezen kunnen weliswaar ook rijst bakken, maar ik wil ook wel eens echt Maleisisch of Indiaas eten en dan ben je veroordeeld tot vruchtensap of water.

TigerbeerHet is hier vroeg donker, ik ben geen uitgaanstype en lig dus vaak vroeg in bed met een pens vol vruchtensap. Ik kan dan vaak de slaap niet vatten en heb dan alle tijd om na te denken over dat taboe op alcohol en hoe de islam erin geslaagd is om dit land volledig droog te leggen. Ze hebben dat voor de oorlog in de VS met heel wat minder succes ook eens geprobeerd. Ondanks alle gevaren van alcoholgebruik/misbruik is er buiten de moslimlanden toch nauwelijks een land te vinden dat haar burgers dit pleziertje wil ontzeggen. Ik heb ook nergens gelezen dat moslims allergisch zijn voor alcohol of het vies vinden of er ook niet een beetje gezelliger van worden. Dan heeft het dus kennelijk met iets anders te maken. Het is van hogerhand verboden en dat verbod wordt gewoon nageleefd. Het is haast niet te geloven. Waar het vrije westen ondanks massale politie-inzet er niet in is geslaagd en nooit in zal slagen om het drugsgebruik, dat toch vergelijkbaar is met alcoholgebruik, ook maar enigszins aan banden te leggen, weten de gezamenlijke moskeevoorgangers de bevolking effectief van de drank te houden.

Die hopeloze toestand spookte de hele dag door zijn hoofd en hij kon aan niets anders meer denken.

Ik raakte vanochtend in een wegrestaurantje aan de praat met een moslimman van 46. Hij keek me aan en zei dat ik een probleem had. Ik vond het knap dat hij dat kon zien, want ik wist nog van niets. Ik vroeg hem wat over zichzelf te vertellen en hij zei dat hij vrachtwagenchauffeur was, maar al twee maanden werkeloos, omdat zijn contract afgelopen was. Hij kreeg geen uitkering en ging af en toe wat geld van de bank halen. Daar moest hij met zijn gezin van leven. Die hopeloze toestand spookte de hele dag door zijn hoofd en hij kon aan niets anders meer denken. Ik kreeg de indruk dat zijn probleem iets groter was dan het mijne, wat dat ook zijn mocht. Ik vroeg hem of hij wel eens alcohol had gedronken. Hij zei dat hij nog nooit een druppel alcohol had aangeraakt, hoewel hij vroeger op een ambassade had gewerkt waar drank te krijgen was. Hij had geen idee hoe het smaakte. Ik had geen reden om aan zijn verhaal te twijfelen en verbaasde me over zoveel gehoorzaamheid en volgzaamheid.

Is de controle op het doen en laten van de gemiddelde moslim dan zo goed georganiseerd, dat je het wel uit je hoofd laat om verboden te overtreden? Ik begin te vermoeden, dat de islam te vergelijken is met een het-gehele-leven- omvattend systeem (om dat nare woord totalitair maar niet te gebruiken) waar je als gelovige weinig tegen in te brengen hebt. Zolang je je gedraagt als een nette moslim is er geen vuiltje aan de lucht en je wordt door familie en de gemeenschap verzorgd en vertroeteld van de wieg tot aan het graf. Maar er is weinig ruimte voor een persoonlijke beleving van het geloof of een persoonlijke interpretatie van de leer.

Hungry
Photo, Charli White, 2005, creativecommons.org/licenses/by/2.0/

Beetje eng wel en niet leuk als je toevallig homoseksueel bent of een meisje met heel mooie haren of een jongen die het wel eens heel anders zal gaan doen dan zijn vader en grootvader en al helemaal niet voor een Hollandse fietser, die aan het einde van de middag ergens een koelkast opentrekt en tegen een muur van frisdranken aankijkt.

3. In Maleisië is de sharia springlevend

Als je op de fiets door een vreemd land trekt, kom je gemakkelijk in contact met de gewone mensen, maar je blijft natuurlijk een buitenstaander en een pottenkijker. Ik ken mensen die beweren, dat ze Thailand hebben leren kennen door een loodzware rugzak van het ene lonely-planet-guesthouse naar het andere te zeulen en daarna veertien dagen de terrassen van Khaosan-road in Bangkok te frequenteren, maar ik waag dat te betwijfelen. Mijn ervaring is dat je een land het best leert kennen door elke dag een krant te kopen (als je tenminste het geluk hebt een Engelstalige krant te vinden) en die van a tot z door te nemen. Het is regentijd in Maleisië en ik heb daar dan ook alle tijd voor.

Een voyeur als ondergetekende komt dan veel te kort.

Mijn fietstocht langs de noord-oostkust van Maleisië bracht mij in Quota Baru, de stad die zichzelf afficheert als ‘ the Islamic city’ en daar bleek geen woord van gelogen. In Quota Baru gaat 99 % van de vrouwen gehoofddoekt over straat en 75 % in allesverhullende lappen textiel tot net over de enkels. Een voyeur als ondergetekende komt dan veel te kort.

newstraittimesIn ben er altijd van uitgegaan dat het alcoholverbod voor moslims zo goed wordt nageleefd vanwege de grote sociale controle onder moslims, maar een berichtje in de Engelstalige ‘New Straits Times’ heeft een nieuw licht op de zaak geworpen. Ik las daar dat het Sharia Hoog Gerechtshof een vader van vier kinderen en een barmeisje ieder heeft veroordeeld tot een geldboete van 5000 ringit (ongeveer 1000 euro) en zes slagen met een Sharia rotan (een suikerrietstengel of een tak van maximaal 1.25 meter lengte en 1.25 cm dikte, waarbij de veroordeelde de kleren mag aanhouden en de stokslagen de huid niet mogen stukslaan) vanwege de consumptie van alcohol.

Gelukkig is de Sharia niet van toepassing op niet-gelovigen en kan ik bij de chinees mijn kleinburgerlijke behoefte aan een biertje bij de nasi of bami zonder risico bevredigen.

De rechter zei in een toelichting dat hij de maximum boete en de zes stokslagen had opgelegd om de verdachten en anderen af te schrikken, maar dat hij niet tevens drie jaar gevangenisstraf had opgelegd om hun families niet in de problemen te brengen. Zelfs zonder oplegging van gevangenisstraf zijn dit in onze ogen toch draconische straffen, met name de vernederende lijfstraf van de rotanslagen. Gelukkig is de Sharia niet van toepassing op niet-gelovigen en kan ik bij de chinees mijn kleinburgerlijke behoefte aan een biertje bij de nasi of bami zonder risico bevredigen.

4. Geen seks voor het huwelijk

Ik heb de oostkust van Maleisië inmiddels verlaten. De noordoostenwinden brengen in deze tijd van het jaar veel regen mee en veel resorts en guesthouses zijn in de wintermaanden gesloten. Ik ben langs die oostkust van Kuantan naar Kota Bahru gefietst, een afstand van ruim 300 km. Om te fietsen waren de temperaturen buitengewoon aangenaam, een graad of 25 C. Ik moest dan wel een regenbui of regendag op de koop toe nemen.

De bus was voor driekwart leeg en de fiets mocht gewoon in het gangpad staan.

Het binnenland van Noord-Maleisië is bergachtig en er zijn dan ook weinig oost-westverbindingen. De enige weg van Kota Bahru naar de westkust gaat door bergachtig regenwoud met hoogtes van wel 1000 meter. Er zijn ook weinig overnachtingsmogelijkheden en ik heb de 120 km van Machang naar Gerik dus per autobus afgelegd. De bussen nemen een fiets meestal wel mee en ik had de fiets tevoren al gedemonteerd (wielen, trappers en zadel eraf) maar dat was overbodig. De bus was voor driekwart leeg en de fiets mocht gewoon in het gangpad staan. Bij aankomst in Gerik was het inmiddels hoogzomer geworden, onbewolkt en 35 à 40 graden. Ik ben in een paar dagen naar de kust gefietst en per snelle ferry naar het eiland Langkawi overgestoken.

langkawi aquariumLangkawi mag in meerdere opzichten een bounty-eiland worden genoemd. Het is in 1986 een belastingvrij gebied geworden en dat heeft het eiland geen windeieren gelegd. Voor elke beurs zijn er logiesmogelijkheden in overvloed. Het eiland heeft haar best gedaan om de toeristen die zich na een paar dagen op het strand gaan vervelen wat ander vertier te bieden. Er is een groot aquarium gebouwd waar de mooiste vissen uit tropische gebieden te bewonderen zijn. Er is ook een groot bassin met honderden pinguins en enkele zeehonden. Wie op dat vreemde idee is gekomen verdient eigenlijk zes stokslagen met een rotan rietje. Terwijl het buiten 40 graden is, moet dat verblijf extreem gekoeld worden om de pinguins zich nog een beetje thuis te laten voelen. Ook in de dierentuin van Chang Mai heb ik zoiets krankzinnigs eerder gezien.

… waar de beesten elk uur hun kunstjes mogen vertonen, maar nooit eens een toerist of oppasser mogen verslinden.

Verder is er nog een oriental village, dat in niets aan een oosters dorp doet denken. Een verzameling fleurig opgeschilderde stenen gebouwtjes, waarin de winkeliers op de toeristen zitten te wachten, die uit medelijden wel bereid zijn om een gebatikt lapje stof of een handgevlochten rieten mandje te kopen. Onvermijdelijk is natuurlijk ook nog een krokodillenfarm waar de beesten elk uur hun kunstjes mogen vertonen, maar nooit eens een toerist of oppasser mogen verslinden, waar ze pas echt goed in zijn.

Ik zit in het backpackersparadijs Pantai Chenang en het bier gaat hier in verpakkingen van 24 stuks over de toonbank. Terwijl je op het vasteland voor een blikje bier 1.5 euro betaalt, kost dat op Langkwai slechts 30 cent. De tax-freewinkels puilen verder uit van de mooie whiskey’s en de betere wijnen. Ik zou haast zeggen: “komt allen naar Langkawi en geniet van dit mooie eiland”

normanmemey
Norman Hakim and Memey Suhaiza, pleaded not guilty at the court.

De geneugten van seks, drugs en rock-and-roll zijn overigens niet voor iedereen vrij beschikbaar. Ik las gisteren in de Star, dat een Maleisisch kunstenaarskoppeltje, hier bekend als Norman en Memey, is gedagvaard voor een Syariah-rechtbank, in eerste aanleg op beschuldiging van khalwat, ofwel close proximity ofwel ongehuwd samenwonen, hetgeen strafbaar is gesteld in sectie 29 van het Selangkor Syariah wetboek van strafrecht. De maximum straf is een boete van 600 euro en twee jaar gevangenisstaf. Op de foto in de krant staan twee mooie mensen in traditionele kleding en Memey kijkt vol liefde en bewondering naar haar vriendje op. Zij zouden aan strafvervolging kunnen ontkomen door alsnog te gaan trouwen, maar zij verklaarden tegenover journalisten van de roddelpers, dat er eerst belangrijker zaken moeten worden geregeld en dat zij elkaar eerst beter willen leren kennen. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken, dat ze er een testcase van willen maken en alle publiciteit eromheen niet uit de weg gaan.

Dit is toch een merkwaardig land, waarin de toeristen, die schaamteloze drankzuchtige naaktlopers, met open armen worden ontvangen en dat verder ook zeer verdraagzaam is tegenover de niet-islamitische bevolkingsgroepen, zoals de Chinezen en de Indiërs, maar haar eigen islamitische onderdanen onderwerpt aan strenge religieuze wetten, die nog stammen uit een duister verleden.

5. Nachtsafari in de dierentuin van Taiping

Na een week op het eiland Penang te hebben doorgebracht ben ik in één dag naar Taiping gefietst, gedeeltelijk door mooie vegetatie en gedeeltelijk door eentonige palmolieplantages . Na de hitte van de dag en de saaie rechte wegen in de vlakte is binnenkomen in Taiping een complete verrassing. Groene heuvels en de koelte van een voorbije regenbui. Ik fietste langs een groot terras vol drinkende mannen van Indiase afkomst en herkende ook de rugzaktoeristen, waarvan ik ’s ochtends in het guesthouse afscheid had genomen. Ik was natuurlijk met een natte vinger te lijmen.

Taiping is groot geworden door de aanwezigheid van tinmijnen en daaraan dankt de stad ook een prachtig stadspark met grote waterpartijen en een enorme zoo. Dat park is aangelegd op de plaats van de voormalige tinertsgroeve en het is ongelooflijk groen. Dat heeft weer te maken met het feit dat in Maleisië nergens meer regen valt dan in Taiping. Niet dat het hier de hele dag regent. De regen valt meestal in de namiddag en in de nacht en die extreme regenval is vermoedelijk te danken aan het feit, dat de stad aan de voet van een 1500 meter hoge berg ligt.

De laatste 500 meter naar de top met een aantal telecommasten heb ik te voet afgelegd.

Op de top van die berg ligt het oudste ‘hill station‘ van Maleisië, bukit larut ofwel maxwell hill genaamd , een voormalige theeplantage en nu een leuk uitstapje voor toeristen. Onder de Engelsen is een weg aangelegd naar de top van de berg en die weg is alleen toegankelijk voor regeringslandrovers, die bezoekers voor een luttel bedrag tot een hoogte van 1000 meter brengen via 97 spectaculaire haarspeldbochten door maagdelijk regenwoud. De laatste 500 meter naar de top met een aantal telecommasten heb ik te voet afgelegd.

Photo: http://gowhere.my/info/taiping-zoo-and-night-safari/
Aankondigbord van de nachtsafari, al duizenden malen door toeristen gefotografeerd en deze komt van de informatieve en fraai vormgegeven site http://www.gowhere.my

Maar nu naar het onderwerp van dit hoofdstukje. Een bezoek aan een dierentuin en een safari zijn twee verschillende dingen, maar de nachtsafari in Taiping Zoo mag die naam met recht dragen. De dierentuin sluit om 18:00 uur maar gaat om 20:00 uur weer open. Het is dan inmiddels pikdonker. De dierenverblijven hebben kunstlicht, dat niet veel sterker is dan het schijnsel van de volle maan. De nachtdieren zijn net opgestaan en beginnen te foerageren.

Ik was er op een maandagavond bijna de enige bezoeker, die te voet door de Zoo liep. De overige bezoekers, enkele tientallen, gaven de voorkeur aan een treintje, dat langzaam langs alle verblijven trok, waarbij ze alleen de dieren zagen, die toevallig net langs een schijnwerper liepen. Ik kreeg de indruk dat Maleisiërs in een dierentuin liever gezellig samen in een treintje zitten te babbelen dan te voet in alle rust op zoek te gaan naar de nachtdieren.

De zoo van Taiping heeft natuurlijk ook kooien en hekken en afscheidingsgrachten, maar het is allemaal dermate ruim aangelegd, dat je bijna de indruk krijgt dat je in de vrije natuur loopt.

Krokodillen, waarvan alleen de neusgaten en de haaientanden op de rug boven het water uitstaken.

Daar stond ik dan oog in oog met prachtige uilen. Met stekelvarkens, die echt regelmatig alle stekels overeind zetten. Met krokodillen, waarvan alleen de neusgaten en de haaientanden op de rug boven het water uitstaken. Met een leeuwin, die met haar welpen stoeide. Met otters die nieuwsgierig op hun achterpoten tegen de glaswand stonden en elke beweging van mij volgden. Met vleermuizen die zich te goed deden aan trossen bananen. En ga zo maar door. Die dieren zie je overdag natuurlijk ook en misschien nog wel beter maar zonder de koelte en de geluiden van de tropennacht.

De zoo staat verder vol met de grootste en mooiste bomen. De krekels of hoe die beesten ook mogen heten maakten een hels kabaal. Het enige geluid dat nog herinnerde aan menselijk leven was het gezang in een naastgelegen moskee van een imam  die de gelovigen opriep tot het gebed. Ik houd van dierentuinen en Taiping Zoo zal niet de laatste zijn die ik bezoek, maar ik betwijfel of de volgende net zoveel indruk zullen maken als deze.

6. De macht van de sultan

Ik was op weg van Taiping naar Ipoh, maar ik was te laat opgestaan vanwege een drinkgelag de vorige avond. De zon brandde weer ongenadig op mijn rug en ik besloot na 30 km in Kuala Kangsar af te stappen en daar een hotel te zoeken. Dat bleek ook om een andere reden een goede beslissing. Kuala Kangsar is niet de grootste stad van de deelstaat Kedar, maar wel de koninklijke stad, omdat de sultan daar woont in een reusachtig paleis aan de rand van de stad. Ik was zijn beeltenis al vaak tegengekomen, want vanwege zijn 25-jarig sultanaat hangen overal grote gele borden en wimpels waarop hij samen met zijn vrouw in vol ornaat staat afgebeeld.

Sultan of Perak, Wikimedia Commons
De sultan van Perak krijgt eigengebakken appeltaart van onderdaan. Wikimedia Commons

Ik ben ’s middags op de fiets naar zijn paleis gereden, dat natuurlijk niet toegankelijk is. Maar je kunt er wel helemaal omheen fietsen zodat je toch een aardige indruk krijgt van het geheel. Paleis Soestdijk kan er wel drie keer in en dan te bedenken dat het schiereiland Maleisie negen sultanaten kent met de bijbehorende behuizingen. In Kuala Lumpur staat bovendien nog het paleis van de koning, die elke vijf jaar opnieuw door de vergadering van sultans uit eigen kring wordt gekozen. Azran Shah, de sultan van Perak was koning van 1989 tot 1994.

Ik had graag ook nog een vitrine met bijvoorbeeld wat vuil ondergoed gezien om de man weer tot wat menselijker proporties terug te brengen.

Ik bezocht wel het voormalige paleis van deze sultan, dat als museum is ingericht en volledig aan zijn leven en werken is gewijd. Je kunt het zo gek niet bedenken of het hangt of staat er wel. Van jeugdfoto’s, schooltijd, studiejaren aan de rechtenfaculteit van Nottingham, zijn carriere bij de rechterlijke macht van Maleisie ( hij heeft het tot president van het Hooggerechtshof geschopt ) zijn successen op het hockeyveld, zijn optreden als bobo bij vele Olympische spelen, zijn complete golfuitrusting, al zijn legeruniformen, alle relatiegeschenken tot zijn vier roll’s- royces in een bijgebouw aan toe. Het is een staaltje persoonsverheerlijking, dat in onze nuchtere Hollandse ogen wat overdreven overkomt. Ik had graag ook nog een vitrine met bijvoorbeeld wat vuil ondergoed gezien om de man weer tot wat menselijker proporties terug te brengen.

Hij geniet van zijn pensioen als 80-jarige (update APDP: de goede man is inmiddels overleden, en wel in 2014 op 86-jarige leeftijd), maar speelt nog steeds een belangrijke rol in de politiek van Perak. De kranten staan vol van een politieke crisis, waarin de sultan een belangrijke en niet onomstreden beslissing heeft genomen.

Dit is een menteri besar, misschien wel de verkeerde
Dit is een menteri besar, misschien wel de verkeerde Photo: Wikimedia Commons

In het kort komt het hierop neer: van de regeringspartij PR zijn zoveel leden overgelopen naar de oppositiepartij BN, dat de zittende regering geen meerderheid meer heeft. De fractieleider van BN vroeg daarop aan de sultan om gebruik te maken van zijn bevoegdheid om het parlement te ontbinden, waarna nieuwe verkiezingen zouden kunnen plaatsvinden. De sultan weigerde dat verzoek, heeft alle parlementsleden van PR uitgenodigd in het paleis, kwam tot de conclusie dat hun menteri besar – hun eerste minister – niet meer het vertrouwen van zijn achterban had en dat zijn post als vacant moest worden beschouwd.

En dit is ook zo'n menteri besar, misschien wel de goede, we zullen het wellicht nooit weten Photo: Wikimedia Commons
En dit is ook zo’n menteri besar, misschien wel de goede, we zullen het wellicht nooit weten
Photo: Wikimedia Commons

Hij droeg vervolgens een lid van BN voor als nieuwe menteri besar, die instemde en een dag later al werd geinstalleerd. De politie ontruimde alle bureau’s van de leden van de zittende regering en hen werd de toegang tot de regeringskwartieren ontzegd. En dan zeggen ze nog dat een sultan in Maleisie slechts een ceremoniële functie heeft, amme hoela.

Twee dagen na mijn bezoek aan het toen zeer rustige koninklijke kwartier stond de oproerpolitie op oorlogssterkte voor de naastgelegen moskee, waar werd gedemonstreerd tegen de beslissing van de sultan. De afgezette eerste minister legt zich overigens niet neer bij de beslissing van de sultan en regeert met zijn kabinet rustig verder vanuit zijn eigen woning. Dankzij de iets te voortvarende sultan van Perak is Maleisië het eerste land ter wereld met een belangrijke deelstaat met twee eerste ministers.

7. Fietsen in Maleisië

Mijn rondje Maleisië op de fiets zit er op, want ik ben weer terug in Kuala Lumpur, waar ik op 29 december begonnen ben. Ik heb het mezelf niet al te moeilijk gemaakt door bijna steeds de kust te volgen, maar moest ook tweemaal het bergachtige binnenland doorsteken. Met een goede fiets en een goede conditie is dat geen megaprestatie. Het scheelt ook aanzienlijk als je er lol in hebt.

Fietsen wordt steeds populairder in Maleisië. Vorige week was de ronde van Langkawi voor beroepsrenners en er zijn ook twee jonge Maleisische mannen vertrokken voor een rondje Maleisië en Brunei van 4500 km in dertig dagen. Dat is wel andere koek.

Wie ook veel gefietst hebben in Maleisië zijn de Japanners geweest en dan vooral tussen 8 december 1941 en 15 februari 1942.

Wie ook veel gefietst hebben in Maleisië zijn de Japanners geweest en dan vooral tussen 8 december 1941 en 15 februari 1942. Zij zijn op 8 december op meegebrachte of gestolen fietsen begonnen met fietsen in Kota Bahru vlak bij de Thaise grens na de verrassingsaanval van het Japanse leger, vrijwel tegelijkertijd met de aanval op Pearl Harbor. Zij hebben het Engelse leger, dat voornamelijk bestond uit Indiërs, Australiërs en uiteraard Engelsen door heel Maleisië opgejaagd, totdat laatstgenoemden met 130.000 manschappen en de gehele bevolking van Singapore als ratten in de val zaten en zich moesten overgeven. De grootste nederlaag uit de Engelse krijgsgeschiedenis. Als je niet wist hoe beestachtig de Japanners zich hebben gedragen tijdens de bezetting van Maleisië, zou je bijna bewondering krijgen voor dit huzarenstukje.

malaysia
Map of the Malayan Campaign, Public Domain

In een Engelstalige krant stond de afgelopen weken een serie artikelen over die voor mij tamelijk onbekende oorlog. Ik wist bijvoorbeeld niet dat de Engelsen al jaren voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog een aanval van de Japanners verwachtten. Zij hadden aan de west- maar vooral aan de oostkust een aantal forten gebouwd met zeer zwaar geschut om een aanval vanuit zee het hoofd te kunnen bieden. De meeste van die kanonnen hebben geen schot gelost en een aantal belangrijke vliegvelden rond Kota Bahru is onbeschadigd in Japanse handen gevallen. De Jappen hadden voor de oorlog een uitgebreid netwerk van spionnen opgebouwd. Verder hebben ze na de inval dankbaar gebruikt gemaakt van de wegen en fietspaden die de Engelsen hadden aangelegd. Ook hebben ze nogal wat benzine en munitie van het terugtrekkende leger buit kunnen maken.

Ik las mooie anekdotes over het aangeslagen en in tradities vastgeroeste Engelse leger, dat geneigd was om zich te houden aan een vijfenhalf-daagse werkweek. Je moest in het weekend ook geen reserve-onderdelen bestellen, want die bestellingen bleven liggen tot na het weekend. Dan was het meestal niet meer nodig.

Ik bezocht in Penang aan de westkust een Engels fort, dat van 1942 tot tien jaar geleden onaangeroerd was gebleven, totdat een zakenman op het idee kwam er een oorlogsmuseum in te richten. De kanonnen waren natuurlijk verdwenen, maar de rest was onveranderd gebleven. Er was destijds geen schot gelost, maar het is toch nog goed gekomen want je kunt tegenwoordig in de avonduren paint ball schieten vanachter zeventig jaar oude barricades. Er hingen nu ook een paar foto’s van het tribunaal, dat na de oorlog een paar Japanse generaals ter dood heeft veroordeeld.

Tunku Abdul Rahman Putra Al-Haj announces the independence of Malaya from the British on August 31, 1957.

Anders dan de Nederlanders in Indonesië hebben de Engelsen na de oorlog hun koloniale overheersing in Maleisië rustig voort kunnen zetten. De roep om onafhankelijkheid werd wel steeds sterker en uiteindelijk in 1957 hebben de Engelsen en de Maleisiërs in alle vriendschap afscheid van elkaar genomen. Die warme gevoelens hebben mogelijk te maken met het feit, dat de Engelsen ongelooflijk veel uitingen van hun rijke cultuur hebben achtergelaten, zoals cricketvelden en dergelijke, maar ze zijn ook buitengewoon succesvol geweest in de strijd tegen de communisten. Die zijn in 1948 op een politiek zijspoor terecht gekomen. Vanaf dat moment gingen ze Europese planters vermoorden. Ze hebben ook op grote schaal terroristische aanslagen gepleegd op infrastructurele projecten. De Engelsen hebben in de “kampungs” gewapende burgereenheden (home guards) opgericht. Veel dorpen gingen ’s avonds op slot om infiltratie door communisten te voorkomen.

Zij zijn er uiteindelijk in geslaagd om de communisten te verslaan of naar Thailand te verdrijven. Degenen die zich overgaven werden naar heropvoedingskampen gestuurd. Het terroristisch geweld in de drie zuidelijke moslimprovincies van Thailand hangt hier vermoedelijk nog mee samen. De terroristen streven afscheiding van het boeddhistische Thailand en aansluiting bij de moslimbroeders van Maleisië na. Zij denken dat te kunnen bereiken door bijna dagelijks politieagenten en onderwijzers dood te schieten en soms ook nog te onthoofden. Daar zijn de schutters van Hamas maar kwajongens bij. De strijd tegen terrorisme is een zaak van lange adem, net zoals fietsen.

 

8. Rustig baantjes trekken in Kuala Lumpur

Kuala Lumpur is ontstaan op de plaats waar twee modderige stromen samenvloeien en heel toepasselijk betekent “kuala lumpur” in het Maleis dan ook modderige samenvloeiing. Zouden de inwoners van deze stad het daarom liever over KL hebben?

Ik zit hier nu twee weken na mijn fietstocht van zeven weken door Maleisië en ik moet zeggen dat deze stad mij zeer goed bevalt. Het is natuurlijk een zeer grote stad met druk verkeer, maar de menselijke maat is niet uit het oog verloren, zoals bijvoorbeeld in Bangkok, waar ik ook meermalen na een fietstocht door Thailand heb uitgerust van de vermoeienissen.

Kuala Lumpur Menara KL Tower Wikimedia Commons
Kuala Lumpur Menara KL Tower Wikimedia Commons

Als ik zou vertellen, dat midden in KL ruim negen hectare ongerept tropisch regenwoud ligt, dan zou je waarschijnlijk denken, dat het weer een van mijn vele verzinsels is, maar toch is het waar. De 421 meter hoge KL Tower staat op een heuvel midden in de stad en die heuvel is bijna helemaal begroeid met origineel en ongeschonden tropisch regenwoud. Aan de voet van de heuvel rijzen de wolkenkrabbers op en raast het stadsverkeer, maar op de hellingen van bukit nanas heerst het halfduister van de jungle. Ik was er vanochtend de enige wandelaar op een van de drie uitgezette trails en alleen het gedruis van het verkeer beneden mij deed mij beseffen waar ik was.

KL heeft nog zo’n schijnbare ongerijmdheid. Niet ver van de Petronas Twin Towers, die imposante torens in het economisch hart van de stad, ligt de wijk Kampung Baru. Een doodgewone kampong, zoals je er duizenden aantreft in Maleisië: traditionele houten huizen in weelderige tuinen, waar iedereen rustig zijn dagelijkse leven leidt. Veel restaurants en ook veel eenvoudige kraampjes waar je gebakken pisang of saté kunt kopen. Op de achtergrond het nog steeds hoogste gebouw ter wereld en op de voorgrond de dorpsstraat, ons dorp. Wat geweldig dat de stadsplanners van KL die gemeenschap intact hebben gelaten..

Ik liep vanmiddag langs het museum van telecommunicatie en besloot even naar binnen te gaan. De collectie begon bij de tam tam en eindigde bij satellietcommunicatie. E stond ook een zogenaamd tabletinstrument, dat mij intrigeerde vanwege de leren hoepel met leren tasje die er bovenop lag. Toen ik jaren geleden in Thailand een treinreis maakte over enkel spoor, zag ik dat de machinist bij aankomst een leren hoepel uit het raampje stak en die aan een perronbeambte gaf. Ik had geen idee waar dat mee te maken had. Ik weet nu hoe het zit. In dat leren tasje zit een stalen schijf en die schijf moet in een instrument worden geschoven, dat wissels en/of seinen aanstuurt. Daardoor wordt het traject vrij gegeven voor een trein uit de tegengestelde richting. Frontale botsingen op enkel spoor werden daardoor voorkomen. Die leren hoepel is nog steeds in gebruik bij de Thaise en Maleisische spoorwegen op kleine stationnetjes. Natuurlijk weer een Engelse uitvinding en het werkt kennelijk naar tevredenheid.

Ik heb er maar niet bij verteld, dat ik het meestal heerlijk vind om alleen te reizen.

Ik raakte in dat museum in gesprek met een Russin die met haar vriend liftend een wereldreis maakte. Zij vroeg me of het voor een soloreiziger niet vreselijk ongezellig is om geen reiservaringen te kunnen uitwisselen met een ander. Ik moest dat beamen, maar zei dat dat voor mij geen reden was om thuis te blijven. Ik vertelde dat ik als substituut bijna iedere avond een mailtje stuur naar mijn familie en een paar vrienden in de hoop dat er iemand reageert. Ik heb er maar niet bij verteld, dat ik het meestal heerlijk vind om alleen te reizen.

Kuala Lumpur Chin Woo Stadium Wikimedia Commons
Kuala Lumpur Chin Woo Stadium Wikimedia Commons

Je kunt in de tropen niet de hele dag door een stad lopen en ik heb de gewoonte om ’s middags een zwembad op te zoeken. In Bangkok moest ik daarvoor een half uur met de stadbus om het zwembad van het universitaire sportcentrum te bereiken, waar ik vaak de enige bezoeker was. Hier in Kuala Lumpur ligt op 5 minuten lopen van Chinatown, waar ik verblijf, op de top van een heuveltje een chinees sportcentrum met een heerlijk 50-meter buitenbad. Rustig baantjes trekken is de beste manier om de hitte van de dag voorbij te laten gaan. Zelfs de vaste dagelijkse onweersbui kan de pret niet drukken. De tuinman van het zwembad houdt in een hok twee pythons en elke middag mogen de beesten even een stukje kruipen over het grasveld naast het bassin. Rare jongens die Chinezen.

Maleisië heeft een onvergetelijk indruk op mij gemaakt en ik kan iedereen aanraden om dit bijzondere land eens te bezoeken. Vergeet vooral niet om de fiets mee te nemen.

Auteur: mopperkont

Dit feuilleton (“Mopperkont fietst in Maleisië”) is oorspronkelijk gepubliceerd op het reisblog van de Volkskrant (website bestaat niet meer), en is ook verschenen op http://maleisievakantieland.com/ (zonder toestemming noch bron- noch auteursvermelding gekopieerd, op verzoeken tot opheldering wordt niet gereageerd).  Maar eindelijk nu hier in prettige samenwerking met de auteur. 

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Holland Douze Points.

126 gedachten over “Mopperkont fietst door Maleisië”

  1. Zo, de kop is er af, het eerste deel van het feuilleton van Mopperkont staat erop. Waarop? Hierop. Geniet ervan, er volgt nog heel wat meer, want dit is nog maar het begin van een sfeervol reisverslag.

    Like

  2. Prima mopperkont. Zeer leerzaam. Zo leren we van pawi Marokko een beetje kennen en van jou een gans ander deel van de wereld. Je hebt daar in je eentje rondgefietst en veel banden moeten plakken, of viel dat wel mee? Dat zwakke karakter is heel mooi, ga ik ook gebruiken.

    Geliked door 1 persoon

  3. Goed verhaal, Mopperkont.
    Had je bij de volkskrant ook de mogelijkheid te reageren? En heb je die reacties bewaard? Had je er wat aan?

    Waar liet je je fiets ’s nachts? Nam je die mee naar je slaapkamer?

    Like

  4. O, Apie, op Drasties staat nu een mooi plaatje dat hier dan misschien wel van toepassing is en jouw vraag beantwoordt. Ziet:

    Geliked door 1 persoon

  5. Stuur hem rustig even naar mijn emailadres, pawi, dan zetten we hem d’r op. Er zijn er miljoenen op het internet, maar als het eigen werk is dan nemen we de moeite graag. Ook ikzelve was gisterenavond op zoek naar eigen fotootjes, ben vele malen in KL geweest, kwam meestal niet verder dan het vliegveld of het centrum, maar een (schrijve 1) keer heb ik een mooi autotochtje naar Malakka gemaakt. Voelde me daar heel prettig. * snif icoontje * (van geluk). De fotootjes staan ergens, maar waar, we zullen het wellicht nooit weten.

    Like

  6. Even terzijde: wat heeft Nederland met Malakka? Er is in sommige plaatsen een Malakkastraat. Waarom? Alleen omdat het eeuwen geleden een tijdje (begrijp ik van mopperkont) in ons bezit is geweest? Nou ja, dat zal het dan wel wezen.

    Like

  7. We hebben samen met de Portugezen en Engelsen behoorlijk huis gehouden in die contreien. Waar je ook komt, overal zijn nog Nederlandse restjes te zien. En overzeese restjes bij ons thuis, ja.

    Like

  8. Dank voor de aardige woorden.
    Met lekke banden viel het eigenlijk reuze mee, want de wegen in Maleisie zijn uitstekend. De fiets gaat inderdaad altijd mee naar de slaapkamer en bij de receptie werd er ook wel eens een dame voor de nacht aangeboden (no prostituete, sir) maar ik heb dat aanbod altijd vriendelijk afgeslagen.
    Ik kan me niet meer herinneren of je bij volkskranreizen.nl kon reageren op de verhalen. Ik heb ieg niets daarvan bewaard.

    Geliked door 1 persoon

  9. Da’s dom, mopperkont, nooit een dame voor de nacht afslaan, die inderdaad geen prostitute is, maar keurig netjes je hele fiets verzorgt terwijl jij ligt te slapen. En dat voor een schijntje.

    Like

  10. Deze wel, hoop ik?
    Het verhaal herinnerde ik me. Ik dacht dat ik het in een tijdschrift gelezen had of in een verhalenbundel.

    Like

  11. Ja hij doet het weer. Zie ook het onderschrift van het feuilleton. Van beide websites verdwenen. Nu dus deels terug.

    Like

  12. Ik blijf het apart vinden dat geen van de artikelen op die site een auteursnaam of bronvermelding heeft. Maar goed, het zij zo.

    Like

  13. Er staat inderdaad geen nadere informatie op de site, daar zocht ik ook naar.
    Maar goed, misschien kom je ooit nog wat tegen. Op het web is alles mogelijk.

    Like

  14. De auteur van het fietsverhaal is voor 100% zeker onze Mopperkont. Het is destijds door de sitebeheerder van die maleisie site van het vk reisblog gekopieerd, zonder bronvermelding. Apart. Zo zijn die andere verhalen er wellicht ook op gekomen. Internet oh internet 😦

    Like

  15. Snik.
    Het overkwam ook een schrijver die ik kende, hobby-dichter. Het zal telkens weer voorkomen, net als vóór het internettijdperk maar dan vaker.
    Droom er maar niet van.

    Like

  16. Bertie
    je hebt gelijk, de verslagen staan nog steeds op vakantiemaleisie.com. Ik heb lang geleden al eens geprotesteerd bij de beheerder tegen de plaatsing zonder naamsvermelding, maar daar wordt niet op gereageerd.

    Like

  17. Dit is de anarchie & wettenloosheid van internet. Alleen als je een leger advocaten en te veel geld hebt, kun je met veel moeite misschien ergens je gelijk halen en krijgen waar je recht op hebt.

    Geliked door 1 persoon

  18. Binnenkort plaatsen we overigens de volgende delen; maar nu eerst het volgende deel van Pawi’s Marokko verhaal. verkneukelend in handen wrijf icoontje om zoveel moois

    Geliked door 1 persoon

  19. Een stichting (of bureau) die het net afspeurt naar plagiaat van niet-vrij-gegeven bestanden, ik denk dat ze werken in opdracht, weet het niet precies. Ze kunnen knap lastig zijn en behoorlijke boetes vragen.

    Like

  20. Wikipedia (https://nl.wikipedia.org/wiki/BREIN):
    BREIN is in april 1998 opgericht. Voor 1998 bestonden er ook al instanties die piraterij bestreden, zoals de Opsporingsdienst Buma/Stemra, Stichting Video Veilig en de NVPI. Met het oog op de digitalisering hebben deze partijen gezamenlijk BREIN opgericht om piraterij van zowel muziek, film als software te bestrijden.
    BREIN is een private handhavingsorganisatie en heeft in Nederland geen strafrechtelijke opsporingsbevoegdheden. De Auteurswet biedt rechthebbenden en hun vertegenwoordigers verschillende middelen om juridische actie te ondernemen. Zo kunnen inbreukmakende goederen en productiemiddelen worden opgeëist en kunnen schadevergoedingen worden gevorderd via een civiele procedure bij de rechtbank.

    Brein kan dus niet zelf boetes opleggen en vecht vooral veel juridische gevechten uit. Met wisselend succes. Voor zover ik er iets van begrijp.

    Geliked door 1 persoon

  21. Wij danken Koos voor zijn naspeuringen. Muziek, film en software, dat zijn dus geen foto’s en teksten, maar toch. Keigoed dat BREIN!

    Niet al hun Board members lijken recht door de zee, linke Jochems daar zo, maar misschien was dit verhaal wel een broodje aap en helegaar uit de duim gezogen, we zullen het nooit weten. Zie: http://www.geek.com/news/dutch-anti-piracy-group-brein-caught-stealing-music-1446253/

    (banner zonder toestemming overgenomen van http://www.geek.com die het vermoedelijk zonder toestemming van iemand anders – en zonder vermelding van de maker van dit werkje – hebben overgenomen; mag en kan allemaal).

    Like

  22. En hopla, aflevering 2 staat er op, het gaat over bier of beter gezegd niet-bier. Update: terwijl ik aan het rechercheren was over alcohol in Maleisie kwam ik te weten dat het in de top-tien staat van landen qua alcoholverbruik. Zou je niet denken. Maar het is zo. Weetje. Verder veel plezier met lezen. Het is met liefde geschreven en met zorg opgemaakt.

    Like

  23. Dezer dagen zou je voor je focust op ’n fietstocht naar de moslim in den vreemde je misschien eerst te Rotterdam alwaar ’n aantal moslims woont, verblijft om de do’s & donots in het Maleisische in beeld te krijgen.
    Zodat je tips kunt krijgen,

    Hoe lang was je onderweg?
    – Hoeveel tijd had je ter beschikking
    – Zijn er van je oorspronkelijke plan zaken bij gekomen, die je niet had gepland.

    Dezer dagen zou je misschien je FB friends vragen, welke plekken zeker te bezoeken?

    Heb je ook een bus reis gehad naar bij onderwater toeren?
    Of heb je daar geen belangstelling voor.?

    Geliked door 1 persoon

  24. Mopper, schreef jij vroeger in de VK onder de naam Trotter of heette de website zo? Ik heb bij het lezen steeds een déjà vu-gevoel, maar ik begrijp dat dat dus wel kan kloppen? Mooi verhaal weer!

    Like

  25. indra
    Mijn nickname bij VK reizen was inderdaad trotter en dit verhaaltje is daar eerder gepubliceerd. Leuk om te horen dat het is blijven hangen.

    Like

  26. Groot Nieuws: Opnieuw heeft een schrijver van de A. Dapie Community met een verhaal de Nieuwskrant van de Onafhankelijke Bloggers Associatie gehaald. Na eerder Pawi (tweemaal ik meen) was het vanmorgen de beurt aan Mopperkont. Geloof het niet? Kijk dan, dit is het screenshot! En dit is de link.

    Image and video hosting by TinyPic

    Geliked door 2 people

  27. Prima tweede deel, mopperkont. En een intrigerende vraag die je stelt: waarom lukt het daar met succes om alkohol te verbieden & in het westen niet om hard drugs uit te bannen? Ik weet dat ook niet, maar het is ongetwijfeld een combinatie van factoren. Er wordt wel een forse prijs voor betaald: de zaken die jij noemt, geen vrijheid van meningsuiting, een overheid die martelt, de doodstraf. Ik las overigens ergens dat buitenlanders en niet-moslims wel alkohol mogen drinken. Dat is niet zo?

    Geliked door 1 persoon

  28. Prachtige voortzetting van je feuilleton Mopper, heel boeiend.

    Wonderlijk hoe zo’n Islamstaat als Maleisie het alcoholverbod aan de eenvoudigen van geest weet te handhaven en heel hypocriet in de dure hotels alles toestaat zonder scrupules.

    De uitdrukking ‘ zo zat als een Maleier ‘ is ook niet uit de lucht gegrepen de Islam kent immers vele gezichten.

    Geliked door 1 persoon

  29. Wat grappig dat gekozen is voor de titel dat je geen biertje bij de nassi kunt krijgen?

    Alleen bijj de betere hotels? De “Feel at Home abroad” hotels?

    Of welke Almachtige het niet leuk vindt als ik wat dan ook drink, wat drink je dan?

    Bovendien als je biertje in de tropen drinkt, kan het lichaam zo maar anders reageren,dan in ’n andere klimaat zone?

    Er zijn culturen, waar men dat biertje met ijs aanlengt tot, de alcohol wat minder agressief is?

    Omdat naar mijn overtuiging dezer dagen zo is, dat bij ’n beetje reisvoorbereiding, je vooraf weet dat je bij nassi bijv. heerlijk dit of dat kunt drinken?

    Je zou zo maar concluderen dat MK heeft ontdekt dat “When in Rome, do as Rome does” om welke reden ook?
    Voorwaar welk een leerzame tocht?

    Like

  30. Mooie vertelling, Mopperkont. Blijft overeind, ook na jaren. Mijn complimenten.

    Dronken als een Maleier was een standaard uitdrukking en is dat nog steeds. Ik sprak laatst mijn 80+ tante, die zich herinnerde hoe ze na smokkeltochten tussen Nederland en Belgie aangehouden werden in een droge greppel. De gendarme kende de broer van een van de smokkelaars en liep mee naar huis. Dronken als Maleiers gingen ze in de nanacht weer weg. Geen boete, alleen feest.

    In het land Marokko, dat ook jij bereisd hebt, is alcohol verboden voor inwoners, maar vrij te koop in grote supermarkten, ook voor inwoners. Alleen niet op vrijdag. Hahaha, problemen maken waar ze niet zijn. In clandestiene containers wordt ook een selectie aan bieren en andere alcoholica aangeboden. Wat God niet ziet gebeurt ook niet. Zo’n soort gedachte ligt erachter.

    Ben benieuwd naar je volgende aflevering!

    Like

  31. Ja wij allemaal, pawi, en daar is tie dan ook! Nummer 3 is zojuist gepubliceerd en het is opnieuw smullen.

    Like

  32. Wat een geluk voor Moppertje dat de alcoholwet niet voor buitenlanders geldt. Maar wat een barbaarse wetten en straffen in onze westerse ogen.
    Mooi stukkie weer, Mopper.

    Like

  33. Vreselijk, die sharia. Misschien zou de oude Blauwe Knoop er blij mee zijn geweest😬
    Een mooi hoofdstuk Mopper. Op naar het volgende.

    Like

  34. Middeleeuwse praktijken met die sharia.

    Maar goed dat minister Donner weg is, hij zei ooit geen bezwaar tegen de sharia te hebben. Onvoorstelbaar.

    Mooi geschreven MK, ben benieuwd naar het vervolg.

    Like

  35. ’s Lands wijs ’s lands eer. De inwoners zijn zich bewust van de risico’s die ze nemen als ze verboden vruchten plukken. Zoals NL inwoners weten dat ze een gevangenisstraf riskeren als ze in cocaïne handelen.

    Opvallend dat andersdenkenden getolereerd worden, en je dus onbelemmerd je biertje kunt drinken. Mits binnen.

    Goed verslag, MK. De serie in de Volkskrant heb ik gemist, dus ik lees graag het vervolg.

    Like

  36. Pawi,
    Niet alleen maar binnen hoor. Ik herinner me nog levendig een drinkgelach op een buitenterras in Taiping, een grote stad uit een van de volgende afleveringen, waar aan het eind van de middag een grote groep mannen van Indiase afkomst en toeristen het samen op een zuipen hadden gezet. Na een dag fietsen door eindeloze saaie
    palmplantages viel ik met mijn neus in de boter.

    Like

  37. Liked by 2 people, MK.
    Ik zou het ook Liken als ik dat kon.
    Je had het kunnen laten staan als woordgrapje.

    Like

  38. Fijn en prettig leesbaar geschreven, zo zelfs dat mijn vriendin en ik het als een optie overwegen voor over een jaar of twee, met de fiets en al. Hangt van gezondheid af, niet van drank. In Marokkko is e.e.a. ook zo dubbel geregeld. Officieel mag je geen drank drinken maar je kunt het zelfs in supermarkten kopen (in Rabat in ieder geval, navraag: vanwege ambassades, zou kunnen want je kunt er ook bacon kopen) maar ik heb ook in grote hotels en en in sommige restaurants bier en whisky gedronken. Maar om bv na acht uur een biertje te kunnen kopen moest ik met een taxi-chauffeur een tocht door Rabat maken die het deed lijken of we op zoek naar heroïne waren.
    Juist om die redenen zou ik liever naar Maleisië gaan dan naar Thailand of zo, dat men je misschien minder ziet als de drugs of seks zoekende toerist.

    Fijn en om te lezen dus, er waren toch ook wel minder goede ervaringen, die deel je ook hoop ik? Je gaat hopelijk sowieso verder? O ja. Er staat wordt vervolgd… Hopelijk niet voor bier in het openbaar drinken….

    Like

  39. En daar hebben we dan deel 4 met het verhaal van de dappere Norman en Memey. Later gelukkig getrouwd en leuk baby’tje en zo.

    Like

  40. Een goed hoofdstuk Mopperkont.
    De beschrijving van het bounty-eiland Langkawi ook. Zo jammer dat het beleid teveel op geldopleverend toerisme is toegespitst.
    De sharia is een onding en, vermoed ik, niet alleen in westerse ogen.

    Geliked door 1 persoon

  41. Wat staat er veel in dit hoofdstuk, Mopperkont! Zo goed geschreven, dat zoiets pas bij herlezen opvalt. Leuke grappen ook.

    Zonde dat je die fiets voor niets uit elkaar hebt gehaald, maar had je het niet gedaan dan had je een probleem gehad, zal je net zien.

    Fijn dat er nog een vervolg komt! Ik kijk ernaar uit.

    Like

  42. Had ik bijna de nieuwe aflevering van van Moppers feuilleton gemist!

    Fraai en heel interessant.

    Like

  43. Toemaar, het kan niet op deze week. Het vijfde (5e) deel van het verhaal heden gepubliceerd. met haaientanden op de rug van een krokodil en een treintje in de nacht. Benieuwd? Gauw hierboven, hiernaast, waar je ook maar bent, gaan lezen. Enjoy ….

    Like

  44. Ziet er weer mooi uit uit, apie, bedankt. Die youtube-foto-collage laat even veel of beter gezegd even weinig zien van de nachtdieren, als de inzittenden van het treintje hebben kunnen waarnemen. Het daarop volgende Taiping-promotie video-tje geeft een beter beeld van Taiping, de vele resten van het koloniale verleden en de nachtsafari.

    Geliked door 1 persoon

  45. Nachtsafari, geweldig! Mooie aflevrring weer al hebben de krkodillen een eigenaardige rug 😆 Heel bijzonder.

    Like

  46. Zoals je het beschrijft loop ik zomaar met je mee. Mooi.
    Waren het alleen de krekels die geluiden maakten? Geen oehoetjes of gromgnuivende wildebeesten?

    Geliked door 1 persoon

  47. Hopla en het nieuwe deeltje staat erover, een hoop gegoochel met 1 sultan en 2 eerste ministers en de vraag: waar is het vuile ondergoed van eerstgenoemde?

    Like

  48. Vuil ondergoed… ja dat zou inderdaad een menselijk gezicht aan iemand geven, hoe kom je er op. 😮
    Waar ik van opkijk is de functie van de ‘koning’. Een gekozene, het overdenken waard. Stuur deze informatie naar de oude Europese vorstenhuizen. Ze moffelen het waarschijnlijk meteen de prullenbak in.☺
    Al met al weer een goede aflevering; beetje kort, dat is jammer.

    Geliked door 1 persoon

  49. Geen brilletje? Geen sandalen? Geen handgeschreven brieven aan zijn moeder?

    Interessant verhaal, Mopperkont. Is een land wel te regeren met twee eerste ministers, vraag ik me af. En wie volgde de sultan op toen hij met pensioen ging?

    Geliked door 1 persoon

  50. Wat een exotisch land Maleisie, eigenlijk wel grappig dat zo’n afgezette eerste minister gewoon vanuit zijn eigen huis verder gaat en zijn ‘zaak’ bestiert.

    Boeiend verteld MK, prachtige inkijk in feodale oosterse manier van regeren en macht doen gelden.

    Like

  51. pawi
    Wat weet die Apie toch veel.

    Na het overlijden op 28 mei 2014 van de sultan van Perak, Azlan Muhibbudin Shah (die koning van Maleisie was van 26/4/1989 tot 25/4/1994) is het sultanaat van Perak overgegaan op zijn zoon Nazrin. Het sultanaat is dus erfelijk. De moeder of de vrouw van een sultan wordt sultana genoemd maar dit terzijde.

    De huidige koning van Maleisie sinds december 2011 is Abdul Halim Muadzam Shah, sultan van Kedah. Het koningschap duurt vijf jaren en er zal dus binnenkort uit eigen kring een nieuwe koning worden gekozen door de vergadering van negen sultans. De tot koning gekozen sultan verhuist voor de duur van het koningschap naar het koninklijk paleis in Kuala Lumpur.

    Like

  52. Tjonge, wat zijn er toch een hoop andere bijzondere dingen dan ons kleine kikkerlandje met zijn zorgen en zorgjes. Knap geschreven weer, Mopper.

    Like

  53. Ik ben tegen erfelijk koningschap, maar als er toch zo nodig een koning moet komen is het Maleisische systeem te verkiezen boven het onze. Als je kunt kiezen uit negen kandidaten is de kans dat je een geschikte persoon vindt uiteraard groter dan wanneer de kroonpretendent van tevoren vaststaat.

    Geliked door 1 persoon

  54. Daar denk ik dan weer anders over, MK.
    Een periode van vijf jaar is veel te kort voor een regent. Dus als er toch zo nodig een regent moet zijn, dan iemand die er zich zijn hele leven voor inzet. Niet alleen voor het ceremoniële deel. Maar waar vind je die nog?

    Like

  55. Ik zie liever een Jekaterina, een despoot(v), iemand die het beste voor heeft met het land, haar inwoners en met zichzelf.
    Niet gekozen, maar wel goed gedaan.

    Nu is het maar een “gedoetje in de wereld” zoals de 90-jarige overbuurvrouw vindt.

    Geliked door 1 persoon

  56. En jawel, het voorgevoel is uitgekomen, er staat inderdaad een nieuwe aflevering op, en wel het zevende (7e) deel. Hoe is het mogelijk, wat een schrijver is die man. Die schrijft zoals die fietst, joh, stug door. Enfin, kijken jullie zelf maar, ik heb er veel van opgestoken over de Maleisiers, de Engelsen, cricket en de Onafhankelijkheid. Om maar eens iets te noemen.

    Like

  57. Het is van alle tijden, Mopperkont. De wreedheden, de afspraken die landen met elkaar maken, die ze dan al of niet nakomen. Oorlog zit in de mens. Zo zie ik het ook hier, in jouw belevenissen en je research. Goed beschreven, zorgvuldig.

    Fietsen, zit dat ook in de mens? dat is dan een geluk bij een ongeluk. Wie was ook alweer de uitvinder van de fiets?

    Geliked door 1 persoon

  58. Een hoofdstuk vol met (voor mij) nieuwe informatie, duidelijk beschreven.
    Petje hoor.
    Morgen ga ik alles herlezen en een paar dingen opzoeken.
    Tot dan slaap ik.

    Like

  59. Interessant stuk, over ook mij onbekende oorlog met aftermath en communistische bemoeienissen. Ik heb Google Maps erbij gepakt om e.e.a van het verhaal geografisch te volgen.

    Like

  60. Heel boeiend stuk geschiedenis waar ik weinig over wist, Engelsen tegen Japan in Maleisie.
    Moslimterroristen in het zuiden van Thailand die zich willen afscheiden.

    Fraai en duidelijk geschreven, interessant reisverslag.

    Like

  61. En aan alles komt een eind snif Heden is het achtste en laatste deel van dit fietsavontuur geplaats. Zie hierboven. Laten we hopen dat de auteur nog wat verhalen voor ons in petto heeft. Van wherever!

    Like

  62. Een rustig en waardig einde. Met tamme pythons, wie verwachtte dat nou.
    ‘Modderige samenvloeiing’, dat had ik ook al niet gedacht. Dat heb je met talen die je niet spreekt, een woord lijkt iets bijzonders maar is van doodgewone betekenis.

    Moet een mooie fietstrip zijn geweest, jaloersmakend.

    Geliked door 1 persoon

  63. Interessant verhaal weer, Mopperkont. Als je het zelf nu terugleest, gaat het dan weer kriebelen?

    Zwemmen in de regen vind ik ook heerlijk. Maar in onweer lijkt me dan weer te gevaarlijk. Je hebt waarschijnlijk een engeltje op je schouder.

    Like

  64. Fijne en bevredigende afsluiting van een fraai reisverhaal, Mopper. Mooi, die stadse jungle, die behouden traditionele wijk in het zicht van de hoogste toren ter wereld, en die tamme pythons die elke dag even vrij mogen zijn.

    Nog een vraag: “weer een van mijn vele verzinsels” – dat geeft te denken. Verzin je zoveel? Moeten we wat je op Bassies site schrijft elke keer kritisch factchecken?

    Like

  65. Ja, daar schrok ik ook van, Luv. Zou hij wel in Maleisie geweest zijn, zo vroeg ik me een nanoseconde af. Ik ga het allemaal nog eens nauwkeurig teruglezen.

    Like

  66. Kuala Lumpur, een zeer tot de verbeelding sprekende exotische klank heeft deze hoofdstad van Maleisie.
    Het klinkt als de titel van een gedicht zeker nu we weten wat het betekent.

    Prachtig slot van een boeiende fietsreis, dank je MK!

    Like

  67. De cirkel is rond, van een onrustige nieuwjaarsnacht naar rustig baantjes trekken. Mooi verhaal, beeldend geschreven, hier en daar een knipoog. Zo willen we ze hebben, ik wel tenminste 🙂

    Like

  68. Nog even toelichting over het gedicht dat bij me opkwam.

    Na even googelen wist ik het weer.

    Het deed me denken aan : Sulina, Braila, Sulina , Brest , Sulina Singapore achter de vest….etc.

    Het is- En Rade van Jan Engelman- voorgedragen door onze lerares Nederlands, die we destijds een beetje lacherig wegwuifden maar wier stem toch wel beklijfd is zoals nu blijkt.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.