Gaaf bakkie

Over ikjes en kuiltjes

Over een kuiltje in het pad struikelen, probeer het maar eens. Of een nieuwe jeans in de winkel passen en mopperen over je buikomvang. Aan een groep meertalige nieuwkomers kastanjes, eikels en beukennootjes laten zien. Een glas jus d”orange aanbieden aan een spijbelende leerlinge, terwijl je zelf in een café bier zit te zuipen. XXXL-wasmiddeltabletten in je vaatwasser gooien en daar pas na een paar weken achterkomen. Met je Renault 4 naar de glasbak rijden en een flirtende engerd van je af moeten slaan.

Dat kan allemaal. Althans, dat kan in ikjesland, dat land dat elke dag weer gecreëerd wordt door de lezers van de NRC. Ook vorige week weer. Man man, wat hadden wij, de toeschouwers en commentators het naar onze zin. Hieronder volgen de hoogtepunten. In de reacties onder dit blog kun je reageren op het ikje van de dag en wie weet, sta je dan volgende week in het volgende stukje. A dream comes true, I know, here can it.

Lees verder Gaaf bakkie

Opeenstapeling van ongemakkelijke blunders (347)

Over ikjes en een neergestorte drone

Luizen pluizen. Hartelijk feliciteren. Vrij bewegen, meten en inslikken. Stof zuigen. Een drone vinden, goed klikken en in gesprek raken. Verhuizen en wegdoen. Wat al deze bezigheden met elkaar te maken hebben? Ze werden vorige week beschreven in de NRC-ikjes. En dan belanden ze hier om besproken te worden.

Denk wel even goed na voordat je een brief naar de eindredactie van dit blog schrijft. Als het stofzuigen is dan moet het ook luizenpluizen zijn, toch? Niet in slikken. Dat dan weer niet. De Nederlandse taal blijft een raadsel, zelfs als je er mee geboren, opgevoed en in opgeleid bent. Laten we het maar lekker op ons gevoel blijven doen.

Lees verder Opeenstapeling van ongemakkelijke blunders (347)

De leugaan is aangetroffen (346)

Over ikjes, Cheryl en een bronstig hert

Een kwijte leguaan die later als leugaan wordt teruggevonden. Een dikke kantoormedewerker die naar de dagbesteding gaat. Een mooie kop paprikasoep met vers gesneden lente-ui die een lege kop wordt. Een slaperig gezicht dat in de vroege morgen niet meer door het mobieltje herkend wordt. Een overleden buurhond aan het eind van zijn festijn. Een helderziende buschauffeur uit Amsterdam.

Het was allemaal weer te zien in ikjesland vorige week. Dat land waarin NRC-lezers de baas zijn. Zij vullen de krant. Zij bepalen het gesprek van de dag. Vernieuwend! Ooit. Het hogere doel van dit blog is om die ikjes te bespreken en de schrijvers van deskundige tips te voorzien. Daarnaast praten de reageerders met elkaar en delen nieuwtjes en ditjes en datjes. Steeds meer mensen vinden de weg naar dit blog dat retro bloggen en flitsend tweeten combineert. Dat vind je niet vaak.

Lees verder De leugaan is aangetroffen (346)

Internet voor oude mensen (345)

Over ikjes, een strak vrouwenlijf en andere interessante observaties

Hoe ik hem het hoe en wat van vandaag verteld heb weet ik niet meer precies maar via zijn ouders kwam terug dat opa verteld had dat vandaag de koning naar zijn nieuwe kerk ging om geld uit te delen. Lees deze zin een keer of zeven langzaam over, probeer hem te begrijpen en ga dan maar even liggen. Het mag. Het kan. Rust maar uit.

Vertel ik in de tussentijd tegen de anderen dat het een zin uit een ikje is, gepubliceerd in de NRC van vorige week. Dus je kan met zoiets in de krant komen. Had jij op school een dikke onvoldoende voor Nederlandse taal? Vind jij jezelf een analfabeet? Voel je je al onzeker bij het schrijven van een email? Denk je: ik kan er niks van? Gewoon insturen jouw ikje, het kan zomaar geplaatst worden in de kwaliteitscourant van Nederland.

Andere ikjes gingen vorige week over een sixpack onder een laag focacciadeeg, Het Journaal, vier Rode-Kruisvrijwilligers op “strand Hargen“, kleinzoon William van vijf, de tandenfee en Prinsjesdag. Andere actualiteiten die gebeurden stonden elders in de krant en moeten jullie zelf maar opzoeken. Hier gaat het om de ikjes en wat het ikjesdeskundigenpanel er deze week van vond.

En hartelijk welkom aan alle nieuwe volgers die via Brams Twitterkanaal zijn toegestroomd. Hier mogen jullie meedoen. Op je blijft op Twitter meedoen. Of je doet het allebei. Of je doet helegaar niks. De lat ligt hoog, het gros van de reageerders hier doet het werk al meer dan een jaar of tien, gestart op de website van de NRC zelve, ik bedoel maar. Maar laat je niet afschrikken, een snedig commentaartje krijgt al gauw een like en wie weet wordt de reactie in het intro van volgende week vermeld en dus vereeuwigd.

Lees verder Internet voor oude mensen (345)

De krokussen komen er al uit (344)

Over ikjes en ingekomen stukken en schatjes

Een rondje voor de hele zaak van de vitale 84-jarige kasteleine. Een verkouden rechter die een test gaat doen. Wijn zonder alcohol. Een zoon van vijf die zijn onderbroek niet aan wil doen. Met de auto en flesjes chemische ellende naar het milieustation. En een mailtje van Kröller-Müller. Dat kon je vorige week allemaal tegenkomen in ikjesland. Als je daar geweest was. Maar was je er niet, kon je er een keertje niet bij zijn? Dan niet getreurd. In dit artikel vertel ik je er alles over. En over nog veel meer. Want man man man, wat gebeurt er toch veel in de wereld. Blij dat we dat elke week op maandagmorgen even samengevat tot ons kunnen nemen.

Eerst nog even een laatste rondje voor de hele zaak!

bejaarde vrouw op operatietafel

Anne van Altena is gynaecoloog en is bezig om een operatie op een 84-jarige kasteleine te voltooien. “We gaan sluiten” zegt ze plastisch tegen de anesthesist. Ze horen een enthousiast stemmetje vanonder het laken zeggen: „Ho, ho, dokter, eerst nog even een laatste rondje voor de hele zaak!” De humor is nooit ver weg, zelfs in de operatiekamer niet. Klare Taal noemde het ikje een “Kerkhof-variatie”, want ja, de beroepsgroep van medici en alles dat daar dicht tegen aanhangt heeft een bovengemiddelde literaire ambitie, of verveelt zich kapot na gedane zaken. “Is er dan geen besloten plekje op het darkweb waar medici gruwelverhalen kunnen uitwisselen, blunders, bloopers, rare foto’s en dit soort verhalen?” verzuchtte De Schrijvende Rechter (DSR).

Lees verder De krokussen komen er al uit (344)

Gewoon hele goede prikjes (343)

Over ikjes en prikjes

Hars in plaats van hasj. Maatje in plaats van edelachtbare. Een biertje in plaats van een kop koffie. Twee goede prikjes in plaats van een noodzakelijke derde vaccinatie. Jean-Paul Belmondo in plaats van een willekeurige toerist in witte zwembroek. Suffe gemeentewerkers in plaats van zelfredzame helden. De ikjeschrijvers van de NRC zetten de lezer graag op het verkeerde been. En dat levert soms prachtige pointes op. Heel soms. Zelden eigenlijk. Tot bijna nooit. Ook vorige week weer niet. Ik bespreek ze in dit artikel.

Reinier van Leuken, met zo’n naam verwacht je wat, schreef over zijn 9-jarige zoon aan wie “een verlopen type zenuwachtig om hasj vraagt”. What the fuck, denkt u? Ja, wij ook. Het blijkt een cellist die met een cellokoffer op zijn rug op weg naar het conservatorium is en hars wil hebben. Hars. Voor zijn strijkstok. Reinier was dus wat hardhorend. Misschien teveel naar zijn repeterende zoontje geluisterd. Want dat liep daar met een viool te zeulen, ook op weg naar dat conservatorium.

Lees verder Gewoon hele goede prikjes (343)

Van Damokles hebben we niks (342)

Over ikjes en venusschelpjes

Perziken. Motorolie. Een bejaarde dame. Een wegpiraat. De plaatselijke boekhandel. De glasbak. Daar ging het over in de ikjes van de NRC vorige week. Dus dat was mooi. Wat de deskundigen ervan vonden? Dat lees je hier.

Edith van Leeuwen kocht rijpe perziken en legde ze in haar kar. De scholier aan de kassa zei dat ze daar haar jaloerse ex de hersenen mee zou kunnen inslaan. De lachband stond al vroeg aan, daar in die supermarkt. Bertie vond die jaloerse ex wel mooi, de rest minder. De Schrijvende Rechter (DSR) vond het ikje weer eens “spekkige mooischrijverij”.

Schutting met harig poesje van de buurvrouw van Suske erachter

Suske, jawel die van Suskeblogt, vond trouwens dat de Stones zich beter de Niersteentjes zouden kunnen noemen, of de Rolstoelstenen. “RIP Sjarel” was de aanleiding. Niet het ikje. Want dat kan hier ook. Dat je ineens wat opmerkt in het reactieveld en het de volgende week nog bij de highlights op maandag ziet staan ook.

Lees verder Van Damokles hebben we niks (342)

Wanneer mogen we eindelijk naar binnen? (341)

Over ikjes en aardappels

Een simpel hotel in Amsterdam. Een ziekenhuis ergens niet in België. Een schoolplein in regio Noord. De vloer ergens in de wereld. De Molukkenstraat in Amsterdam. De trein. Daar vonden ze plaats, de ikjes uit de NRC van vorige week. Man man, het was weer smullen. Lees er alles over in dit wekelijkse blog dat de vorige week afsluit en de komende week aftrapt. Qua ikjes dan.

„Het probleem is, dat hij moeilijk een trap naar boven kan lopen en zij moeilijk naar beneden.”

Ernst van de Wetering

Een overleden BN’er krijgt geheid een ikje in de NRC. Lezers willen graag laten weten dat ze de overledene weleens hebben gezien en doen daar schaamteloos verslag van. De overledene kan toch niets terugzeggen. Zo ook Nella Bellaar Spruyt, nee, die leeft nog, dat is geen BN’er hoewel je met zo’n naam best in de Tweede Kamer had kunnen zitten. Nella is de NRC-lezeres. Ze had jaren geleden de inmiddels overleden kunsthistoricus Ernst van de Wetering aan de telefoon. Want dat telt ook, je hoeft ze niet perse in het echt ontmoet te hebben. Ernst had haar gevraagd of ze een simpel hotel in Amsterdam wist voor een ouder Engels echtpaar. Nella werkte destijds dus voor de VVV, denk ik dan zomaar. Ze zei iets en toen zuchtte Ernst “diep” (komt veel voor in de ikjes, dat ze diep zuchten). Toen sprak hij het onsterfelijke zinnetje: „Het probleem is, dat hij moeilijk een trap naar boven kan lopen en zij moeilijk naar beneden.” Hoppa, Nella blij. Wij niet. En van Ernst weten we het niet, afhankelijk van je levensovertuiging zit hij nu ergens hoog in de lucht een psalmpje te kwelen op een wolk of doet hij het met een fors aantal maagden.

Lees verder Wanneer mogen we eindelijk naar binnen? (341)

Ben je op vakantie en maak je niks mee? (340)

Over ikjes op vakantie, over campings, boeken en de zee

Bent u thuis?” vraagt de bezorger. “Papa komt zo ook naar het zwembad”, zegt het jongetje. “Je bent nu bevrijd van Bevrijd door Liefde”, stelt de tienerzoon droogjes vast. “Tot nu toe nog niet”, zegt het nieuwe meisje van de bediening. “Uw sterfdag”, antwoordt de kleindochter monter. “Welnee, een sukkel met een auto”, antwoordt de nog thuiswonende en werkende zoon.

Zes pointes van evenzovele ikjes van vorige week. Als je onmiddellijk de hele context kunt oplepelen dan ben je een kei. Of misschien is er wel iemand onder de lezers die de ikjes uit het hoofd kent? Maar het kan ook zijn dat je geen idee hebt waar het in dit artikel om gaat. Welnu, het gaat om de ikjes uit de NRC van vorige week en het commentaar dat ze hebben losgemaakt en daar dan weer de hoogtepunten van. Let maar op. Komen ze.

Lees verder Ben je op vakantie en maak je niks mee? (340)

Een plashok in elk openbaar gebouw (339)

Over ikjes en mannelijke en vrouwelijke kaasschaven

En? Is het niet prachtig, zo’n oefening in zwembroek met een gastenboek en een kaasschaaf? Als je niet weet wat hierop je antwoord is, of als je geen idee hebt wat dit voor bizarre eerste zin is, dan hoef je je niet te schamen. Het betekent alleen dat je geen weet hebt van de NRC-ikjes, of dat je je alle zes titels van de ikjes van vorige week niet kunt herinneren. Dat is niet erg, want ik bespreek ze hier allemaal en doe er de oordelen en bespiegelingen van het NRC-ikjesbespreekjespanel bij. Illustere reageerders, zoals De Schrijvende Rechter, (de lallende) Lummel en Heer Rozenwater bespraken de ikjes vroeger op de NRC pagina’s, maar hebben nu hier de volledig aan hen toegewijde stek gevonden. Prachtig gewoonweg, een stukje Nederlandse cultuur is hiermee behouden. En iedereen mag meedoen. Ja, jij ook.

Lees verder Een plashok in elk openbaar gebouw (339)