Op een huurstepje naar Brussel

Over ikjes en coke

Senioren op zoek naar aanspraak moeten een skateboard kopen. “You said a coke”, zegt de serveerster. “De herseninfarct, die geluidssysteem” staat er in NRC op 18 juni 2022. Opgelucht kijkt hij me aan en zegt: „Goh, ik was even bang dat je zou zeggen dat ik moest stoppen met roken.” Nu draag ik een leuke helm en voel me er niet lullig mee. Ik zie Lotte voorbij snellen op weg naar het magazijn.

Nou, daar zijn jullie klaar mee! Dit zijn de clous van de zes ikjes van vorige week. Dus ja, dan kun je net zo goed niet verder lezen. Tenzij je de aanloop naar die clous wil lezen. Of verder toch niks te doen hebt. Hier komen ze. Nog altijd, dankzij de maar niet afzwakkende stijging in de advertentie-inkomsten helegaar gratis. En voor niks. Voor jullie.

Lees verder “Op een huurstepje naar Brussel”

Je mist een hoop (384)

Over ikjes, paaldansen en een dooie koe

Mijn vriend, ik heb hem nog niet zolang. In de jaren zestig kocht mijn moeder een horloge van 1.000 gulden voor mijn vader. Ik fotografeer de mist, bukkend. Met ontstekingen in mijn heup en keel scharrel ik over een zebra. Examenleerlingen gebeld om te vertellen dat ze geslaagd waren. Ik speelde met mijn bandje op een feest. Zes veelbelovende beginnetjes van evenzovele ikjes van vorige week. Lees hier hoe ze verder gingen. Of ze het waard waren. Wat het ikjespanel ervan vond. Wat je gaat lezen, zal je verbazen. Echt.

Lees verder “Je mist een hoop (384)”

Dat is waarschijnlijk het zonnetje (383)

Over ikjes en tekens

Een advertentie voor een lift. Fladderende, prachtige, kleine duifjes van links en van rechts. Een app over een boor. Een aantekenboekje uit de begindagen. Een foutmelding op een website. De NRC-lezers zagen weer een hoop opmerkelijke dingen vorige week. Gelukkig schreven ze erover. Lees maar gauw verder.

Het was Pinksteren vorige week dus er stonden maar 5 ikjes in de krant. Maar wat voor ikjes! Drie van onbekende lezers, zoals wel vaker, maar er waren er twee bij van bekenden, vrienden, fans, medewerkers en eigenaren van deze site.

Lees verder “Dat is waarschijnlijk het zonnetje (383)”

Het teken

Vijf jaar na mijn zware operatie durf ik weer te joggen. Mijn oude rondje. Kijken hoe lang ik het volhoud. Al na vijf minuten ga ik trillen en zweten en hijgen. Ik word bang. Dan verschijnen er ineens van links en van rechts prachtige kleine duifjes op mijn pad. Ze fladderen voor me uit en landen zelfs soms even voor mijn voeten. Heel bijzonder. Dit is een teken, denk ik, en vat moed om door te gaan. Ik haal zelfs een oudere man in. En ik zie dat hij uit een papieren zak broodkruimels op het pad strooit.

Bas van Vuren

Gepubliceerd in NRC, d.d. 8 juni 2022

Lees verder “Het teken”

Handdoekie mee en leuten maar (382)

Over ikjes en een ontmoeting met de Queen

Uitgelachen worden om je Nokia. Een leeg blikje Grolsch naar twee jonge gasten gooien. Bespot en vernederd worden vanwege je nieuwe bril en kuikentjesogen. Afgebekt worden door een strandtenthoudster. Je fooi geweigerd zien. Minzaam toegeknikt worden door koningin Elizabeth, nadat ze je bijna van je sokken gereden heeft. Het hield maar niet op vorige week. Ze bleven maar gebeuren die lezersanekdotes van de NRC. En als ze gebeuren, dan worden ze opgeschreven, soms gepubliceerd en dan alhier beoordeeld door het ikjespanel. Lees maar gauw verder. 

Lees verder “Handdoekie mee en leuten maar (382)”

Klep na gebruik sluiten (381)

Over ikjes en Amsterdammertjes

In de veerbootterminal van Harlingen. In een grote supermarkt. In de Sloterkerk in Amsterdam. Bij de deur van de zanglerares. In een restaurant. De lezers van de NRC waren vorige week weer overal en ze maakten weer allerlei dingen mee. Lees maar gauw wat er allemaal gebeurde en wat het vaste ikjespanel ervan vond!

Lees verder “Klep na gebruik sluiten (381)”

Ha luitjes (380)

Over ikjes, wifi in het vliegtuig en de Floriade

De week begon goed. “Ha luitjes van de Bas van Vuren ikjes!” schreef Joke Zelf al om half zeven in de ochtend, anderhalf uur voordat het vorige intro op de site verscheen. Want dat kan in internetland, rare dingen met tijdstempels en zo. Joke was weer terug op WordPress, “uit haar zelfgemaakte vesting gekropen” en daar waren we blij mee. De ikjes waren al die tijd stug doorgegaan en het vaste ikjespanel ook, qua commentaren dan en een beetje sneren naar elkaar.

Het begon vorige week al meteen goed met een ikje van Rinus le Mahieu. Hij beklaagde zich over de gebouwbeheerder van zijn werk die de temperatuur te laag had ingesteld. De airco moest dus heel hard werken om de zaak koel te houden. Twee graden lager maar liefst. Ze moesten een jas aan! Zoiets en dan verteld alsof het een grote mop was, met ook nog een diepere betekenis. Die gekke ikjesschrijvers dat het er toch eentjes van ons zijn! Je zou ze! Pawi, een van de senioren van ons ikjespanel, vond een jas aan bij twee graden kouder een tikkeltje overdreven. Intussen zat ik nog altijd in Paramaribo en omstreken en vloog er bij het schrijven van mijn reactie weer eens een kolibrie voorbij. Ze dronken nectar zonder iets erin, want dat kan ook. Vraag het ze maar eens als je er eentje ziet.

Lees verder “Ha luitjes (380)”

Onder die perenboom (379)

Over ikjes en koelkastmagneetjes

Een mooie droom over zonnige stranden, een blauwe zee met mooie jongens die lekkere cocktails komen brengen. Nieuwe tuintegels. Een serveerster die op je telefoonscherm tikt. Een conductrice met een onwel geworden passagier op haar rug. Vrolijk gekleurde ijskastmagneten op een rek. Een oudere heer op een rondje met een hondje. Twee kaatsenballen in een net. Een letter van banket. En vierentwintig rozen, vierentwintig rozen, vierentwintig rozen voor jou. Het was weer feest in ikjesland. Het vaste ikjespanel heeft de lezersanekdotes uit de NRC ook vorige week besproken. De executive summary staat hieronder. De nieuwe ikjes van deze week duiken elke dag op in het reactieveld. Ongekend dat dit allemaal zomaar kan en gratis op het internet beschikbaar is. Waar blijft die betaalmuur?

Lees verder “Onder die perenboom (379)”

Leuk en leerzaam (378)

Over ikjes, vieze patat en een lantaarnpaal die zoemt

Emotioneel. Een beetje geil. Nostalgisch. Blij. Deugend. Beschaamd. Er gieren heel wat gevoelens door Nederland. Dit waren de emoties van zes willekeurige NRC-lezers, zoals ze die vorige week aan de rest van het Nederlandse volk lieten weten. Hoe ze dat deden? Ze stuurden evenzovele magistrale ikjes in. Wat of dat zijn? Man man, vrouw vrouw transgender transgender, ben je hier voor het eerst? Dat zijn lezersanekdotes van maximaal 120 woorden of een ietsepietsie meer en ze worden geselecteerd door de allerbeste NRC-redacteuren. Je klimt als aankomend journalistje op van verslaggever via de stads- en sportredactie naar hoofdredacteur. Dit, ikjesredacteur, is dan nog net een stapje hoger. En daarna mag je met pensioen. Maar de meesten blijven het ook daarna nog vrijwillig doen. Tot slot worden ze geridderd en in de bloemetjes gezet door de burgemeester van Rotterdam of een gemeente naar keuze.

Lees verder “Leuk en leerzaam (378)”

Geen foto, geen bier (377)

Over ikjes en krokettensnaaiende gebakspunten

Make-up en je haar in een staart, dan zie je er weer uitgeslapen uit. Accepteren en doorgaan, dan voel je je emotionele leegte niet meer. Eerst een koffie, dan een ECG. Wilde salades en gekke brownies eten, dan hoor je er weer bij. Eerst een foto eisen, dan pas bier geven. Een beroemde bassist herkennen, dan wordt er niet achter je rug om je geknipoogd. Zomaar wat wijze levenslessen die een selecte groep van NRC-lezers vorige week weer achteloos deelde. Hoe? Via het insturen van ikjes. Ikjes die alhier weer door het ikjespanel besproken worden. En de nieuwe ikjes verschijnen elke dag in de reacties onderaan dit blog. Iedereen, maar dan ook echt iedereen, kan hieraan meedoen. Leuk toch?

Lees verder “Geen foto, geen bier (377)”
%d bloggers liken dit: