Tag: Daniel Mogendorff

Verbijsterd naar de wereld blijven kijken (456)

Een eerbetoon aan een schrijfster

“Beste mensen, jullie hebben waarschijnlijk al gemerkt dat ik niet meer actief ben, dat komt omdat ik gediagnosticeerd ben met Alzheimer en ik mijn gedachten niet meer kan verwoorden. Het gaat U allen goed!” Van deze mededeling op X (v/h Twitter) van vorige week dinsdag ben ik al dagen stil en bedroefd. Miriam Wesselink – alhier en elders ook wel reagerend onder het pseudo Luvienna – verwoordde hiermee nog eenmaal en waarschijnlijk dus voor het laatst publiekelijk haar gedachten. Ze deed dat op de sobere, nuchtere en doeltreffende manier die haar lezers van haar kennen, en kwam daarmee als vanouds recht bij ons allemaal naar binnen.

Lees verder “Verbijsterd naar de wereld blijven kijken (456)”

Je moet de groeten hebben (351)

Over ikjes en rocket launchers

James Bond, Mozart, Brahms, Elise, Karel Jan Gustaaf van Oosterom, ja die doet ’t erom, een zoonlief van 13, de ziekte van Pfizer, een dochter van 8, nog een dochter van 8, Lente en Lent. Het was weer feest in ikjesland. Beroemde personen, onbekende Nederlanders, jong en oud, iedereen deed weer mee om de lezers van de NRC te plezieren met ander nieuws dan altijd maar weer die corona, dat klimaat, die wappies en Chantals Pyjamashow.

De ikjes, die zijn uit het leven gegrepen. Het ikjespanel, dat schrijft hier exclusief wat zo’n ikje losmaakt: of zo’n ikje goed geschreven is, of het ding een pointe heeft, een overbodige of juist heel treffende slotzin, teveel of te weinig details, een rare kop of opbouw .. Je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel iets over te zeggen. Over zo’n ikje waar een NRC-lezer misschien wel maanden op heeft zitten zwoegen. Hadden ze het maar niet in moeten sturen.

Lees verder “Je moet de groeten hebben (351)”