Schildpad valt duikboot aan (233)

Nieuws over huisdieren, recepten, ikjes en andere dingetjes, niet over Europa

Europa draait door en wij hebben weer een prachtige week voor ons, vol met ikjes en fraaie verhalen. Gaan we zien! De echt belangrijke dingen gebeuren hier.

Schildpadden en andere huisdieren

Er is groot nieuws over de schildpad van Ilona. Het is een ondankbaar, ontrouw viervoetertje, zoals we weten. Vorige zomer hadden ze de hele tuin schildpadproef gemaakt om hem de vrijheid te geven in een heerlijke voor hem eetbare tuin. Maar tot twee keer toe was hij verdwenen. “Houdini zeker weer”, zei de buurt, als hij werd gevonden in tuinen enkele nummers verderop.

Maar nu kwamen er vier kleine meisjes, helemaal door het dolle heen, met het beest aangedragen. “Mijn vader wil ook altijd graag een schildpad”, zei een van hen … Tja. Het gaat hem goed. En om verdere ellende te voorkomen raadde Lummel aan om nu de andere kant van de tuin hermetisch af te sluiten zodat het ondankbare kreng niet meer terug kan komen. “Opgerot staat netjes.” Lees verder Schildpad valt duikboot aan (233)

Advertenties

Kaalgat en knetterbief (222)

Ikjes, boeken en jarretelles

Dit intro is korter dan dat van de vorige week. Waarom? Omdat de lezers hier de baas zijn. “Wat een lang intro” zei Pawi diplomatiekBertie noemde mijn werkstuk van vorige week een “lel van een intro”.  Maar Jokezelf maakte het het bontst. “Mijn hemel, wat een lange tekst!” riep ze uit. Dat ging nog, maar toen ging ze psychologiseren: “Had je lettervermicelli in je soep gedaan? Of is er iets anders aan de hand?” Nee Joke, ik had inspiratie. Duh. Maar het is goed. Ik houd het kort vandaag.

Ik vind het een heerlijk woord, de jarretelle.

Geen kaalgat

We leerden dat een dame zonder panty in Zuid-Afrika “kaalgat” loopt. Met dank aan Anneke Hei. En met dank aan Lummel weten we nu de oorsprong van het woord “panty”. Het woord panty is een afkorting van het Engelse pantyhose, letterlijk broekkous, opgekomen ten tijde van de minirok, vanwege redenen die ik niet hoef uit te leggen.

Geen knetterbief

Door de panty verdween de lange kous met jarretelle vrijwel uit het modebeeld en da’s wel weer jammer. Ik vind het een heerlijk woord, de jarretelle, zeker nu de jaren gaan tellen. Ik weet bijvoorbeeld ook nog wat kornet bief (spreek uit: ‘’corned beef”) is. Vlees met dikke zoutkorrels. Bij Bertie in de straat noemden ze dit “knetterbief” en haar buurjongetje lachte zich te pletter. Lief! Lees verder Kaalgat en knetterbief (222)

Een moment van onbezonnenheid (220)

Actualiteiten en ikjes en levensverhalen

Och, je heet Ewout Franse en je wilt ook eens in de krant. Alleen er gebeurt nooit iets daar waar jij bent. Laatst ook, sta je in een viswinkel in IJmuiden en je eet kibbeling. Verder is er niemand. Het is koud en winderig, de andere mensen kijken wel uit, die zitten lekker op de bank te swipen. Nou, dan verzin je toch gewoon dat er een jongetje met zijn moeder binnenkomt? Zoon en krab kopen een moeder, nee, moeder en zoon kopen een krab en verdwijnen ermee naar buiten. Om hem zijn vrijheid te geven à la Free Willy. En hopla, dan sta je ineens wel in de krant.

Onze deskundige ikjesreviewers fileerden het flinterdunne anekdotetje natuurlijk genadeloos. “Hopelijk heeft ze eerst het elastiek om de scharen losgemaakt”, bromde Pawi. Lummel viel haar bij: “Ik denk dat dit ikje uit de duim komt. Anders was het elastiekjes afhalen wel beschreven. Dat lijkt me niet zo gemakkelijk.”

Waarop Pawi lekker aan de hyperbool ging en een verhaal verzon over een prijswinnaar van de loterij, die na “langzaam langs al die dode soorten in bakken vol ijsschaafsel, glanzende oogjes, glimmende schubben” gelopen te hebben al zijn geld besteedde om ze allemaal met “reusachtige vuilniszakken” weg te halen.

Lees verder Een moment van onbezonnenheid (220)

Eend drinkt wijn (219)

Ikjes en actualiteiten, ook in 2019

Of er iets veranderen gaat, is een veelgestelde vraag van mijn lezers. Want dat hoort bij een nieuw jaar, dat hoort bij januari.

Kwetsbaar genoeg of niet?

Nou, ik dacht het eigenlijk niet. Het blog evolueert lekker zoals het gaat. De een wil wat meer ikjes, de ander wil er wat minder. De een wil meer over mijzelve weten, in de vorm van een uitbreiding van het wekelijkse “de foto hierboven” nawoord. Dat is het stukkie onderaan het blog waarin ik een tipje van mijn eigenste offline leven oplicht, aan de hand van een eigengemaakte foto. Voor de ander hoeft dat niet en is het net goed zo.

Illustratie uit: De Hoefbekapper en het Kerstlammechien

De een wil meer verhalen van de lezers, en de ander mist daar niets aan en vindt het precies goed zo. Pawi, Timmerark, Ilona, Letterzetter, Lummel, Mopperkont, De Schrijvende Rechter, Apiedapie, Ad Hok  .. geen druk, geen morele dwang, zelfs geen hoge verwachtingen, kijk maar, nieuw werk is keiwelkom en als niet dan niet.

Het emailverkeer (…) schreeuwt kortom niet om veranderingen

Het emailverkeer, dat zich buiten de zichtbare reacties hier op het blog om 24 uur per dag afspeelt tussen moderator en lezers, schreeuwt kortom niet om veranderingen. Ook niet qua layout, kleurstelling, publicatietijdstip, het lepeltje, noch de beslissingen om hier respectievelijk geen oerflauwe koppenwedstrijdjes te doen en om de site op slot te gooien en houden voor onaangename sneuneuzen. Er verandert voorlopig niks. Het blijft aangenaam. Het is niet anders. Live with it.  Lees verder Eend drinkt wijn (219)

Oevewij niete kenne, ebbewij nooit gehad (210)

Weinig ikjes, veel dingen die we wel leuk vinden

Ze vielen weer bij bosjes in de verslagperiode: Koos Alberts, Charles Aznavour, en dan heb ik het nog maar alleen over degenen die deze site hebben gehaald. In de hemel zingen deze twee kanjers nu een duet, ja, daar kan het.

Met dank aan Ad Hok, deze blijft in onze gedachten:

Lummel haalde een mooie anekdote van de Franse tv aan. Aznavour die met een Franse rapper werkte. De rapper noemde hem Monsieur Aznáv. De zanger nam het laconiek op: “Ik ben begonnen als Aznavourian, werd toen Aznavour, vervolgens Aznáv, ik zal wel eindigen als A.” Lees verder Oevewij niete kenne, ebbewij nooit gehad (210)

Schrijven voor Midlifies (209)

Terugblikken op goeie ikjes, not, en blijven hopen op beter

De lezers sputterden vorige week nog een beetje na over de Koffiespecial, maar ja, die was vorige week. We houden er over op. Iemand iets over thee te melden?

De ikjes scoorden bijzonder hoge ogen op de afgrijselijkheidsindex, er was geen ene normale bij. Slappe hapjes, pseudo-literaire beschouwingen, dromen, fantasieën, het zou zo allemaal ontsproten kunnen zijn aan een cursus “Schrijven voor Midlifies”. Maar wij hier op “Bas van Vuren, aangenaam” blijven criteria hanteren voor de bespreking en, het allerhoogst denkbare, voor een opname in het weekintro. Lees verder Schrijven voor Midlifies (209)

Beschuit met Lummel (207)

Terugblikken op ikken en andere lekker belangrijke nieuwe dingen

“Ik lig niet te rotten, ik lig te rijpen”, zegt puberzoon Bart Bremer tegen zijn moeder, als die hem bekritiseert omdat hij uren op de bank filmpjes ligt te bekijken. Dat doen moeders namelijk. Vaders houden zich erbuiten en sturen het verhaal naar de krant.

Klare Taal vond het een zeer fraaie repliek. “Die gaat vast zijn eindexamen halen.”

Lummel werd intussen opa, en hoefde daar kennelijk zelf weinig voor te doen. Het recept van beschuit met muisjes was in ieder geval zo klaar en het stond binnen de kortste keren op zijn minstgelezen kook- en receptenblog. De kleindochter heet Lola Rose. Een naam waar muziek in zit. [Tekst gaat onder video’s door] Lees verder Beschuit met Lummel (207)

Wachten en bidden (206)

Terugblikken op ikken en andere dingen die boeien

Hoewel Ben Schaafsma zijn vrouw al dertig jaar denkt te kennen, vindt hij het nog steeds moeilijk om een cadeau voor haar te kopen. Na lang dubben valt de keuze op twee boeken, één over design en de ander over architectuur. „Inpakken alstublieft, het zijn cadeautjes”, zegt hij vastberaden bij de kassa. „Natuurlijk”, antwoordt de medewerkster, „voor een man zeker?”

“Nee, eigenlijk niet, die man twijfelt nog altijd, dat moet een goed huwelijk zijn.”

Ja en als je dan niet stevig in je schoenen staat ga je een boekje over haken en breien halen. Of 50 tinten grijs. Onze Bertie merkte instemmend op: “Sommige mannen doen dat. Die denken aan moeders gebreide sokken” Wat zo’n NRC-ikje – want daarover hebben we het – al niet los kan maken. Klare taal sloeg met een tweetrapsraket toe: “Altijd al plank voor zijn hoofd of meer interesse in zijn ‘business-model’!” schreef ze eerst. Maar een paar minuten later gaf ze zichzelf het antwoord, en dat was er eentje dat mij deed schateren. Maar ja, dat ben ik dan weer. “Nee, eigenlijk niet, die man twijfelt nog altijd, dat moet een goed huwelijk zijn.”

Lees verder Wachten en bidden (206)

Dood zijn duurt zo lang (205)

Terugkijken op het leven en vooruitblikken op de ikjes

“Haha, ik rook al weer negen dagen niet meer!”, riep Timmerark opgetogen. “Volhouden Timmertje, op naar de tien! Dit is er al met je gebeurd na slechts 10 dagen rookvrij” was mijn antwoord en ik plaatste het onderstaande motiverende plaatje van de Tobano app.

Screenshot_20180806-193833_QuitNow!.jpg“Dit was echt de laatste keer. Altijd weer die excuses, die smoesjes, die overstaggaande klotemomentjes en die buurvrouw die komt lonken met haar aansteker! Yuk.” Timmer was er klaar mee, zoveel was wel duidelijk. Hoewel? “Wat gebeurt er trouwens dan wel allemaal niet na honderd dagen niet roken? Of duizend? Als dit allemaal al kan na tien dagen dan baal ik dat ik niet wat later ben gestopt. Had ik nog best even kunnen inhaleren.”

Klare taal: “Ik ben wel blij dat het risico op sudden death gestopt is, ik heb er inderdaad nooit meer last van gehad tot nu.”

Een conversatie, we pikken hem nu pas weer op, die op 6 augustus plaatsvond. Ik ben benieuwd! Lees verder Dood zijn duurt zo lang (205)

Pril geluk duurt niet lang (202)

Terugkijken en vooruitlopen op ikjes en actuele zaken

„Je hebt één vader. Die zet je op marktplaats. Hoeveel heb je er dan over?” Zo bracht het 10-jarige dochtertje van Gabor Oolthuis haar 5-jarige broertje de grondbeginselen van het rekenen bij. Leuk toch? Het was me er weer eentje, dat ikje. De lezersanekdotes zijn dagelijks te vinden op de achterpagina van de NRC en ergens onderaan op de bijbehorende website.

En het einde is nog lang niet in zicht. Die 500 die maken we vol, wat ik jullie brom.

In deze rubriek laten we er zoals gebruikelijk een paar passeren, we kijken wat we ervan vonden, en we nemen en passant wat andere actualiteiten mee. Voor u bijeenbedacht en -geschreven door het Bas van Vuren Schrijverscollectief. De noms de plûme van onze echtbestaande lezers en lezeressen staan hierboven, hieronder en hiernaast. Man, wat een geluk. Al 202 afleveringen lang. En het einde is nog lang niet in zicht. Die 500 die maken we vol, wat ik jullie brom.

Lees verder Pril geluk duurt niet lang (202)