Rondsnuiven onder druipende bomen

Over ikjes, films en Netflix bingen, lepeltjes, begrafenisauto’s en het echte leven

Soms zie je een leuk ikje en dan blijkt het een ouwe mop te zijn, of een nieuwe maar dan elders van het internet geplukt. Je weet het gewoon niet meer, vandaag de dag. Gebeurde vroeger vast ook, maar toen hadden we nog geen Google.

De vijfjarige kleindochter van Edward Kuijper bijvoorbeeld, die noemt een weegschaal een “kilometer”. De site stond op zijn kop van de lols en de likes en de complimenten aan het kind, totdat onze altijd megascherpe Ad Hok de link naar een online moppentrommeltje gaf waar het ding vijf maanden geleden ook op voorkwam. “Papgrappen, voor vaders originele grappen” heet de site. Bijna achtduizend (8000) grappige vaders plaatsen daar elke dag hun lolligheidjes. In plaats van eens met moeder de vrouw te praten, of met de kinderen te spelen, laat staan met de hond uit te gaan.

Lekker buiten rondsnuiven onder druipende bomen en takken

Er was midden in de zomer een ikje over sneeuw en stromende regen, dat dit zo lekker is om naar te kijken dan wel er middenin of onder te staan. Al dan niet naakt. Bertie had daar eigenlijk wel zin in, maar deed het niet. En Pawi deed het virtueel. Karen Veenland deelde de diepe gedachte dat regenen “het nieuwe sneeuwen is”. Klare Taal vond het heerlijk, weer eens die hoosbuien. “… Maar ik heb echt geen neigingen om me buiten bloot te geven hoewel ik dat zo zou kunnen zonder gezien te worden. Wel lekker even buiten rond snuiven onder de druipende bomen en takken.” Lees verder Rondsnuiven onder druipende bomen

Advertenties

Ronddartelen en kuitschieten (241)

Over ikjes, toepasselijke muziek en strips, literatuur, films, televisie en reizen, persoonlijk wel en wee en een knuffel voor Klare Taal

Een ikje hoort klein te zijn. Dit vond ik vorige week de beste:

Aas

Op de brug bij ons huis staat een man te vissen. Zijn dochtertje zit naast hem en probeert aas aan een haakje te krijgen. Dat valt kennelijk niet mee. Als we langslopen hoor ik haar vertwijfeld zeggen: „Zit nou stil, het is maar een klein prikje.”

Jörgen Svensson

Pawi vond de anekdote alleen in eerste instantie schattig: “Je hoort wat de dokter/zuster zegt bij de vaccinatie.” In tweede instantie vond ze het bedenkelijk, vanwege het onderwerp, te weten levend aas. “Levend aas gebruiken om vissen aan de haak te slaan, die daarna – als ze erin geluisd zijn – met een wond in de mond weer terug moeten in die vieze sloot.” Bijna lijkt het alsof ze die vieze sloot ook zielig voor de vissen vindt, terwijl de beestjes daarin nou juist zo op hun gemak zijn en – als er geen haakje komt – vrolijk in ronddartelen en kuitschieten.

Zou ze de Partij voor de Dieren nog altijd zo tof vinden?

Maar ook Bertie vond vissen “een vuile sport”. Niet alleen door die haak, ook het laten stikken is erg. En zo is dat en het is een meerderheid op de site, zelfs zonder Luvienna die je destijds zo heerlijk op de kast kon krijgen met elke vorm van dierenleed, groot of klein. Hoe zou het met haar gaan? Zou ze de Partij voor de Dieren nog altijd zo tof vinden, zelfs na de laatste onthullingen van het dissidente Kamerlid? We weten nu inmiddels dat milieu en old-timers inderdaad niet zo belangrijk zijn voor die partij, want dat zijn “mensendingen”. LOL ICOON! Alsof een slecht milieu ook niet keislecht voor dieren is.

Enfin. Even een nabrandertje, moet kunnen. En hopen dat de partij net zo gaat imploderen, als de LPF en het Forum voor Democratie. Extremisten, of ze nou links of rechts zijn, zonder humor, zonder relativeren, zonder tolerantie, die moeten we niet. Ik niet tenminste.

Lees verder Ronddartelen en kuitschieten (241)

Buiten op een eikenstoel (240)

Ikjes en consumententips over apps, reizen en tv-shows

Een scherm om voorop de fiets te zetten voor een jochie van 1 jaar oud. Mooi toch? Als het pakket van Alibaba door de postbode wordt afgeleverd wil zijn 9-jarige broertje van zijn moeder, Marion Stenneke, weten wat of het is. Een scherm voor voorop de fiets? “Dat is leuk!” roept hij verrast, “zodat hij filmpjes kan kijken als we gaan fietsen?”

Later lacht hij erom. Wij ook misschien.

Met zijn “zodat hij filmpjes kan kijken” … Horen we het voor ons? Nee, ik ook niet, Marion, doe eens beter luisteren de volgende keer. En haal die duim uit je mond!

Tot iedereen onder een bus komt natuurlijk …

Het is overigens wel een gat in de markt, vond Pawi. “Integreer je mobieltje in het scherm en je kunt appen zo vaak je maar wilt. Het kind op het voorstoeltje leert er alleen maar van. Tot iedereen onder een bus komt natuurlijk …”

Jullie raden het al, ik ben weer een overzicht aan het schrijven van de ikjes van de NRC, die lezersanekdotes die al sinds jaar en dag in de krant en op de website worden gedrukt, zodat de lezer een warm gevoel krijgt bij de krant. En jullie zijn het aan het lezen. Dank daarvoor.

Lees verder Buiten op een eikenstoel (240)

Relatie met geen of nauwelijks seks (238)

Overzicht van ikjes en een enkel hoogtepuntje

Er was een ikje over een “medemees”. De spitsvondigheid was afkomstig van Anne van der Veen, die er eentje gezien had in haar tuin. Daar vlogen “opeens” tientallen mezen in. Opeens? Had er iemand een raam laten openstaan of zo? Er viel een mees dood neer en die ging op zijn rug liggen “met kop en nek verdraaid tegen de stenen”. Nee, we zien het niet voor ons, Anne. Nou, en toen kwam er een medemees en die legde een paar takjes bij het lijkje neer en ziet, voorwaar ik zeg u, de mees stond op en vloog uit. “Het moet een mooie bijna-doodervaring zijn geweest”, voegt Anne er voor de zekerheid aan toe, mocht iemand de clou niet begrepen hebben.

Koolmees
foto: Petra Wegner

Het hekelgedicht over mezen van mijn voorganger Apiedapie is zoals bekend nog altijd op deze site te zien en wordt nog keiveel aangeklikt. Mezen hebben meer vijanden dan wij weleens denken.

Les 1: dood liggen en snel weg vliegen

Een enkeling alhier suggereerde dat Anne misschien een glaasje op had toen ze dit verhaaltje waarnam, schreef en opstuurde. Lummel, ervaren ornitholoog in Frankrijk, wist natuurlijk wat er wel aan de hand was met het meesje: “Les 1: dood liggen en snel weg vliegen”. Dat deden de mezen op zijn balkon tenminste ook allemaal als hij ze probeerde te vangen voor een pot-au-feu. Lees verder Relatie met geen of nauwelijks seks (238)

Schildpad valt duikboot aan (233)

Nieuws over huisdieren, recepten, ikjes en andere dingetjes, niet over Europa

Europa draait door en wij hebben weer een prachtige week voor ons, vol met ikjes en fraaie verhalen. Gaan we zien! De echt belangrijke dingen gebeuren hier.

Schildpadden en andere huisdieren

Er is groot nieuws over de schildpad van Ilona. Het is een ondankbaar, ontrouw viervoetertje, zoals we weten. Vorige zomer hadden ze de hele tuin schildpadproef gemaakt om hem de vrijheid te geven in een heerlijke voor hem eetbare tuin. Maar tot twee keer toe was hij verdwenen. “Houdini zeker weer”, zei de buurt, als hij werd gevonden in tuinen enkele nummers verderop.

Maar nu kwamen er vier kleine meisjes, helemaal door het dolle heen, met het beest aangedragen. “Mijn vader wil ook altijd graag een schildpad”, zei een van hen … Tja. Het gaat hem goed. En om verdere ellende te voorkomen raadde Lummel aan om nu de andere kant van de tuin hermetisch af te sluiten zodat het ondankbare kreng niet meer terug kan komen. “Opgerot staat netjes.” Lees verder Schildpad valt duikboot aan (233)

Kaalgat en knetterbief (222)

Ikjes, boeken en jarretelles

Dit intro is korter dan dat van de vorige week. Waarom? Omdat de lezers hier de baas zijn. “Wat een lang intro” zei Pawi diplomatiekBertie noemde mijn werkstuk van vorige week een “lel van een intro”.  Maar Jokezelf maakte het het bontst. “Mijn hemel, wat een lange tekst!” riep ze uit. Dat ging nog, maar toen ging ze psychologiseren: “Had je lettervermicelli in je soep gedaan? Of is er iets anders aan de hand?” Nee Joke, ik had inspiratie. Duh. Maar het is goed. Ik houd het kort vandaag.

Ik vind het een heerlijk woord, de jarretelle.

Geen kaalgat

We leerden dat een dame zonder panty in Zuid-Afrika “kaalgat” loopt. Met dank aan Anneke Hei. En met dank aan Lummel weten we nu de oorsprong van het woord “panty”. Het woord panty is een afkorting van het Engelse pantyhose, letterlijk broekkous, opgekomen ten tijde van de minirok, vanwege redenen die ik niet hoef uit te leggen.

Geen knetterbief

Door de panty verdween de lange kous met jarretelle vrijwel uit het modebeeld en da’s wel weer jammer. Ik vind het een heerlijk woord, de jarretelle, zeker nu de jaren gaan tellen. Ik weet bijvoorbeeld ook nog wat kornet bief (spreek uit: ‘’corned beef”) is. Vlees met dikke zoutkorrels. Bij Bertie in de straat noemden ze dit “knetterbief” en haar buurjongetje lachte zich te pletter. Lief! Lees verder Kaalgat en knetterbief (222)

Een moment van onbezonnenheid (220)

Actualiteiten en ikjes en levensverhalen

Och, je heet Ewout Franse en je wilt ook eens in de krant. Alleen er gebeurt nooit iets daar waar jij bent. Laatst ook, sta je in een viswinkel in IJmuiden en je eet kibbeling. Verder is er niemand. Het is koud en winderig, de andere mensen kijken wel uit, die zitten lekker op de bank te swipen. Nou, dan verzin je toch gewoon dat er een jongetje met zijn moeder binnenkomt? Zoon en krab kopen een moeder, nee, moeder en zoon kopen een krab en verdwijnen ermee naar buiten. Om hem zijn vrijheid te geven à la Free Willy. En hopla, dan sta je ineens wel in de krant.

Onze deskundige ikjesreviewers fileerden het flinterdunne anekdotetje natuurlijk genadeloos. “Hopelijk heeft ze eerst het elastiek om de scharen losgemaakt”, bromde Pawi. Lummel viel haar bij: “Ik denk dat dit ikje uit de duim komt. Anders was het elastiekjes afhalen wel beschreven. Dat lijkt me niet zo gemakkelijk.”

Waarop Pawi lekker aan de hyperbool ging en een verhaal verzon over een prijswinnaar van de loterij, die na “langzaam langs al die dode soorten in bakken vol ijsschaafsel, glanzende oogjes, glimmende schubben” gelopen te hebben al zijn geld besteedde om ze allemaal met “reusachtige vuilniszakken” weg te halen.

Lees verder Een moment van onbezonnenheid (220)

Eend drinkt wijn (219)

Ikjes en actualiteiten, ook in 2019

Of er iets veranderen gaat, is een veelgestelde vraag van mijn lezers. Want dat hoort bij een nieuw jaar, dat hoort bij januari.

Kwetsbaar genoeg of niet?

Nou, ik dacht het eigenlijk niet. Het blog evolueert lekker zoals het gaat. De een wil wat meer ikjes, de ander wil er wat minder. De een wil meer over mijzelve weten, in de vorm van een uitbreiding van het wekelijkse “de foto hierboven” nawoord. Dat is het stukkie onderaan het blog waarin ik een tipje van mijn eigenste offline leven oplicht, aan de hand van een eigengemaakte foto. Voor de ander hoeft dat niet en is het net goed zo.

Illustratie uit: De Hoefbekapper en het Kerstlammechien

De een wil meer verhalen van de lezers, en de ander mist daar niets aan en vindt het precies goed zo. Pawi, Timmerark, Ilona, Letterzetter, Lummel, Mopperkont, De Schrijvende Rechter, Apiedapie, Ad Hok  .. geen druk, geen morele dwang, zelfs geen hoge verwachtingen, kijk maar, nieuw werk is keiwelkom en als niet dan niet.

Het emailverkeer (…) schreeuwt kortom niet om veranderingen

Het emailverkeer, dat zich buiten de zichtbare reacties hier op het blog om 24 uur per dag afspeelt tussen moderator en lezers, schreeuwt kortom niet om veranderingen. Ook niet qua layout, kleurstelling, publicatietijdstip, het lepeltje, noch de beslissingen om hier respectievelijk geen oerflauwe koppenwedstrijdjes te doen en om de site op slot te gooien en houden voor onaangename sneuneuzen. Er verandert voorlopig niks. Het blijft aangenaam. Het is niet anders. Live with it.  Lees verder Eend drinkt wijn (219)

Oevewij niete kenne, ebbewij nooit gehad (210)

Weinig ikjes, veel dingen die we wel leuk vinden

Ze vielen weer bij bosjes in de verslagperiode: Koos Alberts, Charles Aznavour, en dan heb ik het nog maar alleen over degenen die deze site hebben gehaald. In de hemel zingen deze twee kanjers nu een duet, ja, daar kan het.

Met dank aan Ad Hok, deze blijft in onze gedachten:

Lummel haalde een mooie anekdote van de Franse tv aan. Aznavour die met een Franse rapper werkte. De rapper noemde hem Monsieur Aznáv. De zanger nam het laconiek op: “Ik ben begonnen als Aznavourian, werd toen Aznavour, vervolgens Aznáv, ik zal wel eindigen als A.” Lees verder Oevewij niete kenne, ebbewij nooit gehad (210)

Schrijven voor Midlifies (209)

Terugblikken op goeie ikjes, not, en blijven hopen op beter

De lezers sputterden vorige week nog een beetje na over de Koffiespecial, maar ja, die was vorige week. We houden er over op. Iemand iets over thee te melden?

De ikjes scoorden bijzonder hoge ogen op de afgrijselijkheidsindex, er was geen ene normale bij. Slappe hapjes, pseudo-literaire beschouwingen, dromen, fantasieën, het zou zo allemaal ontsproten kunnen zijn aan een cursus “Schrijven voor Midlifies”. Maar wij hier op “Bas van Vuren, aangenaam” blijven criteria hanteren voor de bespreking en, het allerhoogst denkbare, voor een opname in het weekintro. Lees verder Schrijven voor Midlifies (209)