Hi (306)

Over ikjes en mondkapjes

Dementie-ikjes druk ik niet meer af. Er stond er vorige week weer eentje in de NRC. Weg ermee. Echt. “Je zou er van langs je enkels gaan pissen om het nog een beetje warm te krijgen”, verzuchtte De Schrijvende Rechter (DSR). “Je zult na een lang leven toch maar zo op de achterkant van de krant eindigen.”

In deze coronatijd heeft hij toch niks anders te doen

Het was opnieuw magerheid troef qua ikjes. Die van Luc Keijzers van hierboven bespreken we dus niet eens. Maar die van Lex Heijnis was niet echt veel beter. Zijn kleinzoon van zestieneneenhalf zit in zijn eindexamenjaar, leutert opa. Zestieneneenhalf, met halve jaren reken je al vanaf de peuterleeftijd niet meer toch? En ze bellen met elkaar. Normaal is kleinzoon kort van stof. Nu praat hij honderdeneenhalf uit. Waarom? In deze coronatijd heeft hij toch niks anders te doen. Dat was de hele ik. Wat een clou. Wat een pointe. Wat een originaliteit. Not (3 ½ keer).

Lees verder Hi (306)