Tieten op Twitter

Over tieten op Twitter, het wel en wee van lezers, wat ikjes en een feestje

Hartverwarmende reacties kwamen er binnen naar aanleiding van het 250e-introfeestje van vorige week. Ik kan ze natuurlijk niet allemaal noemen, maar ga wel proberen om iedereen een antwoord te sturen. Lummel had zelfs zijn beste pak aangetrokken om het intro te lezen en “dronk er een glaasje sjampoepel bij en at toastjes.“ Ook Pawi verheugde zich over “de mijlpaal” en ze ging speciaal voor de gelegenheid door de kamer gymnastieken met een zwaar verguld lepeltje. Van Jokezelf kreeg ik “drie heerlijke Nederlandse stijve kussen, links, rechts en weer links” op mijn wangen. Ja waar anders op? Huivericoon.

… waarom ik dat zou willen, een taart met een baard?

Het was dan ook niet niks. Het eerste intro verscheen op 6 januari 2014, bijna zes jaar geleden alweer. Ze zijn via deze link allemaal keurig aan te klikken, mits je je door de kleurige vlakken heen weet te scrollen.

250 kaarsjes van de Amazon

Ad Hok kocht een doos met 250 kaarsjes voor me op Amazon. Waar die allemaal in moesten wist Gerrit Komrij volgens Lummel. Het viel in het feestgedruis in feite alleen Pawi op dat een taart nog ontbrak. Of ik die maar zelf bij de Hema moest gaan kopen? Volgens haar hebben ze daar mooie fototaartjens, waar ik met een Dreitagenbart zo op zou kunnen. Dat vond ik op zich geen probleem. Wat de Koning kan, kan ik ook. Behalve Maxima kusjes geven. Maar ik vroeg me wel af waarom ik dat zou willen, een taart met een baard? Het antwoord bleef uit.

Wat ikjes

Er was er eentje van Roel de Jong die wakker wordt na een blindedarmoperatie. De zuster vraagt hoe erg de pijn is, op een schaal van 1 tot 10. Roel heeft geen idee waar ze het over heeft, maar heeft sterrenbeeld Weegschaal en mompelt “een 5”. Als hij weer wakker wordt herhaalt ze de vraag en hij antwoordt “een zeven”. Nadat hij voor de derde keer bijkomt meldt hij meteen enthousiast “dit is wel een 8 hoor”. Lummel vroeg zich af wat Roel had gezegd als hij sterrenbeeld Vissen had gehad. “Blup?” probeerde Ad Hok.

Maaike Deenen zag een ikje geplaatst over de roze fietshelm van haar zoontje. Papa en mama vinden het maar niks, dat roze, maar zeggen niks. Dan komt er een “grotere jongen” aan die vraagt: „Waarom heb jij een roze fietshelm op?” Zoontje zegt trots: „Omdat ik zonder zijwieltjes fiets”. En zo is dat.

Mooi ikje, vonden we met z’n allen. Niks meer aan doen. Woordje hier en daar eraf, maar da’s voor kniesoren of kniezoren en dat zijn we niet.

Vuilnisman: mag deze zak ook mee?

Veelschrijver Ben Schaafsma had weer eens een leuke pointe verzonnen. Not. Op zijn werk moeten theezakjes in de restafvalbak. Dat gaat niet goed. En dan verzucht een collega zogenaamd: “Een paar zakken verpesten het weer voor de rest.”. Als dat nou echt zo gebeurd is, Ben, waarom laat je die collega dan niet met haar/zijn grapje scoren? Wink wink, he? Die collega was er niet? Vuilnisman: mag deze zak ook mee?

Natuurlijk zijn er in onze hoogopgeleide lezerskring nauwelijks nog lezers te vinden die theezakjes gebruiken. Daar zit immers plastic in, en ze worden met arsenicum gebleekt, ook de ongebleekte. Nee, doe onze lezers maar het thee-ei, of de theeknijper en/of een theepotje met een zeetheefje erin. Jokezelf vatte het kernachtig samen: “Losse thee is veel lekkerder en in allerlei melanges en samenstelling verkrijgbaar. Je kunt het in een zeefje in je kop, glas of beker hangen en een schijfje citroen erbij doet wonderen. Ik heb gezegd.”

Dan was er een zekere Peter Vader, of zijn moeder, daar wil ik afwezen, die in een “gegoede wijk in Den Haag” een collecte ziet gebeuren. “Voor de eenzame ouderen”. Waar? In een plaatselijke supermarkt. Wanneer een chic geklede oudere heer gevraagd wordt om een bijdrage is zijn reactie, licht geaffecteerd uitgesproken: „Mijnheer, ik ga toch niet aan mijzelf doneren?” Volgens Peter betrad de heer vervolgens hoofdschuddend de winkel, maar dat zag hij natuurlijk niet echt. Hij vond dat een mooie afsluiting van zijn stukje en dat was het.

De Fred, keileuke wijk in Den Haag!

De wijk was al snel gelocaliseerd door onze schrandere lezertjes. Het ging hoogstwaarschijnlijk om “De Fred”, oftewel de Frederik Hendriklaan en omgeving. Keileuke straat in keileuke kakbuurt met zelfs een eigen website. Volgens Pawi zijn alle heren daar “mijnheer” en zijn ook alle dames daar chic gekleed, “maar eerlijk is eerlijk: soms op het randje. Veel pantervelletjes, tijgerprintjes, naaldhakken waar daarmee omzichtig de stoeptegels moeten worden betreden. En heerlijke make-up. Daar durven ze iets wat ik niet meer durf.”

Wat dat dan is, dat durfde niemand te vragen. We moesten wel aan Ilonas historische ikje denken over haar uitgelopen mascara. “Ben jij een clown?” had een rotkind aan haar gevraagd.

Lummel vond het simpelweg een “vreselikje”.

Een heel naar ikje, die zijn er helaas ook regelmatig, kwam van Saskia van Dantzig. Die praatte met haar 9-jarige zoon over wat er na haar crematie met haar as moest gebeuren. Ze suggereert om de as te verwerken in een vuurpijl, of in inkt, om een tatoeage mee te zetten. Dikke huivericoon en ja, ga je maar schamen, Saskia. “Soms wou je dat je iets niet gelezen had”, merkte Pawi terecht op. Ze vond die tatoeage natuurlijk ook een vreselijk idee, maar merkte bovendien op dat die zoon de helft van zijn moeder allang bij zich draagt, “als je de genetica mag geloven”. Lummel vond het simpelweg een “vreselikje”.

Wel en wee van onze lezers en hun huishoudens

Bij Bertie liep het even niet zo lekker allemaal, maar de stijgende lijn is inmiddels weer gevonden. Haar keukenkraan was kapot, je kent dat wel, toen raakte ze haar emailaccount kwijt, liet twee keer de aardappels “aanfikken” en tot overmaat van ramp … kon ze hier op dit blog niet meer reageren. Daar word je rillerig van, maar zoals gezegd, we denken dat ze inmiddels weer water, email en aardappelen heeft. Of ze weer kan reageren zien we zo meteen.

Met Timmerark lijkt het weer een heel ietsjepietsje beter te gaan, maar opnieuw moesten we wat reacties op zijn eigen verzoek verwijderen. Ook een video die hij ons wilde laten zien deed het eerst niet maar later wel. Het was Robin vertraagd met best een lief blafje op het end.

Tieten op Twitter

Dat was het al weer, de echte ophef was vorige week op Twitter, zie vooral aldaar als je (nog) een Twitteraccount hebt. Of beter: doe maar niet. Kort samengevat waren er op zaterdagavond vier overjarige pubers (vrouwen van middelbare leeftijd met van die eendenbekjes als profielfoto) die een “tietenmeetup” hadden georganiseerd. Wat dat was weet ik nog altijd niet, maar waarom ze daar in het openbaar over tweeten is duidelijk: aandacht. Heb het als vrouw over je tieten op Twitter en je krijgt ze achter je aan, de mannetjes, de dickpics. Dat is ook de bedoeling, anders doe je het wel via je eigen Whatsappgroepje. Nou die aandacht kregen ze. Giechelig sloegen ze de verzoeken om nadere details en “foto’s” af. Ik zag dit even bevreemd aan, maar ging me na een tijdje afvragen waarom mannen perse tieten van hen onbekende vrouwen willen zien, of ze nou mooi zijn of niet. Wat is dat toch? Wat moeten ze ermee? En waarom doen vrouwen aan die hitsigheid mee, sterker, waarom lokken ze het uit?

Naakt – borsten, poezen en piemels – is aldaar iets natuurlijks

Ik was net terug uit de sauna alwaar ik met mijn vriendin in serene sfeer een zaterdagmiddag lang had gebubbeld en gezweet en gekletst. Naakt – borsten, poezen en piemels – is aldaar iets natuurlijks, je ziet het niet eens. Hoewel er dit keer een man in het bubbelbad zijn scrotum bijna in mijn gezicht had geslingerd bij het afdalen van het trapje, en hoewel er een vrouw voorbij was komen klotsen met tieten die ongelogen bijna over het wateroppervlak sleepten. We hadden samen even goedmoedig glimlachend tegen elkaar gefluisterd dat het maar goed is dat mensen in het dagelijkse leven – onze collega’s, de buren, mensen in de bus – hun kleren aan hebben. Wij hoeven dat allemaal niet de hele dag te zien. En met de nodige zelfspot fluisterden we ook nog: “dat vinden ze vast ook van ons’.

Enfin, thuisgekomen kom je dan van die types tegen die op Twitter geen meningen verkondigen of nieuwtjes of grapjes delen, maar willen dat mannen naar hun tieten hengelen. Ik tweette er iets goedmoedigs over, in de trant van “nou, ik kom net uit de sauna, niet alle tieten hoeven te worden gezien hoor” en plaatste daar een grappig geitje bij dat zijn ogen bedekte.

BAM! Binnen een paar minuten gingen diezelfde dames die over hun tieten waren begonnen ineens tegen mij tekeer. Ja, tegen moi. Allereerst dat dit ook voor scrotums geldt, was ik het mee eens dus. Toen was er eentje die zei dat je toch niet naar de sauna gaat om naar tieten te kijken? Was ik het ook mee eens. Ik was er nota bene met mijn bloedmooie vriendin, die zoals bekend tieten heeft waar men een puntje aan kan zuigen. Maar je kunt nu eenmaal niet met gesloten ogen door de sauna lopen. Bovendien, wat maakt het uit, mooi of lelijk, dik of dun? Het gaat om meer, de persoon. Rare, bevreemdende discussie.

Ik heb de tietendames dus fluks en vrolijk geblokkeerd

De allermerkwaardigste sneer moest toen nog komen. Die kwam van een mevrouw die me voor de voeten wierp dat ik dus suggereerde dat vrouwen met lelijke tieten niet meer de sauna in mochten! Man man man. Wat een verstand. Ik heb de tietendames toen maar fluks en vrolijk geblokkeerd, want zoveel domheid en agressie wil ik niet in mijn timeline hebben.

Rond middernacht bleek dat er ook nog eentje een vriend had, een zo op het oog normale jongen die mijn geitentweetje nota bene gewoon had geliked. Die – de jongen, niet het geitje – ging de ophef nu in een stuk of zeven lange tweets analyseren en duiden. Hij deed dat verbazend goed, maar drong, wellicht onder druk van zijn vriendin, er als conclusie op aan dat ik mijn excuses zou aanbieden. Waarvoor? Nou, dat de dames mijn tweet verkeerd hadden begrepen en ondanks mijn herhaalde toelichting bewust verkeerd waren blijven begrijpen kennelijk. Zij wisten dus beter wat ik bedoelde dan ik zelf! En daar moest ik mijn excuses voor aan bieden. LOL icoontje. Blocken die hap, je wilt dat echt niet op het schermpje van je telefoon hebben.

Wil jij net als Timmerark en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan hier onze dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik had weer eens stroopwafels gekregen, meegebracht door lieve mensen uit Nederland. Voor stroopwafels kun je me niet wakker maken, maar als ik wakker ben, dan eet ik ze op. De echte met roomboter, de echte met stroop, NOOIT die met caramel meebrengen. Die zijn fout. De echten moeten het zijn. 

Foto: “Kanjers met stroop” © 2019 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

177 gedachten over “Tieten op Twitter”

  1. Onverwacht snel, deze nummer 251. Dat hele saunaverhaal heb ik gemist, gelukkig is er een samenvatting van gemaakt!
    Op naar de 500 dus. Goed begin vandaag.

    Liked by 1 persoon

  2. Bijvoeglijk

    Er zijn drie middelbare scholen vlakbij en ik woon aan de meestgebruikte fietsroute ernaartoe. Je krijgt dan, of je het wilt of niet, elke dag delen van conversaties mee waardoor veel duidelijk wordt over wat de gemiddelde puber bezighoudt. Alles komt voorbij. De gesprekken kunnen fel, verontwaardigd, vrolijk, verveeld, fanatiek, vals, verlangend, furieus, verwonderd of verloren zijn, en zijn een enkele keer ronduit filosofisch. Nu hoorde ik een eersteklasser deze bloedserieuze vraag stellen: „Waarom is kanker eigenlijk een bijvoeglijk naamwoord?”

    Anne de Jong

    Like

  3. Dank je, Pawi. Het saunaverhaal gebeurde exclusief op Twitter, hier meer een soort toegift van wat er verder nog gebeurde … Op naar de 500 indeed. In dit tempo over een jaar of vijf. Benieuwd wat voor kabinet we dan hebben, welke temperatuur, of Brexit dan al voorbij is, en of we dan letterlijk door het plastic waden.

    Like

  4. Ik vind de vraag van die jongen eigenlijk het enige goede van dit ikje, maar nu vraag ik mij af: hoe beluistert Anne de gesprekken van al die voorbij fietsende jongeren? Staat ze met haar oor aan het raam, zit ze voor de deur, fietst ze achter ze aan om te horen wat ze zeggen? Raadsels.

    Liked by 2 people

  5. Het was dan ook zo subtiel, Lummel, dat ik het uit moet leggen 😁😁😁 Zelf vond ik hem erg grappig gisterenavond, het was nog toeval ook. Die stroopwafels heb ik echt gekregen, ik merkte de woordspeling pas bij het snijden van de foto.

    Like

  6. Grappig, ik zit tegen de duurzame progressieveling aan denk ik. Die 10 categorieën lopen zo in elkaar over dat het moeilijk kiezen is. Maar gepensioneerd ben ik dus nog lang niet! Anders zou er wel elke dag een intro verschijnen.

    Like

  7. Wow, 251 intro’s alweer, proficiat, Bas! Een lekkere, allitererende titel trouwens, zo uit de Bob Evers serie weggelopen. Goed voor de statistieken ook: if you mention tits, you’ ll get the hits.

    Liked by 1 persoon

  8. Pays perdu

    Ik maak een praatje met de ober die koffie brengt. Waarschijnlijk door mijn afwijkende tongval, informeert hij belangstellend waar ik vandaan kom. Ik vertel hem dat ik sinds vijftien jaar in de Belgische Ardennen woon, in de buurt van Stavelot en Malmedy. Ik zeg maar niet dat het eigenlijk Lierneux is omdat toch bijna niemand dit dorpje kent.

    Enthousiast reageert hij dat hij de Ardennen en mijn woonomgeving goed kent: zijn ouders hadden jarenlang een stacaravan in de buurt van Vielsalm. Verheugd en verbaasd over zoveel toeval voegt hij er aan toe: „Het is eigenlijk Lierneux maar dat zeg ik nooit omdat toch bijna niemand dat dorpje kent.”

    Barbera Schumacher

    Liked by 1 persoon

  9. Nou, wat een toeval. Iets soortgelijks is mij al honderd maal overkomen, maar nooit aan gedacht om het naar de krant te sturen. Domkopje dat ik me d’r eentje van jullie ben. Ja, en nu hoeft het niet meer.

    Like

  10. Ik ga binnenkort een recept met parelhoen en vergetengroenten op mijn blog zetten. Ik denk erover om tieten in de titel te zetten. Suggesties?

    Like

  11. Voor wie er eens heen wil, dat Lierneux, dit is waar het ligt, niet te ver rijden, voorbij Tilburg de grens over en dan links aanhouden tot je honger krijgt. Ter hoogte van Luik beginnen met afremmen en de kinderen vragen om hun schoenen aan te doen.

    Like

  12. Ons huis werd laatst geinspecteerd door een bouwkundig expert. Je zou het niet verwachten bij dat beroep, maar hij was vol fantasie. Dat bleek uit zijn rapport.

    Een tipje van de sluier: in de kruipruimte werd géén schimmel waargenomen.
    “maar soms zijn schimmels niet met het blote oog te zien, kunnen zich razendsnel verspreiden, kunnen leiden tot zwamvorming, de zogenaamde huiszwam, en kunnen de balken aantasten, die dan gaan rotten.”
    En verderop in een klein zinnetje “geen balkenrot aangetroffen, maar…”.

    Zo’n fantast zou je alle hoeken van de kamer willen laten zien, als die dat al niet uit zichzelf had gedaan.

    Liked by 2 people

  13. Puzzel

    Bijna alle zorgverleners zitten met mij en mijn vijftienjarige dochter aan tafel; diabetoloog, diabetesverpleegkundige, schoolmaatschappelijk werk, psycholoog van het diabetesteam, jeugdpsychiater, casemanager van Jeugdzorg.

    Uniek, zo’n afstemmingsoverleg. En zeker niet zonder slag of stoot georganiseerd. Het gaat niet goed met mijn dochter. Ze is, laten we het maar zo noemen, een complex geval. Elke behandelaar bespreekt wat er zijns of haars inziens moet gebeuren.

    Dan onderbreekt mijn dochter het overleg. „Jullie hebben allemaal een puzzelstukje in jullie handen”, zegt ze. „Maar ik ben geen verzameling puzzelstukjes. Ik ben de hele puzzel.”

    Wendel Post

    Liked by 1 persoon

  14. Op mijn ipad is het haast onmogelijk om tereageren op het China verhaal van Ilona. Drie uur scrollen om bij het laatste deel aan te komen en dan nog een half uur om naar de laatste reactie tegaan.

    Op mijn iphone gaat het al helemaal niet. WordPress moet eens flink nadenken over hoe het met verschillende devices omgaat.

    Ik lees het wel wanneer ik mijn computertje weer zie.

    Liked by 1 persoon

  15. Kinderbijslag

    Mijn broer en ik treffen elkaar op een ochtend aan de keukentafel van onze dementerende vader van 99. Hij woont nog steeds thuis, met de nodige thuiszorg en hulp van ons. Hij bekijkt zijn kinderschare en vraagt: „Krijg ik nu nog kinderbijslag?”

    We schieten in de lach en ik zeg: „Nee pap, we krijgen alle drie AOW.”

    Marike Lindhout

    Like

  16. Geruststellend

    Mijn klas krijgt de schoolfoto’s uitgereikt. Een leerling vindt dat ze er niet zo mooi opstaat. Als ze mijn foto ziet, moet ze een beetje lachen: „Kijk naar uw haar!” Ik zeg dat ik vind dat we niet zo kritisch hoeven te zijn op onszelf en dat ik onze foto’s best goed vind. Ze kijkt me aan, klopt geruststellend op mijn arm: „Houd dat zelfvertrouwen, juf.”

    Tineke Drewes

    Liked by 1 persoon

  17. Klederdracht

    In het Zeeuws Museum in Middelburg is een tentoonstelling over Zeeuwse klederdracht voor mannen. Twee dames van gevorderde leeftijd lopen naar de balie en vragen om twee tickets. „Bent u bekend met het museum?” vraagt de kassier. „Neen”, luidt het antwoord. „Wel, op de vierde verdieping zijn de wonderkamers, op de derde ‘Nooit meer werken’, op de tweede de vaste collectie en op de eerste een expositie over mannenpakken.” Bij een der dames gingen de wenkbrauwen en mondhoeken olijk omhoog.

    Jos Hopstaken

    Like

  18. Ah, nu snap ik hem. Ondeugend dametje daar in dat museum. Maar nog aannemelijker: de schrijver van het ikje bedacht het woordgrapje en zocht en vond een Sprechhund.

    Like

  19. Ik speelde vroeger wel meidenpakkertje. Ik wist niet dat vrouwen dat nog steeds doen.
    Ik heb ook nooit iemand ‘neen’ horen zeggen.

    Like

  20. Dat viel me ook op, Jos was zoo goed bezig met keurig leesvoer…kassier, olijk, neen daar horen geen tickets tusschen.

    Like

  21. Hahaha, grappig, maar niet heus. Ik snapte hem niet – tot ik hier kwam en bleek dat je mannenpakken ook kunt lezen als mannen pakken. Mijn hemel! 🤦‍♀️ Die Jos, daar kun je mee thuiskomen zeg.

    Liked by 2 people

  22. Vooroordeel

    Op het afgesproken tijdstip belt de Brabantse beddenleverancier in Rotterdam bij me aan om een logeerbed te bezorgen. Met zachte G stellen de twee jongens zich voor. Terwijl ze met het pakket de tuin inlopen draait er een zich om en zegt: „Hé, een tram!”

    In gedachten zie ik het vredige dorp waar ze vandaan komen en zeg: „Ja, die heb je hier in de grote stad.” „Weet ik meneer, maar ik sta dubbel geparkeerd”, zegt hij, vervolgt snel zijn weg naar binnen en nog voordat ik koffie heb kunnen aanbieden stuift het busje weer weg.

    Karsten Seven

    Like

  23. Met een logeerbed de tuin inlopen, dan snel de weg naar binnen vinden en direct wegstuiven met een busje, het lijken wel stadsmensen! Druk druk druk.

    Liked by 1 persoon

  24. Baan

    Na een veel te lange tijd zonder sportieve activiteiten, trek ik (vrouw, 61) sinds een aantal maanden drie keer per week baantjes in het zwembad. Het doet me goed, ik voel me energieker en jonger.

    Onlangs zwom een man die in dezelfde baan als ik aan het zwemmen was, mij tegemoet en glimlachte charmant naar mij bij het passeren. Toen ik weer terugzwom zag ik dat hij aan het eind van de baan uitrustte en naar mij keek.
    Ik merkte dat ik mij gevleid voelde door de onverwachte aandacht van deze jonge man en zwom (wat fanatieker dan daarvoor) zijn kant op.

    Toen ik de kant had bereikt, keek hij mij weer uitermate aardig aan om mij vervolgens te vragen of ik er bezwaar tegen had om in de baan ernaast te gaan zwemmen omdat het tempo van de zwemmers in deze baan wat hoger lag dan dat van mij. Ik was weer helemaal 61.

    Lot van der Heijden-de Graaff

    Liked by 1 persoon

  25. Hahaha. Dat ging bij mij wel even anders. Als ze me uit de baan wilden hebben sloegen ze me met hun zwaaiende armen -zogenaamd per ongeluk- op mijn hoofd.

    Liked by 2 people

  26. Gelukkig kreeg ik van de chaperon bij het eerstvolgende Sinterklaasfeest een surprise: een badmuts met gigantische spijkers uitstekend alom. Die draag ik nog graag. Lekker punk. Out. Dat bedoelt KvL natuurlijk met Ok dan.

    Liked by 2 people

  27. Verloedering

    In de speeltuin sta ik mijn vijfjarige dochter aan te moedigen. Er komen vijf jongens aan. Donkere jassen aan, capuchons op. Een jaar of vijftien oud. Ze zeggen denigrerende dingen over leeftijdsgenoten. Ze gaan aan een tafeltje zitten. Halen iets tevoorschijn. Stukken van de verpakking gooien ze op de grond. De buurt lijkt te verloederen. Nieuwsgierig kijk ik wat ze tevoorschijn hebben gehaald. Ik zie wat het is zodra de eerste sushi in één van de puberkelen verdwijnt.

    Wim ten Have

    Like

  28. Het vette is in de spambox achtergebleven. Enfin.
    Dit is misschien wel het beroerdste ikje ooit. Alles eraan is lelijk. Sushi verdwijnt in puberkeel. Aargh!

    Liked by 1 persoon

  29. Ok dan? Daar gaan we dan!
    Bedankt voor alles, AvV; ik heb een kopie van BlankVuil van je blog alhier naar het blog van mij, KennisvanLater.org aldaar verplaatst en je mag het hier verwijderen. Mag. Als je vindt dat het hier niet misstaat wie ben ik dan om dit tegen te willen gaan? TimmerArk, ja, dat weet ik.
    Maar je hebt er veel werk in gestoken* en eerlijk is niet altijd slim, dat merkte ik onlangs nog weer bij mevrouw de huisarts om over meneer maar niet naar huis te schrijven; ten tijde van geen kommer geen kwel was ik er maar wat blij mee. Wat? Ja, wat. Met jouw werk aan mijn verhaal, niet met de huisartsen. Mevrouw de huisarts had en mijn hart gestolen* en mijn vertrouwen beschaamd en dat allemaal binnen een pagina of vierenveertig (A4) van mijn dossier, ja, op papier, een cd-ROM of een stickie mag niet want, dat kan kwijt raken in een auto of een trein en dat is dus niet privacy gevoelig. Papier ook maar zodra het op de post is ligt de privacy last bij de ontvanger of misschien bij de tussenpersoon, de bezorger, dat weet ik niet meer van de warrige verklaring te ontworstelen aan mijn geheugen, mankheid, help deze zin loopt kreupel en ik ben net bij mijn huisartsen geweest wat nu?
    Ik heb er veel werk in gestoken, in BlankVuil en jij ook, jullie dan Apie van Vuren en dat is mij eeuwig …
    …of klik op mijn icoon.
    Ik zal niet liegen, ik verga momenteel van een eerlijke pijn. Geen organen die in opstand komen, geen hersens die Up en Down verwarren nee, spieren die het uitschreeuwen van de pijn vanwege een trimster. Jawel. Mag ik vervolgen?
    Dat dus.
    Gr.

    Like

  30. Gamen

    Ik probeer in de trein wat te lezen in Schleiermachers Over de religie. Het is rumoerig; de coupé is gevuld met pubers en studenten. Afgeleid vang ik flarden op van een gesprek. Tot mijn verrassing gaat het over wat het betekent om dood te zijn. Ik spits mijn oren. Al snel kom ik er achter dat je een sms moet sturen, waarna je een code krijgt waarmee je weer verder kunt met je leven.

    Jan van Wijngaarden

    Like

  31. Zo, daar kan zand over, niet meer op terugkomen of naar omkijken , dat was eenmaal en dat komt nooit weer terug.
    Het zijn allemaal keurige etalagetermen en te pas en te onpas poppen.
    Dood. Hoe toepasselijk!
    heb een BLOCK op de radio 1 app. Echt waar. Ironie mag nie.
    Het zal een spel zijn, een game? En is het valsspelen of legitiem?
    Een smscode voor een ondode. Waar een treinreis niet heen kan leiden!
    Ja, maar zeilbootjes in het water in de mist die kunnen niet verhullen dat de veronderstelde ontmoeting nooit heeft plaatsgevonden tenzij
    …vul maar in.

    Like

  32. Blijft die moderatie eeuwig? Waarom eigenlijk ik heb nooit een wanklank achter gelaten … nou… wel wanklanken misschien maar geen natrappende bewegingen. Hooguit ronkende huiliehuilie bullebakjes als woorden die door een zieltje sneden maar goh, dat was mijn zieltje dus waar hebben we het over? Geven en nemen denk ik dat altijd als ik bij Hornbach Jippijajajipiejee zink.

    Like

  33. Ooit maakte ik een wandeling in de polder, de zon was nog net niet op, de velden werden aan het oog onttrokken door de ochtendnevel. Daar maakte ik een foto van zeilbootjes in roerloos water. Dat fotootje stuurde ik naar een site van KvL. En dat is het enige dat doet denken aan een ontmoeting tussen ons beiden. In werkelijkheid heeft die nooit plaatsgevonden.

    Over het ikje: jammer dat de kop meteen de spoiler is. En dat Jan zo’n serieuze man is.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.