Man gaat visje kopen (393)

Over ikjes en een slechtschrijvende kakelkip

Ik, een jonge feministische vrouw aan het werk op een IC. Ik, in een zomers jurkje aan het wandelen met mijn hond. Ik, in de wachtrij op een landgoed. Ik, zonder hondje aan het varen. Ik, aan het boodschappen doen in een Marokkaanse winkel. Ik, in een Ierse pub aan het kletsen met een kleine dikke man.

Er stonden weer heel wat ikken in de NRC vorige week. Ik bespreek hier wat ze meemaakten, hoe ze het op schreven en wat het ikjespanel ervan vond. Het watpanel? Het ikjespanel. Want zo heten ze, die belevenissen van lezers die de NRC elke dag publiceert: “ikjes”. Veel leesplezier voor wie dat nodig heeft.

Een zelfspotikje heet dat en daar houden we van

Die jonge feministische vrouw was Evelien Terstappen. Vond ze zelf althans. Ze werkte op een IC en ze vroeg aan een jongetje wat diens huisarts van zijn klachten vond. “Wat zei hij over je klachten?” vroeg ze letterlijk. Tja, en toen was het makkelijk scoren voor het kleintje. “Hij? Ook vrouwen kunnen arts worden, hoor!” En krek, dat het menneke gelijk had. BAM! In your face, Evelien! Wel goed dat ze het opschreef en naar de krant stuurde. Een zelfspotikje heet dat en daar houden we van.

Photo by Cedric Fauntleroy on Pexels.com

Maar volgens ikjespanelsmaakmaker De Schrijvende Rechter (DSR) was de zelfspot in dit ikje nogal doorgeschoten. “Ik, een blanke vent van middelbare leeftijd die graag bewust sexistische opmerkingen maakt, vermoed in deze slechtschrijvende kakelkip de dochter van een zekere BHV-er in de basismetaal.” schreef hij. Waarbij de BHV-er een insidersmopje is. Ook Ilona vond het “bepaald geen hit” en ze vermoedde dat het ikje “tijdens deze hitteweek” geschreven was.

Noot van de redactie (voor de mensen die dit pas over een jaar of wat lezen): het was keiheet, althans, dat dachten we toen nog, nu weten we beter en was de zomer van 2022 de laatste zomer die nog enigszins draaglijk was. En dat niet alleen vanwege het klimaat, maar ook vanwege wat die gek in Rusland deed. We woonden toen ook nog niet in bunkers, dat kun je je nu niet meer voorstellen.

“volledig verzonnen slecht geschreven ikje”

Pawi vond de clou van het ikje vergezocht. Of het echt gebeurd is, betwijfelde ze. Zelf werd ze – medisch specialist in ruste – vroeger bijna altijd ‘zuster’ genoemd. “Niks mis mee, als je deskundigheid maar wordt erkend.” Ook Lummel dacht dat het een “volledig verzonnen slecht geschreven ikje” was. Bertie geloofde het maar half: “Alsof ze voor de opmerking een plotje heeft bedacht”.

We filosofeerden nog wat over andere beroepen waar het nog even wennen is dat ook vrouwen die uitoefenen. DSR jr. heeft het keurig niet alleen over vuilnismannen maar ook over vuilnisvrouwen en krijgt een ijsje als hij er eentje uit de laatstgenoemde categorie ziet. Ikzelf zei guitig dat ik laatst inderdaad voor het eerst een vuilnisvrouw had gezien. “Ik heb haar even geholpen …”

Photo by Megan Ruth on Pexels.com

Maar alle gekheid op een stokje: sommige sceptici beweren nog altijd dat de NRC hier niet meeleest. De volgende dag stond er toch maar mooi een ikje in de krant met als titel “werkmannen”. Het was er eentje van Esther Zielhuis en ze vertelde dat ze in een zomers jurkje met haar “jonge zwarte flatcoated retriever” (noot van de redactie: da’s een hond) aan het wandelen was, daar waar “werkmannen” in een opgebroken straat aan het werk waren. Als Esther voorbij loopt valt hun gesprek stil. Ze verwacht gefluit, maar hoort dan een van de mannen zachtjes zeggen: “Zo, dat is echt een mooie hond”. De flatcoated retriever is een Engels ras dat gefokt is om bij de jacht het geschoten wild te apporteren. “Gemiste kans dus”, zei een panellid vals. Ook DSR kwam scherp uit de hoek: “Misschien bedoelden de werklieden wel ‘lekkere bitch’ met hun ‘mooie hond’.” Dat niet alleen de mannen van het ikjespanel vals uit de hoek kunnen komen bewees vervolgens Ilona met haar opmerking “Het kan gebeuren dat een huisdier mooier is dan z’n baasje. Kán hoor.” Dus ja, soms is het maar goed dat de ikjesschrijvers hier nog niet allemaal meelezen.

Wat vergeelt wordt vanzelf wel weer groen

Tussendoor hadden we het nog over de auto wassen, jezelf douchen en de tuin sproeien. Mijn auto wordt eens per maand in een milieuverantwoorde wasstraat met osmosewater en gezuiverde lucht gereinigd. Het afvalwater wordt vervolgens naar een arm land gepompt. Douchen deed ik altijd al binnen vijf minuten. Ik spreek wel mijn partner dagelijks bestraffend toe. Tot nu toe hebben we het daar alleen maar warmer van gekregen. Sproeien van de tuin daar doe ik niet aan. Wat vergeelt wordt vanzelf wel weer groen. Die stelregel heeft me in feite door het hele leven geholpen.

En ik deel bij deze ook hier de vreselijke foto’s van de overblijfselen van mijn in elkaar gehakte porseleinen meeuwtje, dat ooit in het vogelhuisje in de achtertuin woonde en daar zo guitig naar buiten keek, met zijn kont in het zaad. Boven zien jullie hoe ik hem op een droeve morgen aantrof. Onder hoe ik hem weer in elkaar knutselde als poging tot reconstructie. Geschokte reacties op Twitter natuurlijk, maar ook deskundig commentaar. Het is vermoedelijk een jonge ekster geweest die het ding heeft opengehakt op zoek naar de slak in het vermeende slakkenhuis.

Dus ja, toen was het toch al weer woensdag voor we er erg in hadden. De woensdag, da’s bekend, kan de ikjesweek maken of breken. Als het woensdagikje goed is, dan is de week goed. Is de woensdagik slecht, dan wordt het doorgaans niks meer. Het was Aad van Cortenberghe die er, helaas, verantwoordelijk voor was dat het vorige week dus helegaar niks was. Hij vertelde dat hij de expositie van Antony Gormley in Museum Voorlinden bezocht. Ons een biet, Aad! We kennen die hele Antony niet. We kennen dat museum niet. Ga erheen, zet een selfie met je zelfvoldane echtgenote met halssnoer en handtasje op Facebook voor de kleinkinderen, maar val ons er niet mee lastig. Over Antony Gormley hoorden we niks. Maar Aad zag wel in de wachtrij voor de lunch “in de oasetent” een “grijsgekuifde man” staan. Kaketoe? Nee. Een man! “Hé, het was Dick Benschop.”

Dat beeld dat van die sokkel viel

Noot van de redactie voor de lezers die dit over een jaar of tien lezen: Dick Benschop was directeur van Schiphol. Dat was een vliegveld bij Amsterdam. Amsterdam was de hoofdstad van ons land en lag toen nog droog. Vliegvelden waren een soort van opstapplaatsen voor vliegtuigen. Dat was nog in de tijd voor de Grote Klimaatramp. Mensen vlogen toen nog met vliegtuigen fysiek – zelf dus, niet via cyberspace – over de hele wereld. Waarom ze dat deden weten we eigenlijk niet. En die vliegtuigen die gebruikten me toch een plons kerosine, joh, daar word je akelig van. Nee, ja, dat wisten ze, over dat energieverbruik en de CO2, maar ze deden het toch. Eigenlijk misdadig, nee, dan zaten we nu niet in de shit. En die Benschop was zo’n slechte manager van dat vliegveld dat er urenlange rijen ontstonden van mensen die wilden instappen maar niet bij de vliegtuigen konden komen. Dat kwam door een tekort aan personeel, veroorzaakt door slecht betalen en slecht plannen. En hopla, weg was de reputatie van Schiphol en Nederland. Achteraf heeft het ons alleen maar geholpen, maar dat wisten we toen nog niet, en Dick Benschop al helemaal niet, die ging gewoon met zijn maitresse of vrouw naar een expositie van Antony Gormley in Museum Voorlinden, je kent hem misschien nog wel, die Antony Gormley, die Engelse beeldhouwer die in 2029 wereldberoemd werd vanwege die affaire met dat beeld dat van die sokkel viel.

Maar goed, in dat ikje uit 2022 zag Aad op een goede zondag Dick dus en hij ziet dat de grijsgekuifde Schipholdirecteur al na drie minuten ongeduldig uit de wachtrij stapt. Dat was zo’n beetje de clou. Dat Dick dus zelf ook weleens in de rij moest staan. Ja, daar lachten ze toen om. Lummel vond het “een lullig voorvalletje” en dat was het. Punt.

„Dat ís onze hond!”

Zo’n week komt dan niet meer goed. Ook al ging de donderdagik over een hondje. Een schipper, François Toussaint den Ouden, vaart de Oranjesluizen uit in de richting van het IJsselmeer. Voor hem vaart het schip waar ze net nog naast lagen in de sluis. François Toussaint den Ouden kijkt geamuseerd naar het hondje dat op het achterdek van dat schip dartelt en omhoog springt tegen het raam van de kombuis. „Die mensen hebben net zo’n hond als wij”, zegt François Toussaint den Ouden tegen zijn vrouw. Maar die heeft de verrekijker voor ogen en roept verschrikt: „Dat ís onze hond!”

Inderdaad, nog een gelukkie dat zijn vrouw nog wel naast hem staat. Opnieuw een zelfspotikje. De een (Lummel) vond het niks, de ander (DSR) vond ‘m wel leuk. “Beetje slapstickachtig”. Pawi vond het een “heerlijk verhaal, prima ikje” en vroeg zich af hoe dit afgelopen is. “Hond met zwemvest overgooien?” Daar zijn allerlei websites voor, zo wist Ad Hok, zoals die over “Honden aan boord”. Daar kun je bijvoorbeeld alles lezen over hoe je zelf een hondenloopplank in elkaar knutselt. Met slipvaste treedjes en een poepuitwijkplaats voor zowel de aanboordgaande als vanboordgaande hond. Er kunnen dus twee honden tegelijk poepen, op de plank, en de poep wordt meteen opgeruimd door een ingenieus doortreksysteem, zodat noch het schip noch de wal wordt bevuild. Plons. Karper of krokodil spert muil open. Weg hoop.

We sleepten ons door de week heen. Gelukkig was het op een gegeven dag toch eindelijk zaterdag. Tijd voor het ikje dat onze martelgang beëindigde. Want op zondag kan het panel van het werk uitrusten, zodat we met frisse moed en een gevulde body battery op maandag weer het ikjeslooprad in kunnen. Tim Crins doet vaak boodschappen in een Marokkaanse winkel en “als de gelegenheid zich voordoet” probeert hij soms een praatje te maken. Toe maar, alleen als de gelegenheid zich voordoet. Hoe dan? Maar goed, hij vroeg laatst “de vader van het gezin” hoelang die al in Nederland woonde. „Uhm”, antwoordde die, „sinds 1989.” „Oh,” zei Tim verrast, „dat is mijn geboortejaar.” De gebruikelijke korte stilte voor de clou volgde en toen antwoordde de winkelier: „Dan wonen wij allebei even lang in Nederland.”

Het deed onze hele lezersschare onmiddellijk denken aan de klassieker van Van Kooten en de Bie over de Turkse groentenman.

Verder werden we er niet warm of koud van.

Oh, heb ik weer, dat was het ikje van de vrijdag. Dat van zaterdag was er eentje over een gesprekje dat Henk van Middelaar (schrijver, leraar Nederlands, interviewer en presentator, dus echt de doorsnee NRC-lezer waar de ikjesrubriek voor bedoeld is) had in een Ierse pub met “een kleine dikke man” die rook in zijn gezicht blaast. Soan is zijn naam en hij maakt grafzerken. Als ze een “dunne, bebrilde man” zien wegrijden zegt Soan in zijn handen wrijvend dat de man naar de Oekraine gaat, vechten tegen de Russen: “Hem zien we niet meer terug. Ik zal een mooie steen voor hem maken.”

Henk kan schrijven en een sfeertje neerzetten. “Je ziet de man voor je”, schreef Ilona bewonderend, “je ruikt de rook en het verschaalde bier. Knap in zo weinig woorden”. Volgens DSR ging de dunne, bebrilde man gewoon een visje kopen.

Wil jij net als De Schrijvende Rechter, Ilona en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je plezier hebben met lezers die voor je het weet goede kennissen van je kunnen worden? Misschien wil je een uitnodiging voor de jaarlijkse bijeenkomst van de auteurs en reageerders van deze site? Een keer meedoen aan een hartverwarmend Zoemuur©? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan verstopt op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren, aangenaam!

Reacties zijn welkom via het reactieveld, het contactformulier of een email naar bas@basvanvuren.org

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. 

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de header image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Ik kijk ook weleens televisie. Maar goed, daar maak je normaliter geen foto van. Dit keer was het anders en ik veerde op uit mijn luie stoel. Was dat niet mijn zus? Mijn nicht? In ieder geval familie. Maar misschien ook niet. De volgende keer zie ik vast wel weer iets anders.

Foto: “Trots op Saskia” © 2022 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Stemacteur. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Behandelt ikjes en organiseert zoemuurtjes. Want ja. Je moet toch wat

93 gedachten over “Man gaat visje kopen (393)”

  1. Turks

    Met mijn kinderen sta ik op het vliegveld van Izmir om terug te gaan naar Nederland. Mijn hoogblonde Hollandse zoon wordt steeds afstandelijker naarmate we de douane naderen. Als ik hem vraag of er iets aan de hand is, antwoordt hij liever niet met mij gezien te worden. Ik vraag me af wat ik heb gezegd of gedaan. „Ik heb een Turkse moeder dus formeel gezien heb ik de Turkse nationaliteit”, zegt hij. „Ik ben achttien jaar, gestopt met school en dan die nationaliteit – de perfecte kandidaat voor de Turkse dienstplicht.”

    Demet Vatansever

    Like

  2. Dank je! Ja, een prettige onschuldige titel vond ik het wel. Met dank aan DSR.

    Terzijde, hedenochtend na publicatie merkte ik een verloren gegane reactie van een nieuwe kuch reageerder op bij het intro van gisteravond. Komt goed, als hij hier althans meeleest. Hij kan zijn anekdote hier kwijt, mits kernachtig en bondig geformuleerd. Spelling en stijl doen we niet moeilijk over.

    Like

  3. Een van de betere intro’s. Broeva! Haro!

    Dat dit nu als ikje verschijnt betekent dattie door de controle gekomen is en weer in Nederland is. Zo kan dit ikje volgende vakantie weer ingestuurd worden.Niet vergeten de leeftijd aan te passen.

    Geliked door 1 persoon

  4. Dank je, Lummel. Ik doe mijn best. Vaak. Als de ikjes niet om over naar huis te schrijven zijn is het heerlijk freewheelen. En ik hoop dat mijn nichtje Saskia mee komt lezen. De echte dan.

    Like

  5. Normaalgesproken reageert DSR alleen op aperte onwaarheden in het introotje. Daar is deze week geen aanleiding toe.

    Als APD desondanks toch wil kibbelen, moet ie z,’n heil maar elders zoeken.

    Geliked door 1 persoon

  6. Vreemd Ik-je. Dit zijn toch dingen die je, zeker als ouders, van verre ziet aankomen om vervolgens passende maatregelen te nemen?

    De volzin die de zoon in de mond gelegd krijgt, komt wel erg gekunsteld over. Doet me denken aan een oud sketchje van Van Kooten en De Bie:

    Like

  7. Bij deze nomineer ik “Met zijn kont in het zaad” als titel van het volgende introotje.

    Titelnominaties zijn overigens een prima uitlaatklep voor creatieve wedijver zonder te vervallen in verkrampte, voortslepende wedstrijdformats met felicitatietelegrammen en al wat niet meer.

    Geliked door 1 persoon

  8. Uit het lezersoog verloren maar niet aan de boekmark ontsnapt.

    Of uit de bookmark. Tijdens de, te lange tijd, uitgestelde opruiming weer eens met een nostalgische glimlach aangeklikt en poef;

    alle toch wat ver- en gekleurde en plakkende herinneringen vervangen door en samengebald in een gedichtenwedstrijd en een meestal erg leuke mailwisseling, en vele fijne ‘ontmoetingen’. Was (ben) veel te verlegen voor de ontmoetingen zoals deze er ooit waren.

    Knap dat je het al zo lang volhoudt.
    Jullie ook!

    Mijn stiefvader zei altijd, en nooit aardig:
    “Jullie is Jodenvolk”.

    Heeft iemand een idee wat dit moet betekenen?

    Afijn, heb nooit een klik met de ikjes gehad, maar sommige commentaren waren en zijn nog steeds leuk, veel leuker dan het besprokene, zelfs.

    Weet even niet hoe ik mijn gravatar kan vervangen dus vergeef me mijn smoelwerk bij deze bijdrage.

    Like

  9. Als het waar is, speelt mevrouw Vatansever met vuur. Dat wordt de knip trekken om de dienstplicht af te kopen.
    Maar omdat haar zoon een lesje lijkt op te zeggen, is dit ikje vermoedelijk zelf bedacht door de inzendster.

    Geliked door 2 people

  10. Welkom nieuwe reageerder, markpaultimmermans! De bovenstaande reactie is met een uurtje vertraging op de site terecht gekomen, je gaat zien dat dit sneller gaat worden. Het filter moet nog even calibreren.

    De quote van je stiefvader vind ik persoonlijk niet echt fris, maar laten we zeggen in ieder geval verouderd en zouden we nu niet meer moeten willen bezigen.

    Zie https://www.ensie.nl/woordenboek-van-populair-taalgebruik/jullie-is-jodenvolk

    Geliked door 1 persoon

  11. Mooi dat het filter op scherp staat, er loopt vreemd volk bij de weg.

    ‘Jullie is jodenvolk’ heb ik ook regelmatig gehoord, maar dan als ingesleten uitdrukking zonder venijn. Het allitereert wel fraai.

    Die nieuwe reageerder had ons een anecdote in het vooruitzicht gesteld over een feministisch blad anno 1988. DSR wacht dat maar kalmpjes af, want dat klinkt veel interessanter dan de bespiegelingen waarmee MPT vandaag zijn debuut heeft gemaakt.

    Geliked door 2 people

  12. Bedankt Bas, voor de aardige woorden en de link. Heel verduidelijkend. Ik weet bijna 99% dat mijn stiefvader die inmiddels 100% dood is en een paardenlul was tijdens leven dit niet antisemitisch bedoelde.
    DSR,
    De anecdote is vanwege een botsing tussen account en wachtwoordbeheer ws in het internet hiernamaals terecht gekomen. Dit is de laatste reactie die ik op een zogenaamde SmartPhone type. Een tablet werkt beter, veel beter, en als het goed is heb ik nu een goedwerkend wachtwoord. DeDrijvendeVlechter met wat getallen en het hashtag. Allemaal in goede humeur en met een knipoog van een Chinees die zich schaamt voor zijn twee blauwe ogen. Die zijn er namelijk. Of ze ook blond zijn weet ik niet.

    Voila. Tijd nu voor de verlate middagduik zoals WC en JFK beide namen, maar met verschillende doeleinden en in verschillende…nou vult u zelf maar in.
    Dag bloemen, dag boeren, dag leden.

    Like

  13. @MPT
    Veel beloven, weinig geven….
    Zoiets gebeurt ons allemaal wel eens maar dan tik je het gewoon nog een keer.

    Leuke Robby Muntz-avatar trouwens!

    Like

  14. Anecdotes uit 1988! Dat benne de beste. Graag toch even de storyline MPT. Dus je had toen ook al van die tijdschriften? Wat gebeurde er toen? Een vroege #metoo meegemaakt met de hoofdredacteur, bezorger, koffiedame?

    Like

  15. Ik kende Robby niet, nooit van gehoord zelfs maar man man da’s smeuïge kost hoor die je op het internet vindt. Bijvoorbeeld dit in de Adformatie:

    “Muntz veroorzaakte een jaar geleden al ophef toen hij in het programma Waskracht! verkleed als Hitler door Wenen liep. Daarbij joeg hij drie orthodoxe joden de stuipen op het lijf. Volgens de VPRO zijn de drie programma’s die hij onder de noemer Muntz Actueel had willen maken in dezelfde hoek te plaatsen als de omstreden Hitler-uitzending. Muntz zou bijvoorbeeld als De Rijdende Hufter een parodie maken op het NCRV-programma De Rijdende Rechter.”

    Like

  16. Die ophef ‘van een jaar geleden’ was in 1998….toen Tim zijn anecdote van tien jaar eerder misschien nog wel wist.

    Een echte vpro-man. Opvallend dat hij APD , die zich anders nog wel eens op zijn lidmaatschap laat voorstaan, vol-ko-men onbekend is.

    Like

  17. In 1998 woonde ik in den vreemde, daar waar de Nederlandse tv heel ver weg was en je het Nederlandse nieuws eens per week via de NRC Weekeditie voor het buitenland in je brievenbus vond. Je echte brievenbus. Een nieuwsbrief op echt luchtpostpapier in een luchtpostenveloppe.

    Like

  18. Goh, kreeg jij ‘em in een enveloppe? In de zeventiger jaren verstuurde de NRC die luchtposteditie gewoon opgevouwd met een aderesstickertje er op.

    Like

  19. Vader

    Het is mooi weer, en daarom haal ik mijn klassieke cabriolet van stal. Bij een stoplicht staat een auto naast mij met de ramen naar beneden. „Nice car”, zegt de man achter het stuur. Een klein jongetje op de achterbank vertaalt: „Mooie auto.” Hij voegt eraan toe: „Mijn vader is Engels en kan geen Nederlands.” Hij zwijgt even en zegt dan: „Mijn vader kan eigenlijk helemaal niks.”

    Willem Heemskerk

    Like

  20. Ik denk dat dit ikje zich geheel in het hoofd van Willem afspeelt. Hij is zo vol van zichzelf als hij in zijn dakloze auto zit. Hij denkt dat alle vrouwen/mannen die hem zien verliefd op hem worden, dat kinderen denken ‘was dat mijn vader maar’.
    Oliedom om dat naar de krant te sturen.

    Geliked door 1 persoon

  21. Ik hoop toch vurig dat, in tegenstelling tot wat vorige week werd beweerd, koeien wel kunnen vliegen.

    En dat ze dan massaal tot ontlading komen boven zo’n treurig boomerautootje met dito passagier. Dat joch mag ook een flats meekrijgen.

    Geliked door 1 persoon

  22. Juist de opmerking van die jongen werkt op mijn lachspieren, verzonnen of niet. Zoiets had ik graag willen zeggen als puber maar durfde het niet hardop. We mompelden wat.

    Like

  23. Het jongetje waant zich veilig, papa verstaat me toch niet. Dat zal niet lang meer duren hoop ik.
    Ik zou best wel eens mee willen in zo’n klassieker, nu het nog kan/mag. Sjaaltje om, hoedje op, kaart op schoot en karren maar!

    Like

  24. Mij niet gezien. Auto’s moeten worden behandeld zoals sigaretten: keuze uit poepbruin en oudgrijs; geen luxe of uitbundigheid behalve state-of-the-art veiligheidsvoorzieningen.

    Autorijden als hobby kan echt niet meer. Wie wil opvallen, gaat z’n fiets maar versieren.

    Geliked door 1 persoon

  25. Met behulp van de uitstekende zoekmachine mijn stukkies over de Tulpenrallye opgezocht en met de wetenschap van nu tot mij genomen. Conclusie: ik maakte er wel werk van, zeg!

    Voor de mensen die dit over enkele jaren lezen: deze stukjes gingen over een voormalige best wel gewaardeerde reageerder alhier, nog uit de tijd voordat zij aan het Stockholmsyndroom en de Misplaatste Loyaliteitsziekte ging lijden. Tja, en daar hebben de artsen nog niets op gevonden. Best hardnekkig.

    Het liveverslag van editie 2017 toen ze vanwege een kapotte 6-volts accu die ze onderweg hadden gevonden vroegtijdig op moesten geven.

    Met Miriam op de motorkap – Tulpenrallye 2017 (Live)

    En het akelige verslag van editie 2016, vanaf toen het nog zo goed leek te gaan, tot het kille einde.

    Dat was me een heel klein Tulpenrallyetje voor Miriam en Ruud

    Of ze de edities 2018 – 2022 wel hebben uitgereden, dat weten we dus niet. Gok: ik denk het niet.

    Like

  26. Dan maar liever in een bleekgrijs mormel van Elon Musk, liefst met een aardebruin schuifdak.
    Elektrisch aangedreven , geluidsarm, zelfsturend.
    Dus verrassend wat je onderweg zoal vangt…eekhoorn, zwijn, dame met rollator, yup met cabriolet, en he wie zien we daar? Timmer? Met een, een, nee echt, een nieuwe inlognaam!?

    Geliked door 1 persoon

  27. Father

    The weather is nice, and I’m taking my young son for a ride with the windows down. At a traffic light, a classic convertible has stopped next to me. “Nice car”, I say to the driver. My little boy in the back adds something in Dutch. I don’t speak that language, and have no idea what he said, but the guy in the convertible seems to get a kick out of it.

    Geliked door 2 people

  28. Geroutineerd

    „Hoe beoordeelt u deze sanitaire voorziening?”, vraagt een bordje met daaronder drie knoppen: rood (slecht), geel (redelijk) en groen (goed). De lange rij geeft me alle tijd om de schoonmaakster te observeren. Zodra een urinoir vrijkomt neemt ze de zijschermen af, dan de vloer onder de bak en vervolgens de rand van de bak. Na elke drie poetsbeurten gooit ze de gebruikte doekjes in de prullenbak naast de wastafels. Vervolgens slaat ze geroutineerd drie keer op de groene knop. Dan begint de hele cyclus opnieuw.

    Gustaaf Haan

    Geliked door 1 persoon

  29. Voor de derde dag staat er deze week iemand in de rij.

    De pointe van zowel het Ik-je als de eerste reactie zijn zeker te geleerd voor me.

    En dat soort waarderingstoestellen zijn de dood in de pot. Je moet er toch niet aan denken dat je werk op ieder moment door gelijk welke jan lul kan worden beoordeeld?

    Like

  30. De clou is dat deze medewerkster het kwaliteitsonderzoek van haar baas in de war schopt. Want het zijn de klanten die moeten aangeven dat zij het urinoir goed schoonhoudt, niet de schoonmaakster zelve. Alsof je je eigen intro een like geeft of vijf sterretjes, dat doe je gewoon niet!

    Like

  31. Dat is een waardeloos opgezet onderzoek. Het is net als met referenda en tussenverkiezingen: de ontevredenen laten van zich horen, de rest zal het wel worst wezen.

    Als de baas de kwaliteit van het werk wil controleren, moet hij inspecteurs inschakelen die eea op basis van objectieve, vantevoren vastgestelde criteria beoordelen.

    Het uitbundig geschater omdat iemand met zo’n controlemachine in haar nek d’r werk moet doen, of misschien zelfs wel om de aard van het werk zelf, druipt van het hautain elitarisme. Dat zeg ik je als jongman die anderen graag op dergelijk (onbewust) gedrag aanspreekt.

    Het zijn doorgaans lieden zoals de schateraar die de WC’s het smerigst achterlaten.

    Like

  32. @Ad Hok – augustus 24, 2022 om 07:36

    Kijk, zo had ik het gelezen op de vroege ochtend. In Dutch natuurlijk.
    Dat was veel beter geweest.

    Dank!

    Like

  33. DSR snapt het ikje nog altijd niet. Heeft waarschijnlijk nog nooit zo’n bordje in een openbare WC zien hangen in de haast die hij heeft om er na gedane zaken en zonder zijn handen te wassen met een opgetrokken neusje uit te rennen.

    Mensen zoals wij – de goede en leuke mensen zeg maar – die lopen na hun plas of ergere boodschap rustig naar de wasbak, wassen en drogen hun handen, kijken waarderend in de spiegel en verlaten dan met verende tred het pis- en poeplokaal.

    En inderdaad, zien wij, leuke mensen, dan in het voorbijgaan de schoonmaker (m/v) dan knikken wij die waarderend en respectvol toe, gooien een dubbeltje in zijn of haar decollete (want schoteltjes zie je niet meer) en we drukken – met duidelijke gebaren en zodat iedereen het ziet – het GROENE duimpje in van het wc-kwaliteitsonderzoekpaneeltje. Praise in public, criticize in private.

    Maar goed, all of dit is nieuw voor hen die het pis- en poeplokaal alleen maar als afvalbrengpunt zien.

    Like

  34. Hautain en arrogant zoals APD zichzelf en zijn weldaden als “leuk en goed” beschrijft, terwijl we toch voornamelijk het gedrag van een eenmansjaarclub zien.

    Volgende keer wanneer u weer eens een waarderingssmiley in poep op de wc-muur zien, dan weet u van wie het afkomstig is.

    Like

  35. “Zo, schoon, schoon, schoon” dacht de schoonmaakster en drukte drie maal op de ‘schoon’knop. Niemand anders doet het. Ze lopen naar binnen, doen een plas en rennen weer terug naar de auto.

    Daarom is dit ikje zo proper. De inzender zag het en wij begrijpen het.

    Bij haar krijgt de graffiti spuiter geen kans, net zomin als de dirty sanchez adept.

    Like

  36. Die van vanmorgen, 7h36 Ad? Die staat er inmiddels op, uit het spambakje gevist. Misschien had de computer moeite met het Engels zo inene. Maar verder ligt er niets in het bakske. Blijven proberen. Keep trying. Hopen we.

    Like

  37. Volgende keer wanneer u weer eens een waarderingssmiley in poep op de wc-muur zien, dan weet u van wie het afkomstig is.
    Ik verzin niks.

    Geliked door 1 persoon

  38. Dit sneertje gaat, zoals de laatste tijd wel vaker met Pawi die wat van haar scherpte lijkt te verliezen, huizenhoog over DSR’s bolletje heen. Ze legt aan, maar heeft de perspectieven van de verschillende reageerders weer verwisseld…..en legt de door DSR aan APD toegeschreven poepsmiley in de schoot van dezelve -zucht-.

    Maar dat vangen we hier op met liefde en geduld, zelfs dat leidt tot geweldsverheerlijking door Pawi, met haar praatjes over ‘bare knuckle fights’ laatst. DSR schenkt haar dan ook een -milde glimlachicoon-.

    Voor de rest staat er wat er staat: de schoonmaakster wordt uitgelachen door APD, moet zich volgens hem maar voegen naar de naargeestige controlemaatregelen en krijgt minzaam een muntje ‘riching decolleté” toegeworpen.

    Zoals wel vaker zijn de mensen met de vroomste praatjes degenen die zich er het minst naar gedragen, die de wereld zien als hun eigen gloryhole.

    Like

  39. Nee, wat kun je toch slecht lezen. Ik vond het juist een hilarisch leuke actie van de schoonmaker. Zoals iedere begrijpende lezer zal hebben geconstateerd.

    Like

  40. Als jij het zegt, APD, als jij het zegt…. -milde glimlachicoon-

    DSR gunt je graag een elegante uitweg.

    Like

  41. Er is veel mis in het bedrijfsleven. We willen data. Maar dan wel de data die we willen. Ik word verschrikkelijk vaak gevraagd om een cijfer te geven. Ik had een probleem met onze gasleverancier. Die stuurde een rekening van 3000 euro over de maanden juni en juli. De maanden waarin we geen gas verbruiken. Het bleek een vergissinkje te zijn van een onderaannemer die onze meter niet kon vinden en gedreven door de eis van rendement maar een meterstand verzonnen had. Na veel brieven een tientallen telefoontjes lijkt het opgelost. vandaag kregen we een verzoek om ‘het telefoongesprek’ te beoordelen. Welk gesprek van de ongeveer 44 werd niet vermeld.
    Ik word gek van dit gecijfer. En dan durven ze dat ook nog ‘feedback’ te noemen.
    Prima van de schoonmaakster dat ze zichzelf 3 groenen gaf. Als ik het geobserveerd had, had ik er nog een tiental groenen bijgedrukt.

    Geliked door 1 persoon

  42. Verwijt

    Fietsend maak ik een korte bocht naar rechts als er een jongeman – ook op de fiets – recht op me afkomt. Hij wijkt niet. Ik ook niet, want ik houd me wel aan de verkeersregels. Als we elkaar met veel gedoe voorbij zijn roept hij me verwijtend na: „Je ziet toch dat ik niet kan remmen. Ik heb twee telefoons in mijn handen.”

    Esther Peeters

    Like

  43. Mama kijk! zonder handen!
    Ik kan me de situatie niet goed voorstellen. Als je een korte bocht naar rechts maakt, hoe kan iemand dan recht op je afrijden? O wacht, hij reed links en wilde zo’n zelfde korte bocht naar links maken. Zoiets. Maar hoe stuur je dan zonder handen?

    Like

  44. Kan bepaald niet zeggen dat ik het voor me zie…. de inzender bespaart ons nog veel ongemak door het passeren gewoon als “veel gedoe” te omschrijven.

    (Flauwe) bochten neem je op de fiets zonder handen door voorzichtig je gewicht te verplaatsen in een subtiel samenspel van heupen en torso.

    Like

  45. Zo helder als modder, dit verhaal. Als twee fietsers recht op elkaar afkomen, en geen van beiden wijkt uit, dan geeft dat geen “gedoe”, maar knallen ze toch gewoon tegen elkaar?

    Like

  46. En opnieuw kon mijn aanvankelijke reactie niet geplaatst worden. Terwijl Internet hier prima is.

    Like

  47. Ester de swarte peeters weet niet dat je voorrang moet verlenen en niet nemen. Maar ja dat weten die mensen niet, of niet meer.

    Like

  48. Aan de slag!

    Op mijn schildervakantie ontmoette ik een Oezbeekse vrouw die ondanks haar verschrikkelijke heimwee zo snel mogelijk hier probeerde in te burgeren. Dat lukte behoorlijk goed. Zo wist ze ook al het een en ander over de Nederlandse literatuur. Ja, Mulisch: ‘Aan de slag!’ En Hermans: ‘Nog meer slapen’.

    Ernestien Oosting

    Like

  49. Tijdens mijn stage tafelzuur maken ontmoette ik een Angolese boegwaterschepper, die zich ondanks de cuturele afstand vereenzelvigde met een van de hoofdfiguren uit De ontdekking van de hemel en dat ook heel treffend onder woorden bracht. Ben helaas vergeten waar het ook alweer op neerkwam.

    Geliked door 1 persoon

  50. Leeftijd

    Onlangs had ik een lekke band op de snelweg. Toevallig kwam ik tot stilstand onder een portaal met matrixborden. Ik besloot als 70-plusser niet zelf de band te verwisselen maar de wegenwacht te bellen. De wegenwachter arriveerde binnen een half uur, hij keek mij vanuit zijn auto aan en begon te bellen. Even later verscheen het getal 70 boven de linkerbaan en een rood kruis op de rechterbaan. Desgevraagd zei hij: „Wij informeren tegenwoordig direct de overige weggebruikers over de vermoedelijke leeftijd van de veroorzaker.”

    Fred Bleichrodt

    Like

  51. De veroorzaker? Nou ja, het is een ikje waarin de spreektaal ver te zoeken is.
    Doet een beetje denken aan de humor van de conducteur in vroeger tijden.
    Misschien heeft die zich omgeschoold tot medewerker van de wegenwacht, een wegenwachter zogezegd.

    Geliked door 1 persoon

  52. Man-man, graag ook een druppie olie, wegenwachtmeneer, want zo stroef heeft het deze week nog niet gelopen.

    De pointe is uit de categorie ‘Wie domme vragen stelt, kan domme antwoorden verwachten.’

    Like

  53. Wederom verdwijnt een positieve reactie door het stomme WordPress. Misschien moet ik…ach 😤 laat maar. Mijn stomme WordPress niet het jouwe Bas. Mijn wachtwoord gezever. Mijn avatar ellende. En dat op O zo een mooie maandagochtend🫶.

    Like

Ik vind er dit van:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: