Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)

Over ikjes, een bord op rijm in de wei en prikken in Amsterdam

Thee, boeken, Afrikaans fairtrade-speelgoed, mondkapjes, een kassa, een vis op het droge, Google, een ruimte-innemend proces, een schep, brandweerman Sam, geblindeerde ramen in een taxi, en de tweede Pfizerprik. Als je onmiddellijk een verhaaltje weet op te dissen waar deze dingen een rol in spelen, dan heb je goed opgelet vorige week. Dan ben je een ikjeskenner, of wat zeg ik: ikjesfanaat. Want die stonden in de NRC en ze werden hier uitgebreid besproken. Weet je niet waar het over gaat lees dan gauw verder en verbaas je over wat krantenlezers allemaal meemaken en naar de krant sturen. Je zult er geen spijt van krijgen, dat garandeer ik je.

We zullen nooit weten of Janna gek was

Want neem nou die vakantie van Janna Dirks. Ze struinde door een nieuwe conceptstore in Winterswijk en ze zag een bonte mix aan koopwaar. Toen kwam er een vrouw van een jaar of zeventig de winkel binnen. Ze had een mondkapje en licht verwaaid haar. Nou, dan weet je het wel, dan heb je een gekkie te pakken. En ja hoor, ze liep “met ferme passen” naar de kassa en vroeg om kaarten met de tekst “Groeten uit Winschoten”.

Je kunt ze ook online kopen, bijvoorbeeld bij https://www.vandermeulen.nl/producten/winschoten

We zullen nooit weten of Janna gek was – ze was in Winschoten en dus niet in Winterswijk? – of het vrouwtje. Om die vraag te beantwoorden moeten we immers weten hoe Janna er uitzag. Droeg zij dan geen mondkapje? Had zij een keurig permanentje? Trippelde zij schalks door de gangpaden en stampte zij dus niet met ferme passen op winkelverkoopsters af? We zullen het, zoals gezegd, nooit weten en da’s het mooie van de ikjes. Je weet vaak niet hoe ze aflopen, of ze waar gebeurd zijn, en vooral niet waarom ze ingezonden en geplaatst werden.

Lees verder Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)