Gewoon hele goede prikjes (343)

Over ikjes en prikjes

Hars in plaats van hasj. Maatje in plaats van edelachtbare. Een biertje in plaats van een kop koffie. Twee goede prikjes in plaats van een noodzakelijke derde vaccinatie. Jean-Paul Belmondo in plaats van een willekeurige toerist in witte zwembroek. Suffe gemeentewerkers in plaats van zelfredzame helden. De ikjeschrijvers van de NRC zetten de lezer graag op het verkeerde been. En dat levert soms prachtige pointes op. Heel soms. Zelden eigenlijk. Tot bijna nooit. Ook vorige week weer niet. Ik bespreek ze in dit artikel.

Reinier van Leuken, met zo’n naam verwacht je wat, schreef over zijn 9-jarige zoon aan wie “een verlopen type zenuwachtig om hasj vraagt”. What the fuck, denkt u? Ja, wij ook. Het blijkt een cellist die met een cellokoffer op zijn rug op weg naar het conservatorium is en hars wil hebben. Hars. Voor zijn strijkstok. Reinier was dus wat hardhorend. Misschien teveel naar zijn repeterende zoontje geluisterd. Want dat liep daar met een viool te zeulen, ook op weg naar dat conservatorium.

Lees verder Gewoon hele goede prikjes (343)