Eend drinkt wijn (219)

Ikjes en actualiteiten, ook in 2019

Of er iets veranderen gaat, is een veelgestelde vraag van mijn lezers. Want dat hoort bij een nieuw jaar, dat hoort bij januari.

Kwetsbaar genoeg of niet?

Nou, ik dacht het eigenlijk niet. Het blog evolueert lekker zoals het gaat. De een wil wat meer ikjes, de ander wil er wat minder. De een wil meer over mijzelve weten, in de vorm van een uitbreiding van het wekelijkse “de foto hierboven” nawoord. Dat is het stukkie onderaan het blog waarin ik een tipje van mijn eigenste offline leven oplicht, aan de hand van een eigengemaakte foto. Voor de ander hoeft dat niet en is het net goed zo.

Illustratie uit: De Hoefbekapper en het Kerstlammechien

De een wil meer verhalen van de lezers, en de ander mist daar niets aan en vindt het precies goed zo. Pawi, Timmerark, Ilona, Letterzetter, Lummel, Mopperkont, De Schrijvende Rechter, Apiedapie, Ad Hok  .. geen druk, geen morele dwang, zelfs geen hoge verwachtingen, kijk maar, nieuw werk is keiwelkom en als niet dan niet.

Het emailverkeer (…) schreeuwt kortom niet om veranderingen

Het emailverkeer, dat zich buiten de zichtbare reacties hier op het blog om 24 uur per dag afspeelt tussen moderator en lezers, schreeuwt kortom niet om veranderingen. Ook niet qua layout, kleurstelling, publicatietijdstip, het lepeltje, noch de beslissingen om hier respectievelijk geen oerflauwe koppenwedstrijdjes te doen en om de site op slot te gooien en houden voor onaangename sneuneuzen. Er verandert voorlopig niks. Het blijft aangenaam. Het is niet anders. Live with it. 

En dat is wel zo makkelijk. Want dan kan ik nu gewoon de hoogtepunten en de ikjes en de actualiteiten gaan bespreken, zoals ik dat al bijna 250 afleveringen doe. Tweehonderdvijftig? Ik ben keibenieuwd hoe de lezers dit gaan vieren. Er is nog eventjes tijd. Goed, maar eerst die hoogtepunten, wat waren ze?

“Een heerlijke drank gemaakt door een prachtige vrouw”

De hoogtepunten van de verslagperiode zullen niemand verrassen. Eindejaarsbeschouwing alom en de beste wensen voor het Nieuwe Jaar. Zoals die van Pawi, die ons al op Oudejaarsdag ’s ochtends om half tien een “fijne jaarwisseling” wenste. Ja, je kunt het maar gedaan hebben. Ilona deed het rond een uur ’s middags. En Lummel deed het na middernacht toen hij al ruim aan de “sjampoepel” zat, dit jaar afkomstig (de champagne dan) van Eve des Reves. “Een heerlijke drank gemaakt door een prachtige vrouw”.

Dit is ze niet

We hebben het dan over Eve Bertoni, een wereldwijf indeed, die ook nogeens lekkere wijn kan maken. Manmanman, er zouden meer van dat soort wijven moeten bestaan. Wat jullie? Haar site is al sinds 2017 in aanbouw, dus dat gaat wat worden!

Dit wel, de rechtse denk ik

Dit is waar Lummel zijn champagne haalt. De mosterd misschien ook, maar dat is een onbevestigd gokje.

Ook Warhoofd vierde feest met een website in aanbouw.  Een man uit Goirle werd op Oudejaarsavond aangehouden omdat hij een agent te lijf ging met een balk. Waarom? Iemand, niet die agent, had vuurwerk naar binnen gegooid. Enfin, kort lontje zeggen we dan en we gaan ervan uit dat het onze Warhoofd niet was. Indien wel, dan wensen wij hem alsnog een prachtig Nieuwjaar toe, de norren in Brabant zijn keigezellig.

Wat dat voor rare mode in de wereld is, hulpverleners, of het nou politie, ambulance, brandweer of Wegenwacht is, te lijf gaan, ik kan er niet bij.

Ad Hok deed het vanuit Amerika keurig om 1 minuut over onze middernacht. Ons een Gelukkig Nieuwjaar wensen. Wat hij nog meer deed, dat willen we niet weten. Ik zeg dit niet zomaar. Mij is bekend dat er mensen zijn die als #oudejaarschallenge de klokslagen van twaalf uur beleven terwijl ze de liefde bedrijven. Vergt behoorlijk wat timing, me dunkt, althans als er een gezamenlijk “gelukkig nieuwjaar” moet komen, maar goed, ieder zijn heug en het is weer eens wat anders. Over hoogtepunten gesproken …

Drink dan wat minder, verdorie! Het is 2019, Bertie

Bertie sliep eerst haar kater uit en kwam op 1 januari, een volle tieneneenhalf uren na de jaarwisseling met haar beste wensen aankakken. Manmanman. Ze deed het zelfs, vermoedelijk omdat ze zichzelf kent, ook al vast voor alle jaren erna, “want je weet natuurlijk nooit zeker of je ze bij de volgende feestdagen nog kan overbrengen”. Drink dan wat minder, verdorie! Het is 2019, Bertie. Klare taal wenste ons pas op de late avond van de 1e januari het beste, maar die was op reis en drinkt, zoals bekend, geen druppel.

Ook platte oliebollen smaken

Dank en insgelijks en van hetzelfde, allemaal. Inmiddels ligt het allemaal weer veilig achter ons, en voorzover we niet in Scheveningen waren hebben we het allemaal nog overleefd ook, en geen stukken houtskool op onze kop en motorkap gekregen. Fijn, zo’n burgemeester die haar oren laat hangen naar het tokkievolk, dat graag op het strand zijn vuurtje stookt, want de eigen wijk is niet meer hetzelfde en gezellig als vroegah, zo met al die buitenlanders en dat “multiculturele” en zo. Jaja, heb ik er eentje echt zo horen zeggen en de betroffen journalist tekende het op zonder zich ook maar iets af te vragen. Racisme (een woord dat we volgens de dochter van Tutu niet meer in de mond mogen nemen) en vreemdelingenhaat is helaas mainstream geworden in ons kikkerlandje en wijde omgeving.

Verder brachten we Nieuwjaarsdag op gepaste wijze door met het “tietenkont tietenkont tietenkont” (of in de gekuiste versie van Bertie “eenballoneenballoneenballonetje”) uit Wenen. Sommige dingen veranderen nooit. Dit is een van de betere uitvoeringen, heb ik me laten vertellen:

En dan nu eindelijk de ikjes. Want daar komen jullie voor. Laat ik jullie maar meteen uit de droom helpen. De eerste ikjes van het nieuwe jaar waren van exact dezelfde kwaliteit als die van het oude jaar. Het is niet anders en nee, ik kan het niet mooier maken.

Ene Karien Beucker Andreae-van Soest, beet het spits van ikjesjaar 2019 af met een onduidelijk zwamverhaaltje over haar kleindochter. Ik dacht aanvankelijk met een ikje afkomstig van een schrijverscollectief van doen te hebben, maar neen, dit is één (schrijve 1) naam, dit is één (schrijve 1) schrijfster. Katrien is alleen al met nieuwjaarskaarten schrijven een hele dag kwijt, volgens Pawi.

Dan hadden we ene Cees Kniestedt die wel zo verschrikkelijk klaar was met zijn vrouw, dat hij haar uitgebreid te kakken zette in de krant. Het lukte niet. Cees was met haar in het restaurant, vond de wijn “niet goed” en wilde de ober erbij halen. Vrouwlief rook eraan en was het niet met hem eens. Die wijn was “niet niet goed“. In plaats van op de inhoud in te gaan gooide Ceeslief het over de taalkundige boeg. “Niet niet goed” was een dubbele ontkenning volgens hem. SO WHAT? Het ging om die wijn, EIKEL! Hijzelve werd gelukkig meteen geduid als een “bijgoochem” (Lummel), een man met een “miezerig ikje” waarbij Bertie “weg zou lopen“, en een “knieserd“, die volgens Ilona dacht dat hij een briljante zin in elkaar had geknutseld, puur uit verveling. Hij zette niemand te kakken, behalve zichzelf, zo luidde het ongenadige eindoordeel.

Pawi verzon een vervolg: “Weet je nog iets meer van die wijn, lieverd. Jij vindt hem niet niet goed maar ik twijfel. Zet die grote bril maar van je neus, dan ruik je beter. OK, doe ik. Ik ruik vanille en een klein notenaccent. Dat ben ik. Hmmmmm morgen zet ik je in de ikjes.”

Jan Wolt ontmoette een olijke kelner die een grapje maakte over een sorbet. En Leo Rijpkema reed op zijn ligfiets door de Indische buurt in Groningen. “Hest gain leunings?” riep een grappige Groningse hem na uit haar portiek. “Gelukkig izzie kort”, was het oordeel van Lummel. Het ikje dus. En krek, dat hij daar gelijk in had.

Jullie zien het al, het was weer ouderwets raak schieten hier op de site. Ja, iemand moet het doen. De NRC is er al een jaar of zeven geleden mee opgehouden vanwege “te grote moderatiedruk”. Maar wij gaan hier stug door, net zolang tot de ikjes uit het straatbeeld verdwenen zijn. Of de krant, maar dat is hetzelfde.

Wil jij net als Lummel en de andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik was vorige week weer eens aan het fotograferen. Gewoon in mijn eigen keuken. Daar lag die houten eend, op zijn rug, lurkend aan een fles wijn. Wist hij veel dat de kurk er nog op zat, maar daar is het een eend voor. Die zijn meer het slobberen van kroos gewend. De betreffende foto ging binnen enkele dagen “viral” zoals dat heet, via het Twitteraccount van het British Museum en dat van het Museum van het Engelse platteland. Ik wist niet eens dat het bestond. Maar nu wel. 

Foto: “Eend drinkt wijn/Duck drinks wine” © 2019 Bas van Vuren

https://platform.twitter.com/widgets.js

 

 

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

107 gedachten over “Eend drinkt wijn (219)”

  1. Weet je wat ook nog eens een grote hit wordt? Knikkeren, zoals het wegknikkeren van verhalen die je van de auteur niet langer op je blog mag publiceren, in overeenstemming met gemaakte afspraken.

    Komop, graag m’n verhalen verwijderen, zoals eerder overeengekomen.

    Waarschuwing aan eventuele nieuwe auteurs: ga naar de notaris met je afspraken. Een gegeven woord en een handdruk volstaan helaas niet meer.

    Like

  2. Excuus, ik was een paar daagjes druk reizende. Daardoor heb ik verzuimd om onmiddellijk Klare taal te feliciteren met haar 100e reactie. Maar die over de sjoelbak was er wel degelijk eentje, een honderdste reactie. En dat vieren we. Bij deze Klaartje! 😀

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.