Een moment van onbezonnenheid (220)

Actualiteiten en ikjes en levensverhalen

strand, onbezonnen

Och, je heet Ewout Franse en je wilt ook eens in de krant. Alleen er gebeurt nooit iets daar waar jij bent. Laatst ook, sta je in een viswinkel in IJmuiden en je eet kibbeling. Verder is er niemand. Het is koud en winderig, de andere mensen kijken wel uit, die zitten lekker op de bank te swipen. Nou, dan verzin je toch gewoon dat er een jongetje met zijn moeder binnenkomt? Zoon en krab kopen een moeder, nee, moeder en zoon kopen een krab en verdwijnen ermee naar buiten. Om hem zijn vrijheid te geven à la Free Willy. En hopla, dan sta je ineens wel in de krant.

Onze deskundige ikjesreviewers fileerden het flinterdunne anekdotetje natuurlijk genadeloos. “Hopelijk heeft ze eerst het elastiek om de scharen losgemaakt”, bromde Pawi. Lummel viel haar bij: “Ik denk dat dit ikje uit de duim komt. Anders was het elastiekjes afhalen wel beschreven. Dat lijkt me niet zo gemakkelijk.”

Waarop Pawi lekker aan de hyperbool ging en een verhaal verzon over een prijswinnaar van de loterij, die na “langzaam langs al die dode soorten in bakken vol ijsschaafsel, glanzende oogjes, glimmende schubben” gelopen te hebben al zijn geld besteedde om ze allemaal met “reusachtige vuilniszakken” weg te halen.

Onafhankelijk van het geloof. Dat zie je bij mensen niet zo vaak.

Zelf ging ik lekker surfen op zoek naar mooie afbeeldingen voor dit intro. En ja, ik weet dat mijn voorganger het standaardwerk over de kreeft en wat er door hem heen gaat al jaren terug heeft geschreven. Wordt nog heel regelmatig gelezen. Cornerstone content van het blog.

Maar ik kwam al surfend heel wat nieuwe dingen aan de weet. Bijvoorbeeld dat de vissers de kreeften en krabben op zee levend bij elkaar in een bak stoppen. Je zou denken, da’s gezellig voor die beesten, zien ze eens wat anders, en hebben ze lekker de tijd om met elkaar te keuvelen, op weg naar de wal. Maar nee hoor, die krengen zijn kannibalistisch, dat wil zeggen dat ze hun eigen soortgenoten doden als ze daar toevallig zin in hebben. Zomaar. Hoppa. Kop eraf jij. Onafhankelijk van het geloof. Dat zie je bij mensen niet zo vaak.

190114kreeft

De vissers binden de scharen dus vast met elastiek. Je kent ze wel uit het aquarium van het betere restaurant. Zelf vind ik het een redelijke oplossing van een dierenwelzijnsprobleem. Het kan gewoon niet anders, tenzij je ze helegaar niet meer zou vangen. Maar daarvan raken de zeeën overvol. Voor je het weet kruipen de kreeften en krabben en andere kruipdieren die we dan ook wel niet zullen eten over de kades en – huiver – tot in onze achtertuinen over de grond. Nee, ze moeten echt, net als al dat plastic, uit de zee worden gevist.

Apiedapie
Deze is wel oprecht lief

En maak nou alsjeblieft niet de fout te denken dat ze je – als je ze op straat of op je tuinpadje tegenkomt – uit dankbaarheid niets zullen doen. Net als de grijns van apen in de dierentuin geen liefde betekent, maar agressiviteit om die zwakkere soortgenoot achter het hek te bewegen om nog meer van zijn voer te laten vallen, zo moet je het redelijk serene gelaat van een doorsnee kreeft ook zeker niet verkeerd interpreteren.

Veel van dit soort weetjes viste ik van een hele mooie informatieve site met een leuke naam: “Vist ik het maar!” Moet je ook eens heengaan, seafood for thought. Ook nog niet te laat voor de kinderen van Mopperkont, die hij vroeger bij de visboer altijd buiten liet wachten.

DSR_slagroomtaart
DSR was er weer!

Inmiddels maakte ook de illustere reageerder uit de NRC-tijden, de man die er in zijn eentje voor heeft gezorgd dat de ikjes zo’n hoge vlucht namen en die daar zelfs over geinterviewd werd in een bijlage met een foto, ja, ik heb het over De Schrijvende Rechter (DSR), weer eens zijn opwachting op de site. Keileuk. Ik plaatste als welkom een oude verjaardagsfoto van vadermans.

En ja hoor, DSR was meteen weer een van de aandachtigste lezers en trouwste reageerders, met soms meerdere reacties op één dag, zelfs op vrijdag en in het weekend, iets wat hij in het verleden uit principe niet deed. Hij praatte honderduit over van alles, bijvoorbeeld over vogels, zoals Amsterdamse reigers die hij “schoffies” noemde, “meeuwen zijn er niks bij” en dat klopt gewoon. Zie ook mijn hekeldicht alhier.

reigeronherkenbaar

Pawi leek er net zo over te denken: “Een reiger lust je rauw. Net als een beer. Waarschijnlijk stinkt hij net als de beer uit zijn bek. Hij schijt alles onder zonder aanzien des persoons. Hij zit met zijn opgehokte schoudertjes te loeren of er nog wat interessants voorbij zwemt. Nee, geef mij maar de witte reiger. Tussen de weilanden, langs de sloten. Kilometers verderop een vriendinnetje, net zo sereen…”

En krek dat ze gelijk heeft, de witte reiger is in opmars, in heel West-Europa. Zelf zie ik ze ook al vaker dan de blauwe, misschien ook wel omdat ze meer opvallen. Andere vogels die overkwamen waren waren zwanen, ganzen, eenden en zwaluwen (bij Lummel voor de deur) en de spot- en pestvogel (in de “winterbessenstruik” bij DSR op het padje).

Bertie deelde een prachtig on-topic ikjeswaardig echt gebeurd verhaal over haar echtgenoot. Dat gaat als volgt:

Zieke reiger

We fietsten ergens langs mooie huizen met grote tuinen. Ineens stopte echtgenoot, duwde me zijn fiets in de hand en holde een tuin in, ‘daar ligt een zieke reiger’ roepend. Ik zag het ook, het beest lag half in een vijver. Mijn man belde aan. Een vrouw deed open, man gebaarde naar de reiger, zij keek en liep naar de gevallen vogel. Ze tilde hem op en zette hem recht. Een tuinbeeld.

De schrijvende edelachtbare becommentarieerde, zoals jullie zien, weer heel wat ikjes. Ook zijn aparte zegswijzen fleurden zijn betoog weer op, zoals “Een moment van onbezonnenheid, kan maken met jaren schreit”. Mooi toch? Het stof prikt in je ogen als je het hardop leest.

En we glimlachten weer mild om DSR’s typerende taal- of spelfouten, zoals “vervend vogelaar”. Wat hebben we ze gemist! Zelf bekritiseerde hij een andere reageerder over het vergeten van een spatie. Maar er heerst hier goedmoedigheid op de site. We lachen mensen toe, niet uit. En de rust keerde best snel terug, als je maar wist waar je moest gaan scrollen.

Mooie tieten”

Marion Labohm zat zich in het Kerstcircus te verlekkeren aan de “gladgeschoren, zeer gespierde Poetin-Russen met ontblote glimmende bovenlijven”. Gelukkig realiseerde ze zich dat je in deze preutse tijden voorzichtig moet zijn met je uitspraken. Dus verzon ze fluks een Sprechhund, een “elfachtig meisje” van een jaar of vier dat naast haar in de loge zat en bewonderend uitriep “Mooie tieten”.

Lummel merkte vilein op dat hij de opbouw van het ikje buitengewoon grappig vond: “Mooie opbouw naar een anti-climax” en Pawi vond het een prachtige eindzin en krek dat ze gelijk had. “Mooie tieten”, zo gauw komt er geen betere, wat ik jullie brom. De NRC zette er “Spierkracht” boven en zelf weet ik ook nog niet of de mooie tieten de kop gaan halen.

100e reactielepeltje
Sjoelen maar!

De 100e reactie was vorige week afkomstig van Klare taal, naar aanleiding van een Kerstafvalikje (de “kater na de Kerst” noemde DSR het tafereel treffend), geschreven en ingezonden door Nienke Magnin. De protagoniste probeert een “onhandige doos van de sjoeltafel” in de glasbak te stoppen en wordt daar chagrijnig van. Klaartje zette een boompje op over de vraag of het nou erg is of niet dat de kleinkinderen niet meteen na aankomst bij oma naar de zolder rennen om de sjoelbak naar beneden te halen, maar zich liever met de schijven van de I-Pad en laptop bezighouden. De reageerders noemden wel meer spelletjes op die tegenswoordigs op de smartphone worden gespeeld. Zelfs knikkeren, zoals DSR meende te weten.

190114happywp8yr

Oh ja, nog zo’n leuke feestelijke gebeurtenis: ik kreeg van WordPress een presentje en een loftrompet aangeboden omdat ik kennelijk precies acht jaar geleden met bloggen ben begonnen. Keileuk!

Wil jij net als DSR en de andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik was vorige week weer eens een rampentoerist. Net zoals mijn voorganger naar Mumbai en New York en andere aanslaghaarden placht te reizen, ging ik naar Scheveningen. Kijken naar het zwarte zand. ’t Is bijna weg. Haast jullie! In combinatie met de titel “Mooie tieten” had dit plaatje veel langdurige kijkers op de site opgeleverd, op zoek naar welvingen die er niet zijn. Dus ik heb maar een diepere titel gekozen.

Toen ik er toch langs kwam, de avond ervoor, fotografeerde ik de Grote Markt in Brussel. By night. Niet omdat nog niemand dat gedaan heeft. Maar omdat ik het altijd doe en het op dat moment ook nogeens precies 22:22 uur was. Da’s een twittergebbetje. Die man dat lijk ik wel, maar dat kan niet, want ik maakte de foto, moederziel als ik me daar door de bruisende stad sleepte.

Foto boven: “Het zwarte strand, the black beach” © 2019 Bas van Vuren (fragment, volledige foto hangt vanaf volgende maand in Panorama Mesdag).

Foto onder: “22:22 lichtjes” © 2019 Bas van Vuren

190114brusselbynight

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent beroemde mensen.

129 gedachten over “Een moment van onbezonnenheid (220)”

  1. Zo zoetjes aan is alles wel over dit onderwerp gezegd wat erover gezegd moet worden, me dunkt.

    Aan DSRs oproep (gisteren 10:10 en 10:34, zie onderstaande citaten) om niet tot zondag te wachten maar direct op te treden is zoals gezegd inmiddels tegemoet gekomen.

    “DSR roept je op om onmiddellijk tegen hem op te treden indien hij de huisregels overtreedt (…) Waarom eigenlijk gewacht met ingrijpen tot zondag?”

    “Als er echt sprake zou zijn van wangedrag, dan zou APD nu wel ingrijpen. Zijn deadline van zondag laat zien dat het een farce is.”

    Welnu, beide vragen zijn dus inmiddels klip en klaar beantwoord. Period. Ik wens hem alle goeds.

    Moge hier de rust dus nu snel wederkeren en de aangename dingen des levens onze dagen weer gaan vullen.

    Onze Timmerark zit bijvoorbeeld in een hotel, met roomservice en een wellness. Vakantieveiling.nl? Koeien knuffelen? 😀

    En hij heeft ook nogeens een lepeltje verdiend voor de honderdste reactie. Dat ligt dus bij thuiskomst op hem te wachten, onder de stapel kranten in de gang. Voor Timmerark is de prestatie nog een maatje groter omdat hij vaak “vanuit zijn WP dashboard” reageert en dus niet weet onder welk artikel zijn commentaar komt te staan. Gefeliciteerd kerel!

    Like

  2. Folderwijsheid

    Mijn dochter van bijna 20 jaar, geboren in China, bereidt zich ’s ochtends vroeg aan de keukentafel voor op een examen, later die dag. De bel gaat. Voor de deur staat een oudere dame van Jehova’s Getuigen. „Ik wilde over het geloof komen praten, maar ik zie dat er niemand thuis is. Dan ga ik maar weer, dan kun jij lekker verder met schoonmaken.” Terwijl ze wegbeent over de oprit, blijft mijn dochter verbouwereerd achter met een achtergelaten folder in haar hand en leest: ‘Komt er ooit een eind aan pijn en verdriet?’

    Cor Brockhoven

    Like

  3. Ik weet wel onder welk ‘artikel’ -noem je dat zo tegenwoordig?- ik iets plaats Bassie, doe niet zo gek.
    Alleen niet of het onder het mij laatst bekende commentaar komt. Dat komt omdat ik jouw reactie altijd middels een oranje puntje boven in mijn tablet of mobiel? (Hm, dat laatste weet ik niet, ik bel en Twitter en mail alleen op mijn mobiel, meest) iig in de hoek van mijn tablet dus zie. En door daar op te drukken, kom ik in mijn dashboard wat veel sneller is dan dat ik een browser moet openen en apiedapie in moet typen.
    Maar dan snap jij beter dan ik, oude WordPresser van me!
    Die knuffelkoeien hebben je echt gegrepen geloof ik. Misschien kun je nog steeds een knuffeltje via VakantieVeilingen.nl aanschaffen, weet ik niet. Nadat ik per ongeluk 200 paar biefstukmessen daar heb gekocht en maar met heel veel moeite om heb kunnen ruilen voor 50 paar sokken, maat 11 (UK) heb ik de app verwijderd. Groupon daar ‘handelen’ we meer in. Maar een hotel, is mijn ervaring, is het best en leukst te vinden zonder al die heisa en meuk, geen vergelijkingssites, gewoon een beetje Googlen en zo en dan vind je wel wat. Door de week en altijd minimaal drie nachten levert heel leuke deals op. Zondag en maandag en dinsdag dat zijn de top trio dagen maar zoals nu, di-wo en donderdagnacht met een uitgebreide vrijdag brunch, tophotel in een topstad.
    Topbad. En, the kicker, je mag er niet roken maar wel een hond meenemen. Je kunt er zelfs een, echt waar, hondenbad bij bestellen. Niet gratis, dat is waar.
    We hebben nog geen hond, daar gaan we vrijdagmiddag naar kijken, en daarom zijn we nu waar we zijn. Leuke toch?
    Waf!

    Like

  4. Stel dat de getuigen gelijk hebben. Dan riskeer je in eeuwigheid met dat soort mensen opgesloten te zitten. Ik zondig me te pletter om dat te voorkomen. Vandaag ga ik mijn snaastes onkuisheid begeren. Ha, dat zal ze leren.

    Like

  5. Oei, ik zie dat onze bekende reageerder “Henk” (ja, die van de negatieve duimpjes, de herhaalde 1-ster waarderingen met VPN’s en cookies verwijderen, en vooral de anti-homopraat) gisteren in zijn reactie van 17:59 de link naar zijn (of een?) website heeft laten staan … Per ongeluk neem ik aan. Of in een vlaag van transparantie … LOL icoontje.

    Maar goed, daarna is hij ineens heel stil geworden, hopen dat niemand het ziet, dat niemand op “Henk” klikt … Nou, dat doen we niet, hoor, Henk. Dat zou flauw zijn.

    Like

  6. Timmerark nog steeds gestopt met roken! Stuur je een fotootje met de nieuwe hond?

    De Casanova die ik als ebook kocht, ook voor een grijpstuiver, is geschreven door Laurence Bergeen 2016, en vertaald door Hans E. van Riemsdijk en Marijke Gheerart 2017.

    Over het ikje: de dochter is een adoptiekind uit China vermoedelijk.

    Like

  7. Tegenwoordig herlees ik de boekenkast leeg, in onze minibibliotheek vind ik niets nieuws meer. Kopen doe ik alleen als een titel me heel erg aanspreekt.
    En ik vond een vergeten Achterberg terug, Blauwzuur. Daar wordt een mens niet vrolijk van.

    Liked by 1 persoon

  8. In de mand

    Verdrietig brengen wij onze eerder die dag overleden hond Donna naar het dierencrematorium. De regen en het industrieterrein stemmen extra somber. De medewerker heet ons met zachte stem van harte welkom. Een verdrietige mevrouw verlaat het pand als wij binnenkomen. Het definitieve afscheid van een huisdier is gewoon echt heel pittig, zo merken wij ook. Wanneer ik een paar dagen later de as van Donna kom ophalen is de confrontatie met een mevrouw die fluitend op de fiets wegrijdt van het crematorium met een blaffende hond in de fietsmand dan ook heel onverwacht.

    Paul Loven

    Like

  9. Ik heb dit nu vier keer gelezen. Ik zie geen andere clou dan dat er ook levende mensen en levende dieren voorkomen op het terrein van een crematorium. Of mis ik iets?

    Like

  10. Paul wilde een gevoelig stukje schrijven over zijn overleden hond. Als er iets is dat gemakkelijk is, dan is dat het wel. Het is hem niet gelukt. Ook een prestatie.

    Like

  11. Regen industrieterrein somber zachte stem verdrietig afscheid as.
    En dan een fluitende mevrouw!
    Het moet niet gekker worden, meneer Loven. Straks ga ik u niet meer geloven.

    Liked by 1 persoon

  12. Gekleurde billen in de wei

    Met puberdochter rij ik langs een weiland vol schapen met gekleurde achterwerken. Dochter vraagt, ik leg uit. Iets met ram, tuigje met kleurtjes en periodes en lammetjes. Dochter denkt na en merkt op: „Goh, dus eigenlijk is het een stempel voor als ze seks hebben gehad?” Ik kan niet anders dan bevestigen. Ik zeg dat het voor ouders van puberkinderen ook wel interessant zou kunnen zijn, zo’n stempel. Waarop dochterlief antwoordt: „Ja, maar jij hebt je stempel gewoon naast je zitten.”

    Ilse Harmelink

    Like

  13. Beste titel ever. Ikje zelf stelt niet zoveel voor, toch? Duizend-in-een-dozijn gesprekje tussen ouder en puberkind toch? Als we zo gaan beginnen, dan kan ik nog wel 300 ikjes uit mijn herinnering gaan insturen. Enfin, het is een weekend, een bewogen week is bijna voorbij. Pffff. Nu die griep nog weg.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.