Dit zijn stoofperen (ikjesrecensies nr. 465)

Over ikjes en croissantjes

Ikjes. Ikjes. En ikjes. Niks is er leuker. Niks maakt het leven meer de moeite waard dan ikjes. Ikjes schrijven. Ikjes lezen. Ikjes een platform geven. Dat doe ik al jaren en dat vinden de mensen leuk. Ze hebben zelfs spontaan het “ikjespanel” in het leven geroepen. In wisselende samenstelling vindt dat panel elke dag iets van het verse ikje. En soms niet. Hier is het vrijheid, hier is het blijheid, hier is het aangenaam. Lees maar eens gauw in de reacties onder dit blog wat het nieuwe ikje van de dag is, geef als je wilt een commentaartje, of lees eerst de hoogtepunten van de ikjes en de oordelen van vorige week. Waar? Hier!

Ineens moet ik nu denken aan het initiatief dat hier een tijd terug werd aangekondigd, de website voor “nikjes”, oftewel ikjes die door de NRC zijn afgewezen, maar die volgens de auteurs toch een platform verdienen en derhalve aan duimpjes neer en duimpjes omhoog van internettend Nederland moeten worden onderworpen. Ik keek helemaal toevallig dit weekend weer eens op dat platform en helaas, het prachtige initatief is nog niet tot volle bloei gekomen. Ga ook daar eens kijken als je zin hebt.

Lees verder “Dit zijn stoofperen (ikjesrecensies nr. 465)”

Nou nou, zijn de mijnen weer open? (464)

Over ikjes en een scheet die naar eieren stonk

De eerste!!! “Voor het eerst in mijn leven ben ik de eerste. Dat ik dat nog mag meemaken …” schreeuwde Bertie uitzinnig een week geleden, vorige week maandag om 7:01 uur. Ja Bertie, dat mocht jij meemaken en het is je van harte gegund. Hier is het aangenaam. Hier maken we de mensen blij.

WordPress deed ook een duit in het feestzakje en liet me weten dat ik al dertien (13!) jaar bij ze aan het bloggen ben. Dat ik dat nog zou mogen meemaken had ik destijds niet kunnen weten. En nog geloof ik het soms niet, dat pure geluk elke morgen als ik wakker word en aan het bloggen sla, hier en elders en met een speciaal plekje in mijn hart voor het ikjespanel. Via NRC.nl en het VKblog ging ik 13 jaar geleden naar een blog in eigen beheer en het gaat als een tierelier. Gekker moet het niet worden, maar wordt het ook niet. Toch?

Lees verder “Nou nou, zijn de mijnen weer open? (464)”

Er was veel niet en veel wel (463)

Over ikjes en dingen die er vroeger wel en niet waren

Een 14-jarige jongen die een auto en een file voor zijn verjaardag wil. Die auto moet wel een Ferrari zijn. “En anders wil ik andere ouders”. Dus ja, da’s duidelijk een puberkater, zonder alcohol, opgetekend uit het leven op Nieuwjaarsdag door zijn moeder, Esther Storm. 

Met de beste wensen van het blogmanagement gingen we vorige week weer een nieuw ikjesjaar in. Het belooft een keimooi jaar te worden. Met een nog steeds groeiende aandacht voor de ikjes en da’s mooi. Volgens de nestor van het ikjespanel, Suske, kan het natuurlijk zoals altijd “alle kanten uitgaan” en dat is ook waar. Bertie, een andere coryfee van het ikjespanel, meldde dat ze blij is dat ze geen veertienjarige zoon meer heeft en dat zullen er meer zijn in ons steeds ouder wordende lezerspubliek. 

Lees verder “Er was veel niet en veel wel (463)”

Een zak aanhaakmoutjes (462)

Over ikjes en de machthebbers op deze wereld

Ik vroeg op oudjaarsdag bij de bouwmarkt om een zak “aanhaakmoutjes” en nam na het afrekenen afscheid met een vriendelijk “prettige jaarwasseling”. Dus ja, #DryJanuary kwam voor mij geen dag te vroeg. Dit grapte ik met zelfspot op de social media en dat ging – BAF – natuurlijk viral. Kennelijk een feest der herkenning. Inmiddels is het 2 januari en heb ik er alweer een (schrijve 1) droge dag opzitten en ik voel me kiplekker. Zoals altijd. Ik slaap altijd al prima. Er is niks mis met mijn geheugen. Ik zit lekker in mijn vel. En ik doe mee voor de pret.

en zei met een indringende blik: „Dit lied gaat over mij.”

Tanja van Weel schreef vorige week over haar werk als vrijwilligster in een ontmoetingscentrum voor mensen met dementie. Ze had een leuk gesprek over de Top 2000 en nam samen met de patiënten een aantal “gouwe ouwe” titels door. Er was een man met een ijzersterk muzikaal geheugen. Hij kende alle teksten. Ook “Yesterday” van de Beatles zong hij woord voor woord mee. Bij de tekst „Suddenly, I’m not half the man I used to be” stopte hij en zei met een indringende blik: „Dit lied gaat over mij.”

Lees verder “Een zak aanhaakmoutjes (462)”

Dat ziet een blond paard (461)

Over ikjes en de nieuwe Nokia Calzone

In verband met de feestdagen verschijnt er op maandag 25 en dinsdag 26 december geen NRC. Onze Klantenservice is op die dagen gesloten. U kunt ons weer bereiken vanaf 08:00 uur op woensdag 27 december, via 088-5720572. Wij wensen u fijne feestdagen!“

Nou, daar waren we klaar mee. Gelukkig is het inmiddels woensdag 27 december en gaan we weer lekker ikjes lezen en beoordelen. En jullie ook, NRC: insgelijks en van hetzelfde. Er komen er nog een paar aan. Feestdagen.

Lees verder “Dat ziet een blond paard (461)”

Leerling valt flauw bij ontleden varkenshart (460)

Over ikjes en vlees

Honger. Vrouwenleed. Een zieke cavia. Kerststukjes. Gering. En koeien. Je kunt ze maar hebben. Wie, wat, hoe dan? Dat waren de ikjes van vorige week. Hier lees je er alles over, al een jaar of tien of zo wat. En met een beetje goede wil en gezondheid gaan we er ook zeker nog een jaar of tien mee door, want het is leuker dan ooit en de lezersstatistieken schieten weer eens omhoog. Lekker toch? Mooi man! Zal wel aan de tijd van het jaar liggen. Men is op zoek naar Sissy en de toastjes.

Lees verder “Leerling valt flauw bij ontleden varkenshart (460)”

Je ruikt naar oma (459)

Over ikjes, oma’s en opa’s

Sinterklaas, wie kent hem niet? Hij zat vroeger op schoot bij een vrouw die inmiddels 60-plus is. Hechtingen bij een jonge moeder, zes weken na de bevalling, kunnen soms niet helemaal lekker zitten. Of er veel naakte ruggen op die van Carice van Houten lijken weten alleen masseurs en masseuses. En lovers en ex-lovers wellicht. Wij niet. Een omaatje van 80 dat elk kleinkind 80 euro geeft voor haar verjaardag is lief. Koeien herkennen in een museum kan een klein kind. Ook dat van Ceciel Stoutjesdijk. En de oma van de jongste dochter van Lisette van de Loo (19!) bakt superdunne pannenkoeken.

Wist je dit allemaal al? Dan is er een grote kans dat je een NRC-ikjesliefhebber bent. Want deze zes(6!) weetjes komen uit evenzovele ikjes van vorige week. Hieronder bespreek ik ze, met hier en daar een aanvullend commentaartje van het ikjespanel of een andere deze of gene. Veel leesplezier, dank voor het komen en een goede reis terug.

Lees verder “Je ruikt naar oma (459)”

Wel een grappige jongen, die Bas (458)

Over ikjes, een man in een scootmobiel en Mario de Kort

Een half ikje over solidariteit en vuurwerk. Chocoladeletters. Links en rechts. Met het hele gezin naar de rechter. LED-kaarsjes met uitblaasfunctie. En de zak van Sinterjetje. Daar ging het vorige week om in ikjesland. Het land dat bij elkaar geschreven wordt door lezers van de NRC.

Lees verder “Wel een grappige jongen, die Bas (458)”

Maar ik hou wel van jullie hoor! (457)

Over ikjes en een lekker ding dat op de PVV stemde

Een firma die een warmtepomp komt aanleggen. Een krap lokaaltje van Vluchtelingenwerk met tien volwassen Oekraïners. De vrouw van Jan Willem In ‘t Velt. Twee spinnen in een deurweb. De moeder van een hockeymeisje zonder shirt. En de vrijwilligers met hoofddoek in het buurthuis. Allemaal slachtoffers van evenzovele schandalen vorige week. De NRC-lezers tekenden ze voor ons op. Hier komt het overzicht.

Lees verder “Maar ik hou wel van jullie hoor! (457)”