Op de dood van mijn konein

Ik hield toch al niet van konijnen
            ze zitten met hun snuffertjes te chagrijnen.  

 

                                 Gaan nooit er eens lijnen
                                           vreten het liefst je gordijnen

                                                      van mij mogen ze allemaal verdwijnen.

       Konijn, ik zie je ’t liefste in de grond
                        waar je ooit je worteltjes vond.

                                             Kijk maar uit de konijnenhemel op ons neer
jij huppelt echt nooit meer.

  


(en nu gaan we verder in het Duits)
  

                  Ach Du komisches Tier
                                        hör mal zu, es ist vorüber hier.

     Du bist jetzt ein KO
        NEIN.
 

 

 
 doot konein

 

 

 

 

 Eerder stond dit treurig vers al eens als reactie op drasties Pas teruggevonden,  hopelijk nog op tijd  om opgenomen te

worden in de binnenkort te verschijnen  verzamelbundel “Hard voor de  Natuur”.

 Illustratie: skelet van vrouwelijk konijn. Met dank aan de Plattelandsvereniging Hei, Heg & Hoogeind  te Leende. Zij houden wel van konijnen kennelijk. Mag!

  

Advertenties