Mochten jullie sneeuwvlokjes zien op jullie schermen, zowel thuis als onderweg, dan is daar niks mis mee. Weet wel dat ik niks heb gedaan. Het is misschien nog een ouwe setting van vorig jaar. Het ligt niet aan jullie toestel. Geniet ervan, ik ga ze niet uitzetten. Vlokjes moet je laten dwarrelen, daar zijn ze voor.
De NRC, zo treurde onze reageerster Klare taal vorige week, is een “huisgrap geworden”. Het ikje, de lezersanekdote die of dat elke dag op de achterpagina verschijnt is een flets restant van een eens zo roemrucht verleden. En daar zit wel iets in. Wij kunnen het weten, want we bespreken ze al sinds jaar en dag.
“Als je de voetbalbijlagen weggooit en ook de vrouwenspullen, dan valt het best mee allemaal”
Maar ja, wat rest ons dan. “De Telegraaf?” opperde een andere reageerster, Bertie, dapper. Toen moest Klare taal wel toegeven dat ze een proefabo op die Telegraaf heeft. “Als je de voetbalbijlagen weggooit en ook de vrouwenspullen, dan valt het best mee allemaal (…) maar het is geen blijvertje, dat dan weer niet.”
En voila, toen kwam ook Bertie over de brug. “Het went. Ik spreek uit ervaring, echtgenoot las de Telegraaf. Had je de verschrikte gezichten van mijn ouders moeten zien toen ze het blad bij ons zagen. Een studie waard. Pa bladerde er voorzichtig in, Moe wilde niet eens kijken.” Ze beloofde nog een uitgebreider “logje’ over dit onderwerp op te zoeken, maar liet ons in de kou staan.
Ook ik kon op haar websites, zowel de huidige (links) als de ouwe (rechts) – ook na urenlang zoeken, niks en te nietes vinden over het onderwerp. Wellicht schreef ze het in haar verbeelding. Of was het fakenews. Zowel op die ouwe als nieuwe Bertie staat heel wat moois, hoor. Blader er maar eens doorheen en voor je het weet ben je een paar uur lekker aan het lezen en je aan het verbazen en je aan het ontroeren. Had ik ook. Vandaar dat dit intro bijna een week te laat is. Het is allemaal haar schuld!
Maar wat ik dus nog over de Telegraaf zeggen wou: vroeger was het voor serieuze mensen een verschrikkelijke krant, afgezien van de uitstekende financiële pagina’s. Nu zijn we zo aan sterrennieuws, fakenews en rechtse opinies gewend dat je er niet meer van schrikt als je hem per ongeluk op de tafel van de afhaalchinees openslaat. Toch?
De overdrachtelijke thermometer in de overdrachtelijke reet van de samenleving
Bij Pawi is de Telegraaf in haar achting gestegen sinds ze “grappig allitererende koppen verzint en ze aanzienlijk minder spelfouten doorlaat dan NRC.” Onze eigen fakerechter, DSR, vond het vodje wel “nuttig om in het oog te houden als overdrachtelijke thermometer in de overdrachtelijke reet van de samenleving’.
Nu we het er toch over hebben, we hadden ook nog een pot die de ketel verweet dat hij zwart zag, maar omwille van de goede sfeer zullen we degene op wie dit van toepassing is zijn nederlaag niet nog eens inwrijven. En het is al weer ruim een week gelee, ik bedoel maar, er is sindsdien al weer zoveel nieuwe #ophef geproduceerd. Je houdt het niet meer bij, vandaag de dag.
#ZwartePiet, #AnneFaber en #Maan nog maar net voorbij en dan moeten we ons al weer gaan warmlopen voor de #Kerst. Mogen we kalkoen eten of moeten het geconfijte pruimenblaadjes worden? Een echte boom en zo ja met kluit? Niet te lang bij stilstaan want we moeten het ook weer over het #vuurwerk hebben en de ellende die dat voor onze huisdieren teweeg brengt. Vervolgens of we nog wel mogen gaan #skiën met al die bodemerosie. Over de #Paashaas hoor je niemand maar zo’n vent in een pak da’s ook niet te vertrouwen. #Sleepwet. Voor je het weet zit er een terrorist in. Met van die antennes in die lange oren. En dan is het alweer lente en rijden we de #Tulpenrally en is alles weer vergeten.
Voor wie de schoen past, lees eens wat Roos Vonk hier op Twitter over schrijft, en doe haar vervolgens al dan niet in de ban:
Minder vlees eten – net als stoppen met roken of meer sporten: we willen wel maar doen t niet. Lees #jebentwatjedoet, zegt @ivandenberg Eens!😄 https://t.co/geH1OUxG9r
— roos vonk (@roosvonk) December 8, 2017
Tijdens het surfen in en over Berties schrijfsels had ik trouwens dit mooie kabbelende muziekje opstaan (met dank aan huisdj Mopperkont):
https://www.youtube.com/watch?time_continue=121&v=B51bLBdUt3w
Het gaat over de naakte Odysseus die de schone, onversaagde maar aangeklede Nausikaä ergens op een eilandje ontmoet. En wat er toen door hem heenging. Niks dus, of althans, we zullen het nooit weten. Hij vond het een lekker ding, maar misschien was hij al voorzichtig in de toekomst blikkend een tikkie #metoo-alert en maakte hij daarom geen avances. We zullen het zoals gezegd nooit weten, maar later trouwde het meiske met nota bene zijn zóón. Man man, over gemiste kansen gesproken. Maar prachtige weemoedige muziek, zet het maar eens op.
Kinderikjes over de “echte Sinterklaas”
Je zou er bijna van vergeten dat we het hier over ikjes moeten hebben. Althans … moeten …. moeten …. Zo zijn we het gewend, ja. Maar het waren stuk voor stuk ouwe suffe woordgrapjes, die het vermelden niet waard zijn. Over “Chinees halen”, een “ik cider naar uit”, weer eentje over een dame met Alzheimer, kinderikjes over de “echte Sinterklaas”, over het samengaan van Groningen en Haren tot “Haringen” of “Groren”, en over de betekenis van “klasgenootje”, een kantoorikje waarin een chef in de zeik wordt gezet …
Echt, laten we dit niet aanmoedigen. Als je ze wilt zien, ga dan hier naartoe (KLIK) en lees onze vernietigende commentaren of proef onze schouderophalende zwijgende berusting.
Die van onze eigen moppentapper Ad Hok vermelden we wel, vooral om te belonen dat hij het ding niet als ikje inzond: “Een man gaat een Chinees restaurant binnen. Een Chinees meisje komt naar hem toe en vraagt: “Wilt u menu?” Zegt de man: “Doe maar straks, ik wil eerst even eten.”
Hier – op de VPRO onder de blogs – ging het over het leven, de krant, muziek en schrijvers. We bespraken Karl May, die er toch maar in slaagde om hele standaardwerken over Winnetou en Old Shatterhand vol te schrijven zonder ooit maar in de VS geweest te zijn. Hij heeft wel hele generaties leren sluipen en ook het heupschot met de berendoder bijgebracht, zoals Lummel dankbaar opmerkte. En Rih niet te vergeten, zei Pawi. “Een paard dat alleen luisterde naar gefluister en daardoor in wild rumoer deed wat zijn berijder wilde.” Er werd ooit nogeens een fiets naar vernoemd, wat een eer moet dat zijn geweest voor het paardje.
Och en kom en toch en ja, die van Anneke Dam mocht er, hoewel een woordgrapje, eigenlijk best wel wezen. Als aanloopje naar de pointe vermeldt ze dat mensen weleens moeite hebben met haar achternaam en denken dat ze “Van Dam” heet. “Zo kwam ik laatst bij de opticien voor een controle. Zegt hij: ‘Heeft u echt een controle vandaag? Ik kan de afspraak niet vinden. Ik heb alleen een mevrouw Zondervan in de agenda staan’.”
De 100e reactie ging er weer eens uit. Pawi mag het lepeltje nog voor de Kerst tegemoet zien, als de post een beetje meewerkt. Ze plaatste een ikje van Hedda Treffers over gender, dat we verder zullen negeren vanwege verregaande suffigheid.
Oh ja, en die van Sanne Kanis over haar ervaring met Soulcycle in New York mocht er ook wel zijn. Het was zo’n herrie dat ze er niet in slaagde om de aandacht van de instructeur te trekken voor een technisch ongemak (ze bleef steken in de trappers) en noodgedwongen moest ze dus ook het volgende lesje meemaken. “Nieuwe ronde, nieuwe kansen”, constateert ze bezweet maar opgewekt. Een prettige video met strakke buiken van een paar licht hysterische sportgrieten maakte de belevenis van dit ikje op dit blog af. Er werden geen vragen over gesteld vanwege een vroege Kerstvakantie van de COUS-redaktie.
En we gaan er uit met de mededeling dat het straatnaambordje van de Dukdalfweg weg is. Het lag op de grond, omdat er een brandweerauto tegenop gereden was tijdens het blussen van iets groots. Een schande ja, dat ze die spuit niet eventjes konden stilzetten. Fijn dat de betreffende ikjesschrijver (m/v/t) dit even aan de kaak stelde.
Om Mopperkont te ontzien zal ik de prachtige video met de 30 beste Kerstnummers aller tijden hier onvermeld laten.
Nee, dan liever deze (excuses voor de saaie visuals, het is de tabletversie van het koor zelve):
En nu komt het, maar jullie hebben het al gezien: geheel en al onverwachts plaats ik dit intro vier dagen te laat of drie dagen te vroeg, het is maar hoe je er tegenaan kijkt. In ieder geval niet op maandagmorgen, maar op vrijdagmiddag. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
Wil jij ook kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil je leerzame dingen leren in een ontspannen sfeer? Aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Wil je kans maken op een fijn kopje? Een grappig mopje? Of zo’n vette welgemeende sneer? Misschien wil je ook wel een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of wil je kans maken op een vermelding in het weekoverzicht van volgende week? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?
Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.
Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Als dat teveel werk is, scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige.
Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.
Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.
Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten, daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.
De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik had wat te vieren. En kreeg van alle kanten cadeaus en felicitaties en loftuitingen. Dit was een Primitivo, maatje magnum nog wel, oftewel een dubbele fles, en da’s 1,5 liter. Zie die maar eens op te krijgen. Heb ik weer, maar ik ga mijn best doen. Misschien dit weekend al.
Photo “Dan maar een wijntje (2)” © 2017 Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam 
Wat een pech. Heb ik onder het vorige intro vier prachtige kerstliederen van Poulenc gepost en komt er geheel onverwacht een achterstallig of voorstallig intro overheen. Zijn het dan toch weer paarle voor de zwijne ?
Welnee gekkie, die staat er gewoon in, ik heb die Poulenca er alsnog ingezet. Merkt niemand. En zo ja, wat dan nog. Die hoort hier, in dit intro. Was ik je wel verplicht na die Kerstmedley. Ik heb bewondering voor je rust en kalmte.
Wat ben je toch een attente blogmaster
Wat een verrassing een intro op vrijdag, mooi hoor, met sneeuwvlokjes overal zowel binnen als buiten ook heb ik net gezien.
Heel mooi ook was die prachtige zwarte pot, ik weet eigenlijk niet eens meer waarover dat ging, dat ga ik zeker opzoeken.
De kerstliederen van Poulenc passen heel goed bij de sneeuw- en kerstpret zal ik maar zeggen.
Ja die zwarte pot is schitterend. Die glans! Toen die voorbijkwam wist ik meteen dat hij in het intro vereeuwigd moest worden. Ik ga er nu lekker het hele weekend naar kijken.
Het leuke aan die sneeuwvlokjes is opnieuw dat je ze een beetje bij kan sturen met je muis.
Zo direct het laatste ikje van deze week. Vermoedelijk vindt niemand het erg als het niet wordt opgenomen in het overzicht van vier dagen te laat of drie dagen te vroeg…
Fijn overzicht weer, en een leuke verrassing. Die Poulenc had ik inderdaad gemist als hij niet hier was opgenomen. Over muziek gesproken: morgenmiddag in De Doelen Stravinsky’s vioolconcert, maar belangrijker nog Prokofiev met Romeo en Julia. Gaat dat zien! En horen!
Palmolie
In de supermarkt probeer ik een keuze te maken uit het uitgebreide aanbod aan sprays. De verkoopster die naast mij producten aan het bijvullen is, ziet mij twijfelen en pakt een fles waarop een grote foto van een baby-orang-oetan staat.
„Ik zou deze nemen”, zegt ze op een samenzweerderig toontje. „Die ruikt zo lekker naar palmolie.”
Op de verpakking staat met grote groene letters „palmolievrij”.
Ik neem de fles glimlachend van haar aan en zeg haar vriendelijk dat dit mij een uitstekende keuze lijkt.
Sophie Adang-Raes
Op t.v cinq trekt de rouwstoet voor Johnny Hallyday over de Place de la Concorde naar de Madeleine, waar Macron ook zal spreken, een staatsbegrafenis ging hem net iets te ver las ik juist in de krant.
Duizenden mensen zijn op de been om hem uitgeleide te doen.
Ze verdienen het, die Fransen. Zoveel helden hebben ze niet 😃
De rokkenrolste begrafenis ooit gezien in +33. Prachtige toespraken van Carol Bouquet en Jean Reno. J’ai chiallé.
chialer (ww.) huilen (ww.) ; brullen (ww.) ; janken (ww.) ; krijsen (ww.) ; schreien ( ww.) ; emmeren (ww.)
Het is lummel allemaal gegund.
Hier in +31 kwamen we nooit verder dan Pour moi la vie va commencer…
Ik heb er echt van genoten, dat mag ik natuurlijk niet zeggen ( wegens niet politiek correct ) maar het was een mooie begrafenis om het maar zacht uit te drukken. Veel Franse ex-presidenten, de meest notoire adultères waren aanwezig in La Madeleine , Hollande en Sarcozy voorop.
Het was een mooi gebeuren, vele oude sterren gaven acte de présence zoals Line Renaud , Sylvie Vartan is al dood helaas, Mireille Darc ook.
Barbara ook, dus ‘il n’en reste plus’.
Verder wil ik nog wel een reactie op het ikje van vandaag geven.
Moeilijk is het wel, vooral omdat het een spray betreft die nergens over gaat.
Er zijn namelijk duizenden sprays: hairsprays, schoenen-sprays, badkamer sprays, wc sprays, body-sprays, vagina-sprays, okselsprays etcetera…
Met of zonder palmolie : What’s the question?
Ik snappum gewoon niet. Ik wacht op antwoord.
Ik snap hem wel maar het is een lang verhaal.
Zo erg lang lijkt me dat verhaal nou ook weer niet. Domme verkoopster denkt klant een produkt aan te smeren dat zo lekker naar palmolie zou ruiken. Slimme klant is gekke gerritje niet, want ziet dat er met grote groene letters „palmolievrij” op de verpakking staat.
Om wat voor produkt het precies gaat, is ook mij niet duidelijk. Zoals KT zelf al aangaf zijn er duizenden soorten sprays. Vanwege de orang-oetan op de fles, gok ik op okselspray.
Als je veel moet uitleggen ben je zo klaar wordt wel eens gezegd.
Hoeft niet hoor , ik ben totaal op de hoogte wederom inzake palmolie etc.
Bonne Nuit.
Gelukkig hebben we Ad! Bonne nuit
Laatste reactie die ik nog even kwijt moet,
Zou Andre Hazes of zijn zoon hier ook zo’n Staatsbegrafenis krijgen? Ik hoop het niet, maar het zou best kunnen in het vigerende regime wat hier de dienst uitmaakt .
Bonne Nuit
André Hazes heeft inderdaad zo’n begrafenis gehad. Jaren geleden. Zijn zoon zal dit vermoedelijk niet krijgen.
Ik heb geen LP’s van Halliday, maar wel van Frida Boccara, gestorven op 1 aug. 1996. Dat zegt genoeg.
muziek van Telemann, maar gezongen door de onvergetelijke Frida Boccara
Mooi gezongen door Frida Boccara, prachtige stem.
Supermaan
Samen met mijn vader zit ik zondagavond in de auto, op de A20. Hij brengt me naar mijn studentenkamer in Rotterdam, zodat ik niet met het openbaar vervoer hoef. We zien een heel grote, heldere maan aan de hemel.
„Wow, wat mooi en bijzonder.”
We zijn allebei verbluft door de schoonheid ervan. Tot we dichterbij komen en zien dat het logo van de Burger King aan de snelweg ons tegemoet straalt.
Hanneke Rutschen
Jaja, dat was een schatermomentje daar op die A20 tussen vader en dochter. De laatste alinea kent twee lichtelijk kromme zinnen. Zelf heb ik regelmatig lantaarnpalen met manen verward. Kan gebeuren, ze stralen beide aan de donkere hemel.
Nep-ik! Ik heb die foto regelmatig voorbij zien komen.
Aha!
Maar het kan zijn dat Hanneke dit voor het eerst zag. En dat balkje eronder zie je ’s avonds niet. 😀
Nee, ik bedoel echt: een onscherp (gemaakte) foto van een lichtgevende bol tussen takken waarop het lijkt alsof het de maan is. En een tweede foto scherpgesteld waarop het logo te zien is.
Heel flauw ikje dit.
Aha again. Dan is het ofwel een gepikt ikje of een ikje dat bij toeval nog een keer gebeurd is. We zullen het nooit weten. En de foto is op het wereldwijde web niet te vinden.
Onze riverside blues in Manilla
Toch vandaag niks te doen:
https://petapixel.com/2017/04/06/not-photograph-moon/
Ik kan die foto ook niet vinden. Wel Burger King broodjes in de vorm van een halve maan.
Het thuisbrengen door de vader, aan de vooravond van Code Rood, vind ik aardig. Zelf ook vaak gedaan (als de moeder). (Ja, aardig he?). Het vormt een prima gelegenheid om een goed gesprek te voeren, een op een. Samen de supermaan bewonderen en dan de slappe lach krijgen als het om een logo gaat, ik zou er als dochter ook een ikje aan wijden.
Langs diezelfde A20 staat een schip. Aan de grond. Nog mooier dan de supermaan. Daar verkoopt Schmidt zijn Zeevisch. Aanrader voor als je thuis tekort komt. Oesters met champagne, dat soort werk. Kaviaar op blini’s. Studenten vinden het niks, die hebben koolhydraten nodig. Pizza, wraps, pasta, broodje Big Mac of Burger Spec.
Wel een beetje vroeg voor een Kerst-ikje. Ik neem tenminste aan, dat het een verwijzing is naar de ster, die de herders en de drie koningen naar het stalletje van de Jodenkoning heeft geleid.
MK 16.37h.
LoL, hij lijkt sprekend zou ik zeggen, hoewel ik hem nooit heb ontmoet.
Denk er een lange beige regenjas en een aktetas bij, Klare taal, en je herkent hem uit duizenden.
Zit er overigens nog geluid bij, MK?
Hier – op de VPRO onder de blogs – WTF???! mocht je willen, dit is gewoon niks meer dan een babbelbox. Echt, waar vind ik dan dat vpro gehalte? Gast, je bent hier bezig op het niveau van een regionale omroep, zo regionaal dattie in je huiskamer past.
pawi
Deze foto (uiteraard zonder geluid) komt van de FB-pagina van ene Josh Espinosa, volgens mij de leider van een grote band van saxofonisten. Op de eigen FB-pagina van AP staan wel meerdere home-video’s van onze vriend.
Claark Kent is Supermaan
pawi,
jij hebt hem ontmoet in levende lijve, ik was door zijn praatjes met afpersing door exotische vrouwen in
verre landen al gauw op een spoor gezet, van iemand die erin trapt en zich laat misbruiken, in eerste instantie zielig, maar later kwamen er andere gedachten bij mij op vooral gezien de verdere successen in die verre landen.
Not my cup of tea anymore, anyway.
quamvis sint sub aqua sub aqua maledicere temptant
Extra lief
Doordeweekse werkdag, ik vraag mijn man onderweg naar huis varkensvlees mee te nemen voor het avondeten. Hij besluit dit te kopen bij de biologische slager in ons dorp, maar komt – vanwege de hoge rekening – mopperend thuis. Als we eenmaal aan tafel zitten te eten is zijn verontwaardiging over de flinke slagersrekening nog steeds niet getemperd.” Waarom moet zo’n Livar-varken eigenlijk zo duur zijn?, klaagt hij. Onze jongste, die met smaak zit te eten, antwoordt: „Omdat het een extra lief varken is, pap.”
Sandera Krol
Ja, da’s een heel begrijpelijke reactie. Zelve moest ik “Livar” ook even opgoogelen. Het blijkt een Limburgs kloostervarken te zijn en het is in nood. Goeie sluikreclame, meneer Krol! En de NRC tuint er weer vrolijk in …. 😀
En als je het met de ogen van fundamentalistische mensen bekijkt dan is het ook best wel een tikkie wrang.
Lieve beelden, goede zorg, de boer houdt zo van zijn varkentjes en ze hebben het zo goed … Een commentaar onder het lieve Youtube filmpje is dan: “Super lekker, beter als biefstuk, heerlijk!!!!”
Au, op 3:20 wordt er een brandmerk op het varkensreetje gedrukt! Liefdevol natuurlijk.
Wij mensen zijn nog lichtjaren verwijderd van de innerlijke verlichting, da’s duidelijk, en het is een feit. Maar elkaar daarom verketteren, de maat nemen, de rug toe te keren, lijkt me niet de juiste weg om dat te veranderen. 😦
De Limburgse boeren bieden vanaf volgend jaar ook diervriendelijke ganzen aan, zo lees ik. Die heten Liga. Dat komt al dichter in de buurt van de waarheid … knipoog icoontje
Daar wordt een ham gebrandmerkt, geen varkentje. De maat nemen etc helpt inderdaad niet; bij de feiten blijven, geen fake news creeeren, daarentegen wel.
Grinnik, de avatar alhier wordt zoals bekend ad random verstrekt als je niet bent ingelogd en/of anoniem wilt blijven. Die van “Herman de Man” (alias Seri, Siri, Henk, Naam Verplicht, Maduro etc.) van hierboven is wel een heel rake toevalstreffer! 😀
Ook op de televisie, overigens, roept de VPRO heftige reacties op van diegenen die de intellectuele inhoud wel vermoeden maar niet kunnen plaatsen, laat staan doorgronden. Of de dubbele bodem in humor niet aankunnen vanwege een weinig flexible geest. Denk aan Herenleed etc. En dan gaan ze machteloos maar wat roepen.
De verbijstering is, zo vermoed ik, niet eens gespeeld. Ze snappen het niet en voelen zich impliciet bedreigd, beledigd of in hun hemd gezet. Maar beter – voor henzelve en voor hun zelfrespect – ware het eigenlijk geweest als zij gezwegen hadden …
DSR, ik neem toch aan dat je niet zo goedgelovig bent om te veronderstellen dat het varkentje er aan de linkerkant niet aanzit? Man man, waarom denk je dat het beestje buiten beeld blijft, en er in plaats van gekrijs een winkelcentrummuziekje klinkt?
Gelukt! Prima reclame voor Livar. En terecht. Als je varkensvlees wilt eten, neem je die van het Limburgse Varken.
Het filmpje is indrukwekkend, de dikke monnik die de dikke varkens voert en niet om een graantje meer of minder maalt, het modderbad, het huppelen in het gras, het stempel op de achterham van het al geslachte varken, het uitbenen met aan de linkerhand een maliënkolder, ter bescherming van slagers die per ongeluk uitschieten met hun vlijmscherpe mes (ook aan te raden voor oestersplijters), . Een uitstervend ras, de goede slager.
Net als de goede schoorsteenveger. Morgen komen ze weer, de gebroeders.
De inzendster van het ikje noemt zich Sandera Krol. Hoe het veranderde naar Sander Krol is me een raadsel. Maar waarom iemand een pasgeborene Sandera noemt eigenlijk ook.
Zitten we nu meteen in de gender discussie? Die waar Herman De Man zo graag aan deelneemt?
Het zal de autocorrect wel geweest zijn, pawi. Inmiddels is Sander weer een meisje. Misschien is Herman wel een Hermien, wie zal het zeggen.
Nou moe, al vanaf vóór het weekend geen posts binnengekregen. Ik dacht dat hier niemand thuis was.
Voor de zekerheid controleerde ik het even en watsienik? Alles gaat gewoon door zonder mij… 😫
Bittere tranen zijn mijn deel. ☻
Maar goed, ik ga nu eerst alles lezen.
Nou moe, wat een ellende, Bertie. Maar gelukkig is nu alles weer goed … ❤
Voor ik verder ga: een buitengewoon mooie intro 😉 En bedankt voor de reclame. ☼ ❤
Het logje over mijn ouders en de Telegraaf heb ik wel maar het is te lang voor een reactie.
@ Mopperkont december 11-2017-23-57h.
Een mooi citaat zeer zeker, ook van toepassing natuurlijk.
Bien de se trouver ensemble!
Of bedoelt u: Bien étonnés de se retrouver ensemble?
Hier is het en flink ingekort. Ik hoop dat het goed overkomt, het is gekopieerd.
Mijn ouders op bezoek.
Ze zagen de Telegraaf liggen, blikvangend, midden op de salontafel.
Ik wachtte af. Ze wilden geen kritiek leveren maar ik wist: als er ìemand een hekel had aan dit blad was het wel mijn vader.
Hij wees er naar.
‘Is het wat?’ vroeg hij, voorzichtig. ‘Och…’ zei ik.
Hij overwon zichzelf en bladerde wat. ‘Beetje opvallend hè.’
‘Ja, weer eens wat anders,’ deed ik luchtigjes. Benieuwd of hij zou doorlezen.
Maar nee, hij vouwde hem dicht en gaf hem aan mijn moeder, ‘Wil jij nog effe kijken?’
Moe weerde hem kalmpjes af, ‘leg maar neer, Willem’.
Toen stond ik op, rommelde in de stapel bladen en viste De Gelderlander eruit. ‘Alstublieft.’
– ‘Wat nou, lezen jullie twéé kranten?’
‘Ja, P. vind de Gelderlander niks en ik de Telegraaf niet.’
Groot was hun opluchting. Dochter was nog niet helemáál verloren.
Mooi. Mijn favoriete zin: “Leg maar neer, Willem.” Just that. Vertelt het hele verhaal. Knap hoor!
Overdreven
Altijd als ik mij verslik, zegt mijn vrouw dat ik niet zo overdreven moet hoesten: „Het lijkt wel of je stikt!”
Afgelopen week sta ik door het slechte weer in een monsterfile vanuit werk en wil ik mijn vrouw bellen dat ik later ben. Ik activeer Siri via mijn stuur. Precies op het moment dat ik ‘bel mijn vrouw’ wil zeggen, verslik ik mij vreselijk en een enorme hoestbui volgt. Nadat ik ben uitgehoest en op adem ben gekomen, ben ik benieuwd wat Siri hiervan maakt. Na een korte stilte klinkt er uit mijn iPhone: „Vaarwel.”
Laurens Westerman
Even terug naar het voorgaande: mooi verhaal van Bertie.
Siri is leuk! 🤣🤣
Kunnen we Siri geen ikjes laten schrijven?
Dank pawi en Bas.
Het ikje is een juweel.
Gaan we nu ook al lachen om geprogrammeerde humor of wat daarvoor doorgaat ? Trek eens aan mijn vinger.
klare taal
Je hebt mijn citaat van 11/12 23.57 verkeerd begrepen. Dit klanknabootsende citaat van Ovidius (waarin het domme gekwaak van roddeltantes aan de kaak wordt gesteld) slaat niet op riverside blues maar op jou vanwege je volstrekt ongefundeerde verdachtmaking van riverside.
Natuurlijk wist ik dat je dat bedoelde! Trouwens het woord roddeltantes wordt door Ovidius niet gebruikt.
Volstrekt ongefundeerd? Er zijn veel mensen die het verdacht vinden als iemand van de ene louche omgeving (liefje in Oeganda) naar de andere verhuist (Fillipijnen). Zelfs Mopperkont suggereerde ooit dat de Nederlandse grond hem te heet werd onder zijn voeten.
Onder water door blijven gaan met kwaadspreken is een leuke beeldspraak, en dan ook nog op zijn Baudets in het Latijn gesteld, maar meer dan dat is het niet.
Ik zie er een aanleiding in om met Klare taal A Cup Of Tea te drinken. Eentje. Of nog eentje dan.
@Mopperkont,
al zou het ikje geprogrammeerd zijn, dan is het goed bedacht.
Beter dan de vele kinderikjes waar de ouder het ‘leuker’ meent te moeten maken.
Bonbon
Voor haar verjaardag kreeg mijn moeder van de zus van mijn vader een doos bonbons. Ze maakte de doos open om er een te eten, maar het viel haar meteen op dat de chocolade wit uitgeslagen was.
Ook waren de bonbons zo hard dat ze nauwelijks door te bijten waren.
Mijn moeder belde de fabriek om te klagen over de bonbons. De servicemedewerker vroeg naar het serienummer. Toen mijn moeder dat had doorgegeven kreeg zij te horen: „Maar mevrouw, deze bonbons maken we al twaalf jaar niet meer.”
Benno Gerritse
…het is niet mijn broer…
Tante Gerritse schaamt zich de ogen uit de kop als ze dit leest.
Aan de andere kant: wie geeft er niet eens iets cadeau dat thuis maar op de plank ligt. Wel oppassen dat je de naam van de oorspronkelijke gulle gever verwijdert.
Zo kreeg ik ooit een luxe kuketrekker. Met een naald en een pompje. De naald door de kurk duwen (dat lukt bijna nooit) dan lucht er in pompen zodat de kurk zachtjes uit de fles gedrukt wordt ( dat lukt nooit). Het ding zat in een mooi doosje. Snel netjes ingepakt en aan de vriend van mijn dochter gegeven voor sinterklaas en zwarte niet. Twee jaar later kreeg ik hem weer terug van een wederzijdse kennis van de vriend en ik.
Hahaha!
Ik gaf laatst een gekregen giga speculaaspop, nieuw in doos gekregen van een buurman, had hij zelf waarschijnlijk ook gekregen, door aan mijn schoonzus. Die nam hem mee (verstopt onder haar jas, vanwege die buurman) voor haar kleinkinderen.
Gelukkig niets van teruggezien.
Waarschijnlijk doet menig cadeautje en cadeau-bon de ronde.
Maar 12 jaar oud?? Beter het niet bij eetbaar spul houden. Of bloemen☻.
rubriek: Benno vertelt
Aliquando et insanire iucundum est.
Ainsi soit-il.
… et mon cul me gratte..
Doet mij denken aan een zomerbaantje dat ik als middelbare scholier ooit had bij Nestlé/Maggi aan de Haarlemmerweg. Een van onze taken was het vernietigen van onverkochte tabletten chocolade waarvan de houdbaarheidsdatum was verstreken. De tabletten werden bij winkeliers opgehaald en moesten door ons vakantiehulpjes in een apparaat worden gekieperd dat alles vermaalde. Veel van die chocola was nog best te eten, en een aanzienlijk deel verdween dan ook in onze magen. Vooral de witte chocola waarop je de uitslag niet zo zag.
He lekker Maggi repen!
Ik werkte bij de kauwgom fabriek vlak bij de Amstel. Gelukkig lust ik geen kauwgom.
…ik werkte bij Van Gelder papier aan de Rotterdamse haven…
Ik lust geen Maggi … sinds ik bij Maggi gewerkt heb.
Ik lust heel veel niet meer sinds ik (aangetrouwde) familie heb die weet hoe het gemaakt dan wel verpakt wordt.
Een andere taak in dit baantje was het stukslaan van grote glazen Maggi flessen voor de recycling. We kregen een hamer en een veiligheidsbril, en moesten die flessen in een grote container aan diggelen slaan. Na een tijdje ging dat vervelen en besloten we een aantal flessen op een rij te zetten en die vervolgens met andere flessen van afstand omver te kegelen. Om de een of andere reden werd dat door de baas niet op prijs gesteld.
geestdodend werk:
In mijn studententijd heb ik een paar weken aan de lopende band gewerkt in de scheermesjesfabriek van Schick. Aan die band zat ook een jonge man, die voortdurend met een doekje voor zijn neus zat. Mijn eerste kennismaking met een tri-snuiver.
Ik heb aan al mijn vakantiebaantjes goede herinneringen. Of het nou stenen sjouwen en op scheuren controleren was in de brandende zon, post sorteren en bezorgen in weer en wind of plaatjes draaien en aan elkander praten in een Italiaanse eettent annex dancing tot in het holst van de nacht, ik heb er van alles van geleerd. En ik wist ook wat ik later niet wilde worden.
Helemaal eens met Bas’ laatste zin. Mijn verdere ervaring waren ponskaarten opzoeken en opbergen bij een Opel dealer, postzakken sorteren bij de PTT, verscheidene kutkantoorkarweitjes bij het CBH (Centraal Bureau Huisvesting) en benzine pompen bij een Shell station.
Mijn mooiste baantje was nachtportier in een hotel.
Mijn uitdagendste baantje was in een bedrijf in de Gouvernestraat, waar vliegtuigmaaltijden werden voorbereid. Het rook heerlijk, het zag er heerlijk uit, beter dan mijn eigen chiliconcarne. Maar je moest ervan afblijven. Opscheppen kijken ruiken maar niet eten. Dan maar naar de film in Het Venster. En na een week het loonzakje ophalen.
Jaja, nu je het zegt …. die loonzakjes waren keileuk. Briefjes, muntjes, alles zat erin. Je stond er letterlijk voor in de rij. En je vond het normaal en zo horen.
PS achteraf gezien had ik dat werken bij een papierfabriek qua geuren beter kunnen weerstaan. Nu sta ik te kijk in de Efteling als Papier Hier.
Maar mijn krantenwijkjes (parool en volkskrant) hebben mijn leven getekend.
Veel verschillende baantjes hier.
Het enige wat ik in de zomer deed was aardbeien plukken. Ik voel nog mijn knieën en hurken, het een was nog erger dan het ander.
Waar zitten je hurken? Naast je lurven?
Sorry, we drijven af. Om nog even op het ikje terug te komen: dat lijkt me echt flauwekul. Elke zich zelf respecterende doos bonbons vermeldt toch zeker een houdbaarheidsdatum.
Wat is er tegen afdrijven hok? Zuiderbadhok!
Hurken zitten tussen je lurven en je kladden.
Ik heb een app waarmee je elke fles wijn die je krijgt kunt scannen. Krijg je de gemiddelde prijs te zien alsmede de gemiddelde waardering op een schaal van 1 tot 5. Ook handig voor als je hem zelf wilt kopen. Zoiets! Voor bonbons!
Nachtportier in een hotel ?! Dan was ik liever de bel.
Nou ja zeg, iedereen weet hoe pijnlijk de hurken zijn als je er lang op moet zitten. Plaatsbepaling is niet nodig.
Een kruidenier die we kenden vond die datum flauwekul. Hij verkocht ons een fles wijn die het hele gezin deed flauwvallen bij het openen.☻
Zolang het niet vanzelf van de tafel loopt kun je het gewoon opeten hoor.
Storing
Brief van de energiemaatschappij. Daarin staat dat de eerstvolgende vrijdag er geen elektriciteit zal zijn in verband met een onderzoek naar een storing. Die vrijdag zie ik verschillende mannen met meetapparatuur in de straat zoeken naar een ondergrondse kink in de kabel. De storing blijkt voor mijn huis te zijn. Er komt een graafmachine en even later staan vier mannen in een groot gat te kijken. Er wordt druk gepraat, gewezen en af en toe verdwijnt er iemand met een spade in het gat. Vanuit mijn keuken zie ik ze zo zeker een half uur rond het gat naar beneden kijken. Ik word nieuwsgierig en ga naar buiten. „Mag ik ook even kijken?”, vraag ik. „Ja hoor” , antwoordt een van hen, „maar er is helemaal niets te zien.”
Hugo Hoes
Dit zie ik voor me…😆
Toch nog een spannende dag deze vrijdag, niet voor niets vrij genomen dus.
Knap beschreven! Hoe je van niets toch iets kunt maken.
Weet de blogbaas met zijn intro’ s ook alles van.
Spekvol
Na een lange wandeling door het besneeuwde bos zitten we met het gezin op een verwarmd terras. We drinken wat en kijken rond. Dan roept de jongste: „Zo, die mijnheer is dik!” Wij als ouders kijken hem verbouwereerd aan waarop ik zeg: „Een beetje respectvol”. Waarop de jongste weer roept: „Ja, spekvol!”
Maarten Goossens
Ja dat zijn zo van die dingen die jongsten zeggen. Normaliter komen ze niet in de krant.
Die mijnheer! Dat was vroeger de Zaterdagse Courant! Veel tekst, groot formaat papier, waar je helemaal achter kon duiken.
Oh , ik gruwel van het woord respect, als je dat tegen je kinderen gebruikt als stoplap dan gaat het niet meer lukken.
Mooie beeldspraak pawi van de krant als een mijnheer, helaas hij is niet meer die Heer.
Geen dag zonder Bach
Komen jullie al en beetje in de Kerststemming ?
Uit L’Enfance du Christ van Berlioz, L’Adieu des Bergers
Zo meteen naar Maestro kijken. Spannend!
Meervoud
Nadat mijn vrouw naar Nederland geïmmigreerd was pakte zij de studie van de Nederlandse taal zeer serieus aan. Zo verschenen er op ons boodschappenlijstje weldra ‘oranjesap’ en ‘eien’. Ik legde haar uit dat het meervoud van ‘ei’ niet ‘eien’ is maar ‘eieren’. De volgende dag stonden er ‘uieren’ op ons lijstje.
Marc Loman
Ja dat zijn zo van die taalfoutjes die beginners maken. Normaliter komen ze niet in de krant.
Oudje, die vertelden we al op de lagere school.
Recep voor een broodje ei met ui
Snipper twee kleine uieren en bak se glazig. Breek nu twee eien erop en roeren maar. Als het netjes gestold is op een broodje doen en met een glaasje oranjesap nuttigen
Met zout en peper op smaak brengen. U mag er ook een glaasje rosésap bij drinken
Kwestie is dat ik geen uier lust 😣 Ik ben geen Rotterdammer. ☻
Uierboord daar schijn je keigrappig van te worden. Andre van Duin is de beroemdste fan. En zijn werkster haalt het bij slagerij Haak. Zelve ben ik dan maar liever wat minder grappig. Een frikandel die eet ik wel.
https://andersnogiets010.nl/2013/06/20/slagerij-haak/
Overigens, maar dat hadden jullie al gemerkt, is het nieuwe intro vertraagd, dit i.v.m. plaatselijke sneeuwoverlast. Ook uiteraard omdat ik vorige week en dit weekend keidruk was met bij #Jinek aan tafel zitten en (niet-gerelateerd) deel te nemen aan de #oliebollenparty van @lammert (ja, die van het royalty news van Een Vandaag) de Bruin en Kerstinkopen doen in Amsterdam en heel veel familie en vrienden bezoeken.
Kortom, het was gezellig en druk. En dan schiet zo’n intro er weleens bij in. Maar er komt er eentje, absoluut, voor de Kerst. Want wat is een Kerst zonder vers intro, nou dan!
Voor mijn twittervolgers is dit niets nieuws en die hebben zelfs van het een en het ander een paar foto’s en een filmpje mogen bewonderen. Keiveel beroemde mensen daar in CSVondel, maar daar ben ik aan gewend.
Bertie!!! (bestraffende uitroeptekens): Lummel is een Fransoos met het Amsterdamse Zuiderbadwater nog achter zijn oren.
Het recept lijkt me wel wat, uieren met oranjesap. Kunnen wortels eindelijk ook nog eens meedoen met die appeltjes van oranje.
Hier ten huize had ik gevraagd om één laag en langgerekt plateau om een kerstsfeerstukje op te maken. In plaats daarvan kreeg ik twee oranje hoge. Als het me lukt om daar ook iets van te maken stuur ik mijn creatie in naar een van de leukste blogs in mijn beleving. Help me kiezen: de man met de belangrijke contacten die een smakkerd suggereert op het gezicht van een vetkuifdrager? de man die bijna nooit kan kiezen tussen kunst en kitsch?, de man met de foutste photeaus van de lekkerste maaltjes? of toch de vrouw die tussen de regels door haar levenswijsheid beschrijft? Zie ik nog iemand over het hoofd?
Nou beste mensen ik ga een tijdje op kerstreces naar Andalusië en wens jullie allen veel kerstbomen en feestgedruis.
Lijkt me niet moeilijk kiezen.
Veel plezier Klare taal, stuur een virtueel kaartje!
Geniet er van, Klare Taal!
Maar Pawi (17.13),
natuurlijk weet ik dat Lummel een (bijna) rasechte Fransoos is en vurrukkullukke recepten doorgeeft, dat heeft niets met Rotterdammers te maken hoor. Het is alleen dat uieren me aan uierboord doet denken. En aan Jules Deelder natuurlijk.☻
Je kerststukje maakt me nieuwsgierig. Twee oranje plateaus, wat daar van te maken valt? 😁
Alleen maar kitsch in my humble opinion 😅😅
Nee toch, oranje doet het erg goed bij groen en zilver en is gewaagd bij rood. Pikant. 😆
Bitch
Op de broodafdeling van de supermarkt pak ik de laatste Chocolate Chip Cookies uit het schap. Mijn 13-jarige zoon zal me dankbaar zijn.
Achter me hoor ik iemand zeggen: „Hé, die bitch pakt precies de laatste!”
Ik draai me om, zie twee forse pubermeiden boos naar mij kijken, en vraag of ze mij bedoelen.
„Ja, jij moet van die koekjes afblijven, bitch!”
Ik zeg: „Je kunt er beter zelf vanaf blijven, met die dikke kont van je.”
Hun ogen worden groot, en terwijl de een even snel het achterwerk van haar vriendin bekijkt, zegt ze: „Die skinny bitch heeft gelijk. Kom op, we gaan.”
Renata Beck
Gezellig!
Goede reis, Klare taal, en behouden terugkeer.
Ja echt gezellig daar in die supermarkt in Nederland. Fijn sfeertje. Not.
ik heb er lang op moeten wachten, maar eindelijk weer een leuk ikje. Vrouwen onder elkaar, altijd vermakelijk.
Ja dat zijn zo van die vrouwendingen. Normaliter komen ze niet in de krant.
“Bitch” schijnt een gangbaar woord te zijn in Nederland. Ik hoorde het tot mijn stomme verbazing dat jurylid van Maestro bezigen bij Jinek. Jurylid. Klassieke muziek. Grote mensen. Talkshow. Toch niet schoolplein, puber.
Och, zei hij glimlachend, ik had natuurlijk op een blond bitch fight gehoopt … (qua finale). En niemand die dat een merkwaardig gezegde vond, Jinek ook niet say no more icoontje. En de beste bitch heeft wel gewonnen trouwens. 😀
Ik heb nog nooit naar Maestro gekeken, maar ik permitteer me toch de mening, dat het een staaltje volksverlakkerij is. We zetten een haringboer toch ook niet in een operatiekamer.
En bijna alle dirigenten zijn trouwens mannen
Dat is nou juist de grap 😈
Van die beroepen, bedoel ik.
Mopperkomt, er wordt niemand verlakt. Het was een wedstrijdje wie als amateur het best kon dirigeren. Ze kregen les en goede raad van vakmensen. Het geheel heeft ook nog eens de belangstelling voor klassieke muziek gestimuleerd. Dat de finalisten vrouwen zijn lijkt me onbelangrijk. Ze deden het goed. Goed beschouwd belachelijk dat de klassieke muziek nog zo’n mannenbastion is. Tip: uitzending gemist via npo.nl en dan oordelen.
Ik wil het ook niet zien. Mensen die niets weten van de ontstaansgeschiedenis van wat een componist wilde bereiken, je laat ze een beetje met een stokje zwaaien, en hopla, de lachers op je hand.
Een haringboer aan de operatietafel kan misschien nog nuttige aanwijzingen geven, hij weet van wanten door het kaken, zou je denken. Erger nog lijkt me een chefkok aan diezelfde tafel.
Klassieke muziek wordt al tientallen jaren gebruikt in evergreens trouwens. Zit daar nog een artikeltje in voor de blogbaas?
Tja de dames verdiepten zich nou juist wel heel erg diep in hun componist en hun stuk. Sommigen al op jonge leeftijd. Altijd riskant om te oordelen zonder het gezien te hebben. Kijk dan even, zou ik zeggen en praat dan pas mee en wees het vervolgens rustig oneens. Het ging ook absoluut niet om te lachen. Juist niet. Het vak, de passie, de kunst kwam aan bod. Respectvol.
Klassieke muziek is niet onaantastbaar, nietkenners mogen er grappen mee maken.
Relatief
Achter een jong stelletje loop ik een bekende elektronicazaak binnen. In de ingang staat de grootste tv die ze in de verkoop hebben tentoongesteld, voor het bedrag van bijna 20.000 euro.
„Ach”, zegt de jonge man, „dat is maar 1 bitcoin.”
Abe Steiginga
Nee hoor, klassieke muziek is niet onaantastbaar, vind ik ook. En er is zoveel dat het niet te kennen valt eigenlijk.
Ik zal het advies opvolgen en vandaag naar uitzending gemist kijken.
Ik moet wel zeggen dat het leukste de eerste paar delen zijn. Het is leedvermaak maar ik vind het gestuntel om te gieren. De jury gruwelt. (of doet alsof).
De muziek lijdt er niet onder☻, het zijn korte fragmenten.
Hmm ik vond de laatste delen juist het mooist. Daarin werd het steeds serieuzer en de feestnummers (la Paay, Jannie van Holland Bakt) waren eruit. Maartje en Hadewych konden toen hun passie voor de muziek tonen.
Dat is de andere kant, inderdaad serieuzer dan het begin. Daarvoor krijgen ze dan ook les.
Rest de puntentelling. Als leek kan ik die niet beoordelen, op mij komt het over als nattevingerwerk. Want ik weet niet wat de kandidaten fout doen.
En opnieuw heeft een groot muzikant ons verlaten:
https://www.youtube.com/watch?v=dDN44pvqjc8
Uitzending gemist kan ik al maandenlang niet meer zien, en deze hele discussie ontgaat mij dus een beetje. Doet me wel denken aan een verhaal over een oostenrijkse (beroeps)dirigent met vervelende allures. Toen het de orkestleden teveel werd zeiden ze tegen hem: “Als u niet ophoudt gaan we echt spelen zoals u aangeeft”.
Droevig nieuws, inderdaad.
Intussen heb ik de mooie meiden hun best zien doen. En heb er spijt van, ook al mag ik nu meepraten. Genoeg gezegd. Terug naar de haringboer, over! En uit!
Ik zou wel elke avond naar Maartje willen kijken, maar met dirigeren heeft dat sexy gehuppel natuurlijk niets te maken. De orkestleden konden hun ogen trouwens ook niet van haar afhouden en niet alleen maar om te controleren 0f ze hen nog wel een beetje volgde.
Ueberleuk.
Er is een betere, MK, maar ik kan hem niet vinden. Morgen verder zoeken.
Genoeg flauwekul, hieronder een mooie registratie van het requiem van Mozart door het geweldige ensemble Arsys Bourgogne
Altijd feest
Tijdens een verjaardagspartijtje vlak voor kerst komt het gesprek er al gauw op hoe goed men erin is geslaagd om tussen kerst en de jaarwisseling vrij te zijn.
Ik, ruim twee jaar met pensioen, voel mij buitengesloten. Dan flap ik eruit: „Ík ben tussen de jaarwisseling en kerst vrij.”
Walther Boer
Hoe zou het toch komen dat zelfgemaakte grapjes nooit leiden tot een leuk ikje?
Het goede nieuws is dat vanaf morgen de dagen weer gaan lengen.
Hij flapt het er ineens uit. Man man, wat een grappige kerel. Vindt hij.
Daar komt dus het woord flapdrol vandaan
De nieuwe film Wonder Wheel van Woody Allen barst van de songs van The Mills Brothers en Kate Winslet is weer onovertroffen.
Kerstinkopen
Op de familieapp wordt overlegd wie wanneer welke kerstinkopen zal doen.
Iedereen is nog vreselijk druk en vraagt zich af of het allemaal wel gaat lukken.
Dan appt mijn dochter dat mijn kleindochter aan het zingen is : „Midden in de winternacht ging de Hema open.”
Problemen opgelost!
Noor Verhoeven-Muijderman
Leuk toch? Zo willen we ze hebben. Ik wel tenminste 😄
Ik wilde namens het blog hiernaast even een kerststukje afgeven, ook om even te zien of buurmannetje de boel nog wat aan kant heeft nu ie wat krikkel is geworden, maar zie dat dat niet nodig is! Wat een super-intiem mini-margeblog is het hier geworden zo met z’n drietjes – keigezellig!
Alvast een prettige kerst!
Ja jij ook hè met de vrienden die je niet hebt.
Niet in het wilde weg. Jij nam het initiatief vanuit het niets om een Kerstwens te misbruiken voor een sneer. Veel dieper kan iemand niet zinken, lijkt me. Maar dat ethisch besef heb je kennelijk niet.
Grote, loze woorden voor een kerstwens waar geen kruimel venijn in zat. Je hebt het hier nu toch uitstekend naar je zin? Elke dag genieten de laatste tijd? Vin ik goed van je! Maar zoals de waard is de waard is etc etc….
Nou, zet de kerststol maar vast klaar!
Wel een wat suffe vertolking van een hemelbestormend lied.
Vrolijke kerstgroet,
De Schrijvende Rechter
Bestaat er ook zoiets als een burenapp waarop je ruzies uit kunt vechten zonder anderen daarmee te vermoeien?
Was het maar waar, Ad. Helaas blijven die buren hier ongevraagd en ongewenst binnenvallen. Gelieve op te merken dat ikzelf dat daar niet doe. Er is dus geen enkele andere reden denkbaar dan “even lekker zieken, want we vervelen ons”. We have to live with it. Trolley zoutte op een gegeven moment ook op.
Altijd interessant om kennis te nemen van de inhoud van andere religies. Ik weet nu dat ik mijn Marokkaanse krantenbezorger, die een keer per jaar aanbelt geen Kerstkadootje mag geven
Snowface
Er ligt sneeuw, véél sneeuw. De nieuwe sneeuwhype, de Snowface Challenge, is niet onopgemerkt aan mijn moeder van 84 voorbijgegaan. Gewapend met een handdoek tegen natte knieën loopt ze de tuin in en drukt haar gezicht diep in het dikke pak sneeuw.
De foto van de 3D-afdruk mailt ze zonder begeleidend schrijven naar haar 14-jarige kleindochter. Kleindochter opent de mail en reageert onmiddellijk op vragende toon: „Is oma’s account gehackt of zo?”
Hester van Gent
Ja, dat dacht ze blijkbaar in eerste instantie, Hester. Wat is daar zo bijzonder aan dat je het naar de krant stuurde?
“Gewapend met een handdoek tegen natte knieën”, daar moest ik wel even over nadenken.
Het bijzondere is natuurlijk dat oma zeventig jaar ouder is dan haar kleindochter en toch meedoet met een hype, waarvan ze zelf als veertienjarige nog nooit had gehoord. Ook wist ze toen niets van accounts die gehackt kunnen worden. Bijdehand dametje, die oma.
Ik denk dat oma het op haar knieen deed – als ware zij een paus. Jongere mensen doen het gewoon staand voor de motorkap van een daartoe gereed staande auto. Hester heeft vast geen idee hoe blij ze mag zijn dat het mensje weer overeind kon komen.
Apart filmpje.
Een gevaarlijk beginnetje, ik begin er niet aan. Er is een filmpje met coquille viral gegaan, las ik. Niet kijken.
In dit filmpje mist natuurlijk de zwanenhals gevuld met druiven. Sterker nog: nergens druiven te zien bij dit gerecht. Of je moest de dames als zodanig inrekenen.
Fijne kerstavond iedereen, of je nou lekker bij de haard gaat lezen of met anderen gaat zingen in een lauwwarme kerk, het is een avond vol verwachtingen. Morgen ligt er sneeuw! Of schijnt de zon! liever allebei.
Het is idd geen filmpje voor teerhartigen (waaronder ik ook mijzelve reken). Prettige Kerst allemaal!
De kerstman (sinterklaas komt hier niet) heeft twee boeken voor me meegebracht. De nieuwe Asterix en ´l’énigme de Tolstoïevski’. Ik denk dat het tweede boek niet (snel) vertaald zal worden in het Nederlands. Ik stel voor om het hier te bespreken als ik het uit heb. Waarom hier? De schrijver Pierre Bayard heeft de ´kritiek fictie ´ bedacht. Hij schrijft over niet echt bestaande boekenen schrijvers. Hij is literatuur wetenschapper en psychoanalyticus .
Belangstelling?
Voor hunnie die Frans kunnen, een aanrader
Foutje: l’énigme Dostoïevski heet het boek.
Tolstoïevski dus. Ik stop met de sjampoepel. 🙃
Ja heel graag!!
Hoeft niet per se hoor.
Superbe! Dat cadeautje had bij ons allemaal wel onder de kerstboom mogen liggen, of uit de zak van Sinterklaas mogen komen.
Lijkt me 1. goed voor het opvijzelen van mijn Frans en 2. goed voor een verfrissende kijk op Tolstoievski en c. alweer een leuk onderwerp voor een gesprek met iemand die het las-of niet las- vooral na een glaasje Champ.
Het raadsel: Janjapie Van Vurenwater
We kennen allemaal de Nederlandse geschiedenis. Maar: wie was de zoon van Jan de Wit, auteur van de onsterfelijke woorden: DAN MAAR DE LUCHT IN ?
Het enigst kind van Jan de Wit is Janjapie van Vurenwater.
Historici en genetici hebben dit ontdekt door het analyseren van de teksten van wat eerst twee verschillende blogbazen leek: Bas van Vuren en Heer Rozenwater.
Het blijkt dat voor de eenvoudigen van geest het concept van de ‘verschillende personen in één lichaam’ te complex is. We willen niet weten dat wat BvV zegt, geschreven is door HeRowa en vice versa andersom natuurlijk.
De mens (het Mens voor Freud) bestaat uit verschillende individuen in één lichaam. Iedereen heeft weleens meegemaakt dat degene met wie we gisteren spraken, helemaal niets te maken had met degene die we vandaag zien. Normaal, het zijn twee verschillende mensen die een lichaam delen.
Mocht de buurvrouw/man/mens opeens raar reageren op een vraag? Zeg nix en kom morgen terug, de andere in hem/haar is misschien thuis.
Om beter te begrijpen wat er om ons heen gebeurt proberen we te scheiden wat ons te complex lijkt.
Het geweldige oeuvre van Tolstoïevski is te groot voor ons. Dus hebben we er twee auteurs van gemaakt.
Ook in Nederland is het werk van de gewaardeerde auteur Willem Frederik van het Reve, auteur van ‘Max Havelaar’ en ‘Turks Fruit’ gescheiden om de complexiteit te verminderen.
Hoe kan Nummedahl de koffie te duur betaald hebben?
Zo is het ook gemakkelijker te aanvaarden dat Bas van Vuren en Heer Rozenwater twee verschillende blogbazen zijn dan een en dezelfde bloggod.
We kijken meer naar de verschillen op beide blogs, de aan- en afwezigheid van gefingeerde personages dan naar de in het oog springende gelijkenis.
Het is moeilijk te begrijpen dat de op beide blogs een van de belangrijkste personages ‘Ad Hok’ een en dezelfde literaire representatie is. Alleen de verwijzing naar ‘Ome Tinus’ op een ander blog schept hier duidelijkheid.
Boek
Al jaren ben ik bezig met halfslachtige pogingen om een boek te schrijven. Onderwerp: mijn ups en downs bij het bereiken van succes.
Een schrijfcoach die ik inschakel, adviseert mij om Het meten van de wereld van Daniel Kehlmann te lezen. Ik zoek het boek op op bol.com. De eerste suggestie die ik krijg in het zoekvenster na het tikken van het lidwoord is: Het leven van een loser.
Erik van Zadelhof
In het boek van Bayard worden 4 romans van Tolstoïevski besproken. Heel veel gecopypeest, een beetje langdradig. Zeker als je je net als ik met moeite door de Russische literatuur geworsteld hebt. Ik heb het boek eerst snel gelezen op de thematieken. In de tweede lezing lees ik ook alle fragmenten.
Het moet ook met muziek kunnen heeft Wolfgang Amadeus Beethoven niet een paar prachtige operas geschreven? En veel later hebben John Richards en Mick McCartney geweldige platen gemaakt.
Nou Erik, ik begrijp dat het boek er maar niet wil komen. Geen gemis als je het mij vraagt. Maar het ikje is binnen. Koester het.
Janjapie van Vurenwater? Ik had er meer van verwacht.
Maar we hebben beeld en geluid!
De persiflage was een gebbetje. Ik heb het boek nog niet uit.
We wachten het met vreugde af. Ik wel tenminste. Voor je het weet is het een heus nieuw feuilleton. Passend bij het VPRO-karakter van het blog dus niet voor iedereen weggelegd.
En hoe was de nieuwe Asterix, lummel?
Ik ben op pagina negen. Maar ik denk dat Obelix de transitalique gaat winnen.
Trein
Op het perron staat een wat onwennig stel met rolkoffertjes. De man komt naar me toe en vraagt aarzelend: „Gaat u ook naar Frankrijk?” „Nee, ik ga naar Nijmegen en stap halverwege over. Hoe gaat u dan naar Frankrijk?”, vraag ik een beetje verbaasd. We stonden namelijk voor de trein naar Den Bosch en Venlo te wachten. „Via Venlo”, zegt hij verlegen „we zijn er niet zo bekend mee”. Hij wenst mij een goede reis en loopt weg, maar ik vraag toch nog even waar de reis naar toe gaat in Frankrijk. „Düsseldorf”, antwoordt hij.
Yvonne Kleber
Verward stelletje.
Strassburg ligt ook in Frankrijk, met de beroemde Place Kleber.
Zo verward is de onzekere man dan toch niet?
Gelukkig hebben we nu eens een keer kennis kunnen maken met de mooie en mysterieuze kant van onze Nationale Spoorwegen.
En weer werd ik buitegesloten, vanaf 24/25 december. Ik ween en snik met grote uithalen.😢
Hoe kan dat nou, ik ben toch een eerzame volgster, oppassend van aard, altijd bereid tot, eh, nou ja, van alles en zo…
Hoe bedoel je buitengesloten? Kon je niet reageren??
Dan krijg ik geen berichten binnen.
Wat een ellende moet dat zijn!
Onvoorstelbaar.
Trillen
Tegen sluitingstijd op de laatste koopzondag voor Kerst behoorde ook ik tot de wanhopig winkelende meute in de boekwinkel. Aan de andere kant van de overdadig gevulde boekentafel viel mijn oog op een pafferige heer, goed in het pak, waarover een te dikke winterjas voor deze zachte winterdag. Hij transpireerde als een otter en had lichte paniek in de ogen toen hij plots zijn linkerhand naar zijn borst bracht. Nagenoeg direct hierna volgde zijn rechterhand, die hij tussen winterjas en colbert stak. Zo bleef hij even doodstil staan, in het niets starend. Vast een hartaanval, dacht ik. „Gaat het?”, vroeg ik bezorgd. Licht geïrriteerd antwoordde hij: „Onhandig zoveel borstzakken voor een mobiel in trilstand.”
Ferdinand Kiemeneij