Flinke slok uit grote fles (277)

Over ikjes, wolven en tire kickers

Je zal maar in Zuid-Beveland bij een kleine plantenhandelaar tijmplantjes willen kopen. De handelaar laat een klein rotplantje zien. De klant – tevens vrouw van Maarten Kok – vraagt of hij ze niet een beetje groter heeft. Zegt die handelaar: “Mensen laten ze vaak zelf groeien”. Veeg ons op. En mevrouw Kok mag best een beetje assertiever worden. Zelfs het ikje liet ze door haar man schrijven en naar de NRC sturen. Laat staan dat ze die handelaar een schop onder z’n kont gaf.

Hier in Nederland schrijven we tijm zoals het hoort

Of het geen thijm zou moeten zijn in plaats van tijm, zo vroeg ons talenwonder De Schrijvende Rechter (DSR) zich af. Nee DSR! Misschien in Vlaanderen, maar hier in Nederland schrijven we tijm zoals het hoort en zoals elk kind en zelfs elke analfabeet weet zonder h. Tijm dus. Tijm.

Dat kun je ook zien op de tijmplaatjes, de ene van beroepsfotograaf George Hodan, een getalenteerde man ergens in het buitenland, en de andere van Lummel, onze eigen kok in Frankrijk. Hou je erbuiten! Kok. Thijm is op geen enkel plaatje te bekennen dus. Wel tijm.

Ad Hok komt al zo’n zestig jaar niet meer op de Albert Cuyp, maar dit ikje leek hem een “thijdloos grapje” te zijn van markthandelaars. Nu kennelijk ook tot Zuid-Beveland doorgedrongen … Op de Albert Cuyp wordt zoals bekend gigantisch gelachen, de hele dag door. De volgende dijenkletsers werden gedeeld door Lummel, Ad Hok en Jokezelf, die er kind aan huis waren, ooit heel lang geleden toen de pinautomaat bijvoorbeeld nog niet was uitgevonden:

Geef uw vrouw een goede trap (een stalletje met huishoudartikelen op een keukentrapje)

Bij een groenteboer voor sinaasappels: Een bonk sap.

Twee bh’s voor 5 gulden. Voor deze prijs kun je ze niet laten hangen.

Eén broek voor twéé billen!

De lezers van het intro zaten een beetje met de schapen in de maag vorige week. Al sinds het begin van de Corona lockdown worden die beesten door mij in het zonnetje gezet via de Schaap Header, maar vorige week waren ze er dus niet. Het is een vervolgverhaal voor diegenen die dit intro helemaal tot en met het einde weten te lezen. Scrollen mag ook, maar is niet de bedoeling of ja, waarom ook niet. Doe maar als je het intro verder wel gelooft. Krijg je wel spijt van, want het is er me eentje vandaag.

Ilona hoorde en rook de schapen vanachter haar laptop. Schoonebeekers, die twee keer per jaar het gras komen maaien en de berenklauw opvreten. Haar foto’s waren prachtig, zowel de rechte (links) als de scheve (midden). Die helemaal aan de rechterkant is niet van Ilona, die komt zo.

Een gruwelverhaal over een verdwaalde wolf – of was het een hond – die een hele kudde schapen verscheurde in Brabant werd ook gedeeld, door Klare Taal nog wel. En op zaterdag was er in het AD een gruwelijke wolvenvideo uit Vlijmen te zien, die we hier kiesheidshalve niet delen. Klikken op eigen risico, soms ben je blij dat Luvienna hier niet meer meeleest.

Het staat ook in de bundel “Hard voor de natuur”

APDP, mijn voorganger had het niet zo op wolven, al heel lang geleden niet. Het hekeldicht dat hij destijds in de Volkskrant publiceerde werd ook deze week weer tientallen malen aangeklikt. Fraai toch zoals die ouwe content het nog altijd mooi doet en de harten van steeds nieuwe generaties verwarmt. Het kleinood staat ook in de bundel “Hard voor de natuur” als ik me goed herinner, maar die zal al wel uitverkocht zijn of in de ramsj liggen. Je weet het gewoon niet. Internet hadden ze nog niet in die dagen. Laat staan in eigen beheer uitgegeven PDF’s of ebooks. Publiceren is nu een peulenschilletje, destijds moest je er voor knokken en een uitgever of suikeroom of – tante vinden.

Nou denk ik wel dat een wolf het niet in zijn bolle kop zal halen om het Drentse Heideschaap van Pawi aan te vallen (gefotografeerd door Janneke Alkema uit Berltsum, 72 jaar oud, knipt nog zonder stok). Boven dus, die helemaal aan de rechterkant.

“Zo’n schaap”, schreef Pawi, “en dan in een kudde met meer rammen en ooien, komt op je afrennen, kop omlaag. Wat denk je dan? Als je niets hebt om ze te geven, niets om je te verweren? Wegwezen. Het Drents heideschaap schijnt beroemd te zijn. Ze spelen hier in onze buurt. Ik ga nog eens kijken met een herder in de buurt, als het allemaal weer mag van Rutte…”

Zelf had ik in het weekend een herdershond of ander verwilderd door de eigenaar niet in de hand gehouden rotbeest aan mijn broekspijp hangen. De eigenaresse verklaarde lieftallig lachend “dat hij niks deed” … Dat deed hij wel, riposteerde ik. Dat snapte ze niet.

Lummel diste intussen het ene na het andere ongeloofwaardige verhaal op. Over tire kickers bijvoorbeeld: zogenaamde klanten die hun tijd opvullen met verkoopgesprekken in de hoop een gratis lunch te krijgen. Ze schoppen veelvuldig tegen banden van auto’s om hun deskundigheid te demonstreren. En ook zijn onwaarschijnlijkste verhaal werd vorige week voor zoete koek aangenomen en veelvuldig aangeklikt, gedeeld en geliked:

“Ik ben ooit eens bij een klant op bezoek geweest die vergeten was dat hij die dag een vliegtuig moest kopen. Ik kwam speciaal van Parijs naar Keulen. Dus hebben we de besprekingen in de auto gevoerd. Toen we op het vliegveld aankwamen mocht ik mee. Leuk vliegtuigie kopen. Eerst een toertje om het vliegtuig. En ik heb tegen de banden geschopt. Voor het plezier.”

We zouden er bijna de ikjes van vergeten. Maar er was er nog eentje van John Smeets, die “kapotmoe en bezweet” over de “zonovergoten” Ceintuurbaan in Amsterdam liep. Nou dan weet je het wel, dat wordt een streekroman. Hij moest hoesten, had “vreselijke dorst” en nam midden op het voetpad een “flinke slok uit een grote fles cola”. Ja. En zo ging het nog even door. Er. Gebeurde. Helemaal. Niks. De clou was dat hij samen met een oudere dame die het tafereel verschrikt had staan aankijken in lachen uitbarst en dat ze dan ieder hun weg vervolgen. I kid you not. Dit publiceert de NRC als “lezersanekdote”, ooit een nieuw en gedurfd format om lezers weer bij de krant te betrekken en meteen een tijdsbeeld van Nederland anno zoveel te genereren voor het nageslacht.

Maar goed, wat dan het tegenovergestelde van het foeilelijke “kapotmoe” was? “Heelmoe”, dacht ik zelf. “Heelfit” vond Ilona. “Doodloof” dacht Bertie. “Bekaf” concludeerde Ad Hok, die met de slaap nog in zijn ogen dacht dat we naar synoniemen aan het zoeken waren. Niemand zei er iets van, zo lief zijn we wel.

Lekker om met een volle pens naar bed te gaan.

En toen was het al weer zaterdag. Er gebeurde van alles. Een ikje van ene Emma Bruns bijvoorbeeld. Ze wilde twee biologische meisjes belachelijk maken, waarvan er een verklaarde het wel lekker te vinden om na acht uur niet meer te eten en met honger naar bed te gaan. Baf! Ze kreeg meteen een persiflage-ikje (pikje) van Lummel om de oren. Die liet ene Emma Kluns bij het krokettenluikje van de Febo twee dikke meisjes afluisteren. “Ja”, zei de een tegen de ander, “ik heb ook een tijdje gesnackt na 11 uur ’s avonds. Eerlijk gezegd vond ik het wel lekker om met een volle pens naar bed te gaan.”

Maar alles beter dan Nutella, qua gezondheid, man man, hele vechtpartijen worden er om gevochten in supermarkten waar ze op de bon gaan of op rantsoen. De WC-papieroorlogen zijn er niks bij. “Zelfs in hotels vreten jongvolwassenen zich vol met Nutella. Nutella op een croissant!” aldus een verontwaardigde Lummel. Om maar te zwijgen over de Nutella pizza.

Gelukkig publiceerde onze held al jaren geleden een gezond alternatief voor de Nutella op zijn minst gelezen kookblog. “Dit heb ik vrouw, kind en vriend voorgezet. Het was op na 23 seconden. heb het snel nog een keer gemaakt. On-ge-lo-of-e-luk lekker.” Maar goed, echt verder dan het gezin Lummel is het dus niet gekomen.

Voor Lummel en Hakim, ieder een kant

Het was dan ook dikverdiend dat juist Hakim, een goede vriend van Lummel, op magistraal aangeven van Huntelaar de 100e reactie op het vorige intro scoorde, goed voor een zwaarverguld lepeltje. De Poste doet het weer, dus hij komt er deze week aan, Lummel. Proficiat. Zo’n 100e reactie is altijd een feestje hier op de redactie.

Wil jij net al Ad Hok, Bertie en andere reageerders kans maken om in het volgende intro voor te komen? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes houdt. Stuur zelf een ikje in. Scrol naar beneden en zeg iets. Dat mag met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie of gedachte zoals sommige mensen zeggen precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, een hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg de afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren

Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, of via het contactformulier hier, of via een email naar bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan onze dingetjes hier en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen tijd. Nou, jullie zien het wel. Die schapen weer. Not! Ze waren nog steeds weg! Maar het gras nu ook. Wie eet dat dan op? De boer zelve? Of komen de schapen ’s nachts tevoorschijn en grazen ze in de maneschijn? Geen sprietje is er in ieder geval in het voorheen zo grazige weiland te zien. Zelfs geen waterbak, geen voerbak, helemaal geen bak. Wolven? Beren? Superteken? Het kan allemaal toeval zijn. Of er is iets heel raars aan de hand, iets met 5G of zo. Enfin, weer zo’n schaap header dus. Maar weer zonder schapen. Hoe veel gekker kan het nog worden? We gaan het volgende week misschien wel zien.   
Foto: “Geen gras op het gras” © 2020 Bas van Vuren

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Kent beroemde mensen. Maakt liedjes. Holland Douze Points.

124 gedachten over “Flinke slok uit grote fles (277)”

  1. Kennen

    Mijn 8-jarige dochter heeft een vriendinnetje te spelen. Ze willen graag samen naar de speeltuin. Ik geef aan dat goed te vinden maar steek wel de gebruikelijke ‘loop niet verder dan de speeltuin en ga niet met vreemde mensen mee’-riedel af. De vriendin kijkt mij enigszins beledigd aan. „Ik ken geeneens vreemde mensen.”

    Frederique Noordhoff

    Geliked door 1 persoon

  2. Huishouding

    Ook delinquenten hebben soms specialistische medische zorg nodig. Bij een bezoek aan het ziekenhuis zie ik een man, geflankeerd door twee geüniformeerde, gewapende bewakers. Bij de lift staat een coronacoördinator van het ziekenhuis. „Maximaal twee personen tegelijk in de lift”, zegt hij. „Dat gaat ’m niet worden”, antwoordt een bewaker. Kennelijk wordt de boef te gevaarlijk geacht om met één bewaker in de lift te staan. De coronacoördinator denkt even na. „Behoort u tot dezelfde huishouding?” vraagt hij dan. De boef en zijn bewakers moeten hard lachen: „Dat kun je wel zeggen, ja!”. Ze mogen met z’n drieën in de lift.

    Menzo de Muinck Keizer

    En deze was van gisteren. Ook leuk.
    Toevallig even tijd, morgen weer niet. Bijna ons droomhuis veroverd…

    Het intro overslaan wegens dingetjes, het is te begrijpen. Maar het vereist veel scrollen om ook de reacties ná Ad Hoks zwaar vergulde lepeltje te kunnen lezen.

    Geliked door 2 people

  3. Dank je Pawi! Zelve hoef ik niet te scrollen maar gewoon op “nieuwe reacties” te klikken. Dan komen reacties 101 en verder meteen op het scherm.

    Like

  4. Ik moet scrollen tot de laatste letter van het intro/basbacker/heveltje voor ik aanbeland ben bij ‘nieuwe reacties’. Die staan dan wel weer lekker makkelijk bovenaan.

    Geliked door 2 people

  5. Serieus

    Met een vriend loop ik op zondagmiddag het vanwege corona uitgebouwde en volledig overdekte terras op van de oude poffertjeskraam. Omdat het zo nu en dan regent, beslissen we dat we binnen willen blijven en kijken rond, op zoek naar een plekje. De scholier in de bediening kondigt aan dat hij eerst een paar vragen moet stellen en kijkt ons serieus aan: „Ehhh…. heeft u corona?”

    Hella Binnendijk

    Like

  6. In het Duits

    Bezorgd om de almaar uitdijende schermtijd en de dreigende achterstand op school van onze zonen (12 en 8) besluiten wij onze vrije gezinsuurtjes voortaan wat verantwoordelijker te besteden. De keuze valt – ter lering ende vermaeck – op de Junior- editie van het familiespel Triviant.
    Al gauw blijkt dat de kinderen wel degelijks iets van hun ouders opsteken. Op de vraag hoe je ‘tot ziens’ in het Duits zegt, antwoordt onze oudste zelfverzekerd: „Auf Wiener Schnitzel.”

    Juriaan Otto

    Like

  7. De openingszinnen van tegenwoordig…-bareuh-.

    ‘Na enkele maanden van afzondering in verband met het zgn. ‘nieuwe’ coronavirus, dat inmiddels gemeengoed is geworden, willen we eindelijk weer eens de auto nemen, ware het niet dat we deze van onder tot boven, en ook een beetje aan de zijkanten, bedekt weten met lindestuifmeel, die inmiddels het hele voorjaar de tijd heeft gehad om zich te hechten aan voor deze boomgroei ten enen male ongeschikte ondergrond, zodat een bezoekje aan de ‘carwash’, zoals de autowasserij tegenwoordig heet, zo heb ik begrepen van mijn jongvolwassen kinderen, een dringende noodzakelijkheid’

    Of zoiets.

    De mensen hebben te lang binnengezeten en denken dat iedere scheet een kroniek verdiend

    Geliked door 2 people

  8. Zwier

    PostNL aan de deur met een besteld pakket. De bezorger heeft zo’n handheld-apparaat waar ik een handtekening op moet krabbelen, ter bevestiging van ontvangst. Maar de bezorger zegt: „Vindt u het goed als ik voor u een handtekening zet? Anders zit iedereen de hele dag op mijn schermpje. Dat is niet veilig in verband met corona.”

    Dus geeft zijn vinger een zwier op het glas.

    Heel veilig.

    Peter van Eijkelenburg

    Like

  9. Inderdaad heel veilig, Van Eijkelenburg!

    Ga dan naar een gewone winkel als je nuffig wordt van ‘zo’n krabbelapparaat’.

    Dank ook voor de verduidelijking dat het een ‘besteld’ pakket betreft. DSR kan ernaast zitten maar Van Eijkelenburg treft hem niet als het type dat pakjes aanneemt voor de buren. ‘Neen, mijnheer – daar wens ik geen verantwoordelijkheid voor te nemen en het is hier tenslotte geen depot’.

    Geliked door 1 persoon

  10. De openingszin van DSR gisteren rond het middaguur ingezonden is niet helemaal af, er ontbreekt een werkwoord aan het eind, maar toch wint hij de prijs voor het verzinnen van volzinnen met een voorspelbare inhoud.

    Het ikje van vandaag komt van een klikspaan. Doffe ellende als je het mij vraagt.

    Geliked door 1 persoon

  11. En ik zeg: hoera! Morgen rond de gebruikelijke tijd verschijnt er weer een heveltje. De 278e nog wel, man man, waar gaat dit heen? Nieuws over de schapen header, of eigenlijk niet. Verder zoals gebruikelijk de hoogtepunten van de ikjesbespreking van de afgelopen verslagperiode. Een verkneukelicoontje is op zijn plaats.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.