Tot stof zoals weleer

Ga ik dood
Dan val ik uit elkaar
Tot stof zoals weleer

Ik stuif op en zweef heen
De wind draagt me mee
Je ziet me niet meer

Ik vlieg over verre oorden
Leef als een gedicht
Tot ik in jouw adem
wederkeer.

© 2017 Bas van Vuren

Lees verder Tot stof zoals weleer

Advertenties

Voetstappen in het zand

Op een nacht droomde ik dat ik op het strand liep met God

Herinneringen uit mijn leven flitsten door me heen

In elk van die beelden zag ik voetstappen in het zand

Soms liepen er twee sporen

maar soms was er maar één! 

  

Het irriteerde me behoorlijk

dat juist tijdens de moeilijkste perioden in mijn leven

daar waar ik echt diep had geleden

 onder angst, zorg en verdriet

ik maar één spoor voetstappen zag. 

 

Dus ik zei tegen God

“U beloofde me toch, oh Heer,

dat als ik U maar zou volgen

U altijd met mij zou zijn?”

 

“Maar ik zie nu dat tijdens de echt kritieke fasen in mijn leven

er maar één spoor voetstappen loopt in het zand.

Waarom, zo vraag ik, was U er juist niet

toen ik U het meeste nodig had?”

 

God antwoordde op mijn vragen:

“Lieve jongen, de keren dat je maar één spoor ziet

was toen ik je heb gedragen”. 

Vrij naar Mary Stevenson 

Nederlandse bewerking: © 2011 APDP



En een wel heel vrije invulling van Barbara Jansma’s oproep om een nieuwe Ondraaglijke Vertelling over Beppe Maaike te schrijven. Zie die oproep hier, en alle bijdragen hier.

En zie dus ook de bijbehorende prent hiernaast. Hmmm, okay, dus dat is God? En dat is Apie? Huh??? Ja, mensen, geloof nou eens.