Lulluskoekos met dikkos boteros (328)

Over ikjes, podcasts en een koppenwedstrijd

We hebben de krant niet nodig volgens Bertie. Geen ikje, morgen beter, vond Pawi. Ikjes zijn eigenlijk meestal zijtjes, aldus Seasides, want ze gaan vaak niet over de lezer zelf. Suske heeft een abo op “kerk en leven”. Het papier van die krant is van zulke hoge kwaliteit dat je je goede boodschap makkelijk kunt doorspoelen zonder dat het toilet verstopt raakt. Onze Nederlandse Amerikaan, Ad Hok, noemt ons bofkonten omdat we vorige week alweer een vrije dag hadden. Inderdaad, het was Pinksteren, maar Lummel dacht dat het Kerst was die vroeg viel. Facebookgroep schrijf je volgens De Schrijvende Rechter (DSR) met een hoofdletter. Was dus niet zo, dat maakte onze (gewezen) tekstcorrector Ilona hem duidelijk. Een verwijzing naar een naam wordt altijd met een kleine letter geschreven, zelfs bijbelverhalen schrijf je dus met een kleine b. Klare taal oordeelde dat de nieuwe podcast waarin het intro wordt voorgelezen aan luisteraars die geen zin hebben om te lezen sfeervol is.

De ikjes en alle andere interessante nieuwtjes moeten besproken worden

Dit is eigenlijk de korte samenvatting van een hele prachtige week vol met reageerdersreacties. En de zon schijnt dus, ja, dan is het aanlokkelijk om het daarbij maar eens te houden. Maar dat doe ik natuurlijk niet. De ikjes en alle andere interessante nieuwtjes moeten besproken worden. En wel nu.

Lees verder Lulluskoekos met dikkos boteros (328)

Aïe!

© 2021 Ilona, Winschoten

Toepasselijk plaatje bij het ikje over Winschoten/Winterswijk van vorige week werd door Ilona geschoten en jullie worden uitgenodigd om er een mooi onderschrift bij te verzinnen. Jaja, weer een heel nieuw format: onderschriften bedenken bij plaatjes, hoe kom ik er op he?

Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)

Over ikjes, een bord op rijm in de wei en prikken in Amsterdam

Thee, boeken, Afrikaans fairtrade-speelgoed, mondkapjes, een kassa, een vis op het droge, Google, een ruimte-innemend proces, een schep, brandweerman Sam, geblindeerde ramen in een taxi, en de tweede Pfizerprik. Als je onmiddellijk een verhaaltje weet op te dissen waar deze dingen een rol in spelen, dan heb je goed opgelet vorige week. Dan ben je een ikjeskenner, of wat zeg ik: ikjesfanaat. Want die stonden in de NRC en ze werden hier uitgebreid besproken. Weet je niet waar het over gaat lees dan gauw verder en verbaas je over wat krantenlezers allemaal meemaken en naar de krant sturen. Je zult er geen spijt van krijgen, dat garandeer ik je.

We zullen nooit weten of Janna gek was

Want neem nou die vakantie van Janna Dirks. Ze struinde door een nieuwe conceptstore in Winterswijk en ze zag een bonte mix aan koopwaar. Toen kwam er een vrouw van een jaar of zeventig de winkel binnen. Ze had een mondkapje en licht verwaaid haar. Nou, dan weet je het wel, dan heb je een gekkie te pakken. En ja hoor, ze liep “met ferme passen” naar de kassa en vroeg om kaarten met de tekst “Groeten uit Winschoten”.

Je kunt ze ook online kopen, bijvoorbeeld bij https://www.vandermeulen.nl/producten/winschoten

We zullen nooit weten of Janna gek was – ze was in Winschoten en dus niet in Winterswijk? – of het vrouwtje. Om die vraag te beantwoorden moeten we immers weten hoe Janna er uitzag. Droeg zij dan geen mondkapje? Had zij een keurig permanentje? Trippelde zij schalks door de gangpaden en stampte zij dus niet met ferme passen op winkelverkoopsters af? We zullen het, zoals gezegd, nooit weten en da’s het mooie van de ikjes. Je weet vaak niet hoe ze aflopen, of ze waar gebeurd zijn, en vooral niet waarom ze ingezonden en geplaatst werden.

Lees verder Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)

In gelul kan je niet wandelen

Boekbespreking van Notre-Dame-des-Plantes

Op 15 april 2019 stond de Notre-Dame de Paris in brand. Ik was aan de buis gekluisterd om te zien of het ergste zou kunnen gebeuren: het verdwijnen van de kathedraal. Ik heb een band met Parijs, ik heb er 29 jaar gewoond. Erin of net er buiten. Mijn vrouw is er geboren. Ik werk er nog steeds. Parijs en Amsterdam zijn de twee steden waar ik mijn leven geleefd heb. Tot nu toe. Ik heb nog een toekomstje voor me.

Ik voelde me betrokken bij de discussie

Twee dagen na de brand woedde er een vurige discussie in Frankrijk. Hoe moet de kathedraal hersteld worden? Precies zoals tiewas? Of moderniseren we? Een beetje? Of een boel? Ik voelde me betrokken bij de discussie. Als Amsterdamse Parijzenaar, als kunst- en architectuurliefhebber. En misschien ook een beetje als ex-katholiek; ik ben bij de Jezuïeten op school geweest.

Lees verder In gelul kan je niet wandelen

Altijd haarscherp (326)

Over ikjes, een cabrio en de nieuwe zomerhit van 2021

Facetimen over je eerste auto met je oma in Turkije. Aan een plant ruiken om zijn pindakaasgeur. Geboord, gemeten, gevijld, gefotografeerd, ontsmet en geplombeerd worden bij je tandarts. Om herpes vragen aan de balie van een tuincentrum. Niet met het Russische Novitsjok-vaccin geprikt willen worden.

Iedere week weer vindt dit wonder op het internet plaats

Het kon je vorige week allemaal gebeuren, of juist niet, als je maar in ikjesland woonde. Zo niet, dan kun je hieronder lezen waarover het ging. En je pikt ook nogeens de oordelen en wetenswaardigheden mee van de leden van de Bas van Vuren Community, altijd haarscherp, kolderiek als het kan, en meestal met mededogen en barmhartigheid voor alles wat zwak en weerloos is. Iedere week weer vindt dit wonder op het internet plaats. En vorige week was geen uitzondering. Wil je zelf ook eens meedoen? Lees dan helemaal onderaan hoe dat kan. Het is gemakkelijker dan je denkt.

Lees verder Altijd haarscherp (326)

Vol in de ribben (325)

Over ikjes, iemand in de trein en Warhoofd

Voor de ingang van het ziekenhuis in Rotterdam of in Keulen. Bij de voordeur of bij het vredesvuur. Of in de trein naar Dordrecht. Het zijn zomaar wat plaatsen waar je vorige week geweest zou hebben kunnen zijn. Als je maar in een NRC-ikje had gefigureerd. Leuk toch? Maar niet getreurd als het niet over jou ging. Hier bespreken we de kwaliteit van deze lezersanekdotes in v/h de kwaliteitskrant en we nemen en passant ook het leven van alledag mee. Of we er nou bij zijn geweest of niet.

Hij raapte Rita van de straat en bracht haar eerst naar huis

Wat een pech, zeg! Reed me daar een jonge SUV-bestuurder die arme Rita Bruning vol in de ribben. Ook nog terwijl hij eigenlijk voorrang had moeten verlenen. Hij raapte Rita van de straat en bracht haar eerst naar huis, maar omdat dat niet het gewenste resultaat had naar de Eerste Hulp. Hij liet Rita voor de ingang uit zijn hoge auto glijden en hief een hand op: “Een prettige dag verder!”

Lees verder Vol in de ribben (325)

Kattenpis en bevergeil (324)

Over ikjes, parfum en weer zo’n gezellig zoemuurtje ©

Snuffelen aan een proefflaconnetje L’Air du Temps? Of aan een gebruikt mondkapje van een medewerker forensische opsporing? Een afhaalmaaltijd van een authentiek Indiaas restaurant? Even ruiken aan een pasgeverfd stalen hek? Een rij mannen voor een openbaar toilet? Bijna 30 levendige leerlingen van groep 6?

Dat zouden we allemaal weleens willen en bij de meeste geuren kunnen we ons wel een voorstelling maken. Als we althans niet aan corona lijden. Maar ikjes, die lezersverhaaltjes uit de NRC, die kunnen we voorlopig alleen nog maar lezen. Niet ruiken. Het is niet anders. En het is aan de schrijver om ze toch “in your face” te schrijven. Zodanig dat het lijkt alsof je er in geuren en kleuren zelf bij bent. Lukt niet altijd hoor.

Hopla naar beneden en lezen die eerste regel

Hier in dit blog beoordelen wij – de leden van de Bas van Vuren Community – de ikjes van vorige week. En we bespreken ditjes en datjes van hier en van daar. Best aardig om te lezen, ook als je er niet bij was. Probeer het maar. Hopla naar beneden en lezen die eerste regel. De rest volgt dan vanzelf totdat je het hele stuk ademloos hebt uitgelezen en bij de uitleg van de header (de grote foto hierboven) bent gekomen.

Lees verder Kattenpis en bevergeil (324)

Je bent in ikjesland (323)

Over ikjes, een schillenpad en een ouwe hond

Stel dat je zoon en schoondochter in een bos wonen. En dat de vierjarige Liam uitgehongerd zegt te zijn. Een vriendin laat je haar splinternieuwe keuken zien. Dan kun je best voor de feestelijkheid thuis een flesje bier opentrekken. Je maakt daarna een wandeling met Walter, je foeilelijke hond. En je ziet een dame op leeftijd voorbijfietsen door het rode stoplicht.

Dan weet je dat je in ikjesland bent. Het land dat de lezers van de NRC elke week weer vullen met dingetjes en ditjes en datjes, kortom ikjes. Hier bespreken we de leukste en het leven in het algemeen. Kijk maar mee, doe maar mee, je zult er geen spijt van hebben.

Lees verder Je bent in ikjesland (323)

Vremde stadse sigaretties (322)

Over ikjes, koolzaadbloemen eten en zumba

Zumba! Foto’s maken! Met de traplift roller coaster spelen! Douchen! Online discussieren! Koolzaadbloemen plukken! Het zijn zomaar wat hobby’s waarin je je kunt uitleven in deze coronatijden. En waarover je kon lezen in de NRC van vorige week. Waar dan? In de ikjesrubriek, die lezersanekdotes presenteert. Hier op dit blog worden ze door reageerders van over de hele wereld van snedig commentaar voorzien.

Ga er maar eens even voor zitten op deze mooie maandagmorgen. Ga je gelijk begrijpen dat je dit blog ook zou kunnen volgen om wekelijks een seintje te krijgen bij een nieuw verhaal. Rechts bovenin kun je je geheel en al gratis opgeven. Het enige wat je hoeft te doen is je emailadres in te tikken. Nou moe, wisten jullie dat het zo makkelijk was? Nee, dat dacht ik al. En we hebben al bijna 1000 volgers, dus zo verkeerd zal het niet zijn.

Eerst die zumbalessen dan maar. Janneke Weijermans schreef dat ze dat tegenwoordig online doen onder leiding van de “vlotte, stadse juf Brenda”. Als er een paar leerlingen klagen over spierpijn omdat ze in de tuin hebben gewerkt, vraagt de dansjuf nieuwsgierig “wat voor oefeningen doen jullie dan eigenlijk in de tuin?”

Ook hier lagen we dubbel natuurlijk

Een bulderend gelach steeg op in heel Nederland, overal waar de NRC gelezen werd en ook hier lagen we dubbel natuurlijk. Haha, die stadse juf toch! Die weet nog niet eens wat tuinen zijn en wat je daarin doet. Man man. Dikke pret. Maar goed, de kop was eraf, het was maandag en er was een ikje.

Lees verder Vremde stadse sigaretties (322)

April roert zijn staart (321)

Over ikjes, lammetjes en Boer’nsmurf

Wat een ontzettend leuk begin van de week. Heb genoten en natuurlijk ondanks windkracht 6, regen en grijze wolken zin in een ijsje gekregen. En liefst zou ik dan zo een mooie coupe chocoladeijs met het lepeltje willen oplepelen. Langzaam, smeltend in de zon met de vogels op de achtergrond en met wat druppeltjes die langs mijn mond op mijn jurk vallen. Een fijne week verder!

Dit is zomaar een willekeurige reactie van een blije lezer die zelf een keimooi blog heeft. Ik dacht, kom, ik druk hem eens integraal af. Want man, man, wat levert dit intro toch elke week hartverwarmende reacties op. Laat ze maar komen, hoor, ik lust er wel pap van. Vooral bij gebrek aan materiele waardering. Ik doe het allemaal voor nop, voor het plezier, en voor wat schamele advertentieinkomsten die volledig opgaan aan de beheerskosten, zoals het domein registreren en beheren en vooral aan de porto en inpakmaterialen voor de lepeltjes.

Ik heb al jaren geen lammetjes meer opgetild

Het was vorige week Pasen en we haalden hier herinneringen op aan precoronapaasfeesten. Zoals de Paasmarkt waar de Van Vurentjes met het jonge gezin heengingen. Keidruk. Je kon er over de hoofden lopen. Als we op tijd waren dan was de bijbehorende veemarkt ook nog open – tot 1 uur ’s middags – en mochten wij, kinderen, kalfjes aaien en lammetjes optillen. Those were the days. Ik heb al jaren geen lammetjes meer opgetild.

Lees verder April roert zijn staart (321)