Zorgklompjes uitschoppen (315)

Over ikjes, garnalen en een snoepketting

Beleggen in Shell. Eten op een zonnig terras. De fysio bellen voor een afspraak. Geboren worden. Het bed induiken. Pianoles geven. Het zijn allemaal dingen die je kunt doen. Of vroeger kon doen voor de corona. Hier maakt het niet uit. We schrijven erover alsof er niets aan de hand is. Het zijn evenzovele onderwerpen van ikjes van vorige week. Die uit de NRC ja. Hier bespreken we de hoogtepunten. Ga er maar even voor zitten en scrol maar eens lekker. Je hebt het verdiend.

Om de klant te drogen te hangen

Maar over het afgekloven onderwerp van Shell en Nigeria heb ik het maar eens een keertje niet. Dat deed Marianne van Erp, voormalig beleggingsadviseur, al voor me. Ze meesmuilde over een klant van maar liefst twintig jaar geleden die de aandelen wilde verkopen en zich afvroeg hoeveel winst erop zat. Dat je zo’n gesprek twintig jaar met je meedraagt en het dan anno nu letterlijk weergeeft, dat zegt wel wat over de rest van je leven hoor. “Beetje typisch” vond De Schrijvende Rechter ”om de klant te drogen te hangen als je zelf de hele dag handelen in al dan niet dubieuze bedrijven faciliteert.”

Lees verder Zorgklompjes uitschoppen (315)

Gaten in de weg (314)

Over ikjes en niet heel veel meer

Er zitten zulke gaten in de weg dat ik niet eens rustig mijn thee kan drinken.” Laaiend was de echtgenote van Michiel Krijvenaar toen ze vorige week thuiskwam. De gezinsauto wordt vooral door haar gebruikt. Ze zit er telefonisch vergaderingen in voor, ze overlegt met collega’s en met patiënten. Ze rijdt er misschien ook wel in van A naar B, maar dat vermeldt het verhaal niet. De auto dient ook als rijdend buffet “gelet op de afgekloven klokhuizen, bananenschillen en lege flesjes cola”, zoals haar man er fijntjes aan toevoegt.

Of dit huwelijk het volgende NRC-ikje gaat halen is ongewis. Maar goed, NRC-ikjes, daar gaat het hier over. We vatten ze samen, we bespreken ze en we geven tips aan de schrijvers.

Michiel laat ons weten dat zijn vrouw een hufter in de auto is

Met zulke praktijken voorzien zoevende zorghelden wel in hun eigen emplooi, allitereerde onze hoofdikjesbeoordelaar De Schrijvende Rechter bijvoorbeeld. En onze ikjesbeoordelaar uit Frankrijk, Lummel, was nog wat directer: “Michiel laat ons weten dat zijn vrouw een hufter in de auto is. Leuk dat we dat weten.” Maar het was Valentijn, dus misschien heeft de man nog snel een blos bloemen achterin de auto gekieperd.

Lees verder Gaten in de weg (314)

Broertje met pindakaasvlek (313)

Over ikjes, oesters en sjieke billen

Een vrolijke autistische zoon. Een dochter van tien jaar. Een buurvrouw van 96 jaar in een rolstoel. De moeder van een buurkind. Twee meiden van een jaar of vijftien. Een trouwe postbezorger van 60+ met grijs haar en een fiets.

Wat ze met elkaar te maken hebben? Ze waren allemaal protagonisten in evenzovele NRC-ikjes van vorige week. Ze deden iets. Ze zeiden iets. Ze waren verantwoordelijk voor een clou. En ze hadden allemaal iemand in de buurt die de moeite nam om hun bon mot naar de krant te sturen. Leuk hoor, nu kon iedereen meegenieten en er wat van vinden. Lees het hieronder nog eens op jullie gemakje na, qua hoogtepunten dan.

Lees verder Broertje met pindakaasvlek (313)

Worden lappendekentjes gebreid of genaaid? (312)

Over ikjes, askegeltjes en de melkboer

Een afspraak met een gordijncoach. Een oud hondje dat “Turbo” heet. Een sticker op de binnenkant van het wc-deksel met “Let it go”. Een gezinsuitje naar de tandarts. Di-ethyleenglycol (DEG). Een chihuahua met een donker truitje aan.

Stuk voor stuk intrigerende verschijnselen. Wat of ze met elkaar gemeen hebben? Ze waren onderwerp van een ikje in de NRC van vorige week. Hier bespreek ik er een paar en nog wat meer. Zoals ook lappendekentjes en askegeltjes. Ondersteund door de steeds inniger en intenser wordende community van reageerders op deze site. Voel je vrij om mee te gaan doen. Vanaf vandaag. Dat kan.

Lees verder Worden lappendekentjes gebreid of genaaid? (312)

De ideale besmettingsplek (311)

Over ikjes, Dik Trom en mountainbikers

We mogen alleen maar honden arresteren. Vinden ze gezellig. Hij volgt de les vanuit een jacuzzi. „Ik geef ze het voordeel van de twijfel.” Thuisgekomen weet ik nog steeds niet tegen wie hij het nou eigenlijk had. Totdat de persoon voor mij doorliep en de rest van de zin zich aan me toonde: “… doende afstand!”

Wat of dit voor een rare beginalinea is? Het zijn de laatste zinnetjes, ook wel pointes genoemd, van de NRC-ikjes van vorige week. Ik dacht, kom, dacht ik, laat ik eens zo beginnen. Waarom weet ik niet meer. Maar het was me het ikjesweekje wel, zal ik maar zeggen.

Lees verder De ideale besmettingsplek (311)

Geitje (310)

Over ikjes, een geitje en een botje

Het dochtertje van bijna twee van Robin Mattemaker las met hem mee toen hij in de krant een artikel over de Capitoolbestorming las. Ze bestudeert de foto van de geschminkte in bont gehulde en met woeste hoorns uitgedoste QAnon-sjamaan uit Arizona en concludeert: „Geitje.”

Zo willen we ze hebben, de ikjes in de NRC, ik wel tenminste. Ook Klare Taal was er blij mee. “Geen gemok of gezeur maar een vader die gewoon de krant leest met een jong kind op schoot, een kind dat meekijkt en stil zit en niet de krant verscheurt.”

Het betreffende ikje werd gepubliceerd op “blue monday”, iets waar Pawi ons op wees met een link waarop we alles over dat fenomeen konden lezen, tot en met de formule om de datum te berekenen aan toe. Opgesteld lang voor de huidige coronapandemie, mind you, we leven nu in een blauwe tijd waar geen einde aan komt, zo lijkt het wel.

Lees verder Geitje (310)

Piemelmok en kuttenkop (309)

Over ikjes, een tienjarig jubileum en stout drinkservies

De piemelmok, waarover Hedda Treffers vorige week een ikje in de NRC schreef, bracht het aantal reacties hier op het ikjesbespreekblog naar een hoogtepunt. “Piemel lijkt me een woord voor kinderen tot tien jaar en voor mensen die eigenlijk niet van piemels houden”, wist De Schrijvende Rechter (DSR) bijvoorbeeld. En Ad Hok veronderstelde dat Hedda weer bezig is met een nieuwe ikjes-wc-poster. Hij vroeg zich af of er “ook zoiets als een kuttenkop zou bestaan?”

Een illustratie van het fenomeen kan ik hier niet laten zien vanwege copyright. Heer Rozenwater zit daar net zoals zijn compaan JdW zoals bekend niet mee en plaatste het plaatje wel, zelfs zonder bronvermelding. Moet hij weten. Ik weet hoe het hoort.

“Kom maar op m’n blog kijken, kun je een lul zien

“Kom maar op m’n blog kijken, kun je een lul zien”, sprak DSR minachtend en zo was het. Te triest voor woorden. Wij houden daar niet van, althans nou ja laat maar. Hier hielpen we wel Bertie aan een foto van een mok met het oor, nee niet de piemel, aan de binnenkant. Je moet er maar naar zoeken. Een oor. Aan de binnenkant. Zij is daar al haar hele leven naar op zoek. Vanaf vorige week niet meer dus en we horen graag wat ze er nu mee is opgeschoten.

Lees verder Piemelmok en kuttenkop (309)

Ouwe gescheurde spijkerbroek (308)

Over ikjes, een lekkere jeans om te scrollen en een lepeltje

Eigenlijk was het toeval dat Ronald Berkvens een nieuw overhemd aantrok op de dag van het kennismakingsgesprek met zijn nieuwe burgemeester. Want waarom zou je er ook aan denken wat je aandoet voor zo’n maf gesprekje met zo’n onbelangrijke figuur? Nee hoor, Ronald had er net zo goed in zijn onesie, of een ouwe gescheurde spijkerbroek heen kunnen gaan. Enfin, hij stond dus bij de burgemeester in zijn nieuwe kloffie, blijkt er toch ineens nog een speld in zijn kraag te zitten! Een stuk misschien ook wel, maar hoe laat het was vertelt het meeslepende verhaal niet. De pointe? De burgemeester zelve haalde de speld er “behendig en doortastend” uit. “Ik ben ook verantwoordelijk voor veiligheid.” zei hij er nog olijk bij en gaf Ronald een vette knipoog en een kneepje in de wang.

Photo by jasmin chew on Pexels.com – niet gescheurd en veel aangenamer om naar te kijken

Het hele voorval stond uitgebreid beschreven in de naar kopij hongerende NRC van vorige week. Alles is goed, zelfs verhaaltjes van lezers. Ze plaatsen alles en noemen het een vernieuwend concept: ikjes. Al bijna een decennium. Hier doen we er wekelijks verslag van. Wat we ervan vonden en zo.

Lees verder Ouwe gescheurde spijkerbroek (308)

Muti wel of niet (307)

Over ikjes en grapjes over achternamen

Treuren maakt blij, wist Herman van Leeuwen, en daar waren we even stil van. Totdat we ons realiseerden dat het een ikje was, en dat het een slogan van wildhandel Treuren betrof, geplakt op een auto die voorbij reed. Het is waar. We hebben ze hilarischer gezien, maar de kop van de nieuwe week was ermee af en dat was ook wat waard. En nu is zelfs de kop van het nieuwe jaar ermee af.

Muti wel of muti niet?

Gelukkig nieuwjaar allemaal trouwens. Ik zou het bijna vergeten. Want alles was anders. De oliebollen moesten in eenzaamheid worden opgegeten. De dronken bende van vroegere oudejaarsavonden bleef uit. We zaten nu samen op de bank naar Netflix te kijken. En vanwege mijn werk keek ik pas zojuist, zondagochtend 3 januari, naar het Nieuwjaarsconcert van de Wiener Philharmoniker met dirigent Muti. Muti wel of muti niet, hoe vaak zal deze Italiaanse dirigent dat naamgrapje hebben gehoord als hij voor zaken of plezier weleens in Nederland was? Ik raad: nooit.

Lees verder Muti wel of niet (307)

Hi (306)

Over ikjes en mondkapjes

Dementie-ikjes druk ik niet meer af. Er stond er vorige week weer eentje in de NRC. Weg ermee. Echt. “Je zou er van langs je enkels gaan pissen om het nog een beetje warm te krijgen”, verzuchtte De Schrijvende Rechter (DSR). “Je zult na een lang leven toch maar zo op de achterkant van de krant eindigen.”

In deze coronatijd heeft hij toch niks anders te doen

Het was opnieuw magerheid troef qua ikjes. Die van Luc Keijzers van hierboven bespreken we dus niet eens. Maar die van Lex Heijnis was niet echt veel beter. Zijn kleinzoon van zestieneneenhalf zit in zijn eindexamenjaar, leutert opa. Zestieneneenhalf, met halve jaren reken je al vanaf de peuterleeftijd niet meer toch? En ze bellen met elkaar. Normaal is kleinzoon kort van stof. Nu praat hij honderdeneenhalf uit. Waarom? In deze coronatijd heeft hij toch niks anders te doen. Dat was de hele ik. Wat een clou. Wat een pointe. Wat een originaliteit. Not (3 ½ keer).

Lees verder Hi (306)