Het ikje moet blijven, voor altoos en eeuwig (192)

Terugkijken en vooruitblikken op ikjes en actualiteit

De mensen vragen weleens aan mij: “Bas”, vragen ze dan. “Die ikjes uit de NRC waar jij zo mee dweept, is dat nou echt iets bijzonders, of zijn het gewoon lezersverhaaltjes die in elke krant zouden kunnen staan?”

Als ik tijd en zin heb, dan antwoord ik daar op. En soms ga ik er voor zitten, stop mijn pijpje, en steek van wal.

Die verhaaltjes mochten de journalistiek niet in de weg zitten en moesten gaan over hulliezelf, lezersanekdotes dus, want dat is onschuldig.

“Kijk”, zeg ik dan vriendelijk, “Die ikjes die dateren nog uit de tijd dat de krant een Meneer was. Journalisten schreven. Columnisten ook. En Hoofdredacteuren. Maar dat was het wel. Die hadden het Laatste woord en Gelijk. Lezers moesten lezen en ze konden hooguit hun gram halen via een ingezonden brief, die vaker niet dan wel werd afgedrukt. En die maar hoogst zelden tot iets als een rectificatie of een antwoord leidde. Op een goeie dag werd het internet uitgevonden. En kranten dachten dat ze niet lang meer te leven hadden.”

Ikje, wat is dat eigenlijk?

“Toen werden ze allemaal interactief, oftewel: de lezer mocht meedoen. In de Volkskrant mochten ze vrijuit bloggen. In de NRC mochten ze kleine verhaaltjes insturen. Piepklein en op de achterpagina. Die verhaaltjes mochten de journalistiek niet in de weg zitten en moesten gaan over hulliezelf, lezersanekdotes dus. Ze noemden het “ikjes”. Grappig gevonden. Het meest vernieuwende was dat alle reacties op die ikjes ongemodereerd op de site van de krant kwamen.”

Er werd gegrapt, gegrold, geflirt, gescholden, beledigd, en het was vaak keigrappig

“Toen de wat we nu reagluurders noemen erachter kwamen dat hun oprispingen ongecensureerd en onmiddellijk een keigroot publiek bereikten, namelijk de NRC-lezers met daarachter in feite de hele wereld, want het was het internet, werd de dagelijkse conversatie naar aanleiding van het ikje de hoofdreden voor het vermaak. Over het ikje zelf ging het hooguit een uurtje na publicatie, maar daarna gingen de heren en dames los op elkaar. Er werd gegrapt, gegrold, geflirt, gescholden, beledigd, en het was vaak keigrappig.”

Ikjes, zie nrc.nl

“Helaas was er een mannetje dat misbruik van de vrijheid maakte, die heb je namelijk altijd, en die ging lange lappen tekst plaatsen, vooral in de nachtelijke uren. Daarin ging hij tekeer tegen van alles en nog wat en hij schepte er bovendien een genoegen in om persoonlijke gegevens van reageerders te plaatsen, hun veronderstelde woonplaats, werkgever, opleiding en/of seksuele geaardheid. Dat leidde tot veel misnoegen en ingezonden brieven. De NRC-redaktie dacht dit euvel aanvankelijk met moderatie te kunnen verhelpen, maar gaf dat na een paar keer stoppen en weer opnieuw starten uiteindelijk op. De ikjes bleven, maar de reacties en conversatie verplaatsten zich naar elders.”

vkblog“Bij de Volkskrant voltrok zich iets soortgelijks, daar werd het vernieuwende “volksbloggen” (Vkblog) de nek omgedraaid, op een manier die zelfs Poetin niet in zijn hoofd zou halen:  alle blogs, alle reacties, alle foto’s, alle kunst, dus echt alles wat de VKbloggers gedurende jaren hadden gemaakt, waaronder koren, kaf en pareltjes, werd hopla verwijderd. Aanvankelijk met de belofte dat de blogs zouden worden overgenomen door een commerciële partij, maar dat ging na een hoop gestuntel en gedraai niet door.”

Nou, en dan kijk ik op en zie dat mijn gehoor ofwel zachtjes ligt te snurken, met opgetrokken benen op de bank, ofwel verdwenen is. En dan weet ik dat ik het weer gedaan heb: “Opa vertelt”. De mijne vertelde altijd dezelfde verhalen over de oorlog. Het schijnt erbij te horen, zelfs als je nog geen opa bent.

The Wrath of Achilles, by François-Léon Benouville (1847; Musée Fabre)

Ik moest hieraan denken toen ik vorige week een ikje van Hennie Meijer las. Het ging over “te sterk uitgevallen thee” aan de ontbijttafel. Naar aanleiding hiervan vroeg haar man aan hun zoon “wie in de Griekse mythologie ook al weer zo sterk werd door onderdompeling.”

Kijk, da’s dus een verhaaltje dat je alleen in de NRC kunt aantreffen. Bij gezinnetjes die andere kranten lezen wordt ma uitgescholden en toegeschreeuwd dat ze heel gauw andere thee moet gaan maken, als het al geen cola is. Bij NRC-lezers volgt er een opvoedkundig gesprek en wordt er lering uit een kopje net iets te sterke thee getrokken. Mooi hè? Het ikje moet dus blijven, voor altoos en eeuwig.

Goed, waar was ik gebleven? Oh ja, dit is het weekoverzicht van opvallende ikjes van de afgelopen week en aanverwante actualiteiten. Het antwoord op de vraag van meneer Meijer was trouwens natuurlijk Asterix, maar dat weten de lezers van dit blog wel, intelligentsia dat ze me d’r eentje van ons zijn, of daarvoor doorgaan, zoals hobbyschrijver Keessie de Gymnasiast, althans zo noemde hij zichzelf, terwijl iedereen best wist dat het een mavoklantje was.

By Massimo Catarinella (Own work) [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)%5D, via Wikimedia Commons
Elsie ten Veldhuijs meldde dat er een winkeltje aan het Begijnhof in Amsterdam is, waar je alleen mag plassen als je er iets koopt, zelfs als je in een rolstoel zit. Jaja, het is me wat. Dat moet zeker in de krant.

“Een verhaaltje voor op een verjaardag, in het buurthuis, bij de sjoelbakken,” merkte onze Pawi er onderkoeld over op. En Ad Hok vroeg zich af of je in een rolstoel soms moeilijker je plas op kan houden.

Gelukkig namen Mopperkont en later Ilona het ikjesplaatscorvee over.

We verloren Pawi, althans tijdelijk, vanwege alweer een reis naar het buitenland, ze is me d’r eentje, maar gelukkig namen Mopperkont en later Ilona het ikjesplaatscorvee over. Mopperkont moest een paar dagen na het vertrek van Pawi zonodig en ongecoördineerd ineens naar Honduras. Maar bij deze: dank lieve mensen, zonder jullie werden die ikjes niet geplaatst en zaten we dit nu niet te lezen.

Ilona was wat onzeker, wist niet of ze het zou kunnen, maar haar eerste ikje zag er prachtig uit, mooi vetgedrukt, de witregels op de juiste plek, het zal voor Pawi na ommekomst nog moeilijk worden om haar plaats weer in te nemen. Het ikje ging over een kleinzoon van bijna drie, nou, dan weet je het wel. Hij mist een voortand en loopt door de woonkamer “met blokjes aan zijn oor”. Als hij vervolgens “gesplek” zegt in plaats van “gesprek” liggen opa en oma Amsink blauw van het lachen en besluiten ze dat ze het ventje in de krant te kakken gaan zetten. En zo geschiedde.

Dit is waarschijnlijk niet de bewuste pizzakoerier

Ook het tweede door Ilona geplaatste ikje lag er prima bij. En qua inhoud was het een van de betere van de verslagperiode. Hans van Dugteren beschrijft een ontmoeting met een pizzabezorger die hem de weg naar de “Macaronistraat” vraagt. Omdat Hans in de wijk al een Lorentzstraat en een Wattstraat gezien heeft, zegt hij vriendelijk: „Je bedoelt de Marconistraat.” Waarop de bezorger hem toebijt „dat zei die andere ouwe ook al. Ik zeg toch Ma-ca-ro-ni-straat!” en woedend wegfietst.

Onthutste commentaren natuurlijk, vooral over de onbeschoftheid van de bezorger, die volgens een van onze meest geliefde en vriendelijkste reageerders “lekker met zijn pizzadoos tussen de spaken” mocht komen. Maar later bleek dat het joch gelijk had gehad. Lummel, die aldaar goed bekend is, meldde althans: “Ik ken die Macaronistraat daar heel goed. Hij ligt tussen de Spaghettistraat en de Pizzakade. Eerst de Paralleldwarsstraat voorbij en dan linksaf.”

Er gaat er weer eentje uit! Dubbelverdiend!

En alsof het feest nog niet compleet was, verdiende Ilona met het plaatsen van haar derde ikje ook nogeens het felbegeerde lepeltje voor de 100e reactie. Er werd hier en daar een traantje weggepinkt, dat kan ik jullie verzekeren, en dat is me ook gemeld. Ik zou de emails kunnen laten zien. Dat ikje – van Joyce Devilee – ging over 3 meisjes die over Mark Rutte aan het grappen waren. De toehoorders van zijn speech waren geselecteerd op grond van eerder ingediende vragen. Meisje 3 was het lolligst. Zij zei: “Dat je dan een onwijs diepgaande vraag hebt ingediend en zodra je aan de beurt bent, zegt: ‘Hé, eh, ben je homo?’”

Bovendien zien we er allemaal de gierende gezichtjes bij.

Ja, dat heb je weleens, dat een grapje eigenlijk niet kan, maar dat je er toch om moet lachen, omdat het graptechnisch gewoon een goeie is, en dit is er zo eentje. Bovendien zien we er allemaal de gierende gezichtjes bij.

Oudemannenoorsmeer (lummel)

Ilona sloot een prachtweek af met een ikje over een oude-mannenoor, dat wij kiesheidshalve hier niet verder zullen bespreken. Man man man, wat een smerigheid. Geschreven door Willem Bant. 

Qua actualiteiten gebeurde er in de afgelopen verslagperiode ook het nodige. Zo werd het vierde en laatste deel van Lummels boekbespreking geplaatst. Over “Het enigma Tolstoïevski” van Bayard. Of hij het een mooi boek vond? Een aanrader?

De titel van zijn laatste hoofdstuk was: “Het leed is geleden, het boek is uit”. De schrijver zag twee mogelijkheden: “Het gaat in mijn Billy of in de uwe”. En hij gaat in het laatste deel van zijn bespreking eindelijk lekker los: “Bayard is een windbuil. Veel pretenties in interviews maar helemaal niets in zijn werk.”

Ja, we zijn eigenlijk vooral heel veel van Lummel gaan houden door dit feuilleton. Om met onze beminnelijke schrijfkok uit Frankrijk te spreken: “Misschien wortut weeres tijd voor een mietengriet?”

Lof alom voor de volharding en toewijding van de schrijver om het boek uit te lezen. Zelf had ik het boek het raam uitgegooid, onder de tram gelegd, in een hoop zachte hondenstront laten vallen. Maar nee, Lummel had een boekbespreking aangekondigd en heeft zich er doorheen geslagen.

Klare taal: “Prachtig, de luchtbel van Bayard is feilloos doorgeprikt.” Pawi: “Dank, lummel. Petje af dat je zoveel moeite hebt genomen dit boek te recenseren, terwijl het iedereen allang duidelijk was, jou ook, dat het zonde van je tijd was.” Ja, we zijn eigenlijk vooral heel veel van Lummel gaan houden door dit feuilleton. Om met onze beminnelijke schrijfkok uit Frankrijk te spreken: “Misschien wortut weeres tijd voor een mietengriet?”

Mopperkont was weer eens naar een schimmige nachtclub geweest, met van die dames in roze licht die hun veren lieten vallen, maar het muziekje mocht er wezen. “Hemelse muziek van Rameau, die pas op latere leeftijd opera’s is gaan schrijven” noemde hij het. Ja, soms doe je in je jeugd wat anders dan opera’s schrijven, die mensen heb je.

Internationale Vrouwendag werd op 8 maart weer uitbundig op dit blog gevierd, met de uitslag van een heuse Verhalenwedstrijd. Bertie was de gelukkige winnares en Jokezelf noemde me “verknipt”’.

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

De oproep was “Deel een herinnering aan een vrouw naar keuze en waarom zij zo bijzonder was of nog altijd is. Illustraties en foto’s welkom, mits in het nette.” Ik besprak de inzendingen en lichtte de keuze van de jury voor de hoofdprijs toe. Bij Vrouwendag komen er natuurlijk allerlei mooie, lieve, sterke, nog in leven zijnde, of juist overleden vrouwen bij je op: moeders, dochters, minnaressen, actrices, vrouwen van voormalige presidenten van de VS, noem ze allemaar maar op. Maar het winnende verhaal van Bertie ging over een takkenwijf en was behoorlijk luguber. Lees het hier nog maar eens door, leestijd: 1 minuut. We wachten wel even.

Leuk hè? Nou, maar hier zijn we eigenlijk nu bijna klaar. Om de een of andere reden, vermoedelijk nostalgie, maar het kan ook verveling geweest zijn, gingen de lezers van dit blog vorige week ineens muziek uit hun jeugdjaren delen. Dat waren voor de een de jaren zestig, voor de ander de jaren tachtig en alles daartussenin. Da’s alleen de jaren zeventig nog.

Wat er allemaal voorbij kwam? Mouth & McNeal, Outsiders, Brainbox met Kaz Lux, Kaz Lux zonder Brainbox, Focus, Golden Earring, Supersister, Dizzyman’s Band, Alquin, Herman Brood and his Wild Romance, Cuby & The Blizzards, Sweet d’Buster met Bertus Borgers, CCC Inc , Beach Boys, Chubby Checker maar dat was een foutje, dat had eigenlijk Bill Haley moeten zijn en last but not least … de zussen van Bertie met “Hoe zachtjes glijhijdt mijn boooootje…”

Wil jij net als Bertie en de andere reageerders hier ook kans maken om in het volgende intro voor te komen? Met iets leuks? Wil jij ook aardige vondsten debiteren naar aanleiding van ikjes? Wil je gein maken met onbekenden uit het verre buitenland die voor je het weet je vrienden zijn? Misschien wil je een uitnodiging voor een gezellige bijeenkomst van alle auteurs en reageerders op deze site? Of zeg je: doe mij dat maar allemaal?

Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is.

Doe dan aan deze leuke rubriek hier op deze leuke site mee. Ga eens wat ikjes lezen, die staan ergens verstopt in of op de NRC, die krant die zo van lezersanekdotes zegt te houden. Stuur zelf een ikje in. Of scrol hier naar beneden en zeg iets. Dat mag en kan met een fantasie-emailadres en ook met een nom de plume als je dat wilt. Je wint een zwaarverguld lepeltje als jouw reactie precies de 100e is. Of de 200e, 300e enzovoort tot in het oneindige. Lepeltjes zat.

Voor je het weet kan een citaat van jou, een foto van jou, een wat dan ook van jou, het hoogtepunt van de week worden. Heb je inspiratie nodig? Raadpleeg alle afleveringen van deze rubriek elders op dit blog. Vooral ook een aanrader als je er even tussenuit bent geweest.

Bas van Vuren
Bas van Vuren, aangenaam

Reacties zijn welkom via het reactieveld, maar ook via de email van mijn voorganger apie@apiedapie.com of direkt bij mij zelf: bas.vanvuren@gmail.com.

Het wordt misschien best wel een prettige week. Als je vindt dat het geen prettige week moet worden, voel je dan vrij om elders te gaan buurten. Daar waar er meer zijn zoals jij. Wij doen dan gewoon hier onze eigen dingetjes en jij doet de jouwe daar.

De foto helemaal hierboven – wij vakmensen noemen het de featured image – laat traditiegetrouw een stukje offline leven van mezelf zien van de afgelopen week. Nou, jullie zien het wel. Ik was weer eens in een kunstzinnige bui. Gewoon thuis, op de zaterdagmiddag. Ineens zag ik daar dat kopje staan, leeggedronken en al. Op de tafel, klaar om naar de keuken gebracht te worden. Ja, en dan gaat het van knip knip knip knip met die spiegelreflex van me. Het resultaat mocht er zijn. Fotograferen jullie zelf ook weleens servies? Stuur in! Wie weet staat jouw kopje of jouw bord er volgende week wel op. 

Foto: “Kopje op tafel © 2018 Bas van Vuren

Advertenties

Auteur: Bas van Vuren

Schrijver. Rijmer. Kijker. Open en nieuwgierig. Kent veel beroemde mensen.

156 gedachten over “Het ikje moet blijven, voor altoos en eeuwig (192)”

  1. En jawel, Pawi scoorde met Gerrit Dekzeil en dat heerlijke saxofoontje en ditto achtergrondkoortje de 100e reactie. Zoude er een nieuw intro komen morgen, dan hadde zij er een verguld lepeltje mee gewonnen. Maar wat in het vat zit verzuurt niet. Ooit gaat het vat open en komt het lepeltje eruit. Morgen niet, want ik had een veel te druk weekend. Het is niet anders. Ga er niet onder gebukt. Het is lente.

    Like

  2. iPad

    Mijn moeder (85 jaar) had nooit belangstelling voor computers. Tot ze 3 jaar geleden een iPad kreeg. Nu speelt ze enthousiast wordfeud met iedereen die maar wil. Onze communicatie loopt nu ook soms via wordfeud. Omdat mijn kerkgaande moeder een woordje legt op zondagmorgen, plaag ik haar: „Niet naar de kerk? ;)” Mijn moeder: „Nee, ik heb me verslapen.” Ik: „Wekker?” Mijn moeder: „Niet nodig. Ik kan de kerkdienst nu ook op mijn aipet krijgen.”

    Bertjan Doosje

    Liked by 1 persoon

  3. Toen Bertjan het ikje af had zaggie zelf ook dat er eigenlijk nix gebeurt in het verhaaltje. Er moest iets leuks of verrasends in. Hij vond het snel: Ipad werd aipet. Dat moest naar de krant.

    Liked by 1 persoon

  4. Dat is nog maar de vraag, of je de kerkdienst op je aipet kan krijgen. En dan is het vooral nog maar de vraag of je zoveel mensen ontmoet, met wie je na afloop nog een beetje kunt kletsen. Zonder dat kletsen gaat een hoop informatie verloren: wist je dat die van Buurman ervandoor was met een jong stads vrouwtje? wist je dat de wethouder zijn huis verkoopt? wist je dat de vader van Zusenzo overleed in zijn slaap? wist je dat de kerkvloer geruimd gaat worden?

    Potjandrie, raar woord, kletsen.

    Like

  5. Het zegt mij eerlijk gezegd helemaal niks dat taaladvies.
    Vast en zeker weer een subsidie-clubje voor het goede doel.
    Me = mijn misgien de kloe.

    Like

  6. NIVEA

    De ooit op een zakelijke cursus geleerde regel Niet Invullen Voor Een Ander blijkt ook in privésituaties van onschatbare waarde te zijn, mits je je eraan houdt. Tegen het einde van onze tweede date vroeg de man in kwestie, licht aarzelend: „Hoe zit jij wat betreft….” Gezien mijn voornemen om nu eens een keer níét dat lastige onderwerp uit de weg te gaan, raapte ik al mijn moed bij elkaar en zei: „Ons?” Hij: „De treinen?”

    Eva Lemaier

    Liked by 1 persoon

  7. Een ikje met zelfspot, eindelijk!

    Wat kan iemand bedoelen met “Hoe zit jij wat betreft de treinen?” Misschien is het een manier om te zeggen “Bij jou of bij mij?”?

    Like

  8. “of gewoon te dom” 😆
    We zijn hier allemaal te dom. En niet te lang weg, ik niet tenminste.

    Daar komt misschien verandering in. Na vele reizen en zoeken en kijken, hebben we nu een huis op het oog dat alles heeft wat we wensen. In de Haut Provence. Inclusief een scharrelaartje in de buurt, met om zijn zelfgehuurde mooie huis een hek, opgetrokken van oude pallets, in de tuin een oude caravan, een oude auto bedekt met een oude deken, ertegenaan oude kapotte plastic tuinstoelen, waar je misschien ook nog wat mee kan….

    Liked by 2 people

  9. Handig

    Onze badkamer was aan een grondige renovatie toe. Reden om ons te oriënteren bij een badkamerspecialist.

    We keken onze ogen uit, er waren zoveel mogelijkheden! Tegels in alle maten en in de mooiste kleuren. Van een eenvoudige douche tot een whirlpool met licht en geluid. Zwevende toiletten met sproeisystemen en soft close zittingen.

    „Deze toiletbril kan in één beweging los geklikt worden”, vertelde de adviseur. „Superhandig, u zet hem zo in de vaatwasser!”

    Wat waren we blij dat de koffie in een plastic bekertje zat!

    Karin Stolwijk

    Liked by 1 persoon

  10. Wat er allemaal nog meer in de vaatwasser kan? Het interieur van de afzuigkap. Brandschone zeven, geen kookluchtjes meer van de vorige dag. Of de bakplaat van de oven. Een WC bril krijg ik met een beetje poetsdrang zelf wel schoon.

    Geen WC bril in Frankrijk? Nog steeds het Turkse toilet?
    Graag nog meer tips, lummel. Als het doorgaat, gaan we emigreren. Het gaat niet om een tweede huis, dat hebben we al eens gehad en het beperkte onze vrijheid enorm.

    Like

  11. NAM

    We kijken naar de tv-quiz ‘De Perfecte Vraag’. Daar wordt de vraag gesteld waar de A uit de afkorting NAM voor staat.

    Antwoordt onze dochter van 20: „Aardbeving”.

    Wat wij goed rekenen.

    Pier Timmermans

    Like

  12. Nogal wiebes, al je het mij vraagt. Ik reken het ook goed.

    Van aardolie naar aardgas naar aardbeving, en de NAM dendert voort. In mijn buurtje hebben ze miljarden kuub gas méér gewonnen dan de afspraak was. Er worden geen maatregelen ingesteld, het gasveld is bijna leeg. Dat er huizen en landerijen verzakken ligt aan inklinken, niet aan de gaswinning. Gek genoeg blijven mensen uit mijn familie- en kennissenkring solidair met de NAM. Het valt wel mee zegt de een, fantastisch resultaat (over die miljarden extra kuub) zegt de ander. De krant houdt zich afzijdig, de burgemeester ook.

    Prima dat Wiebes ervoor kiest schaliegaswinning helemaal te verbieden!

    Liked by 2 people

  13. Zwiepen

    Amsterdam, tram 2. Ik stap er een paar keer per week in. OV-chipkaart in los etuitje zwiep ik geroutineerd langs een van de twee incheckmogelijkheden. Slaat deze keer niet aan. Ik probeer het nog eens. Zegt de conducteur: „Pop, je kunt beter even swaffelen bij het andere apparaat.”

    Nella Bellaar Spruyt

    Liked by 1 persoon

  14. Huh, een ikje op Goede Vrijdag? Het moet niet gekker worden. Maar ja, de zoveelste meligheid van een Amsterdamse overheidsdienaar moet onmiddellijk aan het Nederlandse volk worden geopenbaard.

    Like

  15. Dat vinnik ook leuk. Geroutineerd en blasé je tas op het portiekje knallen, en dan werkt het niet. Snel proberen de pas in de tas te vinden voor een morrende rij mensen die ook de metro in willen rennen

    Like

  16. Hahaha, grappig ikje. En we weten nu dat swaffelen niet alleen aan mannen is voorbehouden.

    De lijn van Witte Donderdag, Goede Vrijdag, Stille Zaterdag en Pasen volgen we wel ergens anders.

    Like

  17. Ach, ik heb me ooit in Den Haag, halte Kneuterdijk, behoorlijk belachelijk gemaakt door het pasje van mijn hotelkamer voor het ding te swipen en buiten gekomen te klagen dat hij het weer eens niet deed. Heeft me vervolgens een maandje of twee gekost om dat geld weer terug te krijgen. Ik had immers niet uitgecheckt en dat kon je nergens anders corrigeren dan in diezelfde tram. Dom systeem.

    Like

  18. Volgens mij maakte Bas twee vergissingen: inchecken met hotelpas, dat ging niet, en vergeten uit te checken met een OV-pasje, dat ging wel. Omdat hij dat niet had. En dan toch nog geld terug krijgen, it is me what!

    Nog even over het ikje: zwiepen is veel leuker dan swipen. Die houen we erin.

    Liked by 1 persoon

  19. Romeinen

    Aan mijn kleinzoon Duco (net 9 jaar geworden) vraag ik wat hij weet van Witte Donderdag en Goede Vrijdag.

    Hij zegt: „Op Witte Donderdag heeft Jezus voor het laatst met zijn vrienden gegeten. En op Goede Vrijdag is Hij door de Romeinen aan het kruis gespijkerd.”

    Ik: „Ja, dat waren boeven, hè, die Romeinen ?”

    Hij riposteert : „Ja opa, maar ze hebben ook goede wegen aangelegd, hoor!”

    S.A.H. Besters

    Like

  20. Ik zou riposteren met “Ja opa, maar waarom noemen we het dan GOEDE Vrijdag?” Dan zou S.A.H. er geen ikje van hebben kunnen maken.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.