Niet op fietsvakantie (204)

Vooruitdenken en ons bezinnen op ikjes en actualiteiten

De namen van de ikjesschrijvers (m/v/t) voor de NRC worden steeds mooier. Clementine Pinxt-Brakkee schreef vorige week over haar (toen nog) mavo-4 leerlinge die beteuterd met de afstandsbediening van de TV in haar handen stond. Het was bij het begin van een proefwerk. En die afstandsbediening had haar rekenmachine moeten zijn. CPB, dat verzin je toch niet? Of juist wel?

Een violist van het concertgebouw opende zijn vioolkoffer

“Clementine Pinxt- Brakkee”, zei onze Pawi, “een naam om te koesteren. Niet om te grabbel te gooien met minder geslaagde ikjes.” Iets vergelijkbaars als Clementine Pinxt-Brakkee had onze Lummel meegemaakt. Een violist van het concertgebouw opende zijn vioolkoffer en haalde er een mitrailleur uit. “Pollens”, zei die verbouwereerd, “Staat mijn broer straks voor lul in de bank”.

Lees verder Niet op fietsvakantie (204)

Advertenties

Gevulde doperwten, hoe maak je die? (203)

Terugkijken en vooruitlopen op ikjes en actuele dingen

Maria Verbraak valt in een parkeergarage. Een witte stationcar stopt naast haar. Het raampje glijdt naar beneden. Maria kijkt verwachtingsvol op. De bestuurster zegt: „Ik wacht tot je opstaat. Dan kan ik de auto parkeren op de vrije plek.”

Da’s een ikje, een anekdote van een NRC-lezeres of lezerin, en die heeft dat opgestuurd naar de krant. Hier bespreken we opvallende ikjes en alles wat er zo bij komt kijken.

Onze reageerster Bertie vond het ikje niet slecht, maar vroeg zich af waarom het mens het op moest sieren. Had ze dat soms geleerd bij een obscuur schrijfclubje? We zullen het nooit weten. Of misschien toch. Maria bleek een oude vlam te zijn van een van onze andere reageerders, de in Frankrijk gelauwerde blogkog Lummel. Het literair-culinaire wereldje is klein. Lees verder Gevulde doperwten, hoe maak je die? (203)