Een maandag als alle andere (268)

Over ikjes en schapen

Soms denk je, waar doe ik het nog voor? Waar doen we het allemaal nog voor? Waarom zou je nog een intro schrijven, een blog maken, een boek lezen, naar muziek luisteren, een grap aan je liefste vertellen? Dat virus, waar we een paar weken geleden nog lacherig over deden, beheerst ons leven inmiddels volledig. Op de radio, op de televisie, in de krant en op het internet gaat het over niks anders meer.

En degenen die het wel nog over andere dingen hebben, die bekijk je onbewust meewarig. Wat zijn die dom, naïef, weten ze nou echt niet hoe ernstig het allemaal is? Toch zijn er natuurlijk twee werkelijkheden. Er is een fysieke wereld – de buitenwereld – met het rondwarende virus waartegen we ons moeten beschermen. En er is de emotionele wereld, die draait 24 uur per dag door in onze eigen kopjes, en alleen maar daar. In die binnenwereld vallen we van de ene in de andere gedachtestroom: bezorgd, berustend, angstig, kwaad, vertrouwend, wanhopend, ongeduldig, en verveeld. Naar buiten toe, naar degenen die ons lief zijn, laten we niet alles zien. Want je weet, daar hebben ze niks aan. Ze kijken ook naar jou, en zolang jij vertrouwen uitstraalt, dan helpt dat een beetje.

Lees verder Een maandag als alle andere (268)

Praktijklessen en huiswerk (265)

Over ikjes, gebogen ruggen en gele vaatdoekjes

Wat houdt de Nederlander toch van woordgrapjes. Hij (m/v) kan er geen genoeg van krijgen. De ongekroonde meester van het fenomeen was Seth Gaaikema. Over hem niets dan goeds. Op Twitter hebben we bol.com, krenentommende humor voor laaggeletterden. In het AD wint de woordspeling, hoe flauw en ongerelateerd ook, vaak de dagelijkse Uit de Kom cartoonwedstrijd. En laten we het maar niet hebben over “Bedenk eens een leuke kop mensen” van JdW en navolgers. Zelf bezondig ik me er ook regelmatig aan, de woordspeling, maar ik denk toch vaak nog liever ietsje langer door, zodat het ietsje minder plat en eendimensionaal wordt. Enfin, waar gingen we het over hebben? Oh ja, de ikjes van vorige week, het is weer maandagochtend (moeten jullie denken, voor mij is het zondagavond).

Lees verder Praktijklessen en huiswerk (265)

DSR eet alles wat zacht is (264)

Over ikjes, teiltjes en recepten met kaas

(22 maart 1997, 18:07) Nou, ik heb dan eindelijk mijn eerste blog geschreven voor het internet. Het zal mij benieuwen wanneer dit zal verschijnen. Er wordt veel gemodereerd, heb ik gehoord, al wordt het vaak ontkend, vooral door hypocriete deugneusjes. Maar tijdslabels liegen niet!

We lijken Follow The Money wel

Het obscure “weeshuis van de #ikjes” Twitteraccount (13 volgers) lijkt, wat ik vorige week al dacht, een privéaccount dat de stukjes van de tweep zelve een plaatsje op het internet moet geven. Mag. Kan. Maar zeg dat dan gewoon. Wat een onderschatting van het intellect van de medemens. Dat ik hier vorige week nog welwillend wat promotie heb bedreven voor het initiatief is door het account niet eens opgemerkt, of in ieder geval genegeerd. En het grappigste is nog wel: de meeste ikjes (67%) die inmiddels geplaatst zijn vermelden geen auteursnaam. Op mijn vraag naar opheldering was het antwoord een korzelig “ dat laten we aan de inzender over”. Jaja. Maak dat de kat wijs. Juist de inzenders van ikjes die de NRC niet halen willen hun naam zien. Anders sturen ze het niet naar jou, oh weeshuis van de #ikjes meneer of mevrouw. Merk ook op dat de ikjes vrijwel identiek van taalgebruik en vorm zijn, dus kennelijk van dezelfde auteur afkomstig. Geeft niet, weer iets ontmaskerd. We lijken Follow The Money wel, maar dan zonder money en zonder relevantie.

Lees verder DSR eet alles wat zacht is (264)

Weeshuis van de ikjes (263)

Over ikjes, liedjes en een weeshuis

Naar wormen trappelende meeuwen in een weiland doen een “worming-up”, volgens Casper de Winter (9). Je moet er maar opkomen, maar zo is Seth Gaaikema ook ooit begonnen. Het stond vorige week in de NRC, de krant die nog altijd “ikjes”, oftewel lezersanekdotes, publiceert. Hier worden ze besproken. Al sinds jaar en dag. Tradities zijn hardnekkig.

Da’s het dilemma. De ouwe lezers zijn inmiddels misschien best wel klaar met die Gerry Holland en zijn “Holland Douze Points”. En de nieuwe lezers hebben geen boodschap aan ikjes. Probeer daar maar eens tussendoor te laveren als je Bas van Vuren heet, die kanjer die zowel ikjes- als liedjesschrijver is. Maar ik doe mijn best, dat gaan jullie zien:

Lees verder Weeshuis van de ikjes (263)

Geen grapjes (260)

Over ikjes en andere dingetjes

De krantenbezorger van Isabelle Schotanus is overleden, 71 jaar, hartstilstand net voor de Kerst. Waar je dit leest? In de NRC. In de rubriek “ikjes”, volgeschreven door lezers die iets hebben meegemaakt. Net zoals wij vroeger verhaaltjes naar de Donald Duck stuurden, zeg maar. En ja, krantenbezorger is een uitstervend beroep, zo duidde Pawi het verhaaltje voor ons. De reageerders op deze site, toch niet bang voor een geintje, hielden zich dit keer in en maakten geen grapjes over de achternaam van de inzendster. Zelfs Lange Løl (de zoon van Ouwe Løl en broer van Dikke Løl) hield zich koest.

Lees verder Geen grapjes (260)

Plastic prikken (255)

Over ikjes, bomen en een schutting

“Hoera, ik ben de eerste liker”, zei Bertie precies een week geleden, toen ze de eerste was die het vorige intro van een waarderend tikje voorzag. Ik bedoel maar, de taal is in beweging. Had je dit tien jaar geleden ergens opgeschreven dan was je opgesloten in een gesticht.

Karen Mol misschien ook wel, ook nu nog, als ze althans op tijd opgepakt wordt. “Herfstgele grove confetti” dwarrelde er volgens haar door de lucht en het “knisperde onder onze fietsbanden”. Of blaadjes kunnen voelen, vroeg ze zich af. Volgens haar “kleine filosoof wél” (let op het accent aigu) en de blaadjes zijn “blij als ze herenigd worden met hun familie en vriendjes op de grond”. De grond is volgens Karen hun hemel. En “ineens is het bos bezield met dappere reizigers die de val naar de hemel aandurven”.

Ik wil benadrukken dat we niets over mevrouw Mol weten. Misschien is ze al heel ver heen, zit al ergens in een opvanghuis, en dan zijn we vertederd dat een verwarde vrouw dit heeft weten te knutselen. “Karen probeert poëzie. Een nieuwe herfst een nieuw geluid” vond Glasvezellummel.

Lees verder Plastic prikken (255)

Tieten om van te smullen (252)

Over een nieuw kookblog, mannenpakken, zeilbootjes en bitterballen

Lummel beloofde een paar weken geleden dat hij “binnenkort” een recept met parelhoen en vergeten groenten op zijn blog ging zetten. Hij dacht erover om “tieten” in de titel te gebruiken, dit vanwege het grote succes van het vorige intro op dit blog. Of we suggesties hadden? Ondanks prima suggesties – waarvan wij “Tieten om van te smullen” de leukste vonden – is het recept nog altijd niet gepubliceerd. Maar wat niet is kan nog komen. De lange Kerstvakantie komt er weer aan. Intussen is het, althans volgens kenner Ad Hok goed voor de statistieken: “if you mention tits, you’ ll get the hits.”

We leven al een paar jaar in het flauwe-grapjestijdperk

Bij Pawi – die haar huis probeert te verkopen in verband met een aanstaande emigratie naar Frankrijk – kwam er een bouwkundig expert langs. De fantast trof geen schimmel aan, noch balkenrot. Einde oefening zou je zeggen. Pawi blij. Hij zijn werk gedaan. Maar nee, dit schreef de man in zijn rapport: “ …. maar soms zijn schimmels niet met het blote oog te zien, kunnen zich razendsnel verspreiden, kunnen leiden tot zwamvorming, de zogenaamde huiszwam, en kunnen de balken aantasten, die dan gaan rotten.” Zo’n fantast zou je alle hoeken van de kamer willen laten zien, als die dat al niet uit zichzelf had gedaan, meldde Pawi. In de dagen dat de NRC nog goede ikjes ontving, plaatste en liet becommentariëren zou dit er eentje hebben kunnen zijn. Maar nee, we leven al een paar jaar in het flauwe-grapjestijdperk, qua ikjes dan.

Lees verder Tieten om van te smullen (252)

Het geheim van Ellen (243)

Over vieze, dubieuze en diepgruwelijke ikjes, vakantiekaarten en groeten uit verre landen

De negenjarige dochter van Ellen Soorsma zit een tijdje peinzend naar Ellens boek te staren. Na een paar minuten zegt ze: „Jij leest echt veel boeken van Roman.”

Ellen drinkt ook echt veel wijnen van Chateau en kijkt elke zomer – volgens Lummel – echt veel naar Ted de la Course. Volgens Ad Hok komt ze echt veel langs al die plaatsjes in Duitsland die Ausfahrt heten. Ad zelve leest echt veel boeken van Non Fiction, een schrijver waarvan de naam ook mij best bekend voorkomt.

De highlights van de afgelopen twee weken

Jullie raden het al, we zitten weer eens een NRC-ikje af te kraken. Da’s immers de bestaansreden voor dit intro en voor ons aangename samenzijn hiero. Het start elke dag met een ikje en voor de rest zien we wel. Hieronder een greep uit de highlights van de afgelopen twee weken.

Lees verder Het geheim van Ellen (243)

Rondsnuiven onder druipende bomen (242)

Over ikjes, films en Netflix bingen, lepeltjes, begrafenisauto’s en het echte leven

Soms zie je een leuk ikje en dan blijkt het een ouwe mop te zijn, of een nieuwe maar dan elders van het internet geplukt. Je weet het gewoon niet meer, vandaag de dag. Gebeurde vroeger vast ook, maar toen hadden we nog geen Google.

De vijfjarige kleindochter van Edward Kuijper bijvoorbeeld, die noemt een weegschaal een “kilometer”. De site stond op zijn kop van de lols en de likes en de complimenten aan het kind, totdat onze altijd megascherpe Ad Hok de link naar een online moppentrommeltje gaf waar het ding vijf maanden geleden ook op voorkwam. “Papgrappen, voor vaders originele grappen” heet de site. Bijna achtduizend (8000) grappige vaders plaatsen daar elke dag hun lolligheidjes. In plaats van eens met moeder de vrouw te praten, of met de kinderen te spelen, laat staan met de hond uit te gaan.

Lekker buiten rondsnuiven onder druipende bomen en takken

Er was midden in de zomer een ikje over sneeuw en stromende regen, dat dit zo lekker is om naar te kijken dan wel er middenin of onder te staan. Al dan niet naakt. Bertie had daar eigenlijk wel zin in, maar deed het niet. En Pawi deed het virtueel. Karen Veenland deelde de diepe gedachte dat regenen “het nieuwe sneeuwen is”. Klare Taal vond het heerlijk, weer eens die hoosbuien. “… Maar ik heb echt geen neigingen om me buiten bloot te geven hoewel ik dat zo zou kunnen zonder gezien te worden. Wel lekker even buiten rond snuiven onder de druipende bomen en takken.” Lees verder Rondsnuiven onder druipende bomen (242)

Ronddartelen en kuitschieten (241)

Over ikjes, toepasselijke muziek en strips, literatuur, films, televisie en reizen, persoonlijk wel en wee en een knuffel voor Klare Taal

Een ikje hoort klein te zijn. Dit vond ik vorige week de beste:

Aas

Op de brug bij ons huis staat een man te vissen. Zijn dochtertje zit naast hem en probeert aas aan een haakje te krijgen. Dat valt kennelijk niet mee. Als we langslopen hoor ik haar vertwijfeld zeggen: „Zit nou stil, het is maar een klein prikje.”

Jörgen Svensson

Pawi vond de anekdote alleen in eerste instantie schattig: “Je hoort wat de dokter/zuster zegt bij de vaccinatie.” In tweede instantie vond ze het bedenkelijk, vanwege het onderwerp, te weten levend aas. “Levend aas gebruiken om vissen aan de haak te slaan, die daarna – als ze erin geluisd zijn – met een wond in de mond weer terug moeten in die vieze sloot.” Bijna lijkt het alsof ze die vieze sloot ook zielig voor de vissen vindt, terwijl de beestjes daarin nou juist zo op hun gemak zijn en – als er geen haakje komt – vrolijk in ronddartelen en kuitschieten.

Zou ze de Partij voor de Dieren nog altijd zo tof vinden?

Maar ook Bertie vond vissen “een vuile sport”. Niet alleen door die haak, ook het laten stikken is erg. En zo is dat en het is een meerderheid op de site, zelfs zonder Luvienna die je destijds zo heerlijk op de kast kon krijgen met elke vorm van dierenleed, groot of klein. Hoe zou het met haar gaan? Zou ze de Partij voor de Dieren nog altijd zo tof vinden, zelfs na de laatste onthullingen van het dissidente Kamerlid? We weten nu inmiddels dat milieu en old-timers inderdaad niet zo belangrijk zijn voor die partij, want dat zijn “mensendingen”. LOL ICOON! Alsof een slecht milieu ook niet keislecht voor dieren is.

Enfin. Even een nabrandertje, moet kunnen. En hopen dat de partij net zo gaat imploderen, als de LPF en het Forum voor Democratie. Extremisten, of ze nou links of rechts zijn, zonder humor, zonder relativeren, zonder tolerantie, die moeten we niet. Ik niet tenminste.

Lees verder Ronddartelen en kuitschieten (241)