Het begint met een B (270)

Over ikjes, een droomhuis en de uitslag van de corona poll

“Wat is erger dan Bekende Nederlanders die een coronalied maken? Onbekende Nederlanders die een Coronalied maken … ” Hij was weer fijn, De Schrijvende Rechter in de bocht, who else. Maar hij had gelijk, honderden Nederlanders, bekend of onbekend, zingen en dichten en maken lollige videootjes dat het een lust is. Ik neem het ze niet kwalijk, want ga er maar eens aanstaan, drie weken binnen zitten, of misschien wel meer, met jengelende kinderen, een kijvende vrouw, stinkende hond en haren die steeds langer groeien. Dan mag je van mij even de boel ontsnappen en je op de sociale media King of the World wanen.

Het mooiste Coronalied vind ik nog altijd, met afstand, onderstaand deuntje. De tekst is van Chris Franklin en het muziekje en de uitvoering van die man op de video, met die baard, kruising tussen Vader Abraham en David Letterman, ene Robert Emmett Kelly.

Onze eigen Gerry Holland werd naar eigen zeggen overstelpt met verzoeken van rusthuizen en verzorgingsflats voor nog zo’n fijn openluchtconcert als vorige week, maar tot op heden hebben we de beelden nog niet gezien. Komt misschien nog. Hij moet wel opschieten, want voor je het weet is de coronatijd weer voorbij.

Lees verder Het begint met een B (270)

Een maandag als alle andere (268)

Over ikjes en schapen

Soms denk je, waar doe ik het nog voor? Waar doen we het allemaal nog voor? Waarom zou je nog een intro schrijven, een blog maken, een boek lezen, naar muziek luisteren, een grap aan je liefste vertellen? Dat virus, waar we een paar weken geleden nog lacherig over deden, beheerst ons leven inmiddels volledig. Op de radio, op de televisie, in de krant en op het internet gaat het over niks anders meer.

En degenen die het wel nog over andere dingen hebben, die bekijk je onbewust meewarig. Wat zijn die dom, naïef, weten ze nou echt niet hoe ernstig het allemaal is? Toch zijn er natuurlijk twee werkelijkheden. Er is een fysieke wereld – de buitenwereld – met het rondwarende virus waartegen we ons moeten beschermen. En er is de emotionele wereld, die draait 24 uur per dag door in onze eigen kopjes, en alleen maar daar. In die binnenwereld vallen we van de ene in de andere gedachtestroom: bezorgd, berustend, angstig, kwaad, vertrouwend, wanhopend, ongeduldig, en verveeld. Naar buiten toe, naar degenen die ons lief zijn, laten we niet alles zien. Want je weet, daar hebben ze niks aan. Ze kijken ook naar jou, en zolang jij vertrouwen uitstraalt, dan helpt dat een beetje.

Lees verder Een maandag als alle andere (268)