Rubbertje versleten? (376)

Over ikjes en satisfyers voor senioren

Roken. Huisje kopen. Wijdbeens onderuit zakken. Energie sparen. Airfryer zoeken. De NRC-lezers hadden het er vorige week maar druk mee. Man, man, wat maakten ze veel mee. Gelukkig konden ze het van zich af schrijven via de ikjes. En die ikjes die worden hier van commentaar voorzien door het vaste ikjespanel.

De televisie van F. van Schaik stopte er mee. “Plaats de goede smartcard” las het oudje op het scherm, met een leesbril van een metertje of twee in doorsnee. F. van Schaik gaat bellen en treft een “vriendelijke jongere dame” aan de telefoon. Die vraagt of hij rookt en raadt hem aan de kaart schoon te vegen. Daarna deed de televisie het weer. Man, wat een belevenis! Gelukkig stond het in de krant. De ikjespanelisten konden er weinig mee, dus we laten deze maar gaan. Blijven insturen Van Schaik, doet de radio het nog? Je tosti-apparaat? Airfryer?

Lees verder “Rubbertje versleten? (376)”

Gaten in de lucht (375)

Over ikjes en eitjes met Pasen

Teidsbesef. Freid. Theiskapper. Mattheis Passion. Huisartsprakteik. Plaatjes van Albert Hein. Welkom bei de Paaseditie van het wekeleikse ikjesintro. Daar gingen ze over, die ikjes, van vorige week. Over teidsbesef, Freid, de theiskapper, de Mattheis Passion, een huisartsprakteik en plaatjes van Albert Hein. Oh, dat had ik al gezegd.

Inno Broekman leverde een ikje in over “Teidsbesef”. Een vrouw van 93 jaar oud in een verzorgingstehuis antwoordt op de vraag wat ze zoal met haar teid doet: “Ik kijk gaten in de lucht”. Verkeerd gespeld, het zou eigenlijk “keik” moeten zein, maar dat zie ik met de Paasdagen door de vingers. Prachtig citaat wel. “Ik kijk gaten in de lucht”. Je weet wat ze bedoelt, maar als je erover na gaat denken heb je geen idee. Volgens De Schreivende Rechter (DSR) was dit een “beroerd begin van de Ik-jesweek”. Ik vond het wel meevallen. Ilona vond de inzender een “vervelende bemoeial”. Op zo’n “onnozele vraag” kan je zo’n antwoord kreigen, vond ze. Pawi vond dat je op 93-jarige leefteid inderdaad niet meer de hele dag iets hoeft te doen. “Gewoon er zein. Gaten in de lucht keiken. Bezoeker wegdenken.”

Lees verder “Gaten in de lucht (375)”

U bent een speklap (374)

Over ikjes, speklapjes en een keer taseren om het af te leren

Een echtgenoot die overlijdt in Thailand. Een auto die in een smal straatje over een voet rijdt. Harde radiomuziek in de wachtkamer van een huisarts. Een man in de trein die zijn oordoppen indoet. Een liedje over een speklap in een andere wachtkamer. En een verzameling apps voor vrouwen in de App Store. Er gebeurde weer van alles vorige week in ikjesland.

Ikjesland, zoals we nou toch zo langzamerhand allemaal eens moeten weten, wordt gevuld met anekdotes van lezers en niet-lezers van de NRC. Ze staan elke dag, behalve op zondag, in de krant en worden hier op deze site besproken door het vaste ikjespanel en soms door een verdwaalde aanloper. Maar die is meestal weer gauw terug naar zijn of haar eigen land, de lat ligt immers hoog. Wat wil je met coryfeeën als De Schrijvende Rechter, De Lallende Lummel, Spuit11, Ilona en Apiedapie, om Pawi en Bertie en Klare Taal niet te vergeten. In het spambakje doen ook Heer Rozenwater, Trolley, Keesie de Gymnasiast, Jammerende Jurk, Dom Blondje, Ingries, Marianne Smit en nog wat anderen, soms onder andere namen en met verschillende IP-adressen, nog vrijwel wekelijks amechtige pogingen om ook op de site door te dringen. Sommige nooit, maar dat weet je dan weer nooit op het internet. En tevergeefs dus, we hebben onze normen en waarden en site etiquette. Enfin, aan de slag, waar gingen de ikjes vorige week over en wat vonden we ervan?

Lees verder “U bent een speklap (374)”

Vier paaltjes (373)

Over ikjes en kruideniertjes

Mamma, dat is voor mannen.” Dat ging over het lezen van de krant. Een man die ervan overtuigd is dat zijn vrouw niet zonder trapje het keukenraam kan wassen. Twee christelijke meisjes zonder mondkapjes in de trein. Een SGP’er die tegen vrouwen in de politiek is, want Jezus is het hoofd van de christenen en de man is het hoofd van de vrouw. Een echtgenoot die de vier paaltjes van zijn vrouw uit de wilde tuin heeft gerukt. Een veeleisende man die liever niet heeft dat zijn vrouw weggaat van huis. Jullie merken het al, het schiet nog niet echt op met de emancipatie in Nederland, maar gelukkig schrijven de NRC-lezers (m/v) het van zich af. Hoe dan? Door middel van de ikjes, lezersanekdotes, die zij insturen.

Lees verder “Vier paaltjes (373)”

Duiten, uw duiten (372)

Over ikjes en hondjes

De kop van een bruine poedel in een museumwinkel. Een hond doodgereden door een natuurliefhebber. Een dog tag om de hals van een 88-jarige moeder die ligt te revalideren. Een hond die een ikje van Dini Bangma ingezogen werd. Een kleerhond die van een natuurcamping op Terschelling wegliep. Een vrouw die met 50 kilo hondenvoer in haar karretje de AH uitrijdt en prompt een Amnesty International collectant van de sokken rijdt. Jullie zien het wel. Het was hondenikjesweek op de achterpagina van de NRC vorige week. Hieronder lezen jullie de hoogtepunten en wat er verder zoal gebeurde. Het is zoals gebruikelijk de afsluiting van de vorige en het startschot voor de huidige ikjesweek. Veel leesplezier, ook aan de nieuwe volgers (over de tachtig nieuwelingen erbij in een week tijd, da’s mooi, da’s heel mooi, nu vasthouden).

Lees verder “Duiten, uw duiten (372)”

DSR is geweldig. Al jaren. Punt. (371)

Over DSR en alleen maar DSR

De clou waarvan je bij de titel al wist da tie zou komen -zucht-. Jaren geleden eens onder het gehoor bij een Hervormde dominee die preekte over het thema ‘Neem even de tijd!’, een kreet waarmee hij zijn betoog afsloot als een paukenslag. Bij het koffiedrinken na afloop was dominee echter niet te bekennen. Wegstuivend in zijn Fiat Pandaatje had hij tegen de ouderling geroepen dat ie geen tijd had….”

Eea speelt zich af in het ‘VU medisch centrum’, da’s in Amsterdam. We mogen dan ook niet verbaast zijn dat de humor weer op straat ligt, en dat door de achterkleindochter van ‘meneer Sonneberrug’.

We hadden in het dorp een man met dezelfde achternaam als de inzender. En als ie zeurde, zeiden de mensen ‘Peer ik of peer jij?’. Dat is bij deze ook mijn vraag. De gedachten van Rob de Nijs over krijgsgeweld kunnen we beluisteren in het lied ‘Jan Klaassen’.

In reformeerde kringen wordt gedweept met het werkje ‘Van de boze koster’ van W.G. van der Hulst Vooral de suikerballetjes die iedereen kreeg toen alles weer goed was gekomen, zijn me bijgebleven. “Beter bibberen in een KOUDE kerk op aarde maar de WAARHEID bedient krijgen…… dan d’r warmpjes bijzitten een ROOMSE tabernakel, om TEN DODE onderwezen te worden, die EEUWIGE ondergang tegemoet!”, ik zou het ze kunnen horen zeggen.

Het is de inzender van harte gegund dat de beller op haar kruipt in plaats van het hondebeest.

Faffie lijkt me een mooie term om vrouwelijke wappies aan te duiden.”

Lees verder “DSR is geweldig. Al jaren. Punt. (371)”

Tegoedbon uit de lockdown (370)

Over ikjes, lammetjes en het vorige intro

Helaas! Vrolijk gescheld. Vrijpostig en openhartig. Dankbaar, alert en lacherig. Gemoedstoestanden, emoties … de ikjes uit de NRC bestreken ook vorige week weer het hele palet van het leven van in ieder geval het intellectuele deel van Nederland. Voor andere gevoelens moet je elders zijn. Zo is het nu eenmaal.

Ik moet er nu ik dit opschrijf ineens aan denken dat ik vorige week vrijdag een Telegraaf op een bureau zag liggen. Een collegaatje had die in een onbewaakt ogenblik gekocht en meegenomen. Ik kreeg hetzelfde huivergevoel als een paar weken geleden toen ik er een op een rommelige stamtafel van een cafetaria zag liggen. Of nog langer terug, toen ik op een lange zomervakantie in Spanje toch eigenlijk weleens wilde weten wat er in Nederland aan het gebeuren was, maar in het rek van de kiosk alleen maar chocoladeletters zag. Waar dit over gaat? De ikjes uit de NRC natuurlijk. Niet over de Telegraaf.

Hier komen ze weer, die ikjes, en dat wat het beroemde ikjespanel ervan vond. Helegaar voor noppes voor jullie bij elkaar geschreven door die fijne kerel, die Bas van Vuren, ja, die van die aangename website!

Lees verder “Tegoedbon uit de lockdown (370)”

Schattige kleine onderdeurtjes (369)

Over ikjes en zoemen voor volwassenen

De vijand op de Dubai Expo. Een nieuwsgierig jongetje in een eetcafé. Een intake op een priklocatie. Twee jongetjes van een jaar of zeven aan de deur. Een vrouw die zich ruggelings tegen een etalageruit drukt. Een vissenkop bij een haringkar. Het zouden zomaar oorlogssituaties kunnen zijn. Keivervelende taferelen waar onschuldige mensen het slachtoffer van waren. Maar het waren de ikjes, de lezersanekdotes van de NRC. De Derde Wereldoorlog die door Putin is begonnen is in ikjesland nog niet zichtbaar. Laten we hopen dat het zo blijft en laten we hopen dat de engneus door iets of iemand gestopt kan worden. Zodat ook de mensen uit de Oekraïne weer door kunnen met hun leven.

In ons onschuldige ikjesland trapten we de week af met een verhaaltje van Freek Vossenaar, die graag wilde laten weten dat hij ooit op de Dubai Expo was. Hij ontmoette daar een zesjarig jochie uit Syrië dat de Japanse animatiestijl “anime” uitsprak als “enemy”. Nou, Freek moest aan het infuus en lachte zich een kriek. Wat een dom Syrisch jongetje!

Lees verder “Schattige kleine onderdeurtjes (369)”

Kokoskoekjes bakken (368)

Over ikjes en kokoskoekjes

Een moeder van 94 die haar mooie dochter een complimentje lijkt te geven. Dé Schulte Nordholt die zomaar naast iemand in de collegebanken zit. Een boekverkoopster die een NRC-lezer met zeven vinkjes aardig vindt. Een andere NRC-lezer die op vakantie in IJsland zijn vader belt. Een in het Nederlands vertaald flauw mopje over seks met een pauw. Een vioolmeisje dat met een werkstuk over de aarde bezig is. Er gebeurt van alles in ikjesland, dat land dat wordt bevolkt door NRC-lezers die allerlei dagelijkse dingen meemaken en ze opsturen. Dat benne dus de ikjes en dat is waar het hier over gaat, elke maandag weer qua weekoverzicht en dagelijks dus de verse ikjes met de commentaren van het ikjespanel, behalve op zondag, want dan rust het panel uit in de blijde wetenschap dat het weer goed was.

Over oorlogsmisdadiger Putin gaat het hier niet, net zomin als over zijn doodenge vazallen binnen en buiten Nederland. Ergens moet het nog een beetje leuk blijven. Maar ook dit intro is misschien wat minder lollig dan anders. Terecht als er op een paar honderd kilometer afstand een Derde Wereldoorlog aan het ontrollen is, met als inzet niets, helegaar niets, en met als gruwelijk gevolg een onnoemelijke hoeveelheid leed voor mensen die niet anders zijn dan jij en ik. Die niks gedaan hebben om dit lot te verdienen. Laten we hopen dat er gauw een einde aan komt.

Photo by Matti on Pexels.com
Lees verder “Kokoskoekjes bakken (368)”

Een knikje naar de TV (367)

Over ikjes en vetjes

Te koud. Te vaak met de kop in de gootsteen. Te duurzaam. Te weinig Italiaans. Te weinig glas. Te zuinig. Het is altijd wat met die ikjes. Nederlanders maken behoorlijk wat mee in het dagelijkse leven. Ze staan daarmee regelmatig in de NRC door middel van de lezersverhaaltjes die bij de intelligentsia ook wel als “ikjes” bekend staan. Hier op dit blog buigt het ikjespanel zich over inhoud, schrijfstijl en het karakter van de inzender.

De NRC krijgt dagelijks honderden van die ikjes binnen en heeft een hele afdeling die niets anders doet dan ze sorteren, reviewen, selecteren, herschrijven, feedback geven aan de auteurs, workshops organiseren om de inhoud te verbeteren, de statistieken evalueren, jaarkalenders uitgeven en eens per jaar … organiseren ze de weergaloze Ikjesparty. Daar zijn al heel wat reputaties aan diggelen gegaan, maar ook prille liefdes ontloken, kindjes gemaakt en glazen geleegd. Het Boekenbal is er niks bij, geloof me. Maar omdat dit feest door de krant zelf wordt georganiseerd en ook redacteuren en losse medewerkers er stevig de bloemetjes buiten zetten wordt het uit de pers gehouden. Ik denk zomaar eens dat niemand van jullie hier ooit van gehoord heeft, toch? Dat bedoel ik en dat houden we zo.

Lees verder “Een knikje naar de TV (367)”
%d bloggers liken dit: