Bizar: beheerder wint prijs op eigen website (361)

Over ikjes en prijzen

Bulderbos, 17 januari – Blogbeheerder Bas van Vuren heeft vandaag de prijs voor de 100e reactie op zijn blog aan een wel heel bijzondere reageerder uitgereikt, te weten aan zichzelf. De zwaarvergulde lepeltjes gaan reglementair naar de reageerders die precies de 100e, 200e enz. reactie plaatsen op het wekelijkse “intro”. Dit is een compilatie van commentaren van het ikjespanel op de lezersanekdotes (“ikjes”) die dagblad NRC dagelijks plaatst. Vorige week werd de 100e reactie geplaatst door de sitebeheerder zelf. In een toelichting op de site geeft Van Vuren te kennen de uitreiking te betreuren en hij bestempelt het zelf plaatsen van de 100e reactie bij zijn eigen artikel als “per ongeluk (…) Ik ben er niet trots op (…) Ik ga nog beter opletten. Ik weet nu hoe het moet voelen als je bijvoorbeeld als NRC-opinieredacteur een ikje van jezelf laat plaatsen. Je voelt je vies, leeg, mislukt. Gelukkig gaan die gevoelens doorgaans weer over.” Een onafhankelijk onderzoek acht de populaire websitebeheerder vooralsnog niet nodig.

De ikjes gingen vorige week over zelfrespect, een wasstraat, de padvinderij, de slimste mens en tongzoenen, de backoffice van een ijzerwinkel en het achterwerk van een trein. Dus veel slechter qua timing had de affaire niet los kunnen breken.

Lees verder “Bizar: beheerder wint prijs op eigen website (361)”

April roert zijn staart (321)

Over ikjes, lammetjes en Boer’nsmurf

Wat een ontzettend leuk begin van de week. Heb genoten en natuurlijk ondanks windkracht 6, regen en grijze wolken zin in een ijsje gekregen. En liefst zou ik dan zo een mooie coupe chocoladeijs met het lepeltje willen oplepelen. Langzaam, smeltend in de zon met de vogels op de achtergrond en met wat druppeltjes die langs mijn mond op mijn jurk vallen. Een fijne week verder!

Dit is zomaar een willekeurige reactie van een blije lezer die zelf een keimooi blog heeft. Ik dacht, kom, ik druk hem eens integraal af. Want man, man, wat levert dit intro toch elke week hartverwarmende reacties op. Laat ze maar komen, hoor, ik lust er wel pap van. Vooral bij gebrek aan materiele waardering. Ik doe het allemaal voor nop, voor het plezier, en voor wat schamele advertentieinkomsten die volledig opgaan aan de beheerskosten, zoals het domein registreren en beheren en vooral aan de porto en inpakmaterialen voor de lepeltjes.

Ik heb al jaren geen lammetjes meer opgetild

Het was vorige week Pasen en we haalden hier herinneringen op aan precoronapaasfeesten. Zoals de Paasmarkt waar de Van Vurentjes met het jonge gezin heengingen. Keidruk. Je kon er over de hoofden lopen. Als we op tijd waren dan was de bijbehorende veemarkt ook nog open – tot 1 uur ’s middags – en mochten wij, kinderen, kalfjes aaien en lammetjes optillen. Those were the days. Ik heb al jaren geen lammetjes meer opgetild.

Lees verder “April roert zijn staart (321)”
%d bloggers liken dit: