Onze reageerders, dat is inmiddels wijd en zijd bekend, oordelen hier elke dag over de ikjes uit de NRC en soms in hun enthousiasme in één moeite door over de ikjesauteurs (m/v). Die oordelen zijn soms niet mals. Maar ze zijn zelden persoonlijk of beledigend. Dat is wel zo fijn. Want ikjesauteurs schrijven niet expres slechte ikjes. Ze doen dat uit domheid, onbegrip of onvermogen, en daar kunnen ze niks aan doen. Erger zou het zijn als ze expres slechte ikjes zouden schrijven. Om ons te jennen. Maar daar zijn geen aanwijzingen voor. Luiheid lijkt soms wel voor te komen, maar dat zien we door de vingers. Want lui zijn we allemaal weleens. Lees verder “Het was een mooie dag vandaag (134)”
De openbare toilettendiscussie van vorige week pruttelde nog even door. De vraag of je bij hoge nood het hok van de andere sekse mag induiken, hield nog heel wat reageerders bezig. “Nou ben ik geen dame”, zei Luvienna bijvoorbeeld, “maar ook ik had al een tijdje door dat je op zoek naar een openbaar toilet het beste eerst het invalidentoilet probeert. Kun je nog een dansje in maken, mocht die drang je na of voor de boodschap overvallen (…) In het enkele geval dat het invalidentoilet al rechtmatig gebruikt wordt, is het herentoilet een goede tweede optie. Met de blik op oneindig langs de in gebruik zijnde urinoirs naar een poepdoos lopen en hopen dat die niet net voor het officiële doel gebruikt is.” Lees verder “Ik plas altijd naast de pot om blind te lijken (133)”
Foto: (c) 2016 Stronkje met een plekje zon, A. Dapie
“Die stinkwindjes (zachte sluipers, noemden wij dat) kwamen ongetwijfeld van een stiekeme spijbelaar, die hompen biefstuk, droge worsten, ingevroren gehaktballen en dergelijke ergens verstopt had”, zei onze Luvienna, bekend om haar scherpe waarnemings- en deductievermogen. Pawi merkte op: “Gepurgeerd, ontslakt, verstoken van alles wat het leven aangenaam maakt, daarbij nog wat geuren die je liever niet gewaar zou worden, wie zou nu niet jaloers op je zijn?”Klare taal sprak de verwachting uit dat “deze ontberingen, ascetische exercities, helse fysieke pijnen gepaard gaande met eventuele geestverruimende hallucinaties (…) een beter en sterker mens” van mij hebben gemaakt. Bertie vond “een gereinigde blogbaas een prettig idee”.
Kortom, het blog kende vorige week een vliegende start na de zomerpauze die ik mediterend had doorgebracht, zie mijn geurrijk verslag alhier. En natuurlijk, tien dagen Vipassana, want dat waren het, maken niet in tien dagen een Verlicht Persoon van iemand, volledig onthecht en volkomen gelijkmoedig. Nogal wiedus, zullen jullie denken. Ja, toch zijn er mensen die me dat soort dingen naar het hoofd slingeren. Mensen die me niet goedgezind zijn. En die heb je nu eenmaal. Ik wens hen alle goeds, en hoop dat ze ooit beter zullen weten en zich met positievere dingen gaan bezighouden. Lees verder “Dit is de ultieme zeurplek (132)”
Hopla, ben ik weer … zijn we weer … we gaan er weer tegenaan. Zachtjes aan beginnen, niet ineens te wild uitpakken. Lekker rustig, harmonisch en in tune met het draaien van de aarde. Met het vibreren van de atmosfeer. Het kringelen van de aurawolkjes rond de bomen. Was het leuk? Ja, het was leuk.
Ik was ergens waar het heel stil was, waar mobieltjes en computers en televisies niet bestonden. Waar boeken en opschrijfblaadjes en pennen taboe waren. Waar het eten vegetarisch was. Waar het drinken geen koffie maar thee was. Alcohol en andere genotsmiddelen waren natuurlijk al helegaar niet aan de orde. Lees verder “Apie is weer open (131)”
Ik ga er een paar weken tussenuit. Lekker even de boel de boel laten. Heerlijk. Geen telefoontjes om mijn hoofd. Emails komen bij bosjes maar ik zie ze niet. Tweets en mentions, het zal me een zorg zijn. Op Facebook hoef ik niet naar vakantiefoto’s van mijn vrienden te kijken en zij niet naar die van mij. Het blog hang ik even in de wilgen, stevig opgeknoopt, reacties kijk ik niet naar, zeloten erger ik me niet aan. Aanradertje mensen. Tot over een paar weken. En make no mistake, dan gaan we er weer met volle kracht tegenaan, er is keiveel nieuws en zelfs GROOT NIEUWS in aantocht. Lees verder “Wegens vakantie tot 15 augustus gesloten (130)”
“Over de ikjes kan ik niet onverdeeld positief zijn, ze lijken als vaker bijeengeharkt uit gezinsdagboeken. Of in elkaar geknutseld.” Dat was het ongezouten oordeel van Bertie vorige week over de ikjes, jullie kennen ze wel, die lezersanekdotes van de achterpagina van de NRC. Het zal je maar gezegd worden, maar het was een waar woord. En die mogen gezegd worden. Hier wel. En hier worden ze ook vakkundig besproken, die ikjes, hoewel ze naarmate ze slechter worden steeds vaker ongefileerd blijven.
Pezibear via Pixabay, CC0 Public Domain, Free for commercial use, No attribution required maar dat doen we lekker wel.
Wanhopig gaan overal in de wereld de zandzakken voor de deur. Het klootjesvolk stapelt ze op, opgejut door middelbare mannen met merkwaardige toupetjes en flikkerende gebitten. En de klootjes maar denken dat ze hun macht laten gelden, hun middelvinger opsteken, hun land en hun leven terugkrijgen. Dikke LOL icoon. Domme tokkies toch die jullie me d’r eentje van me zijn. Leren jullie dan echt niets van de geschiedenis? Oh nee, die kennen jullie niet, geschiedenis is school, is lezen, is intellectueel, duurt langer dan 2 minuten, staat niet op muziek en er staat geen naakt wijf bij. Nou, doe maar lekker jullie dingetje dan. En klik NUweg. Lees verder “Zandzakken voor de deur (127)”
Vuilnisman, kunnen deze zakken ook mee? (bron: Henk Spaan)
Een uitzwaaipagina tegen de haat, zou dat geen goed idee zijn? De suggestie is afkomstig van een reageerder alhier, die verder geen vlieg kwaad doet, hooguit af en toe wat spulletjes uit een ziekenhuis steelt, en al decennia niet meer blowt. De gedachte werd niet uitgewerkt, het bleef bij opperen. Mark, want over hem hebben we het, is immers al 95 dagen of misschien wel 100 dagen van de sigaretten af, en al tijden van de morfine, en da’s zoals bekend niet goed voor de focus. “Ach, daar heb je niet echt een keuze in”, sprak hij beschouwend, “ik had discipline moeten hebben, niet moeten gebruiken, sparen en ik had op rozen kunnen zitten en nu zit ik op methadon en aardbeien.”Lees verder “Uitzwaaipagina tegen de haat voorgesteld (126)”
De wonderen zijn de wereld nog niet uit. Vorige week buitelden de goede ikjes over elkaar heen. Ze waren allemaal prima. Heeft de redaktie van de NRC ze opgespaard? Zit het in de lucht? Werpt onze opbouwende kritiek dan eindelijk zijn vruchten af? Feit is dat alle ikjes leuke lezersanekdotes waren, fijn opgeschreven, niet te spekkig, zonder overbodige eindzinnen en …. met lekker veel zelfspot. Daar houden we van. Zo waren ze bedoeld. Kijk maar even mee: Lees verder “Wilt u een grote of een kleine? (125)”
OK, een kleintje dan, een piepklein introotje, omdat we het met z’n allen toch best wel missen. “’s Avonds bel ik een goede vriendin: „Maak jij de binnenkant van je theepotje ooit schoon?” „Nou zeg”, antwoordt ze, „wat een obscene vraag!”
Hedda Treffers was weer in vorm vorige week. Haar theepotikje viel in de smaak bij het lezerspubliek, dat moet gezegd. Door het gebruik van het woord “obsceen” ga je vanzelf de binnenkant van het potje met het vrouwelijk geslachtsdeel vergelijken, zei iemand. Sinds de publicatie van het ikje worden theepotjes anders bekeken.