Waar houd ik van? (446)

Over ikjes en het vertelperspectief, zware kost

Midden in de nacht. Midden in de week. Tijdens de lunchpauze. Tijdens de eerste schooldag. Na een vervelende ingreep. Overal en altijd gebeuren ze, die ikjes uit de NRC. Lees ze hier. Zeg wat je ervan vindt. Of scrol ze lekker glimlachend door. Alles kan. Alles mag. Als het maar aangenaam is.

Benne de ikjes goed dan zeggen we dat

Zo werd Anke Kampschreur – die in het dagelijkse leven weleens een lolbroek tegenkomt die haar Anke Krampscheur noemt – midden in de nacht wakker. Heeft ze wel vaker. Ze kan vaak de hele nacht niet meer in slaap komen. Meestal blijft ze dan berustend in bed liggen. Maar een tijdje terug stond ze op. Keivroeg. Toen de vleermuizen nog rondvlogen. En de kroegtijgers naar huis wankelden. Ging ze toch maar mooi een rondje Vondelpark rennen, want ja, dat je in Amsterdam woont moet iedereen weten. En van dat rennen werd ze helemaal niet ongelukkig. Zo simpel kan zo’n ikje zijn. Ons ikjespanellid Bertie vroeg zich af of dit verhaaltje een opdracht van de schrijfcursus van Anke was? We vonden het inderdaad niet best.”Hi-la-risch” riep medepanellist Jokezelf zelfs uit. Maar dat was sarcastisch bedoeld dus ook best wel hardvochtig. Maar ja, zo zijn we hier. Benne de ikjes goed dan zeggen we dat. Benne ze slecht dan zeggen we dat ook.

Lees verder “Waar houd ik van? (446)”

Dat zijn geen takkies (445)

Over ikjes en Henk Krol

Uitgespeeld, meisje! Die daggoes zijn aan het planken, ik zeg ‘t je, gast! En wat ga jij volgend jaar doen? Uw aansluitpunt is actief! Dat ga ik nu eens lezen! Doe mij maar lekker een flinke schietpartij op straat! Er wordt wat afgeschreeuwd in Nederland. Dit was nog maar een kleine greep. De uitroepen stonden in de NRC van vorige week en ze worden hieronder besproken door het ikjespanel. Lees maar gauw verder en … doe ook mee!

Lees verder “Dat zijn geen takkies (445)”

Boerend uitbuiken (444)

Over ikjes en gestolen croissantjes

Duitse bijbels. Voorleesknoppen. Jongetjes met doeltjes. Een roze aardappelschilmesje. Koelingen. Schalen vol muffins en chocoladecrossaints. Bakken met yoghurt, granola en fruit. Het was er allemaal daar bij de NRC vorige week. Meer weten over het hoe en wat? Lees gauw verder. Je zult er geen spijt van krijgen.

Marianne van Kalmthout, om maar eens een lezeres te noemen, las over de koranverbrandingen in Zweden. Ze moest terugdenken aan de Tweede Wereldoorlog, toen er gebrek aan alles was in het gezin van haar moeder. Ook aan vloeitjes voor de shag en aan toiletpapier. Duitse bijbels waren ruim voorhanden. Dus ja, het dundrukpapier deed het goed als vloei. En in het toilet lagen dus die bijbels. Die steeds dunner werden. Over de vraag of je zoiets ook met de koran zou kunnen doen, liet ze zich wijselijk niet uit. Dus de voorpui van het NRC-redactiegebouw bleef ongeschonden.

Lees verder “Boerend uitbuiken (444)”

Blote tenen (443)

Over ikjes en schuimend sop

Een man vinden. Een hippe groepsles doen. Nodig moeten. Een naakte man voor het raam zien dansen. Op trendy damesschoenen lopen. In regen geloven. Allemaal dingen die de NRC-lezers vorige week meemaakten. Ze schreven het van zich af door middel van evenzovele ikjes. Lees er hier meer over. En doe zelf ook mee, als je dat wilt.

“Ik heb geen man kunnen vinden”

Alice Schwartz, dat was me d’r eentje. Ze deed een zomercursus modelschilderen om ook eens een lekkere naakte vent te zien. En zich daar dan ongegeneerd urenlang aan te gaan zitten verlustigen: zijn zweetdruppeltjes op het voorhoofd, de flonkerende zelfverzekerde ogen, een spottend lachje om de mond, een tong die even aan de lippen likt, zijn stoere trillende kaken, de welving van de krachtige borstkas, tepels met kleine haartjes eromheen, strakke buikspieren, een navel die geliefkoosd wil worden, gespannen dijen. En natuurlijk hopen op een stijve. Maar nee, ze hadden elke dag alleen maar vrouwelijke modellen. “Nee, sorry mensen”, stamelde de docent als slap excuus. “Ik heb geen man kunnen vinden”. Waarop een medecursiste van Alice mompelt: “Daar heb ik ook een tijdje last van gehad.”

Lees verder “Blote tenen (443)”

Het natte asfalt (442)

Over ikjes en garnalen

Razen, tieren, schreeuwen, intimideren, beledigen, bekritiseren, kleineren, uitleggen, nadenken, bezoeken, draaien, wennen, vastpakken, terugtrekken, voelen, lachen, lopen, tegenkomen, vragen, antwoorden, thuisblijven, aankijken, reageren, buitenspelen, inlopen, roepen, toespreken, samenvatten, je ding doen … Het zijn allemaal werkwoorden. En vergis je niet: een werkwoord is wel een zelfstandig naamwoord hè, denk daar maar eens over na. En duo heeft drie letters, en een trio maar liefst vier. Kortom, we zijn weer in ikjesland, dat heerlijke landje van de NRC. Lees hier maar gauw wat er vorige week allemaal gebeurde en hoe jij ook mee kunt gaan doen.

Lees verder “Het natte asfalt (442)”

Samengeknepen billen (441)

Over ikjes en een kreunplaatje

Zomerland. Frankrijk. Het fietspad. De Tweede Wereldoorlog. Barbie en Ken die gaan neuken. En een rotonde voor mannen met alzheimer. Daar ging het vorige week om in de ikjesrubriek van de NRC, volgeschreven door hun creatieve lezers. Lees maar gauw wat het ikjespanel er van vond, voordat je weer een week met verse ikjes tot je kunt nemen. Hoe? Via de reacties op dit blog. Elke dag, soms al vanaf 6 uur in de morgen. Onderaan dit blog. En je kunt nog meepraten ook. Doen hoor!

Lees verder “Samengeknepen billen (441)”

Traagschuim (440)

Over ikjes en echte moederdingen

Kwiek. Uitgeraasd. Vrolijk. Bezorgd. Filosoferend. Indringend. Alle gemoedstoestanden kwamen weer aan bod bij de NRC-lezers vorige week. Ze schreven het van zich af via de ikjesrubriek. Lees hier de hoogte- en dieptepunten. Doe maar gauw. Dan mis je het niet en ben je weer klaar voor de nieuwe ikjesweek.

Lees verder “Traagschuim (440)”

Een illusie armer (439)

Over ikjes en vogeltjes met een glimmende onrustige staart

Je zult maar bijna 70 jaar zijn. Of niet meer precies weten wat de functie van de clitoris is. Buiten in de tuin een vogeltje met een horloge zien rondhippen. Een Aziatisch hulpvrouwtje zijn met een baby. Of Anke Kolk heten, een hopeloos geval bij het UWV. Maar ruzie maken met een hotelmedewerkster over het stuur van je e-bike had ook gekund. Ze kwamen vorige week allemaal voorbij in ikjesland, dat land dat bij elkaar wordt geschreven door de lezers van de NRC. Dat land dat hier op de voet wordt gevolgd door het ikjespanel, een illuster gezelschap van kneitergekke literaire kanjers. Lees dus maar heel gauw verder. Of niet, dan doe je het vanavond. Als het misschien te laat is.

Lees verder “Een illusie armer (439)”

Kanariepietjes (438)

Over ikjes, een viezerik en een fietsenrek

Een tonijn waarin je kunt rondwandelen. Drie schuimbekkende jongetjes in de trein. Een advocaat met slagroom. Een dode moeder. Een agressieve man op Den Haag Centraal. En miesgassers op een zebrapad. Daar ging het vorige week over in ikjesland, de laatste stand van zaken werd weer bij elkaar geschreven door lezers van de NRC en besproken door het enige echte ikjespanel van het land. Lees maar gauw verder, scrol maar door, stuur maar in. Kijk maar!

Lees verder “Kanariepietjes (438)”

Kledderboel in je broekje (437)

Over ikjes en QR-codes

Kleinkinderen. De ere-voorzitter. De neef. Twee agenten. Een onverzorgde man. Twee jongens op de fiets. NRC-lezers schrijven over alles en iedereen. Lees maar gauw verder.

Lees verder “Kledderboel in je broekje (437)”