Oh, Gij IJdeltuyt? U slaat de toets te vroeg (88)

88morning-orange-duck-large“Waarom vinden mensen het zo leuk om te vertellen welke pagina’s men op het net bezoekt? (…) Oh, lieverd, we moeten snel verder, anders lopen we het risico in het intro genoemd te worden. Aan mijn positioneringsdrift zitten wel degelijk pijngrenzen.” Onze reageerder uit de Filippijnen, Riverside Blues (RSB) deed verwoed zijn best om uit het intro te blijven. Het is niet gelukt. Want we pikken  zoals bekend alhier de krenten uit alle lezersreacties van de afgelopen week en trappen daarmee de nieuwe week af met een fijn bijelkaar geschreven lopend verhaaltje en wat plaatjes en videos die voorbij kwamen. Het is niet anders, live with it. Lees verder Oh, Gij IJdeltuyt? U slaat de toets te vroeg (88)

Advertenties

Er is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks (86)

vuurwerkEr is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks. Waar? Ergens in de Randstad. Zijn er gewonden? Daarover berichten we later. Is het een aanslag? Valt nog niets over te zeggen. Is er iets meer bekend? Op dit moment nog niet. Is het wel nieuws dan? Jazeker, een flard, maar het is nieuws.

Met deze developing story – geplaatst door pawi – werd vorige week een breaking news serie zonder weerga geopend. Verslaggevers berichtten over verontrustende ontwikkelingen vanuit het hele land. Heer Rozenwater was ooggetuige van erge dingen op Sales Amsterdam. Blogbaas dezes hoorde knallen tijdens het jaarlijkse Vuurwerkfestival op Scheveningen (overigens met een glaasje champage en een toastje gerookte eendenborst in de ene hand en zijn geliefde aan de andere hand; beiden zielstevree op het dakterras van museum Beelden aan Zee). Timmerark meldde een burenruzie op de oude Osdorperweg. Lees verder Er is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks (86)

Ik had je niet herkend met kleren aan (85)

Miriam Wesselink
Miriam Wesselink

We krijgen een nieuwe collega. De afdeling komt bijeen voor een voorstelrondje. Als een van mijn collega’s haar naam hoort, zegt hij verbaasd: „Ben jij het echt? Ik had je niet herkend met kleren aan!” Iedereen, inclusief de nieuwe medewerkster is even met stomheid geslagen. Mijn collega vervolgt haastig: „We hebben vroeger samen gezwommen!” Met dit ikje van Miriam Wesselink, geplaatst in de NRC-ikjesrubriek, kon onze week niet meer stuk. Want wij kennen Miriam. En jullie ook toch?

Ilona
Ilona

Onze Ilona las voor uit eigen werk uit vervlogen tijden:  “Ons veganistenclubje, bestaande uit een tiental dames, kent sinds kort ook een mannelijk lid. Peter Janssen. Zelfde leeftijd, zelfde souplesse. Kortom; een onopvallende verschijning. Een uur in de week. Iedere dinsdagavond van zeven tot acht uur werken we hard aan onze conditie. Als ik later in de week in de bus stap word ik hartelijk begroet door een mij op het eerste gezicht onbekende heer. Plots begint het me te dagen: Peter Janssen! „Ha, die Peter”, roep ik enthousiast, „ik herkende je niet met je kleren aan!” De impact van mijn woorden wordt me duidelijk als iedereen me plotseling aanstaart.” Lees verder Ik had je niet herkend met kleren aan (85)

Windows 10, Jon Stewart, een polstasje en andere belangrijke dingen (84)

Foto: A. Dapie, Voor paal staan, 2015
Foto: A. Dapie, Voor paal staan, 2015

Weten we het nog? Polstasje verloren in het smoezelige urinoir van een benzinepomp en dat vervolgens weer teruggekregen dankzij de familie Advocaat uit Twente ten koste van een urendurende omweg vanuit romantisch Venetië via Toscane naar Pisa en omstreken, en toen ook weer terug, want het was een omweg. Het polstasje was het gesprek van de dag vorige week.

Daarnaast kregen we nuttige tips om echt zorgeloos van Windows 10 te genieten. Jon Stewart nam afscheid, maar hij komt vast weer terug. En, tja, een zootje ikjes met dito commentaren. Dat en misschien nog wel meer komt allemaal in bod in dit nieuwe weekoverzicht. het 84e alweer. Een unieke reeks mogen we wel zeggen. Alom gewaardeerd en nog steeds met stijgende bezoekersaantallen, mogen we WordPress stats althans geloven en waarom zouden we niet. Lees verder Windows 10, Jon Stewart, een polstasje en andere belangrijke dingen (84)

Ze riepen dat ik een kleine opdonder was (82)

marqt„Langzaam te leven, langzaam te leven, langzaam te leven in de Gloria!” Dat schreef een buitenlandse jongere ter gelegenheid van de verjaardag van Rian Los, hetwelk laatstgenoemde vereeuwigde door middel van een ikje in de NRC. Bob van der Sluis tekende een anekdote op uit de Marqt, waar een student met een tas vol folders een norse statiegeldflessengooier aanspreekt met: “Eet u wel eens biologisch vlees?” Na een korte stilte blafte de man: „Nee, nooit en daarom ben ik nogal agressief.” Verder was er een jolige vervanger van de tandarts van Selby van Dedem, die na de behandeling op haar vraag “moet ik verder nog iets doen?” grapte: „Neen, maar u moet wel voorzichtig oversteken anders heb ik alles voor niks gedaan”. Onze reageerster Luvienna kon er ook wat van: “Snedige tandarts”, merkte zij op, “Had chirurg moeten worden.” En hopla, daar heb je zomaar in één enkele alinea de hoogtepunten van de NRC-ikjes en hun reacties van de hele vorige week op een rijtje. Lees verder Ze riepen dat ik een kleine opdonder was (82)

In Wildebeestenland leer je relativeren (79)

Photo: Ed Gregory, stokpic.com
Photo: Ed Gregory, stokpic.com

Het is eigenlijk veel te warm om een weekoverzicht te tikken, maar ik heb het al 78 keer gedaan, trouw gepubliceerd elke maandagmiddag om 13h00 uur, dus hier gaan we dan. Dat zand klop ik zo wel uit mijn toetsenbordje. Het ging er vorige week wild aan toe hier. Het ging over wilde wieven, wilde beesten, het was bij de wilde spinnen af, en we kunnen vast nog wel wat uitdrukkingen met wild verzinnen, maar dan wordt het zo gekunsteld. Lees verder In Wildebeestenland leer je relativeren (79)

Lekker een weekje weg (78)

Heerljk een weekje weg. We zouden het allemaal moeten doen. Niet gepland. Niks Expedia. Niks TripAdvisor. Gewoon hopla ervandoor, het hart en het goede humeur achterna. Op maandagavond weg. Ja, doe maar eens gek.

Photo: (c) Aperol aan het meer, A. Dapie, 2015
Photo: (c) Aperol aan het meer, A. Dapie, 2015

Nou, en dan kom je dus ineens uit ergens in het zuiden van Europa, nog net niet daar waar de pinautomaten leeg raken, maar wel daar waar de mensen gezellig zijn. Daar waar je ’s ochtends een grote bak koffie met teveel melk slurpt met uitzicht op het meer. ’s Middags eet je een visje en drink je een jong prikkelend wit wijntje. En ’s avonds na het late diner zit je nog uren ergens op een terrasje waar een lokaal muziekgroepje Rolling-Stonesnummers covert en dat nog niet eens zo slecht doet (afgezien van de zang). Waar de opgeschoten jeugd nog met brommers en meiden in de weer is. En waar een zomerbriesje langs jouw gezicht en dat van je geliefde streelt. Je kijkt in elkaars ogen, je maakt plannen om te trouwen en je lacht elkaar liefdevol uit. En het adembenemende schouwspel van de ondergaande zon in een hemel van pastel doet je Sousse, Koeweit, Lyon en de plaatsen die nog aan de beurt gaan komen bijna vergeten. Het leven is kortom best wel even goed. Lees verder Lekker een weekje weg (78)

Bijna iedereen heeft het weleens over trauma’s (76)

Marek van der Jagt
Marek van der Jagt

“Het is gewoon een goeie gok. Bijna iedereen heeft het weleens over trauma’s. Bijna iedereen woont op rij-afstand van Utrecht. Bijna iedereen reageert op “ken ik u niet ergens van?” Bijna iedereen heeft geen aansteker als je om een vuurtje vraagt.” Deze wijze les werd ons opgediend door reageerster Pawi.  Met een “Over trauma’s gesproken” had een ikjeschrijver, ene Martin van der Jagt, zijn ikje over een zeiljack geopend en we vroegen ons af waarom en hoe. Vandaar. Fijn. Heeft niets te maken met Marek van der Jagt. Verder valt er niets over te vermelden, niet over het gevalletje zelve en niet over de bespreking.

“Denk je de hele tijd dat ‘t om de straatkrantverkoper gaat, is het Albert West!”

Anders lag het met een paar andere ikjes. Zoals die van Hans van Dugteren, die herinneringen ophaalde aan de te vroeg overleden Albert West. Hij bleek hem “hooguit twee keer per maand” bij de Albert Heijn ontmoet te hebben waarbij hij warme “begroetingen” van hem kreeg, “ter hoogte van de kazen“. Ja, je maakt wat mee. De Schrijvende Rechter (DSR) maakte er korte metten mee:  “Denk je de hele tijd dat ‘t om de straatkrantverkoper gaat, is het Albert West! Enfin, ‘t is te erg om serieus te bespreken. Morgen graag iemand die het verval van Nelson Mandela of James Last via de televisie heeft gevolgd. Eindoordeel: 2 (zegge: twee)” Lees verder Bijna iedereen heeft het weleens over trauma’s (76)

De torenvalk bidt voor het eten (74)

Noordse Stern
“Arctic tern 8664” by OddurBen, licensed under CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons

“Alle dieren hebben een religie. En de torenvalk is de meest gelovige van allemaal, want die bidt voor het eten.” Dit was de pointe van een ikje van Kester Freriks, en dit is echt werkelijk waar vorige week geplaatst in een landelijk dagblad. Kijk maar. De lengte van de baard van deze mop is ongeveer hetzelfde als het aantal kilometers dat de noordse stern aflegt tijdens de vogeltrek (ongeveer 18.000 kilometer). Onze reageerster Luvienna betitelde het snedig als “Niksje. Waar zit het anekdotische? Waarschijnlijk vond de NRC-redactie het tijd worden om Kester Freriks, een NRC-medewerker, weer een keertje op te vrijen.” Ze heeft vermoedelijk gelijk.

Zij kon het ikje van Corine Marse, waarin die haar zoon van 17 die in eindexamenstress verkeert laat zeggen “we laten het examenfeest gewoon doorgaan als ik zak!” beter waarderen. “Prachtige weergave, goed vetgedrukt, mooie witregels, inhoudelijk ook leuk, slimme jongen, die zijn prioriteiten goed op orde heeft. Ga zo door!” Lees verder De torenvalk bidt voor het eten (74)

Alle stoepen die zijn schoon (73)

Bach
J.S. Bach – “Ja, ik ben in vorm deze week”

Gezinnetje op vakantie in de auto. Vader (Pieter van Es) rijdt. Moeder doet huiswerk met het zich vervelende kroost. Ze vraagt hen de volgende zin in de tegenwoordige tijd te zetten: “De bakker schreef een brief aan zijn tante.” De jongste weet het antwoord: “De bakker schreef een appje aan zijn tante!” Jullie raden het al, we zijn weer in ikjesland: een verlaten eilandje op de achterpagina van de NRC waar de losse en vaste medewerkers, hun familie en vrienden, en soms ook lezers hun anekdotes mogen publiceren.

dappere dodoEr was er ook eentje over een mevrouw (Dody Dony) die na haar staaroperatie slecht kan zien. “Dick, mijn trouwe klusjesman, luistert geduldig naar mijn klachten over het slechte licht en de spiegel die onvoldoende vergroot. De spiegel langzaam omdraaiend, zegt hij: „En als we deze kant nu eens proberen?”” Dody Dony … wat een heerlijke naam. Het deed onze reageerder Mopperkont denken aan de tv-serie over dappere Dodo en zijn vriend Kees op het schip “De schele zeemeermin”. Lees verder Alle stoepen die zijn schoon (73)