Over ikjes en de Week van de Menopauze
Klassieke Top Zoveel. Een atelier waar kinderen spelen. Herfstvakantie. Een scheet om een nies te verbloemen. Spijkerzwijgen. En een Burgemeestersontbijt. Dat maakt nieuwsgierig toch? Zo is het, lees gauw verder om te zien waarover dit allemaal gaat.
Lees verder “Nuttige dingen (452)”Over ikjes en aapjes
Een nachtaapje. Een flessenautomaat. Een voorspelling. Gezichtsherkenning. Een spelkring. En een stagiair (m/v). Dat trof je vorige week allemaal aan in de ikjes van de NRC. Wat een feest! Lees maar gauw verder, dan wordt het nog leuker.
Lees verder “Handjes van het glas (451)”Over ikjes en een enorme berendrol
Een pakketje. Een moeder in een tuin. Een pols in het gips. Een enorme berendrol pal naast een smeulend kampvuur. Een coronaprik. En een multifunctionele dweil met ingebouwde sproeifunctie. Wat dit allemaal met elkaar te maken heeft? Het zijn de onderwerpen van de ikjes uit de NRC van vorige week. Lees hier gauw verder over het hoe en wat en hoe je ook mee kunt doen.
Lees verder “Multifunctionele dweil met sproeifunctie (450)”Over ikjes, kinderen en een paard
Een mobiele rem met een jongetje van acht. Een goed doel met een jongen van een jaar of 6. Terschelling met een jongen van 13 en twee zusjes van 5 en 8. Een jonge griet van 61 jaar. Een vlucht naar Taiwan met een meisje van 14 jaar. Inflatie met een kleindochter van bijna drie. Jullie merken het al. Het was vorige week kinderikjesweek op en in de NRC. Niks niet erg. Wij bespreken hier alles, zonder aanzien des leeftijds.
Lees verder “Koeien op de snelweg (449)”Over ikjes en linkshangende kopjes
Suiker (tien kilo). Stemmen. Telefoontje. Talenkennis. Natuurweetje.Identiteit. Bibliotheek. Nee-woord. Wereldvernieler. Kijken. Afscheid. Step. Activisten. Jarig. Mondhygiëne. Oppasoma. Kantinesnoep. Trostomaatjes. Daar ging het de afgelopen weken over in de NRC-ikjesrubriek.
Lees verder “Domweg gelukkig in eigen tuin (448)”Over ikjes en een moederopvanghuis
Kees, een jongetje van tien jaar, een kleindochter van 5, een zoon van 12, Kees de Jongen (niet die uit het begin) en een scheldend en vloekend viswijf achter een rollator. Daar ging het over in NRC-ikjesland vorige week. Lees hier maar gauw wat er allemaal met ze gebeurde.
Zo zeg je dat
Nou, “klaar is Kees”, zei een klein jongetje dus. Frits Quadekker, een enge kennis van zijn vader, wou lollig zijn en vroeg: „Hé, heet jij opeens Kees?” Minzaam antwoordde het joch: „Zo zeg je dat.” Zo’n non-verhaaltje haalt tegenwoordig de krant.
Lees verder “Is er even niet (447)”Over ikjes en het vertelperspectief, zware kost
Midden in de nacht. Midden in de week. Tijdens de lunchpauze. Tijdens de eerste schooldag. Na een vervelende ingreep. Overal en altijd gebeuren ze, die ikjes uit de NRC. Lees ze hier. Zeg wat je ervan vindt. Of scrol ze lekker glimlachend door. Alles kan. Alles mag. Als het maar aangenaam is.
Benne de ikjes goed dan zeggen we dat
Zo werd Anke Kampschreur – die in het dagelijkse leven weleens een lolbroek tegenkomt die haar Anke Krampscheur noemt – midden in de nacht wakker. Heeft ze wel vaker. Ze kan vaak de hele nacht niet meer in slaap komen. Meestal blijft ze dan berustend in bed liggen. Maar een tijdje terug stond ze op. Keivroeg. Toen de vleermuizen nog rondvlogen. En de kroegtijgers naar huis wankelden. Ging ze toch maar mooi een rondje Vondelpark rennen, want ja, dat je in Amsterdam woont moet iedereen weten. En van dat rennen werd ze helemaal niet ongelukkig. Zo simpel kan zo’n ikje zijn. Ons ikjespanellid Bertie vroeg zich af of dit verhaaltje een opdracht van de schrijfcursus van Anke was? We vonden het inderdaad niet best.”Hi-la-risch” riep medepanellist Jokezelf zelfs uit. Maar dat was sarcastisch bedoeld dus ook best wel hardvochtig. Maar ja, zo zijn we hier. Benne de ikjes goed dan zeggen we dat. Benne ze slecht dan zeggen we dat ook.
Lees verder “Waar houd ik van? (446)”Over ikjes en Henk Krol
Uitgespeeld, meisje! Die daggoes zijn aan het planken, ik zeg ‘t je, gast! En wat ga jij volgend jaar doen? Uw aansluitpunt is actief! Dat ga ik nu eens lezen! Doe mij maar lekker een flinke schietpartij op straat! Er wordt wat afgeschreeuwd in Nederland. Dit was nog maar een kleine greep. De uitroepen stonden in de NRC van vorige week en ze worden hieronder besproken door het ikjespanel. Lees maar gauw verder en … doe ook mee!
Lees verder “Dat zijn geen takkies (445)”Over ikjes en gestolen croissantjes
Duitse bijbels. Voorleesknoppen. Jongetjes met doeltjes. Een roze aardappelschilmesje. Koelingen. Schalen vol muffins en chocoladecrossaints. Bakken met yoghurt, granola en fruit. Het was er allemaal daar bij de NRC vorige week. Meer weten over het hoe en wat? Lees gauw verder. Je zult er geen spijt van krijgen.
Marianne van Kalmthout, om maar eens een lezeres te noemen, las over de koranverbrandingen in Zweden. Ze moest terugdenken aan de Tweede Wereldoorlog, toen er gebrek aan alles was in het gezin van haar moeder. Ook aan vloeitjes voor de shag en aan toiletpapier. Duitse bijbels waren ruim voorhanden. Dus ja, het dundrukpapier deed het goed als vloei. En in het toilet lagen dus die bijbels. Die steeds dunner werden. Over de vraag of je zoiets ook met de koran zou kunnen doen, liet ze zich wijselijk niet uit. Dus de voorpui van het NRC-redactiegebouw bleef ongeschonden.
Lees verder “Boerend uitbuiken (444)”Over ikjes en schuimend sop
Een man vinden. Een hippe groepsles doen. Nodig moeten. Een naakte man voor het raam zien dansen. Op trendy damesschoenen lopen. In regen geloven. Allemaal dingen die de NRC-lezers vorige week meemaakten. Ze schreven het van zich af door middel van evenzovele ikjes. Lees er hier meer over. En doe zelf ook mee, als je dat wilt.
“Ik heb geen man kunnen vinden”
Alice Schwartz, dat was me d’r eentje. Ze deed een zomercursus modelschilderen om ook eens een lekkere naakte vent te zien. En zich daar dan ongegeneerd urenlang aan te gaan zitten verlustigen: zijn zweetdruppeltjes op het voorhoofd, de flonkerende zelfverzekerde ogen, een spottend lachje om de mond, een tong die even aan de lippen likt, zijn stoere trillende kaken, de welving van de krachtige borstkas, tepels met kleine haartjes eromheen, strakke buikspieren, een navel die geliefkoosd wil worden, gespannen dijen. En natuurlijk hopen op een stijve. Maar nee, ze hadden elke dag alleen maar vrouwelijke modellen. “Nee, sorry mensen”, stamelde de docent als slap excuus. “Ik heb geen man kunnen vinden”. Waarop een medecursiste van Alice mompelt: “Daar heb ik ook een tijdje last van gehad.”
Lees verder “Blote tenen (443)”
Bas van Vuren, aangenaam 