Dan maak je maar zin

Over ikjes, een standbeeld en een opa die zwanger wordt

Oh, dan is mijn opa jarig. Nee hoor, hij is allang dood. Oh, dan is mijn hondje uit logeren. Nee hoor, ze is alweer terug. Oh, dan is mijn man net fietsen. Nee hoor, die doet het alle dagen. Oh, dan zijn de pruimen net rijp. Nee hoor, een dag later zijn ze dat nog.

Photo by cottonbro on Pexels.com

Het zijn zomaar wat smoezen die je kunt horen aan de balie van de kliniek waar mensen een afspraak moeten maken voor een operatie. En maar willen uitstellen die behandeling. Als je aan het mes moet mensen, of liever nog eronder, doe het dan maar gelijk, dan ben je ervan af. Want wat horen we eigenlijk? “Oh, dan heb ik geen zin.” Het enige juiste antwoord is: ”Dan maak je maar zin.”

Pawi (van wie de bovenstaande opsomming afkomstig is) en ik moesten daaraan denken toen we vorige week het ikje lazen van Amato Fazzi, je kent haar wel, of niet, die bij de balie van haar kliniek hoorde “Oh, dat is de trouwdag van mijn dochter.” Kom mensen, moet je nou zelfs de trouwdag van je dochter misbruiken voor je angsthazerij? Maar goed, toen de receptioniste “invoelend” een andere datum voorstelde kwam het “laconieke” antwoord „nee hoor, niet nodig, ze is toch alweer gescheiden” en bleek het allemaal een misverstand.

… in de kelder. Daar waar de zon niet komt.

Maar goed, het had zo kunnen zijn. Wat we aan het doen zijn? Ik een nieuw intro aan het schrijven met de opvallendste reacties van vorige week op de ikjes uit de NRC. En jullie zijn het aan het lezen. Geen speld tussen te krijgen, ontken het maar niet. En dat je gelijk hebt, zo’n hittegolf kun je maar op een manier dragelijk maken: mooie, leuke, verrassende, gezellige en aangename blogs lezen, thuis op de pc, tablet of een ander device, in de tuin in de schaduw van de perenboom, of als je die niet hebt in de kelder. Daar waar de zon niet komt. Maar de warmte, het licht en de frisheid van dit blog komt overal.

Lees verder Dan maak je maar zin

Een roodgebloosde slagersjongen (283)

Over ikjes, de sportschool aan huis en die slagersjongen ja

De reacties op de ikjes zijn meestal amusanter dan de ikjes zelf, stelde Bertie vast. Dat is al jaren zo, al vanaf de allereerste jaren op de NRC, toen je daar nog als lezer mocht reageren. Dat was de begintijd van de interactieve media, de opzienbarende live dialoog met de Meneer van de Krant. Man man, wat vernieuwend was dat.

Maar dat is nu anders. Het faciliteren van reacties op de ikjes werd een paar jaar geleden ineens overgelaten aan de liefhebber. Er waren teveel reacties. Het was teveel werk. En vanwege de anonimiteit was de kwaliteit en de toon soms beschamend, zeker om ze op de site van een echte krant te hebben.

En nu zijn de trollen van het eerste uur, die het toen vooral deden vanwege de kick van het zichzelf terugzien op het internet, naar elders verkast. Als iets overal kan en als het niet echt meer opzien baart, dan hoeft het voor dat soort anoniempjes niet meer. Dus is het aantal reacties internetwijd schrikbarend teruggelopen. Dat is niet anders. Ook alhier.

Photo by Pixabay on Pexels.com

De onzindelijke taal die vroeger in alle anomiteit vooral ’s nachts werd geplaatst door lieden zoals Trolley, die hoor je nu gewoon terug op de reguliere televisie, in straatinterviews, op buurtapps, en jawel, op Twitter en aanverwante sociale media waar je je niet eerst door hele verhalen en hele intro’s hoeft door te worstelen om je ei kwijt te kunnen. Het is me wat allemaal.

Kunnen we dan nu eindelijk beginnen met het overzicht van de ikjes en reacties van de vorige week? Kunnen we dan nu eindelijk de nieuwe week aftrappen? Zekers, tot uw dienst, hoor, uw ikjesslaafje schrijft het wel weer braaf allemaal op.

Lees verder Een roodgebloosde slagersjongen (283)