Het dochtertje van Dasha van Amsterdam dat Russische hacks met een Russische heks verwisselt en een spin die met Rutger-Jan Zwijnenburg worstelt en niet meer boven komt. Dat waren de beste ikjes van vorige week, ik bedoel maar. Hebben we het niet meer over.
Om onduidelijke redenen werd er hier op de site reclame gemaakt voor een jetpack. Door wie? Door onze schrijfster in ruste, Luvienna. Het plaatje inspireerde lezers en lezeressen tot fantasieën waarin ik bijvoorbeeld zou landen op de luchtbrug van de Sint Jan te Den Bosch “en dan met de lift of trappen afdalen naar de Parade” (Klare Taal). Ideaal om even langs te gaan bij vrienden of familie, volgens Pawi: “Hoi, hier ben ik dan! Godsamme, jou hadden we hier helemaaaal niet verwacht!”
Wat zeg ik? Het was een echte rotweek!
Het was kortom een wat vervelend weekje. Wat zeg ik? Het was een echte rotweek! We zagen een wereld die langzaamaan van al haar idolen, hoop, onschuld en plezier werd beroofd. Hopla, daar ging Adèle Bloemendaal, poink, daar bezweek Jan Kruis, de tekenaar van Jan, Jans en de kinderen. En tjak, Karen de Bok, hoofdredacteur van de VPRO blies haar laatste adem uit. Lees verder “Hoe durft een mens vandaag de dag nog kinderen te krijgen (146)”



Pawi had er 15 fout, met of zonder bril zullen we misschien nooit weten, maar knap is het. Klare taal zou weleens de wijste van ons allemaal geweest kunnen zijn: “Het lijkt mij meer een dictee van de vertaling van de Nederlandse taal naar Latijn, Grieks, Engels, Frans en enkele mij onbekende exotische talen. Dat Qaly deed voor mij de deur dicht, toen ben ik echt gestopt.”


Goed, eerst maar even Trump en Zwarte Piet. Nevenstaande foto maakte ik vorige week woensdagmorgen om een uur of negen van mijn TV-scherm, ergens in een hotelkamer in het buitenland. Ik had urenlang verdoofd naar die TV liggen kijken, tot het licht werd, tot de auto’s weer gingen rijden. Ik dacht dat ik in een parallelle wereld was terechtgekomen en ik wilde voor later vastleggen wat ik op dat moment zag: Donald Trump, een xenofobe, leugenachtige zakenman, die vrouwen in het kruis grijpt en daar trots op is, was zojuist tot machtigste man van de planeet gekozen. Kon niet echt gebeurd zijn. Zoals we nu weten kon dat wel en het was nog democratisch ook. Live with it, zeg ik nu. ’t Is democratie. De Amerikanen hebben de leider gekregen die ze verdienen. En misschien valt het mee.