Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)

“Winnetou” by Sascha Schneider – Hans-Gerd Röder, Sascha Schneider, ein Maler für Karl May (Bamberg: Karl May-Verlag, 1995), p. 19.. Licensed under Public Domain via Wikimedia Commons –

Mopperkont was in Turijn, Luvienna verlangde naar Echte Seks, en Winnetou ging dood. Dat was het vorige week. In den notendop. De ikjes mochten geen naam hebben.Het was met afstand de meest saaie dulle ikjesweek Aller Tijden. Kan. Mag. Maar denk dus niet dat we ze hier dan toch trouw gaan bespreken. Not dus. Wij hebben wel wat beters te doen.

Laten we beginnen met reageerder Mopperkont. Hij was dus in Turijn, en berichtte over wat hij niet deed. Dat begon dan bijvoorbeeld zo: “Ik was eigenlijk op weg naar het Egyptisch museum … “. Daar zag hij een rij van 100 meter pilgrim, die “na de lijkwade ook weleens iets moois” wilden zien. Mopperkont weg dus. Hem niet gezien.  De volgende dag: “Ik wilde vanochtend een kaartje kopen voor Faust van Gounod, morgen in de opera van Turijn, maar de kassa bleef dicht.” Weer een paar dagen later: “Ik kon kiezen tussen de bioscoop en een ritje naar buiten in een airconditioned trein. Ik koos voor dat laatste en kocht een kaartje naar een willekeurige bestemming, Carmagnola”. Die trein zou over vijf minuten vertrekken. Helaas stond zijn horloge vijf minuten achter en reed de trein voor zijn neus weg. Lees verder “Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)”

De torenvalk bidt voor het eten (74)

Noordse Stern
“Arctic tern 8664” by OddurBen, licensed under CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons

“Alle dieren hebben een religie. En de torenvalk is de meest gelovige van allemaal, want die bidt voor het eten.” Dit was de pointe van een ikje van Kester Freriks, en dit is echt werkelijk waar vorige week geplaatst in een landelijk dagblad. Kijk maar. De lengte van de baard van deze mop is ongeveer hetzelfde als het aantal kilometers dat de noordse stern aflegt tijdens de vogeltrek (ongeveer 18.000 kilometer). Onze reageerster Luvienna betitelde het snedig als “Niksje. Waar zit het anekdotische? Waarschijnlijk vond de NRC-redactie het tijd worden om Kester Freriks, een NRC-medewerker, weer een keertje op te vrijen.” Ze heeft vermoedelijk gelijk.

Zij kon het ikje van Corine Marse, waarin die haar zoon van 17 die in eindexamenstress verkeert laat zeggen “we laten het examenfeest gewoon doorgaan als ik zak!” beter waarderen. “Prachtige weergave, goed vetgedrukt, mooie witregels, inhoudelijk ook leuk, slimme jongen, die zijn prioriteiten goed op orde heeft. Ga zo door!” Lees verder “De torenvalk bidt voor het eten (74)”

Alle stoepen die zijn schoon (73)

Bach
J.S. Bach – “Ja, ik ben in vorm deze week”

Gezinnetje op vakantie in de auto. Vader (Pieter van Es) rijdt. Moeder doet huiswerk met het zich vervelende kroost. Ze vraagt hen de volgende zin in de tegenwoordige tijd te zetten: “De bakker schreef een brief aan zijn tante.” De jongste weet het antwoord: “De bakker schreef een appje aan zijn tante!” Jullie raden het al, we zijn weer in ikjesland: een verlaten eilandje op de achterpagina van de NRC waar de losse en vaste medewerkers, hun familie en vrienden, en soms ook lezers hun anekdotes mogen publiceren.

dappere dodoEr was er ook eentje over een mevrouw (Dody Dony) die na haar staaroperatie slecht kan zien. “Dick, mijn trouwe klusjesman, luistert geduldig naar mijn klachten over het slechte licht en de spiegel die onvoldoende vergroot. De spiegel langzaam omdraaiend, zegt hij: „En als we deze kant nu eens proberen?”” Dody Dony … wat een heerlijke naam. Het deed onze reageerder Mopperkont denken aan de tv-serie over dappere Dodo en zijn vriend Kees op het schip “De schele zeemeermin”. Lees verder “Alle stoepen die zijn schoon (73)”

Het leven gaat door (72)

Onze meest gewaardeerde vaste reageerder en schrijver – De Schrijvende Rechter – is offline. Hij meldde begin vorige week met een simpel berichtje “droevig nieuws”, en we weten nu dat hij aan een onwaarschijnlijk moeilijke periode van zijn leven is begonnen. Het nieuws tikte menig reageerder van de sokken, ook hen die “DSR” alleen van het internet kennen. De verbijstering houdt nog altijd aan, en maakt het schrijven, rijmen, kletsen, reageren en sneren op het blog anders. Het leven gaat door, zeker, maar er is een ondertoon van ongeloof, triestheid en reflectie voelbaar. We wensen De Schrijvende Rechter en de naaste familie namens alle schrijvers, reageerders en lezers van het blog sterkte, love and light.

“Lesser Flamingo” by Nikunj vasoya, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons
“Lesser Flamingo” by Nikunj vasoya, CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons

Lees verder “Het leven gaat door (72)”

Sport in zes woorden

For sale: Sports shoes. Never worn.

Asics

Bijdrage aan Marion Driessen’s schrijfuitdaging en vrij naar Ernest Hemingway’s klassieker:  sixwordstory

Zie hier wat andere zes-woordenverhaaltjes: Lees verder “Sport in zes woorden”

Wat hebben we het toch moeilijk met z’n allen (71)

❓ Problemen volop vorige week bij de leden van de Apiedapie Community (APDC) en toevallige aanwaaiers:

  • Hoe ze smijltjes moesten maken (les 1: spaties niet vergeten, les 2: autocorrect op z’n lazer geven). 🙄   o_O
  • Of de dokumentaire van Hella de Jonge goed was (ja, en het was zónder Freek, heerlijk) en of die over Grunberg en zijn moeder nou wel of niet bekeken moest worden (nee, toch?).
  • Wanneer ze kunnen ophouden met treuren om Ludwig, wijlen de kanarie van Letterzetter (antwoord: allang).kanarie
  • Of ze Frans Bauer, die een benefietconcert bij Spelend Sporten in Leeuwarden gaf moeten “fucken” (zoals Timmerark voorstelde) of eigenlijk een toffere gozer vinden dan ze hadden gedacht. Antwoord: moet iedereen zelf weten, blogbaas dezes gaat hem zeker niet fucken. 😮
  • Fuck het volk, LuckyTV
    Fuck het volk, LuckyTV

    Of ze het 5-meiconcert nou wel of niet geslaagd moesten vinden (eindoordeel: de meningen waren verdeeld). Een willekeurig citaat: “Verwaaid. IJlle stemmetjes, Claudia de Breij, Herman van Veen… die moeten niet buiten zingen. Enfin, Willy en Max en de ouwe Koningin doen hun plicht en doen alsof ze genieten.”

Lees verder “Wat hebben we het toch moeilijk met z’n allen (71)”

Ikjes deden de geest hartstikke wapperen (70)

“Wakker geworden van een dode kokmeeuw op mijn hoofd vraag ik mijn kat Dunya of er post is. Het schrandere dier slaat met zijn poot het kadaver keurig de leesplank op en geeft het mobiele meubeltje een vrije trap”, schreef onze nieuwe reageerder Artafterallart (wij noemen hem Art). En hij schreef nog veel meer. Art beoefent namelijk het “doorschrijven“, een trainingsmethode voor beginnende schrijvers die op dit blog ook gepraktiseerd wordt door literaire talenten als Riverside Blues en Timmerark, dus het komt vast goed. Uw online kladblog, oefent u maar! Lees verder “Ikjes deden de geest hartstikke wapperen (70)”

De belastingdienst leest hier mee (69)

Photo: APDP 2008
Photo: APDP 2008

Het zal je maar gebeuren zeg. Een ikjesschrijver stapt in een taxi in Peking. De chauffeur rijdt weg “met zijn neus bijna tegen de voorruit” en zegt tegen zijn klant “Ik moest toch die kant op. Ik ben mijn bril vergeten”. Of je belt met een helpdesk en na ellenlang doorverwijzen roept een andere ikjesschrijver vertwijfeld uit “Het lijkt verdorie Kafka wel” en dat dan de helpdesker zegt “Sorry mevrouw, die ken ik niet, ik werk hier nog niet zo lang”. Lees verder “De belastingdienst leest hier mee (69)”

Nieuw: heel uzelf op de therApiesite (68)

Soms zijn zo’n prachtblog als dit en de mooie verhalen die erop verschijnen vooral een handvat voor de reageerders om de eigen jeugdherinneringen of het huidige ondraaglijke leed van zich af te schrijven. Zo ook vorige week, die in het teken stond van de genezing van de innig geliefde auteur Timmerark. Deze kanjer lag met een heuse tia (zoek maar op, is niet prettig) en een katheter (idem) in het Sint Lucas Andreas Ziekenhuis te Amsterdam.

Lees verder “Nieuw: heel uzelf op de therApiesite (68)”

Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)

ikjesdag
ikjesdag

De ikjes bestaan al lang. Vreemd genoeg zijn er nog maar heel zelden analyses aan gewijd door ter zake deskundigen. Vorige week was het dan zover. Miriam Wesselink – geliefd en gevierd autrice op dit blog, maar ook online schrijfdocente – publiceerde “De eindzin”, vol met goede tips en rijkelijk gelardeerd met voorbeelden uit de praktijk. Ikjes zijn volgens Wesselink “ZKV’s” (Zeer Korte Verhalen) en de eindzinnen zijn daarom nog belangrijker dan ze normaliter al zijn. Lees verder “Ikjes slaan als vieze vaatdoek in je gezicht (67)”