Tag: intro

Kannie wachten op de volgende maansverduistering (91)

Kanniewachten (photo: A. Dapie, 2015)
Kanniewachten (photo: A. Dapie, 2015)

Ja, ze moeten het maar eens voelen, dacht de blogbaas en hij talmde extra lang met het plaatsen van het wekelijkse intro. Het was 13h00 uur, maandagmiddag, en hij drukte lekker niet op “publish“. Ha! Er gingen vijf minuten voorbij. Geen reacties. Het werd kwart over één, twintig over, half twee … Geen boeh noch bah op het blog. Geen spreekkoren, geen ongeruste mailtjes. Nu weet ik hoe JdW zich voelt, dacht blogbaas dezes mismoedig. Nu weet ik hoe Heer Rozenwater zich moet voelen met zijn kunstrubriek bij de buren. ’t Is niet best. Maar het zal wel wennen. En schouderophalend publiceerde hij dan toch maar zijn wekelijkse intro. Nog negen te gaan … Lees verder “Kannie wachten op de volgende maansverduistering (91)”

Kannie wachten op volgende maandag (90)

De Schrijvende Rechter (DSR)
De Schrijvende Rechter (DSR)

“DSR vroeg zich om 12h59 af “Heeft iemand wel eens geprobeerd zijn adem in te houden tijdens de Dodenherdenking?”Het antwoord komt vast volgende week.” Dat schreven wij exact een week geleden. Het antwoord is niet gekomen. Wel een hele hoop meer: ikjes, besprekingen van ikjes, reacties, kunst en kunstkopjes, een nieuwe aflevering van een seksverhaal – geschreven door een vrouw dus kei-opwindend – en een mededeling van het management.

Geniet er dus van. Zolang het nog kan.

Dat komt allemaal aan de orde in dit 90e weekoverzicht, waarmee wij de vorige week afsluiten en de nieuwe beginnen. En er komen er nog tien (schrijve: 10); bij de honderd houden we ermee op. Geniet er dus van. Zolang het nog kan. “Hè, kannie wachten op volgende maandag.” schreef ons beste paard van stal, Luvienna immers. En zo is het, en hier is het. Nog wel. Lees verder “Kannie wachten op volgende maandag (90)”

Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe (89)

“Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe” – Luvienna

Ellende alom. Vluchtelingen, Joost Zwagerman, Felix Rottenberg, rolstoelen in het Rijksmuseum zonder kussentjes, groene knolamanieten die de kop opsteken, en een graf dat geruimd wordt door de gemeentelijke dienst Onderhoud Openbare Ruimte en Afvalverzameling. Het valt allemaal niet mee. Het meeste komt echter op de pootjes terecht, het een wat sneller dan het ander. Ga maar slapen, je bent moe en sluit rustig je beide oogjes toe. Dit kalmerende versje, dat ook blogbaas dezes in zijn kinderjaren ’s avonds voor het slapen gaan met zijn moeder zong, moge daartoe als begeleiding dienen. Lees verder “Ik ga slapen, ik ben moe, sluit mijn beide oogjes toe (89)”

Er is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks (86)

vuurwerkEr is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks. Waar? Ergens in de Randstad. Zijn er gewonden? Daarover berichten we later. Is het een aanslag? Valt nog niets over te zeggen. Is er iets meer bekend? Op dit moment nog niet. Is het wel nieuws dan? Jazeker, een flard, maar het is nieuws.

Met deze developing story – geplaatst door pawi – werd vorige week een breaking news serie zonder weerga geopend. Verslaggevers berichtten over verontrustende ontwikkelingen vanuit het hele land. Heer Rozenwater was ooggetuige van erge dingen op Sales Amsterdam. Blogbaas dezes hoorde knallen tijdens het jaarlijkse Vuurwerkfestival op Scheveningen (overigens met een glaasje champage en een toastje gerookte eendenborst in de ene hand en zijn geliefde aan de andere hand; beiden zielstevree op het dakterras van museum Beelden aan Zee). Timmerark meldde een burenruzie op de oude Osdorperweg. Lees verder “Er is iets gebeurd! Wat? Iets gevaarlijks (86)”

Windows 10, Jon Stewart, een polstasje en andere belangrijke dingen (84)

Foto: A. Dapie, Voor paal staan, 2015
Foto: A. Dapie, Voor paal staan, 2015

Weten we het nog? Polstasje verloren in het smoezelige urinoir van een benzinepomp en dat vervolgens weer teruggekregen dankzij de familie Advocaat uit Twente ten koste van een urendurende omweg vanuit romantisch Venetië via Toscane naar Pisa en omstreken, en toen ook weer terug, want het was een omweg. Het polstasje was het gesprek van de dag vorige week.

Daarnaast kregen we nuttige tips om echt zorgeloos van Windows 10 te genieten. Jon Stewart nam afscheid, maar hij komt vast weer terug. En, tja, een zootje ikjes met dito commentaren. Dat en misschien nog wel meer komt allemaal in bod in dit nieuwe weekoverzicht. het 84e alweer. Een unieke reeks mogen we wel zeggen. Alom gewaardeerd en nog steeds met stijgende bezoekersaantallen, mogen we WordPress stats althans geloven en waarom zouden we niet. Lees verder “Windows 10, Jon Stewart, een polstasje en andere belangrijke dingen (84)”

Ze riepen dat ik een kleine opdonder was (82)

marqt

„Langzaam te leven, langzaam te leven, langzaam te leven in de Gloria!” Dat schreef een buitenlandse jongere ter gelegenheid van de verjaardag van Rian Los, hetwelk laatstgenoemde vereeuwigde door middel van een ikje in de NRC. Bob van der Sluis tekende een anekdote op uit de Marqt, waar een student met een tas vol folders een norse statiegeldflessengooier aanspreekt met: “Eet u wel eens biologisch vlees?” Na een korte stilte blafte de man: „Nee, nooit en daarom ben ik nogal agressief.” Verder was er een jolige vervanger van de tandarts van Selby van Dedem, die na de behandeling op haar vraag “moet ik verder nog iets doen?” grapte: „Neen, maar u moet wel voorzichtig oversteken anders heb ik alles voor niks gedaan”. Onze reageerster Luvienna kon er ook wat van: “Snedige tandarts”, merkte zij op, “Had chirurg moeten worden.” En hopla, daar heb je zomaar in één enkele alinea de hoogtepunten van de NRC-ikjes en hun reacties van de hele vorige week op een rijtje.

Lees verder “Ze riepen dat ik een kleine opdonder was (82)”

Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)

“Winnetou” by Sascha Schneider – Hans-Gerd Röder, Sascha Schneider, ein Maler für Karl May (Bamberg: Karl May-Verlag, 1995), p. 19.. Licensed under Public Domain via Wikimedia Commons –

Mopperkont was in Turijn, Luvienna verlangde naar Echte Seks, en Winnetou ging dood. Dat was het vorige week. In den notendop. De ikjes mochten geen naam hebben.Het was met afstand de meest saaie dulle ikjesweek Aller Tijden. Kan. Mag. Maar denk dus niet dat we ze hier dan toch trouw gaan bespreken. Not dus. Wij hebben wel wat beters te doen.

Laten we beginnen met reageerder Mopperkont. Hij was dus in Turijn, en berichtte over wat hij niet deed. Dat begon dan bijvoorbeeld zo: “Ik was eigenlijk op weg naar het Egyptisch museum … “. Daar zag hij een rij van 100 meter pilgrim, die “na de lijkwade ook weleens iets moois” wilden zien. Mopperkont weg dus. Hem niet gezien.  De volgende dag: “Ik wilde vanochtend een kaartje kopen voor Faust van Gounod, morgen in de opera van Turijn, maar de kassa bleef dicht.” Weer een paar dagen later: “Ik kon kiezen tussen de bioscoop en een ritje naar buiten in een airconditioned trein. Ik koos voor dat laatste en kocht een kaartje naar een willekeurige bestemming, Carmagnola”. Die trein zou over vijf minuten vertrekken. Helaas stond zijn horloge vijf minuten achter en reed de trein voor zijn neus weg. Lees verder “Over Turijn, verlangen naar Echte Seks en Winnetou (75)”