Dikke vrienden en grootste fan (291)

Over ikjes, het NRC supertrio en de buren

Wat sommige mensen voor zinnen kunnen schrijven! Man man. “Ik reageer via de website van de Engelse krant The Times op een artikel over The Lincoln Project, in 2019 opgericht door Republikeinen die niet willen dat president Trump wordt herkozen op 3 november maar liever de Democraat Biden als nieuwe president van de VS zien.” Yep, dit is een waargepubliceerde ikjesbeginzin (weten we het nog: een heel ikje mag maar 120 woorden bevatten), tjokvol met overbodige informatie.

Dat malle misverstandje maakte vorige week uiteraard nauwelijks iets los

Maarten van Doremalen stuurde hem naar de NRC en de NRC zette hem op de achterpagina. De pointe was – ik zeg het voor degenen die na de eerste zin afhaakten – dat iemand dacht dat Maartens naam fake was en afkomstig van een nepaccount. Dat malle misverstandje maakte vorige week uiteraard nauwelijks iets los, noch hier noch bij de buren.

Lees verder Dikke vrienden en grootste fan (291)

Geen pianoles vandaag (290)

Over ikjes en puzzels en een collecte tegen de katten

Soms zijn ikjes puzzeltjes. Wat heeft de schrijver bedoeld? Waarom heeft de NRC redactie het gepubliceerd? Het zouden eigenlijk lezersanekdotes moeten zijn, die je snel met een glimlach of snikje tot je neemt na het scannen van het echte nieuws uit de krant. Dat je er de hele dag nog mee bezig bent, is niet de bedoeling. En al helemaal niet dat je er met jan en alleman over in discussie gaat. De een vindt hem wel goed, de ander niet. De een snapt hem niet, de ander juist wel. Vermoeiend. We hadden er vorige week bovengemiddeld veel van dit type.

Zoals die van Maurits van de Loo. Het dingetje heette “Willen”. En het ging over een schilder op een hoogwerker bij het pand naast het bedrijfspand waar Maurits zelf werkte en zijn motor voor parkeerde. Hij kan blijkbaar hard schreeuwen of de hoogwerker was niet al te hoog, want Maurits vroeg “Moet je ook bij dit pand zijn?” De schilder antwoordt: “Zou je dat willen?”. En toen? Niks meer. Dat was het al. Het hele ikje. En wij maar raden wat of de schrijver bedoeld heeft, welke wellicht dubbelzinnige diepere betekenis ons ontging, welk zinnetje misschien weggevallen was.

Lees verder Geen pianoles vandaag (290)

De tong is een onmisbaar lichaamsonderdeel (284)

Over ikjes, tongen en ringen

Pawi heeft talloze dozen op de deel, of dele zoals ze in Drenthe zeggen. Waarom? Omdat ze gaat verhuizen. Naar Frankrijk. Met een coronavertraging van een maand of wat. En die talloze dozen dus. We wensen haar een goede reis, aankomst en verblijf en onszelf veel mooie verhalen. Want schrijven kan ze. Vooral in couleur locale is ze keisterk.

“Ik Vertrek”, zei ze, “we hadden er zomaar aan mee kunnen doen. Alleen de voorwaarden : geen budget, niet de taal spreken en geen plan van aanpak, toen vielen we af. Eerlijk gezegd zijn we beter in Frans dan in Drents. Niet verder vertellen!”

En nu doen we het toch. En nog in het begin van dit intro ook. Dat wordt het meest gelezen, samen met het allerlaatste stukje (helemaal naar beneden scrollen), waarin ik opzienbarende gebeurtenissen uit mijn offline leven deel en de header image van de week uitleg.

Lees verder De tong is een onmisbaar lichaamsonderdeel (284)