“Om te kunnen fileren zal er toch wel een graatje in moeten zitten. We hebben het de laatste tijd echter met gebakken weekdieren moeten doen. Daar maakt DSR z’n mesje niet aan vuil.” Bij deze hartekreet van internetgrootmeester De Schrijvende Rechter (DSR) kan toch niemand rustig verder blijven surfen?
De man publiceert sinds jaar en dag zijn beroemde Eindoordelen met een hoofdletter Ei over de “ikjes” met een kleine letter i en hij is werkelijk waar grandioos in vorm de laatste tijd. De ikjes echter worden tenenkrommender en -krommer. Zo kan het niet veel langer duren.
Maar het einde is in zicht. Er moeten nu echt betere ikjes komen en wel snel.
Sure, deze anekdotes worden nog altijd aangeleverd door lezers van de NRC. En of course, in het reactieveld hieronder blijven ze verschijnen zodra een reageer- of -uurder het gevalletje plakt, meestal rond een uur of 14 in den middag. En no doubt about it, dat blijft echt nog wel even het sein voor DSR om van leer te trekken tegen zo’n beetje iedereen, te beginnen met de ongelukkige ikjesschrijver (m/v). Maar het einde is in zicht. Er moeten nu echt betere ikjes komen en wel snel.
Anders gaan we pareltjes missen als “Vriend uit Amerika, tante uit Marokko …’t klinkt interessant maar wat doet ‘t er toe als het verder in het verhaal niet meer van pas komt?” en het prachtige “Je zou er wel iets tijdloos in kunnen zien, van overgrootmoeders die geloofden in het mannetje van de radio en die hun haar kamden als de telefoon ging, tot het verhaal van vandaag. Maar het zemelige ‘kijk het oudje nog eens goed maar net niet helemaal bij de tijd zijn’ verpest ‘t.”
De edelachtbare reaguurder ging onlangs zelfs op de beschouwende toer met een verhandeling over het boek en diens lezer. “Met sommige boeken”, aldus DSR, “heeft een mens een innige verbondendheid, een wederzijdse bestemming. Dat de tussenkomst van een boekhandelaar nodig is om beiden samen te brengen doet daar niet aan af. Je zou zelfs volkomen in je recht staan zo’n boek te stelen, mocht de boekhandelaar onverhoopt weigeren het te verkopen.”
En zo is het!!! Ben je toch bijna geneigd om uit te roepen van boven je tablet, je mobieltje of je retrolaptop?
Goed, scrol nu naar beneden en hoop dat het goed komt. Zeg ook rustig wat het ikje van de dag bij uzelve losmaakt. Puike Eindoordelen van vroeger blijven forever gearchiveerd en te raadplegen voor ieder die dat maar wil en wie is dat niet? Doe het nou maar. Ze verdienen het. Echt.
Hier staat dan weer het egotempeltje van internetprediker De Schrijvende Rechter (DSR). DSR vindt bloggen een werk van ijdelheid; het oprichten van een tempel met in het midden een Gouden Kalf naar gelijkenis van de blogger. Elke gelijkenis met bestaande personen berust daarbij natuurlijk hardstikke op toeval.
Wij van deze fansite plaatsen de eindoordelen en de discussie daaromtrent, maar zijn ons er terdege van bewust dat niet iedereen gediend is van het aandachtsorgeltje dat zelden serieus ingaat op weerwoord, en daar nog trots op is ook.
Hier zijn weer wat eindoordelen van
“Ik ben zojuist met ‘n satelliet geland. Als u gaat zoemen, bent u mijn contactpersoon.”

“Een spekkig stukje, zelfgenoegzaam smorend in de ranzige reuzel“, zo schreef hij vorige week bij een wat minder geslaagd ikje. Toemaar, dan moet je wel moed hebben – of een blok voor je kop – om als lezer nog eens zo’n ikje in te sturen. De zwakke broeders en zusters haken af. En zo niet, dan worden hun flutselstukjes door de redaktie niet meer doorgelaten. Slechts de kwalitatief hoogstaandse ikjes blijven over. Dat – een verhoging van de algemene ikjeskwaliteit – is de strategische lange-termijndoelstelling van deze rubriek.
En passant komt hij ook op voor de expat die niet mag stemmen (“Gemeenten zouden belangstellende expats tot ereburger moeten verheffen om via het stemhokje toch van hun heldere licht te profiteren”) en PVV-stemmers die niet geminacht mogen worden. Een scherpe zelfdenkende vrouw met een strak gevoel voor humor voegt hij het volgende toe: ” … na deze opmerking lijkt ‘t ‘m wel weer eens hoog tijd voor een heksenverbranding. Wanneer kun je?”