Lekker knuffelen na een doelpunt (332)

Over ikjes, steekvliegen en een koe na een seksshow

Uitgeven is gewoon een raar woord voor spenden.” Zei het ventje vooraan de klas. “U zag zojuist iemand die zijn ochtendgymnastiek deed.” Zei de politieagent. „Is hij nu al stuk? Heb je het bonnetje nog?” Zei de secretaresse van een huisarts. „Lekker knuffelen na een doelpunt.” Zei de kleinzoon van drie. „Ik krijg er nog wat extra vergif bij en dan gaat het weer prima.” Zei de hoogbejaarde vrouw met rollator. “Ik kom later thuis vanwege een sectio (seksshow)” Zei de kinderarts.

Het zijn meestal de laatste zinnetjes, de uitsmijters, die de clou van een ikje vormen. En zo hoort het ook. De clou in de eerste zin zou raar zijn. Met bovenstaande clous werden de zes ikjes van vorige week afgesloten. Ze werden uitgesproken door figuren van alle leeftijden, beroepen en culturen. Dus in feite kan iedereen het. Het puntig opschrijven, daar gaat het nogal eens mis.

… gepokt en gemazeld in het ikjesgebeuren al sinds decennia

In dit wekelijkse blog, dat al sinds mensenheugnis vaste prik op maandag verschijnt, wordt besproken wat er mis ging en wat eigenlijk best wel goed of aardig was. Wie bespreken dat dan? De reageerders alhier, gepokt en gemazeld in het ikjesgebeuren al sinds decennia. Ze bespraken de ikjes aanvankelijk direct op de site van de NRC, maar zijn later voor zich zelf begonnen op een website die zich alleen op de ikjes toelegde. Deze site dus. Die zit je nu te lezen, oh wat een wonderlijke speling van het lot. Lees je over een ikjesbespreeksite, denk je net, ha, die zou ik weleens willen zien en dan blijk je er al op te zitten.

Lees verder “Lekker knuffelen na een doelpunt (332)”

Veel plezier bij de kapper (331)

Over ikjes, een spetter en een stout musje in Frankrijk

Bacteriën in de Amstel. Zeven zussen. Een dorpskapper. Een flat iron steak voor op de barbecue. Een klas vol basisdiploma’s. En een bezoekhuisje. Dat waren ze weer deze week: onderwerpen van NRC-ikjes, aangedragen door lezers (m/v) die al dan niet konden schrijven. De meesten niet, maar dat geeft niet, want dan hebben wij hier wat te doen. Opdat het ooit beter gaat.

“Zelden zo’n nikserige amoebe van een clou gelezen”

De Schrijvende Rechter (DSR)

Coen Douma bijvoorbeeld, die schreef een soort van script voor een tiktokvideo. “Zomerse dag aan de kade van de Amsterdamse Amstel”. Meisje 1: “…..”. Meisje 2: “…” Enzovoort, maar misschien denkt hij echt dat ikjes verfilmd moeten worden. Het had best een leuk Carmiggeltachtig beschreven tafereeltje kunnen zijn, waarin Coen met een knipoog een meisje afluisterde dat het water te vies vond met al die zwemmende mensen erin, “zo vies met al die bacteriën”, en dat ze vervolgens enthousiast een paar druipende jongens aflebbert. En dat dan haar vriendinnetje het uitgiert met een “nou Juul, qua bacteriën kan jij nu net zo goed die Amstel in.” Zoiets en dan met een paar treffende beschrijvingen van het gezelschap. Maar het zat er weer eens een keer niet in. “Zelden zo’n nikserige amoebe van een clou gelezen” oordeelde De Schrijvende Rechter (DSR). Lummel deed het in stijl af met:

Reageerder 1: Wat een stom ikje
Reageerder 2: ja inderdaad

Lees verder “Veel plezier bij de kapper (331)”

De natuur is volmaakt (330)

Over ikjes, een rode bikini en een mus op een balkon

In de Katwijkse duinen met vijf zingende nachtegalen. Een babbelzieke buurtgenote met een stille man en een hond. Een gevaccineerde dakloze met een pleister van een week oud. Geschiedenisles op 4 havo. Aristoteles die werd geboren, werkte en stierf. En twee jongetjes op een trapveldje in de Amsterdamse Baarsjes. Allemaal scenes uit ikjesland van vorige week. Ikjesland, je kent het wel, het land dat elke dag wordt gevuld met anekdotes van NRC-lezers. Hier vinden we er wat van.

“’t Zal wel weer een ringtone geweest zijn.”

De Schrijvende Rechter (DSR)

Het was Hans Ulrich die over die nachtegalen in Katwijk schreef. Het waren er vijf en dat was al voldoende voor zijn eindconclusie: ” .. de Natuur is volmaakt.” Een gekunsteld inelkaar geprutst wangedrocht, zo noemde Lummel het verhaaltje. En De Schrijvende Rechter (DSR) betwijfelde of het wel vijf echte nachtegalen geweest zijn, want die vogeltjes hoor je alleen “vanuit het dichte struikgewas. ’t Zal wel weer een ringtone geweest zijn.”

Lees verder “De natuur is volmaakt (330)”

Goa je mit titt’n kiek’n?

Alweer de 2e aflevering van de nieuwe wedstrijdreeks

Na het doorslaand succes van de testversie van de ondertitelwedstrijd plaats ik vol vertrouwen een tweede aflevering. De foto van dit beestje in de grote-mensenwereld is ingezonden door Lummel. Dat het een Franse mus is, is dus aannemelijk, op een Frans balkonnetje, maar misschien zeg ik nu al te veel.

Ik nodig iedereen – vaste reageerder, af en toe reageerder, bezoeker, lezer, passant van de site – op om hier een mooi toepasselijk onderschrift bij te verzinnen.

De winnende inzending wordt volgende week bekend gemaakt en tot kop boven dit item gepromoveerd. Verder ook nog tal van andere leuke dingen natuurlijk.

het is een totaal nieuw format

Ik weet het, het is een totaal nieuw format – onderschriften bedenken bij plaatjes – hoe kom ik er toch op? Dat heet creativiteit, mensen, uit of de box denken en altijd maar weer vernieuwen, nooit op je lauweren rusten. De komma tussen “kop” en “mensen” heb ik nu wel weer ingevoegd; zonder deed het pijn aan mijn ogen en het was een inside grapje anyway. Hommage *kuch* aan de taalvaardigheden van een zich journalist noemende ouwe blogger uit het verleden.

Let op! Dit artikel zal niet als podcast verschijnen.

Harinkies van de staart (329)

Over ikjes, een zomerhit en buffeloren dus, buffeloren!

Staande je sokken aandoen, anders ga je vroeg dood. Een oude amalgaamvulling laten vervangen, dan krijg je spontaan kippenvel op je armen. Iemand een “fijne vaccinatie” wensen, dan kom je in de krant. In het Duits “verflucht” schelden, met een oe, en er dan in het Nederlands verf-lucht van maken. Dan krijg je de lachers op je hand. Je Thaise vrouw naar de inburgeringscursus vergezellen en je kapot schamen voor de dienstdoende ambtenaar die haar voor “analfabeet” uitmaakt. Je als ervaren huisarts aanbieden als prikhulp bij de GGD en uitgenodigd worden om wc’s schoon te komen maken op de camping.

Het kan je zomaar overkomen in ikjesland, dat land dat de NRC-lezers elke week weer volschrijven met anekdotes. Hier in dit blog bespreek ik ze, samen met de reageerders van de Bas van Vuren Aangenaam Community. En da’s een bijzonder gezelschap hoor, met een hoog expatgehalte, dus dan weet je het wel.

Lees verder “Harinkies van de staart (329)”

Lulluskoekos met dikkos boteros (328)

Over ikjes, podcasts en een koppenwedstrijd

We hebben de krant niet nodig volgens Bertie. Geen ikje, morgen beter, vond Pawi. Ikjes zijn eigenlijk meestal zijtjes, aldus Seasides, want ze gaan vaak niet over de lezer zelf. Suske heeft een abo op “kerk en leven”. Het papier van die krant is van zulke hoge kwaliteit dat je je goede boodschap makkelijk kunt doorspoelen zonder dat het toilet verstopt raakt. Onze Nederlandse Amerikaan, Ad Hok, noemt ons bofkonten omdat we vorige week alweer een vrije dag hadden. Inderdaad, het was Pinksteren, maar Lummel dacht dat het Kerst was die vroeg viel. Facebookgroep schrijf je volgens De Schrijvende Rechter (DSR) met een hoofdletter. Was dus niet zo, dat maakte onze (gewezen) tekstcorrector Ilona hem duidelijk. Een verwijzing naar een naam wordt altijd met een kleine letter geschreven, zelfs bijbelverhalen schrijf je dus met een kleine b. Klare taal oordeelde dat de nieuwe podcast waarin het intro wordt voorgelezen aan luisteraars die geen zin hebben om te lezen sfeervol is.

De ikjes en alle andere interessante nieuwtjes moeten besproken worden

Dit is eigenlijk de korte samenvatting van een hele prachtige week vol met reageerdersreacties. En de zon schijnt dus, ja, dan is het aanlokkelijk om het daarbij maar eens te houden. Maar dat doe ik natuurlijk niet. De ikjes en alle andere interessante nieuwtjes moeten besproken worden. En wel nu.

Lees verder “Lulluskoekos met dikkos boteros (328)”

Aïe!

© 2021 Ilona, Winschoten

Toepasselijk plaatje bij het ikje over Winschoten/Winterswijk van vorige week werd door Ilona geschoten en jullie worden uitgenodigd om er een mooi onderschrift bij te verzinnen. Jaja, weer een heel nieuw format: onderschriften bedenken bij plaatjes, hoe kom ik er op he?

Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)

Over ikjes, een bord op rijm in de wei en prikken in Amsterdam

Thee, boeken, Afrikaans fairtrade-speelgoed, mondkapjes, een kassa, een vis op het droge, Google, een ruimte-innemend proces, een schep, brandweerman Sam, geblindeerde ramen in een taxi, en de tweede Pfizerprik. Als je onmiddellijk een verhaaltje weet op te dissen waar deze dingen een rol in spelen, dan heb je goed opgelet vorige week. Dan ben je een ikjeskenner, of wat zeg ik: ikjesfanaat. Want die stonden in de NRC en ze werden hier uitgebreid besproken. Weet je niet waar het over gaat lees dan gauw verder en verbaas je over wat krantenlezers allemaal meemaken en naar de krant sturen. Je zult er geen spijt van krijgen, dat garandeer ik je.

We zullen nooit weten of Janna gek was

Want neem nou die vakantie van Janna Dirks. Ze struinde door een nieuwe conceptstore in Winterswijk en ze zag een bonte mix aan koopwaar. Toen kwam er een vrouw van een jaar of zeventig de winkel binnen. Ze had een mondkapje en licht verwaaid haar. Nou, dan weet je het wel, dan heb je een gekkie te pakken. En ja hoor, ze liep “met ferme passen” naar de kassa en vroeg om kaarten met de tekst “Groeten uit Winschoten”.

Je kunt ze ook online kopen, bijvoorbeeld bij https://www.vandermeulen.nl/producten/winschoten

We zullen nooit weten of Janna gek was – ze was in Winschoten en dus niet in Winterswijk? – of het vrouwtje. Om die vraag te beantwoorden moeten we immers weten hoe Janna er uitzag. Droeg zij dan geen mondkapje? Had zij een keurig permanentje? Trippelde zij schalks door de gangpaden en stampte zij dus niet met ferme passen op winkelverkoopsters af? We zullen het, zoals gezegd, nooit weten en da’s het mooie van de ikjes. Je weet vaak niet hoe ze aflopen, of ze waar gebeurd zijn, en vooral niet waarom ze ingezonden en geplaatst werden.

Lees verder “Een mondkapje en licht verwaaid haar (327)”

Altijd haarscherp (326)

Over ikjes, een cabrio en de nieuwe zomerhit van 2021

Facetimen over je eerste auto met je oma in Turkije. Aan een plant ruiken om zijn pindakaasgeur. Geboord, gemeten, gevijld, gefotografeerd, ontsmet en geplombeerd worden bij je tandarts. Om herpes vragen aan de balie van een tuincentrum. Niet met het Russische Novitsjok-vaccin geprikt willen worden.

Iedere week weer vindt dit wonder op het internet plaats

Het kon je vorige week allemaal gebeuren, of juist niet, als je maar in ikjesland woonde. Zo niet, dan kun je hieronder lezen waarover het ging. En je pikt ook nogeens de oordelen en wetenswaardigheden mee van de leden van de Bas van Vuren Community, altijd haarscherp, kolderiek als het kan, en meestal met mededogen en barmhartigheid voor alles wat zwak en weerloos is. Iedere week weer vindt dit wonder op het internet plaats. En vorige week was geen uitzondering. Wil je zelf ook eens meedoen? Lees dan helemaal onderaan hoe dat kan. Het is gemakkelijker dan je denkt.

Lees verder “Altijd haarscherp (326)”

Vol in de ribben (325)

Over ikjes, iemand in de trein en Warhoofd

Voor de ingang van het ziekenhuis in Rotterdam of in Keulen. Bij de voordeur of bij het vredesvuur. Of in de trein naar Dordrecht. Het zijn zomaar wat plaatsen waar je vorige week geweest zou hebben kunnen zijn. Als je maar in een NRC-ikje had gefigureerd. Leuk toch? Maar niet getreurd als het niet over jou ging. Hier bespreken we de kwaliteit van deze lezersanekdotes in v/h de kwaliteitskrant en we nemen en passant ook het leven van alledag mee. Of we er nou bij zijn geweest of niet.

Hij raapte Rita van de straat en bracht haar eerst naar huis

Wat een pech, zeg! Reed me daar een jonge SUV-bestuurder die arme Rita Bruning vol in de ribben. Ook nog terwijl hij eigenlijk voorrang had moeten verlenen. Hij raapte Rita van de straat en bracht haar eerst naar huis, maar omdat dat niet het gewenste resultaat had naar de Eerste Hulp. Hij liet Rita voor de ingang uit zijn hoge auto glijden en hief een hand op: “Een prettige dag verder!”

Lees verder “Vol in de ribben (325)”