Een klein knaagdiertje in de oven (398)

Over ikjes en alle boeken van John Irving

Een snee. As. Hoop. Gas. Een parkje. En een deurbel. Daar ging het over vorige week in ikjesland. Lezers van de NRC vulden de ikjesrubriek weer met waargebeurde of zelfverzonnen verhalen. Het ikjespanel beoordeelde ze streng en vakkundig. Dit waren de bevindingen.

De lengte, de dikte, de vorm en de precieze plaats van de snee

Die snee? Daar zaten wij niet mee. Die zat tussen de neus en de lippen van Frans Weijzen. De man lag in het ziekenhuis en er was een chirurg precies op die plaats een kwaadaardige plek aan het verwijderen. En daar had hij of zij een snee voor nodig. Frans lag onder plaatselijke verdoving mee te luisteren naar het overleg van de operatiemannen en -vrouwen over de lengte, de dikte, de vorm en de precieze plaats van de snee. Toen het te lang ging duren riep Frans jolig vanonder het operatielakentje: “Nu u het niet eens kunt worden, lijkt het me goed u erop te wijzen, dat hier een advocaat ligt, die u bij een verkeerde snee per ommegaande aansprakelijk zal stellen.” De chirurg was niet op zijn of haar mondje gevallen en antwoordde onmiddellijk: „U vergeet dat ik hier een heel scherp mes in mijn handen heb.” Lachen in die operatiekamers in Nederland!

Lees verder “Een klein knaagdiertje in de oven (398)”

Een potloodventer zonder jas (395)

Over ikjes op het naakstrand en in de duinen

Jan Willem die van zijn sokken wordt gereden door drie dametjes op de fiets ergens in de duinen. Petra die een handgeschreven pamfletje over kernenergie vindt in een ouwe archiefdoos. Sandra die iets heel bijzonders hoort aan de balie van de bibliotheek. Vincent die een politieagent en twee kleine meisjes een radslag ziet maken. Anja die op het naaktstrand ineens een schuchter mannetje uit de duinen ziet komen. Was het Jan Willem? Hij vraagt om seks, dus dat zal wel niet. En Margreet die een auto ziet die helegaar volautomatisch zelf een raampje kan openen.

Die dingen, mensen, die dingen gebeurden er allemaal vorige week in ikjesland. Het land waarin NRC-lezers hun bloedstollende avonturen en daverende dijenkletsers met de rest van het land delen. Ook met hen die geen abonnement hebben, want ja, die ikjes benne hier te lezen, elke dag vers, en daarnaast ook nogeens via de Twitterkanalen van Bram en Bas. Opdat die ikjes maar meer lezers naar die fijne krant trekken. En wij, Bram en Bas, daar ooit eens een leuke eindejaarsbonus of een nieuwjaarskaart voor in de bus krijgen. Niet dat we het daarvoor doen. Maar nu spreek ik voor mezelf.

Lees verder “Een potloodventer zonder jas (395)”

Graag een druppie olie (394)

Over ikjes, de Tulpenralley en Gustaaf Haan uit Koog aan de Zaan

Je zoon verliezen in Turkije. Klemgereden worden door een automobilist die niets kan. Met je kop voorover in het urinoir gegooid worden door een woedende schoonmaakster. Frontaal aangereden worden door een fietser die niet kan remmen. Een ram voor je literaire bek krijgen van een Oezbeekse vrouw die aan het inburgeren is. Op de vluchtstrook achtergelaten worden door een lollige wegenwacht.

Allemaal dingen die gebeurd zouden kunnen zijn vorige week. Maar het ging net goed. Lees hier maar eens hoe die ikjes, zoals de uitverkoren anekdotes van de NRC-lezers genoemd worden, wel afliepen. Als je dat moois uithebt, vertel dan onderaan via het reactieveld wat je van deze samenvatting vindt en/of plaats of reageer op de ikjes van deze week. Ze komen er elke dag vers op. Die van vandaag – maandag – staat er misschien al. Wat een feest. Begin maar snel!

Lees verder “Graag een druppie olie (394)”
%d bloggers liken dit: