Een uit zijn bek stinkende hijger

 

Wie staat daar zo vals

 te loeren op die steiger? 
 

Wie is die naar vis

uit zijn bek stinkende hijger?

 

Wie is dat met die

 speerpunt als een krijger?

 

Het is vol afschuw dat ik

die naam te noemen

 weiger.
 

 

 reiger onherkenbaar

Eerder verschenen op drasties, uit de bundel Hard voor de Natuur, ©2010, Apiedapie, voorpublicatie; met dank aan ramirezi voor het plaatje van dit gemene beest.  Ik zou het wel weten als ik hem voor mijn lens zou krijgen. En dat meen ik! Kijk dat visje nou! Zielig!
 

 

Advertenties

Niet van kauwen

Ik hou trouwens ook

 niet van kauwen
van mij mag je ze houwen
zitten constant hun geslacht

 in hun kauwenvrouw te douwen
ondertussen wel gewoon snavels

vol vreten te verstouwen
als ze zich in hun zaad verslikken

 zal ik daar niet om rouwen. 
 
 
 
uit de bundel “Hard voor de Natuur”, ©2010 Apiedapie, voorpublicatie.


Wat ik leer van meeuwen

Ik leer veel van meeuwen. Ze zijn er gewoon. Elke morgen weer zitten ze op de klif. Te kijken of er iets te eten is. Te kijken of er geen onraad dreigt. Te kijken of er wat te paren valt.

 Ze vliegen op. Laten zich door een luchtstroming ergens heen voeren. Alleen maar bijsturen, gebruik makend van de juiste wind. Waar dat heen is? Ze zien wel. En dan gaan ze weer op een andere rots zitten. Een schutting. Een paal. Het strand. Ze gaan gewoon ergens anders zitten. En kijken dan weer: eten, gevaar, liefde. meeuwzit

Ik zal het nooit echt zeker weten, maar ik denk niet dat ze zich zorgen maken. Dat ze een rothumeur hebben. Klagen over iets dat gisteren is gebeurd. Of bang zijn voor iets dat misschien vandaag gaat gebeuren. Zich afvragen waarom alles gebeurt wat er gebeurt. Ze zijn er gewoon.

Ze zijn gewoon.

Gisteren zag ik een grote zilvermeeuw met een krab. Da’s een hele maaltijd. Meer dan alledaagse kost. Meestal zijn het kleine hapjes hier en kleine snippertjes daar. Wat ie deed? Toestoten, pakken, niet laten vallen. En laag over de golven naar een veilige plek. Oppassen dat niemand hem zag. Half uurtje bezig geweest met openkraken en oppeuzelen. Kraaien op veilige afstand om de resten op te ruimen. Daarna? Snavel afspoelen in zee. En weer opvliegen. Dat was alles.

En vanochtend begon er weer een nieuwe dag. Van zitten. Kijken. Vliegen. Scoren. En doorgaan. Er gewoon zijn. Leven. Totdat het voorbij is er gewoon het beste van maken. Ik kan een voorbeeld nemen aan meeuwen.

 meeuwlucht

Van vinken

 

Van vinken

 

Ik houd niet van vinken
ze zijn niet bij de pinken
kunnen met hun blinde oogjes slechts blinken
zingen liedjes die voor geen meter klinken
waarmee ze wel jagende katten verlinken
en vinden zich dan hele binken
ik vind ze naar vogelzaad stinken
ze lopen niet maar hinken
van mij mag je ze verdrinken
een beetje verminken
of afvinken.
Zie maar.
Punt.

 

 

 
 
 

Uit Hard voor de Natuur, ©2010 Apiedapie, voorpublicatie, eerder verschenen op www.drasties.com, dank aan ramirezi voor het vinkenplaatje


Zo’n ooievaar

 

Zo’n ooievaar
 

Ach lachen jullie maar
voor mij is het een heel raar
beest zo’n ooievaar
Grote bek en witzwarte veren
staat de hele dag langs kanalen en meren
de rust van visjes en kikkers te versjteren
jammer is dat het beest elluk jaar
weer terug komt met veel misbaar
stomme ooievaar.

 

 

ramirezi's ooievaar

 

 

 

Uit: Hard voor de Natuur ©2010 Apiedapie; voorpublicatie; eerder verschenen op www.drasties.com, met dank aan ramirezi voor het plaatje van die stomme ooievaar.

Op een lievevrouwenbeest

 

Op een lievevrouwenbeest
 

Op een lievevrouwenbeest,
Rood met zwarte stippen,
Zat een lieveherenbeest
Op en neer te wippen.
Oooooh! kreunde het vrouwenbeest
Met een diepe zucht,
Al haar zwarte stipjes,
Hoepla in de lucht!

 

ramirezies herenbeessies

 

Uit: Hard voor de Natuur ©Apiedapie, 2010; voorpublicatie; eerder verschenen op www.drasties.com, dank aan ramirezi voor het inspirerende plaatje.