Dat was schrikken vorige week. Toen er wegens omstandigheden geen intro verscheen op maandagmiddagmiddag 13:00 uur. Er was van alles aan de hand, that’s why. Maar nu is het allemaal weer voorbij. En ik schets in dit stukje dus weer met veel plezier de highlights van vorige week, zodat deze week ook voor jullie nu echt kan beginnen. Vanochtend was nog even warmdraaien, zeg maar. Lees verder “Nu is het allemaal weer voorbij (123)”
Maak jij de binnenkant van je theepotje schoon? (122)
OK, een kleintje dan, een piepklein introotje, omdat we het met z’n allen toch best wel missen. “’s Avonds bel ik een goede vriendin: „Maak jij de binnenkant van je theepotje ooit schoon?” „Nou zeg”, antwoordt ze, „wat een obscene vraag!”
Hedda Treffers was weer in vorm vorige week. Haar theepotikje viel in de smaak bij het lezerspubliek, dat moet gezegd. Door het gebruik van het woord “obsceen” ga je vanzelf de binnenkant van het potje met het vrouwelijk geslachtsdeel vergelijken, zei iemand. Sinds de publicatie van het ikje worden theepotjes anders bekeken.
Lees verder “Maak jij de binnenkant van je theepotje schoon? (122)”
Dat was me een heel klein Tulpenrallyetje voor Miriam en Ruud
“Lieve mensen, ik heb begrepen dat het inmiddels usance is het even te melden als je hier een tijdje niet of weinig aanwezig zult zijn (…) Welnu, ik ben (…) aangekomen bij de startplaats van de Tulpenrallye, waar morgenochtend, ijs en weder dienende (sneeuw wordt verwacht) om 08.33 de 6-daagse rallye zal beginnen. Ik zal dus voorlopig wat minder aanwezig zijn, maar hoop ‘s avonds de belangrijkste gebeurtenissen op apiedapie.com te lezen.” Lees verder “Dat was me een heel klein Tulpenrallyetje voor Miriam en Ruud”
Gezegend met een virtuoze, satirische pen (121)
Hier is weer die groep mensen gezegend met een virtuoze, satirische pen. Waar? Hier. Spreekt u mee. En we hebben het van een ander. Een keideskundige ander die het kan weten. We hebben het van Ben van de Blogtrommel, de prestigieuze blogsite van bloggend Nederland, waar honderden blogs op de startpagina staan, met tientallen tips, handleidingen, inspiraties, noem het zo gek maar op in de kantlijn. Wie heeft het daar over “blogt rommel”? We weten het niet, we hebben dat niet gehoord. Welnee, de Blogtrommel zorgt ervoor dat zulks nu juist wordt voorkomen. Geen rommel, maar kwaliteitsblogs. Om dat nog verder aan te zwengelen interviewt Ben heel sporadisch de echte groten in het vak. En ondergetekende. Ja, weet ik ook niet. Ronkend en vet walmend van bescheidenheid wil ik bij deze bevestigen dat er vorige week een diepte-interview over het totstandkomen van dit blog is gepubliceerd. Veel is er sindsdien niet meer gewerkt in Nederland en ver daarbuiten. Lees hier het integrale interview gerust nog maar eens door. Lees verder “Gezegend met een virtuoze, satirische pen (121)”
Ik ben blij dat ik bijna dood ga (120)
NRC’s-ikjesgrossier Mieke Kerkhof maakt de laatste tijd niets meer mee in haar spreekkamer. Haar patiënten laten het wel uit hun hoofd om ook maar iets te zeggen dat ze later in de krant zouden kunnen teruglezen en houden de kaken stijf op elkaar. Mieke neemt dus sinds kort haar toevlucht tot haar familie en kennissen. Vorige week was haar 88-jarige vader aan de beurt. Ongegeneerd doet ze verslag van diens intieme verjaardagspartijtje met zijn handjevol overgebleven tachtigplussende vrienden. Die visite is niet gek, ze kennen Miekes reputatie en ze zeggen niets totdat ze in de keuken is. Maar helaas, ook vandaar blijkt het mens de boel haarfijn te beluisteren. “Ik ben blij dat ik bijna dood ga”, hoort ze haar oude tante zeggen naar aanleiding van ISIS, de vluchtelingen en nog zo wat wereldleed. En hopla, diezelfde avond ligt het ikje alweer in het NRC-bakkie en twee dagen later staat het in de krant. Je moet het maar willen. Lees verder “Ik ben blij dat ik bijna dood ga (120)”
Het kan elke week de laatste zijn (119)
Het referendum overschaduwde vorige week alles: het nakende jubileum van de wekelijkse weekoverzichten, de ikjes, de doodsstrijd van de Kunstrubriek, de werderopstanding van de Grafschriften, en al het andere dat het toeven hier zo de moeite waard maakt. Lees verder “Het kan elke week de laatste zijn (119)”
Met een gecompliceerde voetbreuk naar de Action (118)
De ikjes lijken hun langste tijd te hebben gehad. Het is niet de vraag of maar wanneer. Wanneer wat? Wanneer de redaktie van de NRC tot het inzicht komt dat lezers vandaag de dag niet meer opgewonden raken van het publiceren van hun pennenvruchtjes op de achterpagina van een krant. Net zoals de VPRO-kinderen geen stukjes meer instuurden voor de achterpagina van de VPRO-gids en de rubriek Achterwerk dus werd opgeheven, zo gaat dat ook met de ikjesrubriek gebeuren. Mensen zien het verschil niet tussen jezelf publiceren op je eigen Instagram, Facebook of Youtube kanaal of in een door vakmensen beheerd medium. Gelet op de gemiddelde leeftijd van de NRC-lezer kan het nog wel een paar decennia duren voordat dit inzicht echt algemeen indaalt. Het dreigt een “lange, pijnlijke doodstrijd” te worden, volgens onze eigen reageerster en sociaal- mediakanon Luvienna. Anderzijds, ze storen me niet hoor, die ikjes, vind ik dan weer, ze gaan nogal eens ergens over en vormen vooral voor de expat mooie ankerpuntjes met het moederland. Lees verder “Met een gecompliceerde voetbreuk naar de Action (118)”
Pasen 2016: probeer aardig te zijn (117)
“Ik ben benieuwd hoe deze paasweek vol Bach met hoofd vol bloed en wonden zal gaan lopen” zei onze reageerster Klare taal vorige week. “Ik ga in elk geval chocolade eieren verstoppen voor de kleinkinderen.” Waarop Indra nog onschuldig grapte dat haar knullen de eier-verstop-leeftijd inmiddels ontgroeid zijn, ” … dus verstop ik chocolade eieren in mijn eigen holle kies met allerlei uitbreidingsverschijnselen tot gevolg.” Lees verder “Pasen 2016: probeer aardig te zijn (117)”
Ik hijs me op een kruk en kan mijn ei kwijt (116)
Het valt niet mee om een rustig evenwicht te vinden, zo ontzettend veel nieuws en informatie komt er op ons af. Zelfs als je probeert je er voor af te sluiten, dan komt het via een omweg wel weer bij je binnen. Volgens onze lieve reageerster Indra, van wie deze overpeinzing afkomstig is, is het voordeel van “deze fijne kroeg (…) dat hij ‘s nachts ook open is en ook al slaapt de kroegbaas, ik hijs me toch even op een kruk en kan m’n ei kwijt.” En zo is het. Heb jij ook last van informatiestress? Lees dan alleen deze site. Hijs je alleen hier op de kruk. Lees één keer per week dit weekoverzicht. Het wordt elke maandagmiddag om 13:00 uur gepubliceerd, ook al zo’n rustig idee. Hier staat alles wat je moet weten van de vorige week en alles wat je nodig hebt voor de komende week. Doe dit een paar maanden lang en je gaat daar helemaal van opknappen. Ga je zien! Lees verder “Ik hijs me op een kruk en kan mijn ei kwijt (116)”
Een heerlijke lenteweek vol verrassingen (115)
“Ik hoop dat het een heerlijke lenteweek wordt vol verrassingen”, verzuchtte onze reageerster Klare taal een week geleden en verhip, het werd een heerlijke lenteweek vol verrassingen. Boeken, politici, televisieprogramma’s, grafschriften en de toestand in de wereld werden besproken, Vele andere onderwerpen kwamen ook aan de orde, niet te vergeten de kunst van onze kunstpaus Heer Rozenwater. En als klap op de vuurpijl was er de primeur van het “Anders in Wonderland” Facebookboek in wording; een wordingsproces dat we van nabij mogen meemaken via intieme inkijkjes in het atelier van Anders Paulson. Lees verder “Een heerlijke lenteweek vol verrassingen (115)”
Bas van Vuren, aangenaam 