Er zijn best weleens ikjes die wat minder zijn. Kan. Mag. Maar wat Karel Kahlmann, Stefan Vollering, Antje Goederee, Maurice van Warven, Merel Nieuwenhuis en Janine Alberts vorige week aanleverden was pure pure pure bagger. Stuk voor stuk moppen met een baard van vele vele vele meters lang. *Bareuh icoontje* (driewerf).
Ik zie de ikjes door het afvoerputje stromen (42)
Een ikje over twee gestolen wielen. Een ikje over een advocatentiepmiep met een indianenpak. Eentje over een zoon die voor 5 euro met zijn mama danst. Een ikje over een corpsbal die een vuurtje vraagt aan een Marokkaan. En een ikje over het cadeautje van een vrouw voor haar bijna gepensioneerde echtgenoot: hij mag voortaan de vaatwasser inruimen. Waar gaat het tegenwoordig nog over in Nederland? Is het dan een wonder dat de kwaliteit van de reacties die van de ikjes zelve inmiddels verre overstijgt? Ook vorige week weer, kijk zelf maar. Of blijf hier voor de highlights.
Lees verder “Ik zie de ikjes door het afvoerputje stromen (42)”
‘Ik houd erg van een mooi uitzicht buiten maar ik moet er iets te drinken bij hebben.’
Willem Kloos
Wat is DSR toch weer een zuurtje (41)
Het beoordelen van ikjes is geen sinecure. En soms moet je ook nog medereageerders van je afslaan. De Schrijvende Rechter (DSR) staat vaak in de vuurlinie. “Wat is DSR toch weer een zuurtje“, verzuchtte ene Eliezer, die dit toelichtte met “een zuurtje is iemand die zuur doet, chagrijnig reageert, de zon niet kan zien schijnen.” DSR reageerde geïrriteerd: “En nou wil de Zeloot kennelijk weer op DSR sabbelen of zo?” Het is maar hoe je dingen opvat. Maar jongens, jongens, wat was het weer niks vorige week. Het ene ikje was nog suffer dan het andere.
Wie wie is hier
Dit zijn*) de hoofdpersonen op basvanvuren.org Elke gelijkenis met bestaande personen zou zomaar eens kunnen.
Bron: hier.
Ad Hok
Een man met een superieur gevoel voor humor. Maar je moet hem wel scherp houden. Woont als pensionado ergens in de USA, zo wordt gefluisterd.
Riverside Blues (RSB)
Een wat oudere man die jeugdig wil blijven op de Ph, waar dat ook maar mag zijn. Draagt ook daar een lange regenjas. Wordt soms overmand door de blues. Tikt zijn bijdragen op een oude Remington waarvan de letterarmpjes vaak vastlopen, scant vervolgens de doorelkaar liggende A4tjes, wat de soms niet te volgen teksten verklaart. Drinkt, rookt, snuift, spuit en speelt dan sax. CEO van een internetcafe. Heeft heimelijk heimwee. Zoekt aanspraak en gezelschap, maar geeft zo weinig. Beetje in de war vaak.
Ilona
Je liefste tante, als je een tante had. Fladdert zo nu en dan voorbij als een postduif met bindingsangst. Geeft iedereen een goed gevoel. Zie vooral het volgende eerbetoon.
Mopperkont
Misantropische zwartkijker. Verloochent nooit zijn gekozen nicknaam. Heeft geen duimpjes. Fietst. Heeft dochter op een Latijnamerikaans eiland. Zingt in koor. Plaatst muziekvideo’s, doorgaans van klassieke snit. Als hij zin heeft. En hij heeft heel vaak geen zin.
KlareTaal
Een gezellige dame uit Brabant. Neemt ’s avonds nog weleens afscheid van de community met Gutenacht Freunde. Spreekt haar talen. Zegt welterusten met twee woorden.
Letterzetter
Babyboomer, dus ouwe zak. De enige, samen met Apiedapie, die zijn eigen gezicht laat zien. Haat discussie’s op blogs die nergens over gaan, doet daar ook niet aan mee. Kijkt wel graag naar de bebloede bijlen, doorgezaagde poten en gekneusde ego’s. Vindt de meeste ikjes vaak niksjes. Als het verzonnen deel van zo’n niksje de pan uitrijst bestijgt-ie z’n stokpaardje om het niksje neer te sabelen. Slaat graag op een duim.
Bas van Vuren
Altijd is zijn glas halfvol. Zuip het eens een keertje leeg! Blogbaas met soms onnavolgbare omschrijvingen van waarom hij ergens iets niets van vindt dat door iemand anders wel gevonden wordt, of omgekeerd en waarom dat geblogd moet worden. Kan goed stampvoeten.
Timmerark
De naam zegt het al. Als het lang regent blijft-ie weg.
De Buren
Een website met beheerder zoals die nooit behoort te zijn. Om onze minister van Veiligheid en Justitie te citeren: ‘Het was niks, het is niks en het wordt niks.’ Wordt toch vaak naar verwezen door buurtjes (hoi Bertje!) die hier soms even komen kijken. Diepe haatgevoelens. Trauma’s. ‘Ik was nog maar veertien!’ Kortom: het was soms best leuk daar.
Zeloot
Gebruikt slechtgekozen nicknames. Reageert als een reaguurder op de onvolprezen website Geen Stijl. Zoekt zout op slakken en legt spijkers bij laagwater. Blogbaas eet zeloten als ontbijt, als-ie trek heeft.
Lummel
Fransoos. Trekt anderen wel eens een grote broek aan, het liefst vrouwen. Geen gerecht zo vreemd of hij heeft het recept er van, of hij kookt/bakt/braadt het in hoogst eigen persoon. Lummel heeft laatst nog een Kleiduifniertjespastei gemaakt van door hem zelf weidelijk geschoten Kleiduiven.
Lummel is niet vies van een geintje. En hij kan goed lezen en daarover schrijven. Ook ikjes plaatsen kan hij als de beste.
Rob Alberts
Wil anderen altijd alles leren, ook al willen ze niet, maar is beslist niet kortzichtig. Een vriendelijke blogger met een bijzondere gave: hij doet altijd de groeten. Niet zomaar de groeten, maar altijd voorzien van een bijvoeglijk naamwoord. Heeft zo’n klein fotootje van zichzelf als avatar dat je denkt Gulliver te zijn.
Zet ongevraagd delen van je eigen website bij anderen onder het motto van: Er is toch geen auteursrecht verschuldigd. Verder onschuldig. Totdat hij veroordeeld is, natuurlijk.
Hoe nu verder?
Ja, dat is allemaal niet mis. Het zal je maar gezegd worden. Troost: het is op basis van avatars en reacties allenig. En correcties, aanvullingen, gevoelens kunnen in het reactieveld worden vermeld, of – discreet – via het contactformulier of per email. Wie is Pawi bijvoorbeeld? Bertie? Joke? We zullen het misschien wel nooit weten.
*) voetnoot: eventuele updates worden niet bijgehouden, dit was met andere woorden een momentopname. Reageerders komen en gaan, een heuse Wikidapie is dit dus niet. Roept u maar! Of niet natuurlijk. De wereld draait immers door.
Welkom in café Apiedapie: hoop, geloof en liefde met iets te drinken erbij (40)
Een kok met geitenkaas. Een non met schaamluis. Een heer met gebroken dromen. Een rechter met zwarte kousen. Een schrijver met dorst. Dat zijn de stamgasten van café Apiedapie, waar je hoop, geloof en liefde vindt met iets te drinken erbij. En ikjes natuurlijk.
Ikjes zijn anekdotes die worden aangeleverd door lezers van de NRC. Het ikje verschijnt dagelijks in de krant en hieronder in het reactieveld. Vervolgens gaan de reageerders daar commentaar op geven en vertellen over hun eigen leven. Door middel van dit intro starten we de nieuwe ikjesweek en kijken terug naar hoe het vorige week was.
Lees verder “Welkom in café Apiedapie: hoop, geloof en liefde met iets te drinken erbij (40)”
De overstroming in India, Pakistan …
Als je al dat water ziet, waar doen de mensen hun boodschappen?
Bron: Riverside Blues alhier
De letters spuiten als raketten het scherm in (39)
Het is ongelooflijk wat hier allemaal in een week tijd wordt gereageerd. Lezers delen belangeloos hun pennenvruchten met elkaar en de hele wereld: commentaren op de actualiteit, jeugdherinneringen met zwart-witfoto’s, gedichten, video’s. Het kan niet op. “Als raketten spuiten de letters het scherm in“, meldde Riverside Blues. En dat allemaal naar aanleiding van de ikjes.
Lees verder “De letters spuiten als raketten het scherm in (39)”
Zijn jullie er klaar voor? De nieuwe ikjesweek gaat weer van start (38)
De eerste momenten op je eigen blog zijn zo mooi. Je scrolt alles eens door. Je kijkt of het er allemaal nog lekker bij ligt, of de klanten het naar hun zin hebben. Als een boer die ‘s ochtends zijn varkentjes over de rug strijkt, zijn hand liefkozend door de korenhalmen laat gaan. Dankbaar voor het Leven.
Dit blog mag zich verheugen in een spectaculaire aanwas van nieuwe lezers, nieuwe klikkers, en een enkele nieuwe reageerder. Ze zijn me allemaal even lief. Wat ze hier vinden, elke dag weer?
Lees verder “Zijn jullie er klaar voor? De nieuwe ikjesweek gaat weer van start (38)”
Frank, je ikje bloemen en wat commentaar staat hier! Even scrollen door de reacties van die post, het is een wekelijkse verzameling van alle ikjes. Even zoeken maar dan heb je ook wat.
Bas van Vuren, aangenaam 