Praktijklessen en huiswerk (265)

Over ikjes, gebogen ruggen en gele vaatdoekjes

Wat houdt de Nederlander toch van woordgrapjes. Hij (m/v) kan er geen genoeg van krijgen. De ongekroonde meester van het fenomeen was Seth Gaaikema. Over hem niets dan goeds. Op Twitter hebben we bol.com, krenentommende humor voor laaggeletterden. In het AD wint de woordspeling, hoe flauw en ongerelateerd ook, vaak de dagelijkse Uit de Kom cartoonwedstrijd. En laten we het maar niet hebben over “Bedenk eens een leuke kop mensen” van JdW en navolgers. Zelf bezondig ik me er ook regelmatig aan, de woordspeling, maar ik denk toch vaak nog liever ietsje langer door, zodat het ietsje minder plat en eendimensionaal wordt. Enfin, waar gingen we het over hebben? Oh ja, de ikjes van vorige week, het is weer maandagochtend (moeten jullie denken, voor mij is het zondagavond).

Lees verder “Praktijklessen en huiswerk (265)”

DSR eet alles wat zacht is (264)

Over ikjes, teiltjes en recepten met kaas

(22 maart 1997, 18:07) Nou, ik heb dan eindelijk mijn eerste blog geschreven voor het internet. Het zal mij benieuwen wanneer dit zal verschijnen. Er wordt veel gemodereerd, heb ik gehoord, al wordt het vaak ontkend, vooral door hypocriete deugneusjes. Maar tijdslabels liegen niet!

We lijken Follow The Money wel

Het obscure “weeshuis van de #ikjes” Twitteraccount (13 volgers) lijkt, wat ik vorige week al dacht, een privéaccount dat de stukjes van de tweep zelve een plaatsje op het internet moet geven. Mag. Kan. Maar zeg dat dan gewoon. Wat een onderschatting van het intellect van de medemens. Dat ik hier vorige week nog welwillend wat promotie heb bedreven voor het initiatief is door het account niet eens opgemerkt, of in ieder geval genegeerd. En het grappigste is nog wel: de meeste ikjes (67%) die inmiddels geplaatst zijn vermelden geen auteursnaam. Op mijn vraag naar opheldering was het antwoord een korzelig “ dat laten we aan de inzender over”. Jaja. Maak dat de kat wijs. Juist de inzenders van ikjes die de NRC niet halen willen hun naam zien. Anders sturen ze het niet naar jou, oh weeshuis van de #ikjes meneer of mevrouw. Merk ook op dat de ikjes vrijwel identiek van taalgebruik en vorm zijn, dus kennelijk van dezelfde auteur afkomstig. Geeft niet, weer iets ontmaskerd. We lijken Follow The Money wel, maar dan zonder money en zonder relevantie.

Lees verder “DSR eet alles wat zacht is (264)”

Weeshuis van de ikjes (263)

Over ikjes, liedjes en een weeshuis

Naar wormen trappelende meeuwen in een weiland doen een “worming-up”, volgens Casper de Winter (9). Je moet er maar opkomen, maar zo is Seth Gaaikema ook ooit begonnen. Het stond vorige week in de NRC, de krant die nog altijd “ikjes”, oftewel lezersanekdotes, publiceert. Hier worden ze besproken. Al sinds jaar en dag. Tradities zijn hardnekkig.

Da’s het dilemma. De ouwe lezers zijn inmiddels misschien best wel klaar met die Gerry Holland en zijn “Holland Douze Points”. En de nieuwe lezers hebben geen boodschap aan ikjes. Probeer daar maar eens tussendoor te laveren als je Bas van Vuren heet, die kanjer die zowel ikjes- als liedjesschrijver is. Maar ik doe mijn best, dat gaan jullie zien:

Lees verder “Weeshuis van de ikjes (263)”

Doe niet zo mal

Valentijnsversje met een twist

In ons restaurantje was het weer Valentijn

Samen leken we best gelukkig te zijn

Ik at mijn foie gras met heel veel zin

Bij hem ging de patat er vlotjes in

Ik bestelde een karafje rode Bordeaux

En ook zijn cola – met een rietje – stond er zo

Toen zei hij “mama houdt toch ook van lekker eten

Is ze ons voor altijd vergeten?”

“Jongen”, lachte ik luid, “doe niet zo mal”

Maar ik hoorde “The winner takes it all“

Header image: Café le Paris, 129 Boulevard Carnot 78110 Le Vésinet France.

Een spook is een ding (262)

Over ikjes, de Holland Douze Points ringtone en drs. P

Wat of het verschil tussen een geest en een spook was, wilde vorige week een brugpieper van juffrouw Carola Beumer-Siebert weten. Een mede-leerling gaf het juiste antwoord: „Een spook is een ding, maar dat bestaat niet in het echt. De geest is geen ding, maar bestaat wél echt.” Best wel diep, vonden we met z’n allen hier. Volgens de kleindochter van Joke (“en die kan het weten want ze is al vier”), Bassie en Adriaan èn de nieuwe Pipo de Clown bestaan spoken niet. Dat u het weet.

Lees verder “Een spook is een ding (262)”

Je tante op een houtvlot – nu bestellen

Kent u deze uitdrukking, dames en heren? Je tante op een houtvlot. Weleens gezien? Ik de mijne niet, hoor. Ook geen oom. Die zijn wel wijzer.

Zelf ja. Zelf stond ik vaak op een houtvlot. Ik maakte ze van wrakhout en alles wat ik kon vinden. En wankelend boomde ik daarmee dapper over de vijver, onder takken door, het nauwe slootje in. Kroos in mijn haren. Eenden snaterend op de vlucht. Dat dat geluk was, dat wist ik toen nog niet.

Lees verder “Je tante op een houtvlot – nu bestellen”

Mooi gesongen Gerry! (261)

Over ikjes en het nieuwe liedje Holland Douze Points

Karen van den Winkel werd onlangs weduwe. De loodgieter kwam langs voor een reparatie en condoleerde haar. Karen schiet vol. De loodgieter zegt: “Dat kraantje blijft nog wel effe lekken, wijffie, dat ken ik niet repareren.” Da’s nou een ikje, een lezersanekdote uit de NRC, zoals ze daar dagelijks worden gepubliceerd. In de krant mag er niet meer op gereageerd worden, dat was teveel werk voor de redactie, daarom mag het hier. In het nette. Lange lappen tekst van trollen en andere anonieme egosnuivers die zijn ook hier niet welkom. Het is niet anders. Daar zijn andere sites voor.

Wat zijn ze toch allemaal geinig die Amsterdammers

Het ikje sloeg aan bij onze vaste lezers. Ilona liet een snikje bijvoorbeeld en dat mag best. Ook Jokezelf schoot vol. Haar eigen kraantje blijft immers ook maar lekken, het wordt wel minder, maar het houdt niet op. Klare Taal vond het een knap stukje en een staaltje van bijzondere Amsterdamse humor. Zo is het, wat zijn ze toch allemaal geinig die Amsterdammers. Daar ken de rest van Nederland nog een voorbeeld aan nemen, chagrijnen als het allemaal zijn.

Lees verder “Mooi gesongen Gerry! (261)”

Geen grapjes (260)

Over ikjes en andere dingetjes

De krantenbezorger van Isabelle Schotanus is overleden, 71 jaar, hartstilstand net voor de Kerst. Waar je dit leest? In de NRC. In de rubriek “ikjes”, volgeschreven door lezers die iets hebben meegemaakt. Net zoals wij vroeger verhaaltjes naar de Donald Duck stuurden, zeg maar. En ja, krantenbezorger is een uitstervend beroep, zo duidde Pawi het verhaaltje voor ons. De reageerders op deze site, toch niet bang voor een geintje, hielden zich dit keer in en maakten geen grapjes over de achternaam van de inzendster. Zelfs Lange Løl (de zoon van Ouwe Løl en broer van Dikke Løl) hield zich koest.

Lees verder “Geen grapjes (260)”

Samen met elkaar (259)

Over ikjes natuurlijk en wat er zo al nog meer gebeurde

Over de ikjes kunnen we het snel eens zijn. Niet leuk om te zeggen, maar het waren stuk voor stuk rampzalige Donald-Duckverhaaltjes, en nu doe ik Donald Duck te kort, want … in Donald-Duckverhaaltjes zit wel een goed verhaal, ze zijn spannend en ze zijn grappig. De ikjes van deze week dus niet. Geeft dat wat? Nee hoor, we betalen er immers niet voor. En we hoeven ze niet te lezen, wat jij? Hieronder plaats ik dus doodleuk zoals elke week de ahum hoogtepunten van de NRC-ikjesweek. Want iemand moet het doen.

Lees verder “Samen met elkaar (259)”

Een koektrommeltje en een kraantje (258)

Over ikjes, De Schrijvende Rechter en de beste wensen

Ach, we zijn ze toch bijna allemaal alweer vergeten? Ikjes zijn zo vluchtig. Die van Martin van der Jagt over chocoladefonteinen op Marktplaats bijvoorbeeld? Hoezo? Wattuh? Dat bedoel ik. Lummel verlangde naar een fontein voor kaasfondue. En Bertie verlangde terug naar de Kerstpakketten van vroeger, met een “inhoud die we niet kenden: vreemde nootjes en blikjes Frans voer, chocolaatjes en een fles rode azijn. En een klein cadeau als een koektrommeltje …”

Of Paulien Lammers dan? Wilde een bodyshaming mopje maken over een dikbilantilope in Blijdorp, over Kim Kardashian, who else, maar maakte er voor de zekerheid toch maar een reuzengoerami met dikke lippen van. Ja. Doe het dan niet. En het was volgens haar ook nogeens “een vrouw” die het grapje zogenaamd maakte.

Lees verder “Een koektrommeltje en een kraantje (258)”